तीर्थपूतं कीर्तिपूतं ब्रह्मेशशेषवन्दितम् । परम्ह्नादकं रूपं कौटिचन्द्रसमप्रभम्
त्याचे रूप तीर्थांनी आणि कीर्तीने पावन झालेले, ब्रह्मा, ईश आणि शेष यांनी वंदिलेले, मन आनंदित करणारे आणि कोटी चंद्रांसारखे तेजस्वी होते.
ध्यानासाध्यं दुराराध्यं परमं प्रकृतेः परम् । दूर्वया पट्टसूत्रं च रत्नेन्द्रसारदर्पणम्
तो ध्यानाने प्राप्त होणारा, कठीण साध्य, सर्वोच्च आणि प्रकृतीच्या पलीकडचा आहे; त्याने दुर्वा घाललेली माळ, रेशमी दोरा आणि रत्नांचा आरसा घेतला आहे.
दधानं कर्तृकासार्ध कदल्याः स्फुटमञ्जरीम् । चूडां त्रिविक्रमाकारां मालतीमाल्यभूषितम्
त्याच्या शिरावर सोन्याच्या केसपिनने अर्धविकसित केळीच्या फुलांचा गुच्छ होता, आणि मोगऱ्याच्या माळेने तो शोभलेला होता.
पुष्पं नारीप्रदत्तं च मुकुटं मस्तकोजज्ववलम् । दृष्ट्वा वरं युवत्यश्च मूर्च्छा संप्रापुरीश्वरम्
एका स्त्रीने अर्पण केलेले फूल त्याच्या मुकुटात शोभत होते; ते मुकुट त्याच्या मस्तकावर झळकत होते. वर पाहून युवतींना ईश्वरापुढे मूर्च्छा आली.
रुक्मिणीजीवनं धन्यं श्लाध्यमित्यूचुरीप्सितम् । जामातरं सा ददर्श राज्ञी भीष्मककामिनी
रुक्मिणीचं जीवन किती भाग्यवान आणि कौतुकास्पद आहे, असं सगळ्यांनी म्हटलं. भीष्मकाची प्रिय राणी तिला हवा तसा जावई पाहून खूप आनंदली.
निमेषरहिता तुष्टा प्रसन्नवदनेक्षणा । राजा प्रसन्नवदनः सामात्यः सपुरोहितः
ती राणी डोळा न लवता, तृप्त आणि हसऱ्या चेहऱ्याने पाहत होती. राजा, त्याचे मंत्री आणि पुरोहितही आनंदी चेहऱ्याने तिथे होते.
समागत्य सुरान्विप्रान्भूपांश्च प्रणनाम सः । ददौ योग्याश्रमं तेभ्यो भक्ष्यपूर्ण सुधोपमम्
तो देव, ऋषी आणि राजे यांच्या जवळ गेला आणि त्यांना वाकून नमस्कार केला. त्यांना सुंदर आसनं दिली आणि अमृतासारख्या स्वादिष्ट जेवणाने त्यांची पाहुणचार केला.
दिवानिशं चाप्युवाच दीयतां दीयतामिति । सुखं निनाय रजनीं देवैश्च बान्धवैः सह
रोज सकाळ-संध्याकाळ तो म्हणत राहिला, 'द्या, द्या!' देव आणि नातेवाईकांसोबत त्याने ती रात्र आनंदात घालवली.
वसुदेवः प्रभाते च प्रातःकृत्यं चकार सः । स्नात्वा संध्यादिकं कृत्वा धृत्वा धौते च वाससी
वसुदेवाने पहाटे उठून आपली सकाळची कामं केली. स्नान करून, संध्यावंदन करून, स्वच्छ कपडे घातले.
चकार वेदमन्त्रेण शुभाधिवासनं हरेः । संपूज्य मातृकाः सर्वाः साक्षाच्च सर्वदेवताः
त्याने वेद-मंत्रांनी श्रीहरीची मंगल पूजा केली. सगळ्या मातृका आणि देवतांचीही मनापासून पूजा केली.
प्रदाय वसुधारां च वृद्धिश्राद्धादिकं तथा । प्राह्मणान्भोजयामास देवांश्च बान्धवांस्तथा
त्याने पृथ्वीचे दान दिले आणि वृद्धीश्राद्धासारखी विधी केली. ब्राह्मण, देव आणि नातेवाईकांना भरपूर जेवण दिलं.
वाद्यं च वादयामास कारयामास मङ्गलम् । सुवेषं कारयामास वरस्यापि प्रशंसितम्
त्याने वाद्यांचा गजर केला आणि मंगलकार्याची तयारी केली. वराला सुंदर वस्त्रांनी सजवलं.
सज्जं च कारयामास नरयानं सुशोभनम् । एवं राजा भीष्मकश्च विवाहार्हं च मङ्गलम्
त्याने सुंदर रथ सजवला. अशा रीतीने भीष्मक राजाने लग्नासाठी सगळी शुभ तयारी केली.
पुरोहितैर्वेदमन्त्रैः सर्व कर्म चकार सः । मणिरत्नं धनं चापि मुक्तामाणिक्यहीरकम्
पुरोहितांनी वेद-मंत्रांनी सर्व विधी केले. त्याने मौल्यवान दागिने, धन, मोती, माणिक आणि हिरा दिले.
भक्ष्यद्रव्यं च वस्त्रं चाप्युपहारमनुत्तमम् । भट्टेम्यो ब्राह्मणेभ्योऽपि भिक्षुकेभ्यो ददौ मुदा
त्याने स्वादिष्ट जेवण, वस्त्रं आणि उत्तम भेटवस्तू दिल्या. ब्राह्मण, पंडित आणि भिक्षुकांना आनंदाने दान दिलं.
