अष्टावक्रो वामनश्च वाल्मीकिः पारिभद्रकः । पैलो वैशंपायनश्च प्रचेताः पुरुजित्तथा
अष्टावक्र, वामन, वाल्मीकि, पारिभद्र, पैल, वैशंपायन, प्रचेतस आणि पुरुजित—
भृगुर्मरीचिर्मधुजित्कश्यपश्च प्रजापतिः । अदितिर्देवमाता च दितिर्दैत्यप्रसूस्तथा
भृगु, मरीचि, मधुजित, प्रजापती कश्यप, देवमाता अदिती आणि दैत्यांची माता दिती—
सुमन्तुश्च सुभानुश्च कण्वः कात्यायनस्तथा । मार्कण्डेयो लोमशश्च कपिलश्च पराशरः
सुमंतु, सुभानु, कण्व, कात्यायन, मार्कंडेय, लोमश, कपिल आणि पराशर—
पाणिनिः पारियात्रश्च पारिभद्रश्च पुंगवः । संवर्तश्चाप्युतथ्यश्च नरोऽहं चापि नारद
पाणिनी, पारियात्र, श्रेष्ठ पारिभद्र, संवर्त, उतथ्य, नर, मी स्वतः आणि नारद—
विश्वामित्रः शतानन्दो जाबालिस्तैतिलस्तथा । सांदीपनिश्च ब्रह्मांशो योगिनां ज्ञानिनां गुरुः
विश्वामित्र, शतानंद, जबालि, तैतिल, सांदीपनी, ब्रह्माचा अंश, योगी आणि ज्ञानी यांचे गुरु—
उपमन्युर्गौरमुखो मैत्रेयश्च श्रुतश्रवाः । कठः कचश्च करखो भरद्वाजश्च धर्मवित्
उपमन्यु, गौरमुख, मैत्रेय, श्रुतश्रवा, कठ, कच, करख आणि धर्म जाणणारा भरद्वाज—
सशिष्या मुनयः सर्वे वसुदेवाश्रमं ययुः । वसुदेवश्च तान्दृष्ट्वा ववन्दे दण्डवद्भुवि
हे सर्व ऋषी आणि त्यांचे शिष्य वसुदेवाच्या आश्रमात गेले; वसुदेवाने त्यांना पाहून पृथ्वीवर दंडवत घातले.
अथास्मिन्नन्तरे ब्रह्मा सस्मितो हंसवाहनः । रत्ननिर्माणयानेन पार्वत्या सह शंकरः
तेवढ्यात, हंसावर बसलेले, हसतमुख ब्रह्मा, पार्वती आणि शंकरांसह रत्नांनी बनवलेल्या रथात आले.
नन्दी स्वयं महाकालो वीरभद्रः सुभद्रकः । मणिभद्रः पारिभद्रः कार्तिकेयो गणेश्वरः
नंदी, महाकाळ, वीरभद्र, सुभद्रक, मणिभद्र, पारिभद्र, कार्तिकेय आणि गणेश—गणांचा स्वामी— हेही आले.
गजेन्द्रेण महेन्द्रश्च धर्मश्चन्द्रो रविस्तथा । कुबेरो वरुणश्चैव पवनो वह्निरेव च
गजेंद्रासह महेंद्र, धर्म, चंद्र, सूर्य, कुबेर, वरुण, पवन आणि अग्नि— हे सर्व आले.
यमः संयमिनीनाथो जयन्तो नलकूबरः । सर्वे ग्रहाश्च वसवो रुद्राश्च सगणस्तथा
यम, संयमिनींचे स्वामी, जयंत, नलकुबेर, सर्व ग्रह, वसु, रुद्र आणि त्यांच्या गणांसह— हेही आले.
आदित्याश्च तथा शेणो नानादेवाः समाययुः । वसुदेवश्च भक्त्या च ववन्दे शिरसा भुवि
आदित्य, शेन आणि अनेक देवता आले; वसुदेवाने भक्तीने आपले डोके पृथ्वीला टेकवून नमस्कार केला.
तुष्टाव परया भक्त्या देवेन्द्रांश्च तथा सुरान् । भक्तिन म्रात्ममूर्धा च पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने परम भक्तीने इंद्र आणि इतर देवतांचे स्तवन केले; भक्तीने डोके झुकवले आणि अंगावर रोमांच उभे राहिले.
वसुदेव उवाच परं ब्रह्म परं धाम परमेशः परात्परः । स्वयं विधाता मद्गेहे जगतां परिपालकः
वसुदेव म्हणाले: परम ब्रह्म, सर्वोच्च धाम, परमेश, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, स्वतः सृष्टीकर्ता, माझ्या घरी वसतो, तो जगांचा रक्षक आहे.
वेदानां जनकः स्रष्टा सृष्टिहेतुः सनातनः । सुराणां च मुनीन्द्राणां सिद्धेन्द्राणां गुरोर्गुरुः
वेदांचे जनक, सृष्टीचे निर्माते आणि सनातन कारण, देव, श्रेष्ठ ऋषी आणि सिद्धांचे गुरु, सर्व गुरूंचेही गुरु तोच आहे.
स्वप्ने यत्पादपद्मं च क्षणं द्रष्टुं सुदुर्लभम् । शिवस्मरणमोत्रेण सर्वानिष्टाः पलायिताः
स्वप्नातसुद्धा त्याच्या चरणकमळांचे दर्शन क्षणभर मिळणे फार दुर्मिळ आहे; अशा शिवाचे स्मरण केल्याने सर्व अशुभ गोष्टी दूर पळतात.
