क्व वाऽपराधो दास्याश्च दासीदोषः पदे पदे । इत्येवमुक्त्वा सा देवी पुनर्मूर्च्छामवाप सा
दासीचा काय अपराध आहे, आणि सेविकेची चूक प्रत्येक पावलावर कुठे आहे? असे म्हणून ती देवी पुन्हा बेशुद्ध पडली.
चेतनां कारयामास पुनरेव स उद्धवः । तां दृष्ट्वा परमाश्चर्य मेने क्षत्रियपुंगवः
उद्धवाने तिला पुन्हा शुद्धीवर आणले; तिला पाहून तो श्रेष्ठ क्षत्रिय अत्यंत आश्चर्यचकित झाला.
सखीभिः सप्तभिः शश्वत्सेवितां श्वेतचामरैः । गोपीनां च त्रिलक्षैश्च सुप्रियैः प्रियसेविताम्
सात सख्यांनी नेहमी पांढऱ्या चामरांनी सेवा केली, आणि तीन लक्ष गोपींनी प्रेमाने तिची सेवा केली.
दिवानिशं वेष्टितां च गोपीनां शतकोटिभिः । काचित्कज्जलहस्ता च काचिन्माल्यवराऽपरा
दिवस-रात्र ती कोट्यवधी गोपींनी वेढलेली असते; एकीच्या हातात काजळाचा डबा असतो, दुसरी उत्तम फुलमाळा आणते.
काचित्सिन्दूरहस्ता च काचिद्गोरोचनाकरा । काचिच्चन्दनपात्रं च हस्ते कृत्वा च तिष्ठति
एकीच्या हातात सेंदूराचा डबा असतो, दुसरीच्या हातात गोरचन असते; आणखी एकीच्या हातात चंदनाचा डबा आहे.
काचिद्दर्पणहस्ता च काचित्कुङ्कुमावहिका । कस्तूरीपात्रमिष्टं च काचिद्वहति तत्र वै
एकीच्या हातात आरसा असतो, दुसरीकडे कुंकू असते; आणखी एकी तिथे कस्तुरीच्या डब्याने मन मोहून टाकते.
काचिच्चम्पकपात्रं च करे धृत्वा च तिष्ठति । मधुभिर्मधुरैः पूर्णं पात्रं धृत्वा शुचाऽन्विता
एकीच्या हातात चंपक फुलांचा डबा असतो आणि ती उभी असते; दुसरी मधुर मधाने भरलेले भांडे घेऊन, दुःखाने भरून उभी असते.
काचित्सुगन्धितैलं च गृहीत्वा परितिष्ठति । काचिद्वहति ताम्बूलं कर्पूरादिसुवासितम्
एकी सुगंधी तेल घेऊन उभी असते; दुसरी कर्पूर व इतर सुवासिक द्रव्यांनी सुगंधित केलेले तांबूल घेऊन जाते.
काचिद्वासितमच्छं च जलं धृत्वा च तिष्ठति । क्रीडापुत्तलिकां काचिच्चित्राढ्यां परिरक्षति
एक मुलगी पाण्यात मासा पोहत आहे असे पाणी हातात धरून उभी आहे; दुसरी रंगीबेरंगी खेळण्याची बाहुली जपून ठेवते.
काचिद्वहति कन्दूकं काचिच्च रत्नभूषणम् । वह्निशुद्धांशुकं काचिदमूल्यं परिरक्षति
एकीच्या हातात चेंडू आहे, दुसरीकडे रत्नांनी मढवलेले दागिने आहेत; तिसरी अग्नीने शुद्ध केलेले अनमोल वस्त्र जपून ठेवते.
काचिद्भक्षयोपहारं च गृहीत्वा परिवर्तते । काचिच्च केशवेशार्थकरोति माल्यमीप्सितम्
एकीच्या हातात खाऊचे पदार्थ आहेत आणि ती इकडे तिकडे फिरते; दुसरी मनापासून केशवासाठी हार तयार करते.
काचित्कङ्कतिकां धृत्वा पुरतः परितिष्ठति । काचिद्यावकहस्ता च काचिद्धात्रीरसं मुदा
एक मुलगी आरसा हातात घेऊन समोर उभी आहे; दुसरीच्या हातात उगवलेली मूग आहेत, आणि तिसरी आनंदाने दह्याचा वाटी धरून आहे.
दूरतोऽपि वहत्येवं भीता च परितिष्ठति । काचिद्भीता भिया स्तौतिकाचिद्रोदिति शोकतः
दूर असतानाही एक घाबरत असूनही आपले काम करत राहते; एक घाबरून स्तुती करते, तर दुसरी दु:खाने रडते.
काचित्तां बौधयेत्येर्व विदग्धा विरहातुराम् । काचिदुत्तापतप्ता च स्निग्धतल्पे मनोहरे
एक हुशार सखी विरहाने व्याकुळ झालेल्या तिला उठवण्याचा प्रयत्न करते; दुसरी दुःखाने होरपळलेली सुंदर मऊ पलंगावर पडली आहे.
स्थापयेद्दाहदूरार्थं स्निग्धपद्मदले शुभे । एवंभूतां चतां दृष्टवा चोवाच पुनरुद्धवः
दाह कमी व्हावा म्हणून एक सखी तिला मऊ, सुंदर कमळाच्या पानावर ठेवते; अशा अवस्थेत तिला पाहून उद्धव पुन्हा बोलला.