वाद्यं च वादयामास कारयामास मङ्गलम् । सुवेषं कारयामास रुक्मिण्याश्च मनोहरम्
त्याने वाद्यांचा गजर केला आणि मंगलकार्याची तयारी केली. रुक्मिणीला देखील मनमोहक वस्त्रांनी सजवलं.
राज्ञीभिर्मुनिपत्नीभिर्विधानं च यथोचितम् । ततः शुभे क्षणे प्राप्ते माहेन्द्रे परमोदये
राणींनी आणि ऋषिपत्नींनी योग्य त्या विधी केल्या. मग शुभ मुहूर्तावर, इंद्रनक्षत्राच्या उदयावेळी,
विवाहोचितलग्ने च लग्नाधिपतिसंयुते । सद्ग्रहेक्षणशुद्धे चाप्यसतां दृष्टिवर्जिते
लग्नासाठी योग्य मुहूर्तावर, लग्नाचा स्वामी असताना, शुभ ग्रहांची दृष्टी शुद्ध असताना आणि अशुभ ग्रहांची दृष्टी टाळून,
शुभक्षणे सुभर्क्षे च विशुद्धे चन्द्रतारयोः । वेधदोषादिरहिते शलाकादिविवर्जिते
शुभ क्षण, उत्तम नक्षत्र, शुद्ध चंद्र-तारे, पत्रिकेत कोणताही दोष नसताना आणि वाईट शकुन नसताना,
दंपत्योः शर्मयोग्ये च परिणामसुखप्रदे । एवंभूते च समये भीष्मकप्राङ्गणं हरिः
दांपत्याच्या सुखासाठी योग्य असा काळ आला असता, अशा वेळी श्रीहरी भीष्मकाच्या अंगणात आला.
आजगाम सुरैः सार्ध सुनिविप्रपुरोहितैः । ज्ञातिभिर्बान्धवैः सार्धं पित्रा मात्रानृपैस्तथा
तो देव, श्रेष्ठ ऋषी, पुरोहित, नातेवाईक, आप्त, वडील, आई आणि राजांसोबत तेथे आला.
गोपालकैः पार्षदैश्च वयस्यैश्च मनोहरैः । भट्टैश्च गणकैर्ज्योतिः शास्त्रज्ञानविशारदैः
गोपाळ, सेवक, मनमोहक मित्र, पंडित, गणक आणि ज्योतिषशास्त्राचे जाणकार यांच्यासोबत तो आला.
वाद्यैर्नानाविधैश्चैव नर्तकैर्गायनैस्तथा । नानाशिल्पकरैश्चैव मालाकारैस्तथाऽपरैः
विविध वाद्यांच्या गजरात, नर्तक-नर्तकी, गायक, अनेक कलावंत, हार करणारे आणि इतरही अनेक लोकांनी ते ठिकाण सजवले होते.
विद्याधर्यप्सरोभिश्च किन्नरीभिश्च सत्वरम् । स्थलं च ददुशुर्देवा मुनयश्च नृपेश्वराः
विद्याधरी, अप्सरा आणि किन्नरी यांच्या सोबत, देव, ऋषी आणि राजांनी ते ठिकाण लवकरच दिले.
सर्वे समागता ये च विवाहदर्शनोत्सुकाः । रम्भास्तम्भसहस्रैश्च पट्टसूत्रपरिष्कृतैः
सर्वजण, विवाह पाहण्याची उत्कंठा असलेले, हजारो रेशमी दोऱ्यांनी सजवलेल्या खांबांनी नटलेले होते.
चम्बकानां चन्दनानां रसालानां च पल्लवैः । माल्यैर्नानाविधैश्चैव पीतरक्तसितान्वितैः
चंपक, चंदन आणि आंब्याच्या कोवळ्या पानांनी, तसेच पिवळ्या, लाल आणि पांढऱ्या फुलांनी बनवलेल्या विविध माळांनी ते ठिकाण सजवले होते.
परितो मङ्गलघटैः फलपल्लवसंयुतैः । कस्तूरीचन्दनाक्तैश्च कुङ्कुमेन विराजितैः
चहुबाजूंनी मंगलकलश, फळे आणि कोवळी पाने, तसेच कस्तुरी, चंदन आणि कुंकवाने उजळवलेले होते.
पर्णैर्लाजैः फलैः पुष्पैर्दूर्वाभिरुपशोभितैः । मुनिभिर्ब्राह्मणैश्चैव राजेन्द्रैरपि वेष्टितम्
पाने, लाह्या, फळे, फुले आणि दुर्वा यांनी सजवलेले, ऋषी, ब्राह्मण आणि राजांनी वेढलेले होते.
रत्नेन्द्रसारनिर्माणवेदीयुक्तं मनोहरम् । चर्चितं चन्दनस्निग्धैः कस्तूरीकुङ्कुमान्वितैः
रत्न आणि उत्तम लाकडांनी बनवलेल्या सुंदर वेदीवर, चंदन, कस्तुरी आणि कुंकवाच्या सुवासिक लेपांनी ती शोभली होती.
सुगन्धिशीतमन्दैश्च पवनैः सुरभीकृतम् । रत्नानां च सहस्रैश्च ज्वलितं ज्वलदीप्तकैः
शीतल, मंद आणि सुगंधी वाऱ्यांनी सुगंधित झालेले, हजारो तेजस्वी रत्नांनी झगमगणारे होते.