सर्वेषामीश्वरं बीजं दातारं सर्वसंपदम् । वरं वरेप्यं शरणं कृपालुं भक्तवत्सलम्
तो सर्वांचा स्वामी आहे, सर्वांचा मूळ आहे, सर्व संपत्ती देणारा आहे, सर्वश्रेष्ठ वर आहे, शरण येण्यास योग्य आहे, दयाळू आहे आणि भक्तांवर प्रेम करणारा आहे.
पार्वतीवचनं श्रुत्वा तमूचुस्ते सुरेश्वराः । प्रशसंसुःसभामध्ये धन्यधन्येति सर्वदा
पार्वतीचे बोलणे ऐकून, देवांचे अधिपती त्याच्याशी बोलले; सभेत तिने केलेल्या कृतीचे नेहमीच 'धन्य, धन्य' असे म्हणत स्तुती केली.
कोपाविष्टश्च बाणोऽयमुत्तस्थौ सहसाऽसुरः । सांनाहिको धनुष्पाणिः प्रणम्य शंकरं ययौ
बाण हा रागाने भरून अचानक उठला; तो असुर, पूर्ण शस्त्रसज्ज होऊन, धनुष्य हातात घेऊन, शंकरांना वंदन करून निघून गेला.
सर्वैर्निषिध्यमानश्च कम्पितो रक्तलोचनः । सांनाहिकश्च दैत्यानां त्रिकोट्या च महाबलः
सर्वांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरी, तो थरथरत होता, डोळे रक्ताळले होते, पूर्ण शस्त्रसज्ज होता आणि तीन कोटी बलवान दैत्य त्याच्यासोबत होते.
कुम्भाण्डः कूपकर्णश्च निकुम्भः कुम्भ एव च । सेनापतीश्वरश्चैते ययुः सांनाहिकास्तथा
कुंभांड, कूपकर्ण, निकुंभ आणि कुंभ स्वतः, तसेच सेनापती हे सर्व शस्त्रसज्ज होऊन गेले.
उन्मत्तभैरवश्चैव संहारभैरवस्तथा । असिताङ्गो भैरवश्च रुरुभैरव एव च
उन्मत्तभैरव, संहारभैरव, असितांगभैरव आणि रुरुभैरव हेही गेले.
महाभैरवसंज्ञश्च कालभैरव एव च । प्रचण्डभैरवश्चैव क्रोधभैरव एव च
महाभैरव, कालभैरव, प्रचंडभैरव आणि क्रोधभैरव हेही गेले.
प्रययुः शक्तिभिः सार्ध सर्वे सांनाहिकाश्च ते । कालाग्गिरुद्रो भगवान्रुद्रैः सांनाहिको ययौ
हे सर्व शस्त्रसज्ज योद्धे आपल्या शक्तींनी एकत्र निघाले; काळ, अग्नि आणि रुद्रांचे अधिपती भगवान रुद्र हेही रुद्रांसह शस्त्रसज्ज होऊन गेले.
उग्रचण्डा प्रचण्डा च चण्डिका चण्डिनायिका । चण्डेश्वरी च चामुण्डा चण्डी चण्डकपालिका
उग्रचंडा, प्रचंडा, चंडिका, चंडिनायिका, चंडेश्वरी, चामुंडा, चंडी आणि चंडकपाली या सर्वही गेल्या.
अष्टौ च नायिकाः सर्वाः प्रययुः खर्पराविन्ताः । कोटरी रत्नयानस्था शोणितग्रामदेवता
सर्व आठ नायिका, खोप्यांचे भांडे घेऊन, निघाल्या; कोटरी ही रत्नांनी सजलेल्या वाहनावर बसून, आणि शोनितग्रामाची देवीही गेली.
प्रययौ सा प्रफुल्लास्या खड्गखर्परधारिणी । इन्द्राणी वैष्णवी शान्ता ब्रह्माणी ब्रह्मवादिनी
ती फुललेल्या चेहऱ्याने, तलवार आणि खोप्याचे भांडे घेऊन गेली; इंद्राणी, वैष्णवी, शांत, ब्राह्मी आणि ब्रह्मवादिनीही गेल्या.
कौमारी नारसिंही च वाराही विकटाकृतिः । माहेश्वरी महामाया भैरवी भीमरूपिणी
कौमारी, नरसिंही, विकट रूपाची वाराही, माहेश्वरी, महामाया, भैरवी आणि भीमरूपिणीही गेल्या.
अष्टौ च शक्तयः सर्वा रथस्थाः प्रययुर्मुदा । रत्नेन्द्रसारयानस्था प्रययौ भद्रकालिका
सर्व आठ शक्ती आनंदाने रथावर बसून गेल्या; भद्रकाळी रत्नांनी सजलेल्या वाहनावर बसून गेली.
रक्तवर्णा त्रिनयना जिह्वाललनभीषणा । शूलशक्तिगदाहस्ता खड्गखर्परधारिणी
ती लाल रंगाची, तीन डोळ्यांची, भयंकर जीभ असलेली, शूळ, शक्ती, गदा, तलवार आणि खोप्याचे भांडे हातात घेऊन होती.
प्रययौ शूलहस्तश्च वृषभस्थो महेश्वरः । स्कन्दश्च शिखियानस्थः शस्त्रपाणिर्धनुर्धरः
शूळ हातात घेऊन, वृषभावर बसलेले महेश्वर गेले; स्कंद, मोरावर बसलेले, शस्त्र आणि धनुष्य घेऊन गेले.
एवं च प्रययुः सर्वे गणेशं पार्वतीं विना । एभिर्युक्तं महादेवं दृष्ट्वा च भद्रकालिकाम्
अशा प्रकारे, गणेश आणि पार्वती वगळता सर्वजण गेले; या सर्वांसह आणि भद्रकाळीसह महादेवाला पाहिले.