उद्धव उवाच जाने त्वां देवदेवीशां सुस्निग्धां सिद्धयोगिनीम् । सर्वशक्तिस्वरूपां च सूलप्रकृतिमीश्वरीम्
उद्धव म्हणाला: मी तुला देवतांचा देवी, अत्यंत प्रेमळ, सिद्ध योगिनी, सर्व शक्तींची मूर्ती आणि मूळ प्रकृतीची स्वामिनी म्हणून ओळखतो.
श्रीदामशापाद्धरणीं प्राप्तां गोलोककामिनीम् । कृष्णप्राणाधिकां देवीं तद्वक्षःस्थलवासिनीम्
श्रीदामाच्या शापामुळे तू पृथ्वीवर आली आहेस, जरी तुझ्या मनात नेहमी गोलोकाची ओढ आहे; तू ती देवी आहेस जिला कृष्णाच्या जीवनाहूनही प्रिय आहेस आणि जी त्याच्या छातीवर वास करते.
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि शुभवार्तामभीप्सिताम् । सुस्थिरं सखिभिः सार्धं हृदयस्नग्धिकारिणीम्
देवी, ऐक, मी तुला ती शुभ वार्ता सांगतो जी तुला हवी आहे, जी तुझ्या आणि तुझ्या सख्यांच्या हृदयात कायमचा आनंद भरेल.
दुःखदावाग्निदग्धायाः सुधावर्षणरूपिणीम् । विरहव्याधियुक्ताया रसायनसमां शुभाम्
दुःखाच्या जाळ्याने होरपळलेल्या आणि विरहाच्या आजाराने ग्रासलेल्या तुला ही वार्ता अमृतसरी, औषधासारखी ठरेल.
तत्र तिष्ठति नन्दोऽयं सानन्दो सुदितः सदा । निमन्त्रितश्च वसुना कृष्णोपनयनावधि
तेथे नंद नेहमी आनंदी आणि प्रसन्न राहतो, वसुदेवाने निमंत्रित केलेला, कृष्णाच्या परत येईपर्यंत तिथेच थांबतो.
गृहीत्वा सबलं कृष्णं साङ्गे मङ्गलकर्मणि । स नन्दः परमानन्दो सुदाऽऽयास्यति गोकुलम्
कृष्ण आणि बलरामासोबत, मंगलकार्य करून, तो नंद अत्यंत आनंदाने लवकरच गोळाकडे परत येईल.
आगत्य कृष्णो मुदितः प्रणम्य मातरं पुनः । नक्तमायास्यति मुदा पुण्यं वृन्दावनं वनम्
कृष्ण आनंदाने येईल, पुन्हा आपल्या आईला वंदन करील आणि रात्रीच्या वेळी तो आनंदाने पवित्र वृंदावनात परत जाईल.
अचिराद्द्रक्ष्यसि सति श्रीकृष्णमुखपङ्कजम् । सर्वं विरहदुःखं च संत्यक्ष्यसि च सांप्रतम्
लवकरच, हे सती, तुला श्रीकृष्णाचे कमळासारखे मुख पाहायला मिळेल आणि तुझ्या विरहाचे सर्व दुःख दूर होईल.
सुस्थिरा भव मातस्त्वं त्यज शोकं सुदारुणम् । वह्निशुद्धांशुकं रम्यं परिधाय प्रहर्षिता
आई, तू धीर धर, हे तीव्र दुःख सोडून दे; अग्नीने शुद्ध केलेले सुंदर वस्त्र घाल आणि आनंदित हो.
अमूल्यरत्ननिर्माणभूषणग्रहणं कुरु । गृहाणचन्दनं स्निग्धं कस्तूरीकुङ्कुमान्वितम्
अनमोल रत्नांनी बनवलेली दागिने घाल, सुगंधी चंदन, कस्तुरी आणि कुंकू लाव.
कुरुष्व केशसंस्कारं मालतीमाल्यभूषितम् । सुवेषं कुरु कल्याणि गण्डे च चित्रपत्रकम्
मोगऱ्याच्या हाराने केस सजव, सुंदर पोशाख परिधान कर, आणि गालावर रंगीत रेखा काढ.
सिन्दूरबिन्दुं सीमन्ते कस्तूरीचन्दनान्वितम् । अलक्तकाक्तं चरणं युक्तं यावकभूषणैः
केसाच्या भांगात सुंदर कुंकवाचा ठिपका, त्यावर कस्तुरी आणि चंदनाचा सुवास, पायांना आलक्तकाचा लाल रंग आणि जवसाच्या दागिन्यांनी सजलेले पाय.
कुरुष्व तिष्ठचोतिष्ठ रत्नसिंहासने वरे । सपङ्कपङ्कजं तल्पं त्यज सार्धं शुचा सति
उत्तम देवी, उठ, उभी राह आणि रत्नांच्या सिंहासनावर बस. कमळाच्या पलंगासह तुझ्या दुःखाचा त्याग कर, हे पतिव्रता.
भुङ्क्ष्व कृष्णेन मनसा विशुद्धं मधुरं मधु । संस्कृतं भासितं तोयं ताम्बूलं च सुवासितम्
शुद्ध मनाने कृष्णासोबत मधुर मध, सुवासिक पाणी आणि सुगंधी तांबूल यांचा आनंद घे.
रत्नेन्द्रसारनिर्माणपर्यङ्के मुमनोहरे । वह्निसद्धांशुकाक्ते च मालतीमाल्यभूषिते
रत्नांच्या साराने बनवलेल्या, मनाला आनंद देणाऱ्या पलंगावर, अग्नीने रंगवलेल्या वस्त्रांनी मढवलेला आणि मोगऱ्याच्या हारांनी सजवलेला.