धन्यं यशस्यं पूज्यं च पुण्यक्षेत्रे च भारते । सिद्धाश्रमं महापुण्यक्षेत्रं मोक्षप्रदं शुभम्
भारत हे पुण्याचे क्षेत्र, धन्य, कीर्तीमान आणि पूज्य आहे; तिथे सिद्धाश्रम हे मोठे पुण्यस्थान असून, ते मोक्ष देणारे आणि शुभ आहे.
सनत्कुमारो भगवांस्तत्र सिद्धो बभूव ह । स्वयं विधाता तत्रैव तप्त्वा सिद्धो बभूव ह
तिथेच भगवान सनत्कुमार सिद्ध झाले; तिथेच साक्षात विधाताही तप करून सिद्ध झाले.
योगीन्द्राश्च मुनीन्द्राश्च सिद्धेन्द्राः कपिलादयः । शतक्रन्तून्महेन्द्रश्च तत्र कृत्वा बभूव ह
तिथे योगींचे स्वामी, श्रेष्ठ ऋषी, कपिलासारखे सिद्ध, आणि शतक्रतु इंद्र यांनीही तप करून सिद्धी प्राप्त केली.
तेन सिद्धाश्रमं नाम सर्वेषामपि दुर्लभम् । अधिष्ठानं गणेशस्य तत्रेव सततं मुने
म्हणूनच त्या स्थानाला 'सिद्धाश्रम' असे नाव पडले, जे सर्वांसाठी दुर्मिळ आहे; हेच गणेशाचे नेहमीचे निवासस्थान आहे, मुनिवरा.
अमूल्यरत्ननिर्माणगणेशप्रतिमां शुभाम् । वैशाख्यां पूर्णिमायां च पूजां कुर्वन्ति देवताः
वैशाख पौर्णिमेला, देवता अमूल्य रत्नांनी बनवलेल्या शुभ गणेशमूर्तीची पूजा करतात.
नागाश्च मानवाश्चैव दैत्या गन्धर्वराक्षसाः । सिद्धेन्द्राश्च मुनीन्द्राश्च योगीन्द्राः सनकादयाः
तिथे नाग, माणसे, दैत्य, गंधर्व, राक्षस, सिद्धांचे स्वामी, श्रेष्ठ मुनी आणि सनकादी योगी पूजा करतात.
तत्राऽऽजगाम शंभुश्च पार्वत्वा सह शंकरः । सगणः कार्तिकेयश्च स्वयं ब्रह्मा प्रजापतिः
तिथे शंभू पार्वतीसह आले, शंकर आपल्या गणांसह, कार्तिकेय आणि साक्षात ब्रह्मा प्रजापतीही आले.
तत्राऽऽजगाम शेषश्च नागेन्द्रैः सह सत्वरम् । तज्ञाऽऽजग्मुः सुराः सर्वे मनवो मृनयस्तथा
तिथे शेष नागराज आपल्या नागगणांसह जलद आले; सर्व देव, मनु आणि पितरही तिथे आले.
आजग्मुस्ते नृपाः सर्वे पूजार्थं हृष्टमानसाः । आययौ भगवान्कृष्णो द्वारकावासिभिः सह
सर्व राजे आनंदाने पूजेसाठी आले. द्वारकावासींसह भगवान कृष्णही तेथे आले.
आजगाम तथा नन्दः सार्धं गोकुलवासिभिः । गोपीत्रिशतकोटीभिर्गोलोकवासिभिः सह
नंदही गोळकुलातील लोकांसह आला, आणि त्याच्यासोबत तीस कोटी गोपी आणि गोलोकवासीही आले.
गचेन्द्रकोटितुल्याभिर्बलिष्ठाभिः सहाऽऽलिभिः । आययौ सुन्दरी राधा कृष्णप्राणाधिदेवता
असंख्य इंद्रांसारख्या तेजस्वी आणि बलवान सखींसह सुंदर राधा, कृष्णाच्या प्राणांची अधिदेवी, तेथे आली.
रासेश्वरी सुरसिका शतवर्षे गते सति । सुस्नाता मुदती शुद्धा धृत्वा धौते च वाससी
रासेश्वरी, देवांना प्रिय, शंभर वर्षे गेल्यावर आनंदाने आणि शुद्ध मनाने स्नान करून, स्वच्छ वस्त्र परिधान करून आली.
संयता सा निराहारा गत्वा च मणिमण्डपम् । सुप्रक्षालितपादाब्जा कान्ता भुवनपावनी
संयमित आणि उपवास करणारी ती, मणीमंडपात गेली. तिचे कमळासारखे पाय नीट धुतलेले होते. ती प्रिय, जगाला पावन करणारी होती.
श्रीकृष्णप्रीतिकामाऽथ सुसंकल्पं विधाय च । गङ्गोदकेन हेरम्बं स्नापयामास भक्तितः
श्रीकृष्णाला आनंद मिळावा म्हणून, दृढ संकल्प करून, भक्तीभावाने गंगाजलाने हिरंबाचे स्नान घातले.
ध्यार्न च सामवेदोक्तं चकार शुक्लपुष्पतः । माता चतुर्णां वेदानां वसोश्च जगतामपि
सामवेदात सांगितलेल्या ध्यानाने, शुभ्र फुलांनी तिने पूजा केली. ती चारही वेदांची, वसुची आणि जगाची जननी आहे.
