यमः संयमिनीनाथो जयन्तो नलकूबरः । सर्वे ग्रहाश्च वसवो रुद्राश्च सगणस्तथा
यम, संयमिनींचे स्वामी, जयंत, नलकुबेर, सर्व ग्रह, वसु, रुद्र आणि त्यांच्या गणांसह— हेही आले.
आदित्याश्च तथा शेणो नानादेवाः समाययुः । वसुदेवश्च भक्त्या च ववन्दे शिरसा भुवि
आदित्य, शेन आणि अनेक देवता आले; वसुदेवाने भक्तीने आपले डोके पृथ्वीला टेकवून नमस्कार केला.
तुष्टाव परया भक्त्या देवेन्द्रांश्च तथा सुरान् । भक्तिन म्रात्ममूर्धा च पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने परम भक्तीने इंद्र आणि इतर देवतांचे स्तवन केले; भक्तीने डोके झुकवले आणि अंगावर रोमांच उभे राहिले.
वसुदेव उवाच परं ब्रह्म परं धाम परमेशः परात्परः । स्वयं विधाता मद्गेहे जगतां परिपालकः
वसुदेव म्हणाले: परम ब्रह्म, सर्वोच्च धाम, परमेश, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, स्वतः सृष्टीकर्ता, माझ्या घरी वसतो, तो जगांचा रक्षक आहे.
वेदानां जनकः स्रष्टा सृष्टिहेतुः सनातनः । सुराणां च मुनीन्द्राणां सिद्धेन्द्राणां गुरोर्गुरुः
वेदांचे जनक, सृष्टीचे निर्माते आणि सनातन कारण, देव, श्रेष्ठ ऋषी आणि सिद्धांचे गुरु, सर्व गुरूंचेही गुरु तोच आहे.
स्वप्ने यत्पादपद्मं च क्षणं द्रष्टुं सुदुर्लभम् । शिवस्मरणमोत्रेण सर्वानिष्टाः पलायिताः
स्वप्नातसुद्धा त्याच्या चरणकमळांचे दर्शन क्षणभर मिळणे फार दुर्मिळ आहे; अशा शिवाचे स्मरण केल्याने सर्व अशुभ गोष्टी दूर पळतात.
सर्वसंकटमुत्तीर्य कल्याणं लभते नरः । सर्वाग्रे पूजनं यस्य देवानामग्रणीः परः
सर्व संकटे पार करून मनुष्याला कल्याण मिळते, कारण सर्व देवांमध्ये ज्याची पूजा प्रथम केली जाते, तोच खरा प्रमुख आहे.
घटेषु मङ्गलं मन्त्रैर्भक्त्या चाऽऽवाहनेन च । स्वयं गणेशो भगवान् साक्षाद्विघ्नविनाशकः
मंगल मंत्रांनी, भक्तीने आणि कलशात आवाहन करून, विघ्नांचा नाश करणारे भगवान गणेश स्वतः तिथे उपस्थित राहतात.
कार्तिकेयश्च भगवान्देवादीनां च पूजितः । देवानां प्रवरा पूज्या महालक्ष्मीः परात्परा
भगवान कार्तिकेय, ज्यांची देवांनी पूजा केली आहे, आणि महालक्ष्मी, सर्व देवतांमध्ये श्रेष्ठ, हेही देवांच्या श्रेष्ठांनी पूजिले आहेत.
मद्गेहे पार्वती माता जगतामादिरूपिणी । सर्वशक्तिस्वरूपा च मूलप्रकृतिरीश्वरी
माझ्या घरी पार्वती माता, जगाची आदिशक्ती, सर्व शक्तींची मूर्ती, मूळ प्रकृती आणि ईश्वरी, उपस्थित आहेत.
परापराणां परमा परब्रह्मस्वरूपिणी । यस्याः पादौ समाराध्य वाञ्छितं लभते नरः
ती सर्वश्रेष्ठ आणि परात्पर, परब्रह्माची मूर्ती आहे; तिच्या चरणांची पूजा केल्याने मनुष्याला हवे ते फळ मिळते.
शरत्कारे च भक्त्या च सा साक्षान्मम मन्दिरे । सर्वदेवैश्च सहिता सगणा भक्तवात्सला
शरद ऋतूमध्ये भक्तीने, ती स्वतः माझ्या मंदिरात सर्व देव-देवतांसह आणि त्यांच्या गणांसह, भक्तांवर प्रेम करणारी, प्रकट होते.
कृपामयी च कृपया चाऽऽविर्भूता च भारते । धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सफलं जीवनं मम
ती कृपामय आहे आणि आपल्या कृपेने भारतात प्रकट झाली; मी धन्य आहे, माझे जीवन सफल झाले, माझे सर्व कार्य पूर्ण झाले.
आगताऽसि यतो दुर्गे परमाद्या च मद्गृहे । एवं सर्वांश्च तुष्टाव क्रमेण च परस्परम्
दुर्गे, तू आद्यशक्ती म्हणून माझ्या घरी आलीस, म्हणून त्याने सर्वांना एकामागोमाग एक, योग्य प्रकारे स्तुती केली.
सर्वान्मुनीन्द्रान्विप्रांश्च गले बद्ध्वांऽशुकं मुदा । प्रत्येकं वासयामास रत्नसिहासने वरे
सर्व श्रेष्ठ ऋषी आणि ब्राह्मण यांच्या गळ्यात आनंदाने उत्तम वस्त्र घालून, प्रत्येकाला रत्नजडित सुंदर सिंहासनावर बसवले.
