काचिद्भक्षयोपहारं च गृहीत्वा परिवर्तते । काचिच्च केशवेशार्थकरोति माल्यमीप्सितम्
एकीच्या हातात खाऊचे पदार्थ आहेत आणि ती इकडे तिकडे फिरते; दुसरी मनापासून केशवासाठी हार तयार करते.
काचित्कङ्कतिकां धृत्वा पुरतः परितिष्ठति । काचिद्यावकहस्ता च काचिद्धात्रीरसं मुदा
एक मुलगी आरसा हातात घेऊन समोर उभी आहे; दुसरीच्या हातात उगवलेली मूग आहेत, आणि तिसरी आनंदाने दह्याचा वाटी धरून आहे.
दूरतोऽपि वहत्येवं भीता च परितिष्ठति । काचिद्भीता भिया स्तौतिकाचिद्रोदिति शोकतः
दूर असतानाही एक घाबरत असूनही आपले काम करत राहते; एक घाबरून स्तुती करते, तर दुसरी दु:खाने रडते.
काचित्तां बौधयेत्येर्व विदग्धा विरहातुराम् । काचिदुत्तापतप्ता च स्निग्धतल्पे मनोहरे
एक हुशार सखी विरहाने व्याकुळ झालेल्या तिला उठवण्याचा प्रयत्न करते; दुसरी दुःखाने होरपळलेली सुंदर मऊ पलंगावर पडली आहे.
स्थापयेद्दाहदूरार्थं स्निग्धपद्मदले शुभे । एवंभूतां चतां दृष्टवा चोवाच पुनरुद्धवः
दाह कमी व्हावा म्हणून एक सखी तिला मऊ, सुंदर कमळाच्या पानावर ठेवते; अशा अवस्थेत तिला पाहून उद्धव पुन्हा बोलला.
उद्धव उवाच जाने त्वां देवदेवीशां सुस्निग्धां सिद्धयोगिनीम् । सर्वशक्तिस्वरूपां च सूलप्रकृतिमीश्वरीम्
उद्धव म्हणाला: मी तुला देवतांचा देवी, अत्यंत प्रेमळ, सिद्ध योगिनी, सर्व शक्तींची मूर्ती आणि मूळ प्रकृतीची स्वामिनी म्हणून ओळखतो.
श्रीदामशापाद्धरणीं प्राप्तां गोलोककामिनीम् । कृष्णप्राणाधिकां देवीं तद्वक्षःस्थलवासिनीम्
श्रीदामाच्या शापामुळे तू पृथ्वीवर आली आहेस, जरी तुझ्या मनात नेहमी गोलोकाची ओढ आहे; तू ती देवी आहेस जिला कृष्णाच्या जीवनाहूनही प्रिय आहेस आणि जी त्याच्या छातीवर वास करते.
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि शुभवार्तामभीप्सिताम् । सुस्थिरं सखिभिः सार्धं हृदयस्नग्धिकारिणीम्
देवी, ऐक, मी तुला ती शुभ वार्ता सांगतो जी तुला हवी आहे, जी तुझ्या आणि तुझ्या सख्यांच्या हृदयात कायमचा आनंद भरेल.
दुःखदावाग्निदग्धायाः सुधावर्षणरूपिणीम् । विरहव्याधियुक्ताया रसायनसमां शुभाम्
दुःखाच्या जाळ्याने होरपळलेल्या आणि विरहाच्या आजाराने ग्रासलेल्या तुला ही वार्ता अमृतसरी, औषधासारखी ठरेल.
तत्र तिष्ठति नन्दोऽयं सानन्दो सुदितः सदा । निमन्त्रितश्च वसुना कृष्णोपनयनावधि
तेथे नंद नेहमी आनंदी आणि प्रसन्न राहतो, वसुदेवाने निमंत्रित केलेला, कृष्णाच्या परत येईपर्यंत तिथेच थांबतो.
गृहीत्वा सबलं कृष्णं साङ्गे मङ्गलकर्मणि । स नन्दः परमानन्दो सुदाऽऽयास्यति गोकुलम्
कृष्ण आणि बलरामासोबत, मंगलकार्य करून, तो नंद अत्यंत आनंदाने लवकरच गोळाकडे परत येईल.
आगत्य कृष्णो मुदितः प्रणम्य मातरं पुनः । नक्तमायास्यति मुदा पुण्यं वृन्दावनं वनम्
कृष्ण आनंदाने येईल, पुन्हा आपल्या आईला वंदन करील आणि रात्रीच्या वेळी तो आनंदाने पवित्र वृंदावनात परत जाईल.
अचिराद्द्रक्ष्यसि सति श्रीकृष्णमुखपङ्कजम् । सर्वं विरहदुःखं च संत्यक्ष्यसि च सांप्रतम्
लवकरच, हे सती, तुला श्रीकृष्णाचे कमळासारखे मुख पाहायला मिळेल आणि तुझ्या विरहाचे सर्व दुःख दूर होईल.
सुस्थिरा भव मातस्त्वं त्यज शोकं सुदारुणम् । वह्निशुद्धांशुकं रम्यं परिधाय प्रहर्षिता
आई, तू धीर धर, हे तीव्र दुःख सोडून दे; अग्नीने शुद्ध केलेले सुंदर वस्त्र घाल आणि आनंदित हो.
अमूल्यरत्ननिर्माणभूषणग्रहणं कुरु । गृहाणचन्दनं स्निग्धं कस्तूरीकुङ्कुमान्वितम्
अनमोल रत्नांनी बनवलेली दागिने घाल, सुगंधी चंदन, कस्तुरी आणि कुंकू लाव.
