कम्पितोऽधर्मयुक्तश्च रक्तास्यो रक्तलोचनः । उवाच पितरं व्रिप्रं सभायामस्थिरस्तदा
तो अधर्मयुक्त, थरथरत, चेहरा आणि डोळे लाल झालेले, सभेत अस्थिरपणे उभा राहून वडिलांना म्हणाला.
उत्याय तिष्ठन्पुरतः सर्वेषां च सभासदाम्
तो सर्व सभासदांसमोर उभा राहिला—
रुक्मिरुवाच श्रृणु राजेन्द्र वचनं हितं तथयं प्रशंसितम् । त्यज वाक्यं भिक्षुकाणां लोभिनां क्रोधिनामहो
रुक्मी म्हणाला: 'हे राजेंद्र, हे हितकारक आणि सर्वांनी मान्य केलेले माझे शब्द ऐका; भिकारी, लोभी आणि रागीट लोकांच्या बोलण्याकडे लक्ष देऊ नका.'
नर्तकानां च वैश्यानां भट्टानामर्थिनामपि । कायस्थानां च भिक्षूणामसत्यं वचनं सदा
नर्तक, व्यापारी, भाडोत्री, मागणी करणारे, कारकून आणि भिकाऱ्यांची वचने नेहमीच खोटी असतात.
घटकानां नाटकानां स्त्रीलुब्धाना च कामिनाम् । दरिद्राणां च मूर्खाणां स्तुतिपूर्व वचः सदा
कुंभार, नट, स्त्रीलंपट, वासना असलेले, गरीब आणि मूर्ख यांच्या बोलण्याची सुरुवात नेहमीच स्तुतीने होते.
निहत्य कालयवनं राजेन्द्रं दूरतो भिया । उवायेन महाबाहो लब्धं कृष्णेन तद्धनम्
कालयवनाचा वध केल्यावर, कृष्णाने भीतीपोटी युक्तीने ते धन दूरवरून मिळवलं, हे महाबाहू राजा.
द्वारकाया धनी कृष्णो यवनस्य धनेन च । जरासंधभयेनैव समुद्राभ्यन्तरे गृही
द्वारकेत कृष्ण यवनाच्या धनामुळे श्रीमंत झाला आणि जरासंधाच्या भीतीने समुद्राच्या आत आश्रय घेतला.
जरासंधशतं चैव क्षणेनैव च लीलया । क्षमोऽहं हन्तुमेकाकी राज्ञश्चान्यस्य का कथा
मी एकटाच सहजपणे क्षणात शंभर जरासंधांचा पराभव करू शकतो; मग इतर राजांची काय कथा!
दुर्वाससश्च शिष्योऽहं रणशास्त्रविशारदः । ध्रुवं भीष्मक तेनैव विश्वं संहर्तुमीश्वरः
मी दुर्वासांचा शिष्य आहे, युद्धविद्येत पारंगत आहे; फक्त या सामर्थ्याने, भीष्मक, मी संपूर्ण जग नष्ट करू शकतो.
मत्समः पर्शुरामश्च शिशुपालश्च मत्समः । सखा च बलवाञ्छूरः स्वर्गं जेतुं स च क्षमः
परशुराम माझ्यासारखाच आहे, शिशुपालही माझ्या बरोबरीचा आहे; माझा मित्रही बलवान आणि शूर आहे, तोसुद्धा स्वर्ग जिंकू शकतो.
महेन्द्रं सगणं जेतुमहमीशः क्षणेन च । जित्वा युद्धे जरासंधं दुर्बलं योगिनं नृप
मी क्षणात इंद्र आणि त्याच्या सैन्याचा पराभव करू शकतो; जरासंधासारख्या दुर्बल योग्याचा युद्धात पराभव केलाच आहे, हे राजा—
अहंकारयुतः कृष्णो पीरं स्वं मन्यते धिया । यद्यायास्यति मद्ग्रामं विवाहं कर्तुमीप्सितम्
कृष्ण अहंकाराने भरलेला स्वतःला वीर समजतो; जर तो माझ्या गावात लग्नासाठी आला—
ध्रुवं प्रस्थापयिष्यामि क्षणेन यममन्दिरम् । अहो नन्दस्य वैश्यस्य तस्मै गोरक्षकाय च
तर मी त्याला क्षणात यमाच्या घरी पाठवीन; अहो, त्या नंद नावाच्या व्यापाऱ्याला आणि त्या गोरक्षकाला—
साक्षाज्जाराय गोपीनां गोपालोच्छिष्टभोजिने । करोषि कन्यास्वीकारं देवयोग्यां च रुक्मिणीम्
जो गोपिकांच्या उरलेल्या अन्नावर आणि गवळ्यांच्या उरलेल्या जेवणावर ताव मारतो, त्याला देवतेसारख्या योग्य असलेल्या रुक्मिणीचा वर म्हणून तुम्ही स्वीकारता का?
दातुमिच्छसि वाक्येन भिङुकस्य द्विजस्य च । राजेन्द्र बुद्धिहीनोऽसि वचनाद्वद्ग(दुर्ब) लस्य च
राजा, जर तुला भिकाऱ्याला आणि ब्राह्मणाला फक्त शब्दांनी काही द्यायचं असेल, तर तू खरंच अज्ञानी आहेस, जसा मूर्ख आणि वाईट माणसांच्या बोलण्यावर विश्वास ठेवतोस.