सर्वसंकटमुत्तीर्य कल्याणं लभते नरः । सर्वाग्रे पूजनं यस्य देवानामग्रणीः परः
सर्व संकटे पार करून मनुष्याला कल्याण मिळते, कारण सर्व देवांमध्ये ज्याची पूजा प्रथम केली जाते, तोच खरा प्रमुख आहे.
घटेषु मङ्गलं मन्त्रैर्भक्त्या चाऽऽवाहनेन च । स्वयं गणेशो भगवान् साक्षाद्विघ्नविनाशकः
मंगल मंत्रांनी, भक्तीने आणि कलशात आवाहन करून, विघ्नांचा नाश करणारे भगवान गणेश स्वतः तिथे उपस्थित राहतात.
कार्तिकेयश्च भगवान्देवादीनां च पूजितः । देवानां प्रवरा पूज्या महालक्ष्मीः परात्परा
भगवान कार्तिकेय, ज्यांची देवांनी पूजा केली आहे, आणि महालक्ष्मी, सर्व देवतांमध्ये श्रेष्ठ, हेही देवांच्या श्रेष्ठांनी पूजिले आहेत.
मद्गेहे पार्वती माता जगतामादिरूपिणी । सर्वशक्तिस्वरूपा च मूलप्रकृतिरीश्वरी
माझ्या घरी पार्वती माता, जगाची आदिशक्ती, सर्व शक्तींची मूर्ती, मूळ प्रकृती आणि ईश्वरी, उपस्थित आहेत.
परापराणां परमा परब्रह्मस्वरूपिणी । यस्याः पादौ समाराध्य वाञ्छितं लभते नरः
ती सर्वश्रेष्ठ आणि परात्पर, परब्रह्माची मूर्ती आहे; तिच्या चरणांची पूजा केल्याने मनुष्याला हवे ते फळ मिळते.
शरत्कारे च भक्त्या च सा साक्षान्मम मन्दिरे । सर्वदेवैश्च सहिता सगणा भक्तवात्सला
शरद ऋतूमध्ये भक्तीने, ती स्वतः माझ्या मंदिरात सर्व देव-देवतांसह आणि त्यांच्या गणांसह, भक्तांवर प्रेम करणारी, प्रकट होते.
कृपामयी च कृपया चाऽऽविर्भूता च भारते । धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सफलं जीवनं मम
ती कृपामय आहे आणि आपल्या कृपेने भारतात प्रकट झाली; मी धन्य आहे, माझे जीवन सफल झाले, माझे सर्व कार्य पूर्ण झाले.
आगताऽसि यतो दुर्गे परमाद्या च मद्गृहे । एवं सर्वांश्च तुष्टाव क्रमेण च परस्परम्
दुर्गे, तू आद्यशक्ती म्हणून माझ्या घरी आलीस, म्हणून त्याने सर्वांना एकामागोमाग एक, योग्य प्रकारे स्तुती केली.
सर्वान्मुनीन्द्रान्विप्रांश्च गले बद्ध्वांऽशुकं मुदा । प्रत्येकं वासयामास रत्नसिहासने वरे
सर्व श्रेष्ठ ऋषी आणि ब्राह्मण यांच्या गळ्यात आनंदाने उत्तम वस्त्र घालून, प्रत्येकाला रत्नजडित सुंदर सिंहासनावर बसवले.
पूजयामास विधिवत्क्रमेण च पृथक्पृथक् । प्रत्येकं वरयामास ब्रह्मादींश्च सुरानपि
त्याने सर्वांची योग्य रीतीने, एकामागोमाग एक, वेगवेगळ्या प्रकारे पूजा केली आणि ब्रह्मा व इतर देवतांचाही सन्मान केला.
मुनिवर्गान्ब्राह्मणांश्च भक्त्या गर्गं पुरोहितम् । रत्नैः प्रवालैर्मणिभिर्मुवतामाणिक्यहीरकैः
त्याने ऋषी, ब्राह्मण आणि पुरोहित गर्ग यांचा भक्तीने रत्न, प्रवाळ, मौल्यवान मणी, मोती, माणिक आणि हिरे यांनी सन्मान केला.
भूषणैर्वसनैश्चैव माल्यैश्च गन्धचन्दनैः । लत्नसिहासने रम्ये सर्वेषां मध्यदेशतः
दागिने, वस्त्रे, फुले आणि सुगंधी चंदन यांनी, सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर, सर्वांना मध्यभागी बसवले.
गणेशं वासयामास पूजार्थं शुभकर्मणि । सप्ततीर्थोदकेनैव सुवर्णकलशेन च
त्याने शुभ कार्यासाठी, सत्तर तीर्थांचे पवित्र पाणी आणि सुवर्ण कलश वापरून, गणेशाला पूजा करण्यासाठी बसवले.
पुष्पजन्द्रनयुक्तेन शीतेन वासितेन च । स्वर्गगङ्गाजलेनैव पुष्करोदकुण्यतः
फुलांनी व चंदनाने सुगंधित, थंड आणि गंधाळ पाणी, स्वर्गातील गंगा आणि पुष्कर सरोवराचे पाणी त्याने वापरले.