कुरुष्व केशसंस्कारं मालतीमाल्यभूषितम् । सुवेषं कुरु कल्याणि गण्डे च चित्रपत्रकम्
मोगऱ्याच्या हाराने केस सजव, सुंदर पोशाख परिधान कर, आणि गालावर रंगीत रेखा काढ.
सिन्दूरबिन्दुं सीमन्ते कस्तूरीचन्दनान्वितम् । अलक्तकाक्तं चरणं युक्तं यावकभूषणैः
केसाच्या भांगात सुंदर कुंकवाचा ठिपका, त्यावर कस्तुरी आणि चंदनाचा सुवास, पायांना आलक्तकाचा लाल रंग आणि जवसाच्या दागिन्यांनी सजलेले पाय.
कुरुष्व तिष्ठचोतिष्ठ रत्नसिंहासने वरे । सपङ्कपङ्कजं तल्पं त्यज सार्धं शुचा सति
उत्तम देवी, उठ, उभी राह आणि रत्नांच्या सिंहासनावर बस. कमळाच्या पलंगासह तुझ्या दुःखाचा त्याग कर, हे पतिव्रता.
भुङ्क्ष्व कृष्णेन मनसा विशुद्धं मधुरं मधु । संस्कृतं भासितं तोयं ताम्बूलं च सुवासितम्
शुद्ध मनाने कृष्णासोबत मधुर मध, सुवासिक पाणी आणि सुगंधी तांबूल यांचा आनंद घे.
रत्नेन्द्रसारनिर्माणपर्यङ्के मुमनोहरे । वह्निसद्धांशुकाक्ते च मालतीमाल्यभूषिते
रत्नांच्या साराने बनवलेल्या, मनाला आनंद देणाऱ्या पलंगावर, अग्नीने रंगवलेल्या वस्त्रांनी मढवलेला आणि मोगऱ्याच्या हारांनी सजवलेला.
सुगन्धियुक्ते कस्तूरीजातीचम्पकचन्दनैः । परितो मालतीमाल्यहीरहारविभूषिते
कस्तुरी, जाई, चंपा आणि चंदन यांच्या सुगंधाने भरलेला, सर्वत्र मोगऱ्याच्या हारांनी आणि हिऱ्यांच्या माळांनी सजवलेला.
मणीन्द्रमुक्तामाणिक्यसुन्दरैश्च परिष्कृते । पुष्पमाल्योपधाने च मङ्गलार्हे मुदाऽन्विता
उत्तम रत्ने, मोती आणि माणिक्यांनी सजवलेला, फुलांच्या माळेचा गादी म्हणून वापर, मंगलासाठी योग्य आणि आनंदाने भरलेला.
शयनं कुरु देवेशि गोपीभिः सेविता सदा । करोतु सेवनं शश्वत्प्रियालिः श्वेतयामरैः
देवतांच्या देवी, गोपींनी नेहमी सेवा केलेली, आपला शय्यास्थान तयार कर. तुझे प्रिय सखी आणि शुभ्र अमरदेवता नेहमी तुझी सेवा करो.
पदारविन्दसेवां च गोपीभक्ता मनोहरे । सद्रत्नसारनिर्माणपर्यङ्के सुमनोहरे
भक्त गोपी, मनाला आनंद देणाऱ्या, रत्नांच्या साराने बनवलेल्या सुंदर पलंगावर तुझे कमळासारखे पाय प्रेमाने सेवा करोत.
त्येवमुक्त्वा स मुने पुनस्तूष्णीं बभूव ह । प्रणम्य पादपद्मं च ब्रह्मादिसुरवन्दितम्
असे म्हणून तो मुनी पुन्हा शांत झाला आणि ब्रह्मा व इतर देवांनी वंदन केलेल्या तुझ्या पादकमळांना नमस्कार केला.
उद्धवस्य वचःश्रुत्वा सस्मिता राधिका सती । यौतुकं च ददौ तस्मै रत्नसाराङ्गुलीयकम्
उद्धवाचे बोल ऐकून, सती राधिकेने हसत त्याला विवाहाचे देणगी म्हणून रत्नांच्या साराने बनवलेली अंगठी दिली.
अमूल्यं सुन्दरं रम्यं विश्वकर्मविनिर्मितम् । मुखदृश्यं पीतवर्ण सुदीप्तं सुप्रदीपवत्
मोल न लावता येणारी, सुंदर, रम्य, विश्वकर्म्याने घडवलेली, डोळ्यांना सुखावणारी, पिवळ्या रंगाची, तेजस्वी आणि दिव्यासारखी चमकणारी.
कृष्णय वह्निना दत्तमपूर्वं रासमण्डले । मणिकुण्डलयुग्मं चामूल्यरत्नविनिर्मितम्
कृष्णाला अग्नीने रासमंडळात दिलेली, अनमोल रत्नांनी बनवलेली दोन मणी कुंडले.
अमूल्यरत्ननिर्माणं सर्वभूषणमीप्सितम् । वह्निशुद्धांशुकयुगं रत्ननिर्माणनायकम्
अनमोल रत्नांनी बनवलेली, सर्वांना हवीहवीशी वाटणारी दागिने, अग्नीने शुद्ध केलेली वस्त्रांची जोडी, रत्ननिर्मितीत श्रेष्ठ.
हीरहारविनिर्माणं हारं च सुमनोहरम् । पुरा दत्तं च सुप्रित्या कृष्णाय वरुणेन च
हिऱ्यांच्या माळेने बनवलेला, अत्यंत मनमोहक हार, पूर्वी वरुणाने कृष्णाला अत्यंत प्रेमाने दिलेला.