वीक्षितं गोपिकाभिश्च वेष्टिताभिस्समन्ततः
गोपिकांनी सर्व बाजूंनी वेढलेला आणि त्यांच्याकडून प्रेमाने पाहिला गेलेला.
भूषिताभिश्च सद्रत्ननिर्मितैर्भूषणैः परम्
गोपिकांनी उत्तम रत्नांनी बनवलेल्या दागिन्यांनी त्याला सजवले.
ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्माद्यैर्वन्दितं मुदा 1.28.
ब्रह्मा, विष्णु, शिव, अनंत, धर्म आणि इतरांनी आनंदाने वंदन केलेला.
रासेश्वरं सुरसिकं राधावक्षस्थलस्थितम्
रासाचा स्वामी, देवांना प्रिय, राधेच्या वक्षस्थळी विसावलेला.
सततं ध्येयमस्माकं परमात्मानमीश्वरम्
तोच परमतत्त्व, सर्वांचा ईश्वर, नेहमी आपल्या ध्यानात ठेवावा असा.
स्वेच्छामयं निर्गुणं च निरीहं प्रकृतेः परम्
स्वेच्छेने प्रकटलेला, निर्गुण, इच्छारहित आणि प्रकृतीच्या पलीकडचा.
सर्वेश्वरं सर्वपूज्यं सर्वसिद्धिकरं प्रदम्
सर्वांचा स्वामी, सर्वांनी पूज्य, सर्व सिद्धी आणि वर देणारा.
गोपवेषश्च गोपालैः पार्षदैः परिवेष्टितः
गोपाळ वेशातील, गोपाळ मित्रांनी वेढलेला.
सर्वान्तरात्मा सर्वत्र प्रत्यक्षः सर्वगः स्मृतः सर्वात्मा च परं ब्रह्म तेन कृष्णः प्रकीर्तितः
तो सर्वांचा अंतरात्मा, सर्वत्र प्रकट, सर्वव्यापी आणि सर्वांचा आत्मा, परब्रह्म म्हणून कृष्ण असे नाव त्याला मिळाले.
कृषिश्च सर्ववचनो नकारश्चादिवाचकः
‘कृ’ हे सर्वत्र असणारे अक्षर आणि ‘ष्ण’ हे आद्य ध्वनी आहे.
स एवांशेन भगवान्वैकुण्ठे च चतुर्भुजः
तोच भगवंत अंशरूपाने वैकुंठात चतुर्भुज रूपात आहे.
स एव कलया विष्णुः पाता च जगतां प्रभुः
तोच आपल्या अंशाने विष्णु बनून जगाचा पालनकर्ता आहे.
एतत्ते कथितं सर्वं परब्रह्मस्वरूपकम् 1.28.
हे सर्व जे सांगितलं आहे, ते परब्रह्माचं स्वरूप आहे.
इत्युक्त्वा शङ्करस्तत्र विरराम च शौनक
असं म्हणून शंकर तिथे शांत झाला, शौनक.
मुनिस्तोत्रेण सन्तुष्टो भगवानादिरच्युतः
मुनिंच्या स्तोत्राने आद्य, अविनाशी भगवान प्रसन्न झाले.
मुनीन्द्रस्तं संप्रणम्य प्रहृष्टवदनेक्षणः
मुनिश्रेष्ठ आनंदित चेहऱ्याने त्यांना वंदन करून नतमस्तक झाला.
सौतिरुवाच ऋषिर्नारायणस्यैव बदरीवनसंयुतम्
सौती म्हणाला: ऋषी नारायणासह बदरीवनात होते.
नानावृक्षफलाकीर्णं पुंस्कोकिलरुतश्रुतम्
तेथे अनेक झाडे, फळे आणि नर कोकिळांच्या गोड आवाजांनी वन भरलेलं होतं.
ऋषीन्द्रस्य प्रभावेण हिंसाभयविवर्जितम्
मुनिश्रेष्ठाच्या प्रभावामुळे तिथे हिंसा आणि भीती नव्हती.
सिद्धेन्द्राणां मुनीन्द्राणामाश्रमाणां त्रिकोटिभिः
सिद्ध आणि मुनिश्रेष्ठ यांच्या तीन कोटी आश्रम तिथे होते.
ददर्श तमृषीन्द्रं च सभामध्ये मनोहरम्
त्याने त्या मोहक ऋषीप्रमुखाला सभेमध्ये पाहिलं.
जपन्तं परमं ब्रह्म कृष्णमात्मानमीश्वरम्
तो परम ब्रह्म, म्हणजे कृष्ण, आत्मा आणि ईश्वर यांचा जप करत होता.
उत्थाय सहसाऽऽलिङ्ग्य युयुजे परमाशिषम्
अचानक उठून त्याला मिठी मारली आणि श्रेष्ठ आशीर्वाद दिला.
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामास नारदम्
सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर त्याने नारदाला बसवलं.
उवाच तमृषिश्रेष्ठं भगवन्तं सनातनम्
त्याने त्या ऋषीश्रेष्ठ, सनातन भगवंताशी संवाद साधला.
ज्ञानं सम्प्राप्य योगीन्द्रान्मन्त्रं वै शङ्कराद्विभो 1.29.
शंकराकडून ज्ञान आणि मंत्र मिळवून, योगिश्रेष्ठा—
दृष्टं मया त्वत्पदाब्जं मनसा प्रेरितेन च
माझं मन तुझ्याकडे लावून मी तुझे कमलासारखे पाय पाहिले.
यत्र कृष्णगुणाख्यानं जन्ममृत्युजरापहम्
जिथे कृष्णाच्या गुणांची कथा सांगितली जाते, जी जन्म, मृत्यू आणि वार्धक्य दूर करते—
ब्रह्मविष्णुशिवाद्याश्च सुरेन्द्रश्च सुरा विभो
ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर देव, तसेच देवांचा अधिपती, हे प्रभो—
कस्मात्सृष्टिश्च भवति कुत्र वा संप्रलीयते
सृष्टी कशातून होते आणि ती कुठे विलीन होते?