मा राजपुत्रो माशूरो म कुलीनश्च मा शुचिः । मा दाता मा धनाढ्यश्च मा योग्यो मा जितेन्द्रियः
तो राजपुत्र नसावा, शूर नसावा, कुलीन नसावा, शुद्ध नसावा, दानशूर नसावा, श्रीमंत नसावा, योग्य नसावा, आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा नसावा.
कन्यां देहि सुपुत्राय शिशुपालाय भूमिप । बलेन रुद्रतुष्टाय राजेन्द्रतनयाय च
राजा, आपल्या चांगल्या मुलाला, शिशुपालाला, ज्याने आपल्या सामर्थ्याने रुद्राला प्रसन्न केलं आहे आणि राजांचा पुत्र आहे, त्याला कन्या द्यावी.
निमन्त्रणं कुरु नृप नानादेशभवान्नृपान् । बान्धवांश्च मुनीन्द्रांश्च पत्रद्वारा त्वरान्वितः
राजा, वेगवेगळ्या देशांतील राजांना, आप्तेष्टांना आणि मोठ्या ऋषींना पत्राद्वारे लवकर आमंत्रण पाठव.
महाराष्ट्रं विराटं च मुद्गलं च मुरङ्गकम् । भल्लकं गल्लकं खर्व दुर्गं प्रस्थापय द्विजम्
महान ब्राह्मणाला महाराष्ट्र, विराट, मुद्गल, मुरंगक, भल्लक, गल्लक, खर्व आणि दुर्ग या ठिकाणी पाठव.
घृतकुल्यासहस्रं च मधुकुल्यासहस्रकम् । दधिकुल्यासहस्रं च दुग्धकुल्यासहस्रकम्
तुपाच्या हजार कलश, मधाचे हजार कलश, दह्याचे हजार कलश आणि दूधाचे हजार कलश.
तैलकुल्यापञ्चशतं गुडकुल्याद्विलक्षकम् । शर्कराणां राशिशतं मिष्टान्नानां चतुर्गुणम्
पाचशे तेलाचे कलश, अनगिनत गुळाचे कलश, साखरेचे शंभर राशी आणि गोड पदार्थांचे त्याच्या चौपट.
यवगोधूमचूर्णानां पिष्टराशिशतं शतम् । पृथुकानां राशिलक्षमन्नानां च चतुर्गुणम्
यव आणि गव्हाच्या पीठाचे शंभर शंभर राशी, पोह्याच्या लाख राशी आणि शिजवलेल्या अन्नाचे त्याच्या चौपट.
अथ श्रुत्वा च तद्वाक्यं राजेन्द्रः सपुरोहितः । चकार मन्त्रणां तूर्ण निर्जने मन्त्रिणा सह
ते शब्द ऐकून राजा आणि त्याचा पुरोहित मंत्र्यांसोबत एकांतात लवकर सल्ला करू लागले.
द्विजं प्रस्थापयामास द्वारकां योग्यमीप्सितम् । कृत्वा च शुभलग्नं च सर्वेषामभिवाञ्छितम्
सर्वांच्या इच्छेनुसार, शुभ मुहूर्त ठरवून, योग्य असा ब्राह्मण द्वारकेला पाठवला.
राजा संभृतसंभारो बभूव सत्वरं मृदा । निमन्त्रणं च सर्वत्र चकार च सुताज्ञया
राजाने सगळी तयारी करून घेतली आणि आपल्या मुलीच्या आज्ञेने सर्वत्र आमंत्रण पाठवले.
विप्रः सुधर्मां संप्राप्य नृपैर्देवैश्च वेष्टिताम् । प्रददी पत्रिकां भद्रामुग्रसेनाय भूभृते
ब्राह्मणाने, राजे आणि देवांनी वेढलेल्या सुद्धर्मा सभेत पोहोचून, भूपती उग्रसेनाला शुभ पत्र दिले.
प्रफुल्लवदनो राजा श्रुत्वा पत्रं सुमङ्गलम् । सुवर्णानां सहस्रं च ब्राह्मणेभ्यो ददौ मुदा
राजा, ते शुभ पत्र ऐकून आनंदाने फुललेल्या चेहऱ्याने, ब्राह्मणांना हजार सोन्याच्या वस्तू आनंदाने दिल्या.
दुंदुभिं वादयामास द्वारकायां च सर्वतः । देवान्मुनीन्नृपांश्चैव ज्ञातिवर्गाश्च बान्धवान्
द्वारकेत सर्वत्र दुंदुभी वाजवली आणि देव, ऋषी, राजे, आप्तेष्ट आणि नातेवाईकांना आमंत्रित केले.
भट्टांश्च भिक्षुकांश्चैव भोजयामास सादरम् । श्रीकृष्णस्य सृवेषं च कारयामास भूपतिः
राजाने आदराने पंडित आणि भिकाऱ्यांना जेवू घातले आणि श्रीकृष्णासाठी सर्व व्यवस्था केली.
अतीव रम्यमतुलं त्रेषु लोकेषु दुल्रभम् । यात्रां च कारयामास जगतां प्रवरं वरम्
त्याने अतिशय सुंदर, अद्वितीय आणि तीनही लोकांत दुर्मिळ अशी यात्रा उत्तम लोकांसाठी आयोजित केली.