शक्तिकुण्डलिनीयुक्तमीश्वरं चिन्तयेत्ततः । इन्द्रियाणां च दमनं लौभादीनां च वर्जनम्
त्यांनंतर शक्तिकुंडलिनीने युक्त अशा ईश्वराचं ध्यान करावं. इंद्रियांवर ताबा ठेवावा आणि लोभ वगैरे दोष सोडावेत.
मूलाधारं स्वधिष्ठानं मणिपूरमनाहतम् । विशुद्धं च तथा ज्ञाख्यं चक्रषट्कं प्रकीर्तितम्
मूलाधार, स्वाधिष्ठान, मणिपूर, अनाहत, विशुद्ध आणि ज्ञान असं हे सहा चक्र प्रसिद्ध आहेत.
नारीणामपि दुर्बोधं मुर्खाणां च विशेषतः । ज्ञानं योगात्मकं साध्वि सिद्धानां साध्यमीप्सितम्
योगमूलक ज्ञान स्त्रियांना आणि अज्ञ लोकांना समजायला फार कठीण असतं; पण साधू आणि सिद्ध लोक ते मिळवतात आणि त्याची इच्छा करतात.
जन्तूनामपि सर्वेषां ज्ञानं स्वविषये तथा । सन्तः सर्वे विजानन्ति स्वेच्छया च मदीयया
सर्व जीवांना त्यांच्या त्यांच्या क्षेत्रात ज्ञान असतं; संत लोक हे सगळं माझ्या इच्छेने आणि स्वतःच्या इच्छेने जाणतात.
सिद्ध्यात्मकं च सिद्धानां नियुक्तं सर्वकर्मसु । चतुस्त्रिंशत्सु सिद्धानां साधनं बोधनं तथा
सिद्ध लोकांसाठी ज्ञान हेच सिद्धीचं स्वरूप आहे, ते सर्व कर्मांमध्ये वापरलं जातं; चवतीस सिद्धांमध्ये तेच साधन आणि जागृती आहे.
ज्ञानं मौक्षात्मकं सिद्धं परं निर्वाणकारणम् । निवृत्तिमार्गमारूढं भक्तस्तत्रैव वाञ्छति
मोक्षदायक ज्ञान पूर्ण झालं की तेच निर्वाणाचं श्रेष्ठ कारण ठरतं; निवृत्तीच्या मार्गावर असलेला भक्त फक्त त्याच ज्ञानाची इच्छा करतो.
भक्त्यात्मकं च यज्ज्ञानं तुभ्यं राधा प्रदास्यति । तस्यां च मानवं भावं त्यक्त्वा ज्ञानं करिष्यति
जे भक्तीमय ज्ञान राधा तुला देईल, ते ती मानवभाव सोडल्यावर तुला मिळेल.
नन्दाय दत्तं यज्ज्ञानं तच्च तुभ्यं प्रदास्यति । गच्छ नन्दव्रजं मातर्नन्देन सह सादरम्
नंदाला जे ज्ञान दिलं होतं, तेच तुलाही मिळेल; आई, नंदासोबत आदराने नंदाच्या व्रजात जा.
इत्युक्त्वा विनयं कृत्वा जगामाभ्यन्तरं हरिः । नन्दो यशोदया सार्धं प्रययौ कदलीवनम्
असं सांगून आणि नम्रता दाखवून हरि आत गेला; नंद आणि यशोदा दोघंही केळीच्या बागेत गेले.
ददर्श राधां तत्रैव निद्रितां त्यक्तभूषणम् । दधानां शुक्लवस्त्रं च निराहारां कृशोदरीम्
तिथे त्यांना राधा दिसली, झोपलेली, दागिने काढून ठेवलेली, पांढऱ्या वस्त्रात, उपवास करणारी आणि कंबर बारीक झालेली.
पङ्कस्थे पङ्कजदले सजले चन्दनार्चिते । शयानां शुष्कितौष्ठीं च साश्रुनेत्रां च मूर्च्छिताम्
चिखलातल्या कमळाच्या पानावर, पाण्यात, चंदन लावलेली, सुकलेले ओठ, डोळ्यात अश्रू, बेशुद्ध पडलेली.
ध्यायमानां पदाम्भोजं कृष्णस्य परमात्मनः । बाह्यज्ञानपरित्यक्तां तन्नि विष्टैकमानसाम्
कृष्णाच्या परमात्म्याच्या कमळपदांचा ध्यान करत, बाह्य ज्ञान सोडून, मन पूर्णपणे त्याच्यात गुंतलेलं.
पश्यन्तीं सस्मितं कान्तं पश्यन्तीं तन्मुखाम्बुजम् । हसन्तीं च रुदन्तीं च स्वप्ने कान्तसमीपतः
स्वप्नात प्रियकराजवळ असल्यासारखी, त्याच्या कमळासारख्या मुखाकडे पाहत, हसत आणि रडत, आणि त्याचा मंद हास्य पाहत.
सखीभिः परितः शश्वत्सेवितां श्चेतचामरैः । दिवानिशं रक्षितां च गोपीभिः शतकोटिभिः
सखींकडून नेहमी चामरांनी सेवा मिळणारी, दिवस-रात्र शंभर कोटी गोपींनी राखली जाणारी.
सावधानपराभिश्च वेत्रहस्ताभिरीश्वरीम् । सप्तद्वारेषु युक्ताभिः परितः प्राङ्गणेषु च
सावध आणि दक्ष अशा, हातात काठी असलेल्या, सातही दरवाजांवर आणि अंगणात सर्वत्र उभ्या असलेल्या सखींकडून रक्षण मिळणारी.