बुद्धिरूपा भगवती ज्ञानिनां जननी परा । ध्यानात्मकं स्वपुस्रं तं परं ध्यानं चकार सा
बुद्धीस्वरूप भगवती, ज्ञानींची परात्पर माता, तिने आपल्या ध्यानस्वरूप पुत्राचे श्रेष्ठ ध्यान केले.
शर्वं लम्बोदरं स्थूलं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा । गजवक्त्रं वह्निवर्णमेकदन्तमनन्तकम्
तिने शर्व, लंबोदर, विशाल, ब्रह्मतेजाने उजळणारा, हत्तीमुख, अग्निरंगाचा, एकदंत आणि अनंत याचे ध्यान केले.
सिद्धानां योगिनामेव ज्ञानिनां च गुरोर्गुरुम् । ध्यातं मुनीन्द्रैर्देवेन्द्रैर्ब्रह्मेशशेषसंज्ञकैः
तो सिद्ध, योगी आणि ज्ञानींचा गुरु, गुरूंचा गुरु आहे. मुनिश्रेष्ठ, देवेंद्र, ब्रह्मा, ईश आणि शेष यांनी ज्याचे ध्यान केले आहे.
सिद्धेन्द्रैर्मुनिभिः सद्भिर्भगवन्तं सनातनम् । ब्रह्मस्वरूपं परमं मङ्गलं मङ्गलालयम्
सिद्धश्रेष्ठ, साधू आणि सत्पुरुषांनी, सनातन भगवान, ब्रह्मस्वरूप, परम मंगल आणि मंगलाचे निवासस्थान यांचे ध्यान केले.
सर्वविघ्नहरं शान्तं दातारं सर्वसंपदाम् । भवाब्धिमायापोतेन कर्णधारं च कर्मिणाम्
तो सर्व विघ्न दूर करणारा, शांत, सर्व संपत्ती देणारा आणि कर्म करणाऱ्यांना मायारूपी नौकेने भवसागर पार करून नेणारा आहे.
शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणम् । ध्यायेद्ध्यानात्मकं साध्यं भक्तेशं भक्तवत्सलम्
शरण आलेल्या, दुःखी, दीन यांना तारायला नेहमी तत्पर, ध्यानरूपी, साध्य, भक्तांचा स्वामी आणि भक्तवत्सल याचे ध्यान करावे.
इति ध्यात्वा स्वशिरसि दत्त्वा पुष्पं पुनः सती । सर्वाङ्गशोधनं न्यासं वेदोक्तं च चकार सा
असे ध्यान करून, तिने आपल्या डोक्यावर फूल ठेवले आणि मग सर्व अंगांची शुद्धी आणि वेदात सांगितलेला न्यास केला.
पुनश्च ध्यात्वा ध्यानेन तेनैव शुभदायिना । ददौ पुष्पं पादपद्मे राधा लम्बोदरस्य च
पुन्हा त्या शुभ ध्यानाने ध्यान करून, राधेने लंबोदराच्या कमळपादांवर फूल अर्पण केले.
सप्ततीर्थोदकेनैव शीतेन वासितेन च । ददौ पाद्यं पादपद्मे तैः पद्मादिभिरर्चिते
सत्तर तीर्थांचे थंड, सुगंधी पाणी घेऊन, तिने कमळफुलांनी पूजिलेल्या पायांवर पाद्य अर्पण केले.
दूर्वाक्षतैः शुक्लपुष्पैः सुगन्धिचन्दनोदकैः । अर्घ्यं ददौ तच्छिरसि स्वयं गोलोकवासिनी
दूर्वा, अक्षता, शुभ्र फुले आणि सुगंधी चंदनपाण्याने, गोलोकवासी राधेने स्वतःच्या हाताने त्याच्या डोक्यावर अर्घ्य अर्पण केले.
सचन्दनं स्ग्धिमाल्यं पारिजातस्य सुन्दरम् । ददौ गले गणेशस्य स्वयं रासंश्वरी मुदा
चंदन, सुंदर हार आणि पारिजात फुलांनी, रासेश्वरी राधेने आनंदाने स्वतः गणेशाच्या गळ्यात ते घातले.
कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च सुगन्धि स्निग्धचन्दनम् । सर्वाङ्गे प्रददौ तस्य वृन्दावनविनोदिनी
वृंदावनातील आनंद देणाऱ्या देवीने त्याच्या संपूर्ण अंगाला कस्तुरी, केशर आणि सुगंधी, मऊ चंदन लावले.
सुगन्धि शुक्लं पुष्पं च सुगन्ध चन्दनार्चितम् । ददौ तस्य पदाम्भोजे महापद्मलया सती
महापद्मालये सतीने त्याच्या कमलासारख्या पायांवर सुगंधी चंदनाने सजवलेली, सुवासिक पांढरी फुले अर्पण केली.
सुगन्धियुक्तं धूपं च पूतैर्वस्तुभिरन्वितम् । ददौ कृष्णप्रिया तस्मै जगतामीश्वराय च
कृष्णाच्या प्रिय आणि जगाचा अधिपती असलेल्या देवीने त्याला सुगंधाने भरलेला धूप आणि शुद्ध वस्तूंनी युक्त अर्पण केला.
दीपं घृतप्रदीप्तं च ध्वान्तविध्वंसकारणम् । ददौ तस्मै सुरेशाय परमाद्या सनातनी
सनातन आणि सर्वश्रेष्ठ देवीने त्या देवाधिदेवाला तुपाने प्रज्वलित केलेला, अंधार दूर करणारा दिवा अर्पण केला.