प्रचक्रे चक्रपाणिश्च संभाषां च यथोचिताम् । बाणः शङ्कध्वनिं कृत्वा प्रणम्य पार्वतीश्वरम्
चक्रधारी श्रीकृष्णाने योग्य ते बोलून शंखाचा आवाज केला आणि पार्वतीचे स्वामी शंकर यांना वंदन केले. त्यानंतर बाण युद्धासाठी सज्ज झाला.
धनुर्दथार सगुणं दिव्यास्त्रेण नियोजितम् । बाणं समुद्यतं दृष्ट्वा सात्यकिः परवीरहा
त्याने आपले धनुष्य, दिव्य अस्त्र लावलेले आणि प्रत्यंचा चढवलेले, हातात घेतले. बाण युद्धासाठी तयार झालेला पाहून शत्रूंचा संहार करणारा सात्यकी—
निषिध्यमानस्तैः सर्वैः संनाही प्रययौ मुदा । बाणश्चिक्षेप दिव्यास्त्रमञ्जनं नाम नारद
सर्वांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरी, पूर्ण शस्त्रसज्ज होऊन सात्यकी आनंदाने पुढे गेला. बाणाने, हे नारद, अंजन नावाचे दिव्य अस्त्र सोडले.
अव्यर्थं ग्रीष्ममध्याहनमार्तण्डाभं सुतीक्ष्णकम् । दृष्टावाऽस्त्रं सात्यकिः साक्षात्किंचिन्नम्रो बभूव सः
ते अस्त्र जणू काही उन्हाळ्यातील दुपारच्या तासातील तळपत्या सूर्यासारखे, अत्यंत तीव्र आणि धारदार होते. ते अस्त्र पाहून सात्यकी थोडासा वाकला.
किं वा न दग्धः प्रययौ नभोमध्यं सुदारुणम् । वह्निं चिक्षेप बाणश्च सात्यकिर्वारुणेन च
तो जळून का गेला नाही? ते अस्त्र आकाशाच्या मध्यभागी अत्यंत भयंकरपणे पोहोचले. बाणाने अग्नि अस्त्र सोडले आणि सात्यकीने त्यावर वरुण अस्त्राने उत्तर दिले.
प्रज्वलन्तं तालमानं निर्वाणं च चकार सः । चिच्छेद वारुणं घोरं प्रजण्डं भीममुल्बणम्
सात्यकीने तळपणारे, ताडाच्या आकाराचे अग्नि अस्त्र विझवले. त्यानंतर त्याने भयंकर, बलवान आणि भीतीदायक वरुण अस्त्र छाटले.
चिच्छेद सात्यकिश्चैव पार्जन्येनावलीलया । चिक्षेप पवनं बाणः प्रचण्डं भीममुल्बणम्
सात्यकीने पर्जन्य अस्त्राने ते सहजपणे नष्ट केले. मग बाणाने प्रचंड, भीषण वाऱ्याचे अस्त्र सोडले.
चिच्छेद सात्यकिश्चैव पर्वताश्त्रेण लीलया । नारायणस्त्रं चिक्षेप बाणश्च रणमूर्धनि
सात्यकीने पर्वत अस्त्राने ते सहजपणे छाटले. मग बाणाने रणभूमीच्या मध्यभागी नारायण अस्त्र सोडले.
सात्यकिर्दण्डवद्भूमौ पपातार्जुनशिक्षया । माहेश्वरं प्रचिक्षेप बाणः शस्त्रविदां वरः
सात्यकी अर्जुनाच्या शिकवणीप्रमाणे भूमीवर दंडवत पडला. शस्त्रविद्येत श्रेष्ठ असलेल्या बाणाने महेश्वर अस्त्र सोडले.
सात्यकिर्वैष्णवास्त्रेण प्रविच्छेदावलीलया । ब्रह्मास्त्रं चापि चिक्षेप बाणश्च रणमूर्धनि
सात्यकीने विष्णु अस्त्राने ते सहजपणे नष्ट केले. मग बाणाने रणभूमीच्या मध्यभागी ब्रह्मास्त्र सोडले.
क्षणं चकार निर्वाणं ब्रह्मास्त्रेण च सात्यकिः । नागास्त्रं चापि चिक्षेप बाणो रणविशारदः
सात्यकीने ब्रह्मास्त्राने ते क्षणात निष्प्रभ केले. मग युद्धात पारंगत असलेल्या बाणाने नाग अस्त्र सोडले.
सात्यकिर्गारुडेनैव संजहार क्षणेन च । जग्राह शूलमव्यर्थं शंकरस्य सुदारुणम्
सात्यकीने गरुड अस्त्राने ते क्षणात नष्ट केले. त्यानंतर त्याने शंकरांचे अपराजित आणि अतिशय भयंकर त्रिशूल उचलले.
तुष्टाव सात्यकिर्दुर्गा गले माल्यं बभूव ह । जग्राह धनुषा बाणो बाणं पाशुपतं तथा
सात्यकीने दुर्गेची स्तुती केली आणि त्याच्या गळ्यात हार प्रकट झाला. बाणाने आपले धनुष्य आणि पाशुपत अस्त्र उचलले.
बाणं सबाणं जृम्भं च सात्यकिश्च चकार ह । बाणं तं जृम्भितं दृष्ट्वा कार्तिकेयो महाबलः
बाणाने आपल्या बाणासह जृंभ अस्त्राचा प्रयोग केला; सात्यकीनेही जृंभ अस्त्र सोडले. ते अस्त्र वापरलेले पाहून महाबली कार्तिकेय—