तृष्णायै क्षुत्स्वरूपायै स्थितिकर्त्र्यै नo । नमः संहाररूपिण्यै महामार्यै नo
तृष्णा, भूक या स्वरूप असलेल्या, स्थिरता देणाऱ्या देवीस नमस्कार. संहाराचे रूप असलेल्या, महादेवीस नमस्कार.
भयायैं चाभयायैं च मुक्तिदायै नo । नमः स्वधायैं स्वाहायै शान्तयै कान्त्यै नo
भीती आणि अभय या देवींना, मुक्ती देणाऱ्या देवीस नमस्कार. स्वधा, स्वाहा, शांती आणि सौंदर्य या देवींना नमस्कार.
नमस्तुष्ट्यैं च पुष्ट्यै च दयायै च नo । नमो निद्रास्वरूपायै श्रद्धायै च नo
संतोषाला, पोषणाला आणि दयेला माझा नमस्कार. झोपेच्या मूर्तीस, श्रद्धेला देखील माझा नमस्कार.
क्षुत्पिपासास्वरूपायै लज्जायैं च नo । नमो धृत्यैं क्षमायैं च चेतनायैं नo
भूक आणि तहान यांच्या मूर्तीस, लाजेला नमस्कार. धैर्याला, क्षमेला आणि चेतनेला देखील नमस्कार.
सर्वशक्तिस्वरूपिण्यै सर्वमात्रे नo । अग्नौ दाहस्वरूपायै भद्रायै च नo
सर्व शक्तींच्या मूर्तीला, सर्व मोजमापाला नमस्कार. अग्नीतील ज्वाळेच्या स्वरूपाला आणि शुभतेला नमस्कार.
शोभायै पूर्णचन्द्रे च शरत्पद्म नo । नास्ति भेदो यथा देवि दुग्धधावल्ययोःसदा
सौंदर्याला, पूर्ण चंद्राला आणि शरद ऋतूतील कमळाला नमस्कार. देवी, जशी दूध आणि त्याची शुभ्रता यांत कधीच फरक नसतो, तसंच नेहमीच आहे.
यथैव गन्धभूम्योश्च यथैव जलशैत्ययौः । यथैव शब्दन्भसोर्ज्योतिः सूर्यकयोर्यथा
जशी सुवास आणि माती, जशी गारवा आणि पाणी, जशी ध्वनी आणि आकाश, तसेच प्रकाश आणि सूर्य यांच्यातील नातं आहे.
लोके वेदे पुराणे च राधामाधवयोस्तथा । चेतनं कुरु कल्याणि देहि मामुत्तरं सति
जगात, वेदांत आणि पुराणांत जसं राधा आणि माधव यांचं एकत्व आहे, तशीच कृपा कर, कल्याणी, मला चेतना दे आणि श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करून दे.
इत्युक्त्वा चोद्धवस्तत्र प्रणनाम पुनः पुनः । इत्युद्ववकृतं स्तोत्रं यः पठेद्भक्तिपूर्वकम्
असं म्हणून उद्धव तिथे पुन्हा पुन्हा वंदन करू लागला. जो कोणी हे स्तोत्र भक्तीपूर्वक म्हणतो—
इह लोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते हरिमन्दिरम् ।न भवेद्बन्धुविच्छेदो रोगः शोकः सुदारुणः
तो या जगात सुख उपभोगून शेवटी हरिच्या धामाला पोहोचतो; त्याला नातेवाईकांपासून वेगळेपणा, भयंकर आजार किंवा दुःख कधीच येत नाही.
प्रोषिता स्त्री लभेत्कान्तं भार्याभेदी लभेत्प्रियाम् । अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्धनो लभते धनम्
ज्या स्त्रीचा पती दूर गेला आहे, तिला तो पुन्हा मिळतो; जी आपली प्रिय व्यक्तीपासून दूर आहे, ती पुन्हा एकत्र येते; ज्याला मूल नाही त्याला मूल मिळतं, गरीबाला धन मिळतं.
निर्भूमिर्लभते भूमिं प्रजाहीनो लभेत्प्रजाम् । रोगाद्विमुच्यते रोगी बद्धी मुच्यते बन्धनात्
ज्याच्याकडे जमीन नाही त्याला जमीन मिळते, ज्याला संतती नाही त्याला संतती मिळते; आजारी माणूस रोगमुक्त होतो, आणि जो बांधला गेला आहे तो सुटतो.
भयान्मुच्येत भीतस्तु मुच्येताऽऽपन्नआपदः । अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पण्डितः
भीतीने ग्रस्त असलेला भीतीतून मुक्त होतो, संकटात सापडलेला संकटातून सुटतो; ज्याची कीर्ती अस्पष्ट आहे त्याला चांगली कीर्ती मिळते, आणि अज्ञानी माणूस विद्वान होतो.
अथ त्रिनवतितमोऽध्यायः नारायण उवाच उद्धवस्तवनं श्रुत्वा चेतनां प्राप्य राधिका । विलोक्य कृष्णाकारं च तमुवाच शुचाऽन्विता
नारायण म्हणाले: उद्धवाचं स्तवन ऐकून राधिकेला पुन्हा शुद्धी आली; कृष्णाचं रूप पाहून, ती दुःखाने भरून त्याला बोलली.
राधिकोवाच किन्नाम भवतो वत्स केन वा प्रेरितो भवान् । आगतो वा कुत इति ब्रूह मां केन हेतुना
राधिका म्हणाली: तुझं नाव काय, बाळा? तुला कोणी पाठवलं? तू कुठून आलास? मला खरं कारण सांग.