पूजयामास विधिवत्क्रमेण च पृथक्पृथक् । प्रत्येकं वरयामास ब्रह्मादींश्च सुरानपि
त्याने सर्वांची योग्य रीतीने, एकामागोमाग एक, वेगवेगळ्या प्रकारे पूजा केली आणि ब्रह्मा व इतर देवतांचाही सन्मान केला.
मुनिवर्गान्ब्राह्मणांश्च भक्त्या गर्गं पुरोहितम् । रत्नैः प्रवालैर्मणिभिर्मुवतामाणिक्यहीरकैः
त्याने ऋषी, ब्राह्मण आणि पुरोहित गर्ग यांचा भक्तीने रत्न, प्रवाळ, मौल्यवान मणी, मोती, माणिक आणि हिरे यांनी सन्मान केला.
भूषणैर्वसनैश्चैव माल्यैश्च गन्धचन्दनैः । लत्नसिहासने रम्ये सर्वेषां मध्यदेशतः
दागिने, वस्त्रे, फुले आणि सुगंधी चंदन यांनी, सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर, सर्वांना मध्यभागी बसवले.
गणेशं वासयामास पूजार्थं शुभकर्मणि । सप्ततीर्थोदकेनैव सुवर्णकलशेन च
त्याने शुभ कार्यासाठी, सत्तर तीर्थांचे पवित्र पाणी आणि सुवर्ण कलश वापरून, गणेशाला पूजा करण्यासाठी बसवले.
पुष्पजन्द्रनयुक्तेन शीतेन वासितेन च । स्वर्गगङ्गाजलेनैव पुष्करोदकुण्यतः
फुलांनी व चंदनाने सुगंधित, थंड आणि गंधाळ पाणी, स्वर्गातील गंगा आणि पुष्कर सरोवराचे पाणी त्याने वापरले.
पञ्चामृतेन शुद्धेन पञ्चगव्येन भक्तितः । हेरम्बं स्नापयामास समुद्रोदेन मन्त्रतः
शुद्ध पंचामृत, पंचगव्य आणि भक्तीभावाने, समुद्राच्या पाण्याने आणि मंत्रोच्चाराने, त्याने हेरंबाचे अभिषेक केले.
वरयामास माल्येन पारिजातस्य नारद । रत्नेन्द्रभूषणेनैव वह्निशुद्धेन वाससा
नारद, त्याने पारिजात फुलांची माळ, उत्तम रत्नजडित दागिने आणि अग्निपरिक्षित वस्त्रे देऊन त्याचा सन्मान केला.
गन्धयन्दनपुष्पैश्च रत्नमाल्याङ्गुलीयकम् । तुष्टाव पार्वतीपुत्रं सर्वदेवाधिपं शुभम् विघ्ननिघ्नकरं शान्तं भगवन्तं सनातनम्
सुगंधी चंदन, फुले, रत्नांची माळा, अंगठ्या यांनी तिने पार्वतीपुत्र, सर्व देवतांचा स्वामी, मंगलमय, विघ्नांचा नाश करणारा, शांत, सनातन असा भगवंत याची स्तुती केली.
इति श्रीब्रह्मo श्रीकृष्णजन्मखo उत्तo नारदनाo भगवदुपनयने गणेशाभिषेको नाम नवनवतितमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त पुराणातील श्रीकृष्ण जन्मखंडात नारदांनी कथन केलेल्या 'गणेशाभिषेक' नावाच्या नव्याण्णव्या अध्यायाचा येथे समारोप होतो.
अथ शाततमेऽध्यायः नारायण उवाच अथादितिर्दितिश्चैव देवकी रोहिणी रतिः । सरस्वती च सावित्री यशोदा च पतिव्रता
आता शंभरावा अध्याय सुरू होतो. नारायण म्हणाले: मग अदिती, दिती, देवकी, रोहिणी, रती, सरस्वती, सावित्री आणि पतिव्रता यशोदा,
लोबामुद्राऽरुन्धती च अहल्या तारका तथा । ययुस्ताः पार्वतीं दृष्टवा वेगेन मन्दिरादपि
लोभामुद्रा, अरुंधती, अहल्या आणि तारका या सुद्धा पार्वतीचे दर्शन घेऊन, मंदिरातून वेगाने बाहेर पडल्या.
परस्परं च संभाष्य समाश्लिष्य पुनः पुनः । प्रणम्य वेशयामासुर्मन्दिरं रत्ननिर्मितम्
त्या एकमेकींशी बोलत, पुन्हा पुन्हा मिठी मारत, वंदन करून, रत्नांनी बनवलेल्या सुंदर मंदिरात प्रवेशल्या.
रत्नसिहासने रम्ये वासयामासुरीश्वरीम् । वरयामासुर्माल्येन वाससा रत्नभूषणैः
त्या देवीला सुंदर रत्नांच्या सिंहासनावर बसवून, माळा, वस्त्रे आणि तेजस्वी रत्नांच्या दागिन्यांनी सजवलं.
पारिजातस्य पुष्पं च शक्रानीतं मनोहरम् । ददौ तत्पादपद्मे च देवकी भक्तिपूर्वकम्
इंद्राने आणलेलं मोहक पारिजाताचं फूल देवकीने भक्तीभावाने तिच्या चरणकमळांजवळ अर्पण केलं.
सिन्दूरबिन्दुं सीमन्ते भाले चन्दनबिन्दुकम् । कस्तूरीकुङ्कुमादींश्च प्रददौ परितस्तयोः
तिने सिऊंतीवर कुंकवाचा टिळा, कपाळावर चंदनाचा ठिपका, आणि आजूबाजूला कस्तुरी, केशर यांसारख्या सुवासिक वस्तू लावल्या.