तां दृष्ट्वा विस्मयं प्राप्य सभार्यो नन्द एव च । ननाम परया भक्त्या दण्डवत्प्रणिपत्य च
ती राधा पाहून, नंद आणि त्यांची पत्नी आश्चर्यचकित झाले; त्यांनी अत्यंत भक्तीने दंडवत घालून नमस्कार केला.
निद्रां त्याक्त्वा च सहसा बुबुधे सेश्वरेच्छया । क्षणेन चेतनां प्राप विषयज्ञानवर्चिताम्
ईश्वराच्या इच्छेने तिने झोप अचानक सोडली आणि जागी झाली; क्षणातच तिला ज्ञान आणि इंद्रियांची जाणीव प्राप्त झाली.
पुरतो दंपती दृष्ट्वा पप्रच्छ सादरं सती । उवाच मधुरं चैवं तत्रैव सखिसंसदि
समोर असलेले दांपत्य पाहून सतीने आदराने विचारले; तिने तिथेच सख्या मैत्रिणींच्या उपस्थितीत गोड बोलली.
राधिकोवाच कस्त्वं चात्र समायातो ब्रूहि वा किं प्रयोजनम् । न च मे विषयज्ञानं न जानामि नरं पशुम्
राधिकेने विचारले: तू कोण आहेस, इथे कशासाठी आली आहेस? मला या जगातील काहीच माहिती नाही, माणूस किंवा प्राणी हेही ओळखत नाही.
किं जलं वा स्थलं किंवा नक्तं तिनं श्रुणु । स्त्रियं पुमांसं क्लीबं वा नाहं जानामि भेदाकम्
पाणी म्हणजे काय, जमीन म्हणजे काय, रात्र किंवा दिवस हे काय आहे? ऐक, मला स्त्री, पुरुष किंवा नपुंसक यातील फरकही माहीत नाही.
राधिकावचनं श्रुत्वा नन्दश्च विस्मयं ययौ । भीता यशोदा निकटं गोपीसंभाषिता ययौ
राधिकेचे बोल ऐकून नंदाला आश्चर्य वाटले; यशोदा घाबरून जवळ आली आणि गोपींशी बोलू लागली.
उवास निकटे तस्याः समुवाच प्रियं वचः । उवास तत्र नन्दश्च गोपीदत्तासनेन च
ती तिच्या जवळ बसली आणि प्रेमाने बोलू लागली; नंदही गोपींनी दिलेल्या आसनावर बसला.
यशोदोवाच चेतनं कुरु राधे त्वमात्मानं रक्ष यत्नतः । द्रक्ष्यसि प्राणनाथं च संप्राप्ते मङ्गले दिने
यशोदा म्हणाली: राधे, शुद्ध हो आणि स्वतःची काळजी घे; लवकरच शुभ दिवशी तू आपल्या प्रियतमाला पाहशील.
त्वत्तो विश्वं पवित्रं च स्वकुलं च सुरेश्वरि । गोप्यश्च पुण्यवत्यश्च त्वत्पादाम्बुजसेवया
देवतांच्या देवी, तुझ्यामुळे हे विश्व आणि तुझं कुळ पवित्र होतं; गोपीही तुझ्या चरणांची सेवा करून पुण्यवती झाल्या आहेत.
लोका गास्यन्ति त्वत्कीर्तितीर्थपूतां सुमङ्गलाम् । सन्तो वेदाश्च चत्वारः पुराणानि पुरातनीम्
लोक तुझ्या पवित्र आणि मंगल कीर्तीचे गाणे गातील; संत, चारही वेद आणि प्राचीन पुराणेही तुझी महती गातील.
अहं यशोदा नन्दोऽयं बुद्धिरूपे निबोध माम् । वृषभानसुता त्वं च मां निशामय सुव्रते
मी यशोदा आहे, हा नंद आहे—माझी ओळख समजून घे; तू वृषभानूची कन्या आहेस, हे सुशील राधे, मला ओळख.
द्वारकानगराद्भद्रे श्रीकृष्णसंनिधानतः । तवान्तिकमागताऽहं प्रेरिता हरिणा सति
भाग्यवती, द्वारका नगरीतून, श्रीकृष्णाच्या सान्निध्यातून, मी हरिने पाठवली म्हणून तुझ्या जवळ आले आहे, हे सती.
शृणु मङ्गलवार्तां च मङ्गलं च गदाभृतः । आराद्द्रक्ष्यसि कृष्णं तं हे देवि चेतनं कुरु
गदाधराने दिलेली शुभ बातमी आणि आशीर्वाद ऐक; लवकरच तू कृष्णाला पाहशील, हे देवी, शुद्ध हो.
भक्त्या त्मकं परिज्ञानं देहि मह्यं च सांप्रतम् । त्वद्भर्तुरुपदेशेन त्वत्समीपं समागतौ
तुझ्या पतीच्या उपदेशाने मिळणारे भक्तीचे ज्ञान मला आता दे; आम्ही त्याच्या सांगण्यावरून तुझ्या जवळ आलो आहोत.
पश्चदायास्यति हरिस्त्वां मुहूर्तं वरानने । भविष्यत्यचिरेणैव श्रीदाम्नः शापमोचनम्
नंतर हरि तुला क्षणभर भेटेल, हे सुंदरमुखी; लवकरच श्रीदामाच्या शापातून मुक्तता होईल.