कृष्णाकृतिस्त्वं सर्वाङ्गैर्मन्ये त्वां कृष्णपार्षदम् । कृष्णस्य सुशलं ब्रूहि बरदेवस्य सांप्रतम्
तुझ्या सर्व अंगांत कृष्णाचं रूप दिसतं; मला वाटतं तू कृष्णाचा सखा असावा. आता त्या परमेश्वराची कुशलता सांग.
नन्दस्तिष्ठति तत्रैव हेतुना केन तद्वद । समायास्यति सोविन्दो रम्यं वृन्दावनं वनम्
नंद अजून तिथेच आहे का? त्याचं कारण काय, ते सांग. गोविंदा पुन्हा रम्य वृंदावनात येईल का?
पुनर्द्रक्ष्यामि तस्यैव पूर्णचन्द्रमुखं शुभम् । पुनः क्रीडां करिष्यामि तेनाहं रासमण्डले
मी पुन्हा त्याचं शुभ्र, पूर्ण चंद्रासारखं मुख पाहू शकेन का? पुन्हा त्याच्यासोबत रासमंडळात खेळ करू शकेन का?
जले च विहरिष्यामि पुनर्वा सखिभिः सह । श्रीनन्दनन्दनाङ्गे च पुनर्दास्यामि चन्दनम्
मी पुन्हा सख्यांसोबत पाण्यात खेळू शकेन का? मी पुन्हा नंदनंदनाच्या अंगावर चंदन लावू शकेन का?
उद्धव उवाच उद्दवेत्यभिधानं मे क्षत्रियोऽहं वरानने । प्रेषितः शुभवार्तार्थं कृष्णेन परमात्मना
उद्धव म्हणाला: माझं नाव उद्धव आहे, मी क्षत्रिय आहे, सुंदर मुखवाली. कृष्णाने, त्या परमात्म्याने, शुभ वार्ता सांगण्यासाठी मला पाठवलं आहे.
तवान्तिकं समायातः पार्षदोऽहं हरेरपि । कृष्णस्य बलदेवस्य शिवं नन्दस्य सांप्रतम्
मी तुझ्या समोर आलो आहे; मी हरि, कृष्ण, बलदेव यांचा आणि आता शंकर व नंद यांचाही सेवक आहे.
राधिकोवाच अस्ति तद्यमुनाकूलं सुगन्धिपवनोऽस्ति सः । तस्य केलिकदम्बानां मूलमस्तयेव सांप्रतम्
राधिकेने म्हणाले: हो, ती यमुनाकाठी जागा आहे, जिथे वारा सुगंधी वाहतो; तिथे खेळासाठी असलेल्या कदंबाच्या झाडांच्या मुळाशी ते स्थान आहे.
पुण्यं वृन्दावनं रम्यं तद्विद्यमानमीप्सितम् । पुंस्कोकिलानां विरुतं तल्पं चन्दनचर्चितम्
ते पुण्यवान, रम्य वृंदावन तिथे आहे, जसे हवे तसे; नर कोकिळांचे गाणे ऐकू येते, आणि पलंग चंदनाने लावलेला आहे.
चतुर्विधं च भोज्यं च मधुपानं च सुन्दरम् । दुरन्तो दुःखदोऽप्यस्ति पापिष्ठो मन्मथस्तथा
चार प्रकारचे स्वादिष्ट जेवण आणि मधुर पेये तिथे आहेत; पण तिथेच कामदेवही आहे, जो थांबत नाही आणि दुःख देतो.
ते च रत्नप्रदीपाश्च ज्वलन्ति रासमण्डले । मणीन्द्रसारनिर्माणमस्त्येव रतिमन्दिरम्
रासमंडळात रत्नांचे दिवे तेजाने झळकत आहेत; उत्तम रत्नांनी बांधलेले प्रेममंदिर तिथे आहे.
गोपाङ्गनागणोऽस्त्येव पूर्णचन्द्रोऽस्ति शोभितः । सुगन्धिपुष्परचितं तल्पं चन्दनचर्चितम्
गोपिकांचा मोठा समूह तिथे आहे, आणि पूर्ण चंद्र तेजाने चमकत आहे; पलंग सुगंधी फुलांनी सजवलेला आहे आणि चंदनाने लावलेला आहे.
ताम्बूलं रतिभोगार्हं कर्पूरादिसुसंस्कृतम् ।सुगन्धिमालतीमाल्यं श्वेतचामरदर्पणम्
प्रेमसुखासाठी योग्य असे तांबूल, कर्पूर व इतर सुगंधांनी तयार केलेले, सुगंधी मोगऱ्यांच्या माळा, पांढरे चामर आणि आरसा तिथे आहेत.
मुक्तामाणिक्यसंसक्तहीरहारमनोहरम् । कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च पात्रपूर्णं च चन्दनम्
मुक्ता, माणिक, हिरा यांनी बनलेली सुंदर हार आहेत; आणि कस्तुरी, कुंकू मिसळलेले चंदन भांड्यात भरलेले आहे.
नानोपकाननं रम्यं रम्यक्रीडासरोवरम् । सुगन्धिपुष्पोद्यानं च पद्मश्रेणीमनोहरम्
अनेक रम्य उपवनं, खेळण्यासाठी सुंदर तलाव, सुगंधी फुलांची बाग आणि कमळांच्या रांगा तिथे मन मोहून टाकतात.
अस्त्येवं सर्वविभवः प्राणनाथः कुतो मम । हा कृष्ण हा रामानाथ क्वासि मे प्राणवल्लभ
अशी सर्व संपत्ती तिथे आहे, पण माझा प्राणनाथ कुठे आहे? हाय कृष्णा! हाय रामनाथा! माझ्या प्रियतमा, तू कुठे आहेस?