षोडशोपचारैर्द्रव्यैर्बलिभिर्विविधैर्मुने । महिषाणां शते शुद्धं छागालानां सहस्रकम्
सोळा प्रकारच्या उपचारांनी आणि विविध भेटवस्तूंनी, हे मुनी, तिने शंभर शुद्ध म्हशी आणि हजार बकऱ्या दिल्या.
मेषाणामयुतं शुद्धं युक्तमादाय पञ्चकम् । ब्राह्मणेभ्यः स्वर्णशतं धेनुनां च शतं तथा
तिने दहा हजार शुद्ध मेंढ्या, पाच-पाचच्या जोड्या, शंभर सोन्याच्या वस्तू आणि शंभर गायी ब्राह्मणांना दिल्या.
प्रददौ दक्षिणां तूर्ण कृष्णकल्याणहेतवे । उद्धवं पूजयामास सादरं च पुनः पुनः
कृष्णाच्या कल्याणासाठी तिने पटकन या सर्व वस्तू दक्षिणा म्हणून दिल्या. उद्धवाचे वारंवार आदराने स्वागत केले.
समाश्वास्य यशोदां च रोहिणीं गोपबालकान् । वृद्धान्गोपालिकाः सर्वाः प्रययू रासमण्डलम्
यशोदा, रोहिणी, गोपाळ मुले आणि सर्व वयोवृद्ध गोपिकांना धीर दिला. मग त्या सगळ्या रासमंडळाकडे गेल्या.
ददर्श रासं रुचिरं चन्द्रमण्डलवर्तुलम् । श्रीरामकदलीस्तम्भशतकैरुपशोभितम्
तिने सुंदर, चंद्राच्या गोलासारखा रास पाहिला, जो श्रीराम आणि केळीच्या शेकडो खांबांनी सजवलेला होता.
युक्तैश्च स्निग्धवसनैश्चन्दनानां च पल्लवैः । पट्टसूत्रनिबद्धैश्च श्रीयुक्तमाल्यजालकैः
मऊ वस्त्रांनी, ताज्या चंदनाच्या पानांनी, रेशमी दोऱ्यांनी बांधलेल्या फुलांच्या माळांनी आणि संपत्तीने तो रास सजवलेला होता.
दधिलाजफलैः पट्टैः पुष्पैर्दूर्वाङ्कुरैरपि । चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैः परिसंस्कृतम्
दही, लाह्या, फळं, रेशमी वस्त्रं, फुलं, दुर्वा आणि चंदन, अगर, कस्तुरी, केशर यांच्या सुगंधाने तो रास सजवला होता.
वेष्टितं सक्षितं यत्नाद्गोपिकानां त्रिकोटिभिः । त्रिलक्षैः सुन्दरै रम्यैः संसक्तं रतिमन्दिरैः
तीन कोटी गोपिकांनी, तीन लक्ष सुंदर रमणीय गोपिकांनी आणि प्रेममंदिरांनी तो रास जपला व सजवला होता.
लक्षगोपैः परिवृतं कृष्णागमनशङ्कितैः । यमुनां दक्षिणां कृत्वा प्रययौ मालतीवनम्
शंभर हजार गवळ्यांनी वेढलेला, श्रीकृष्ण येईल की नाही या काळजीत असलेला तो, यमुनेच्या दक्षिण काठावरून जाऊन माळतीच्या बागेत पोहोचला.
चन्दनानां चम्पकानां यूथिकानां तथैव च । केतकीमाधवीनां च वनं कृत्वा प्रदक्षिणम्
चंदन, चंपा, जुई, केतकी आणि माधवी यांच्या फुलांच्या बागेभोवती त्याने प्रदक्षिणा घातली.
बकुलानां वञ्जुलानामशोकानां च काननम् । मल्लिकानां पलाशानां शिरीषाणां तथैव च
बकुळ, वंजुळ, अशोक, मल्लिका, पळस आणि शिरीष यांच्या जंगलाभोवतीही त्याने फेरी मारली.
धात्रीणां काञ्चनानां च कर्णिकानां वनं तथा । नागेश्वराणां विपिनं लवङ्गानां तथैव च
आवळा, कांचन, कर्णिका, नागेश्वर आणि लवंग यांच्या बागांतूनही तो गेला.
वनं च शालतालानां हिन्तालानां वनं तथा । पनसानां रसालानां लाङ्गलीनां मनोहरम्
शाल, ताड, हिंगण, फणस, आंबा आणि लांगळी यांच्या सुंदर जंगलात तो शिरला.
मन्दारकाननं रम्यं वामं कृत्वा च सत्वरम् । दृष्ट्वा कुन्दवनं रम्यं संप्राप्य मधुकाननम्
मंदाराचं रम्य जंगल डाव्या बाजूला ठेवून, सुंदर कुंदाचं वन पाहत, तो लवकरच मधूकाच्या सुंदर जंगलात पोहोचला.
पुंस्कोकिलानां शब्देन मधुरेण समन्वितम् । मधुव्रतसमूहानां मधुरध्वनिबूरितम्
त्या ठिकाणी नर कोकिळांचा गोड आवाज आणि मधमाशांच्या गूंजांनी सगळं वातावरण भरून गेलं होतं.
वन्यवृक्षैः परिवृतं माध्वीकाधारमीप्सितम् । वातेन वन्यबुष्पाणां वरितः सुरभीकृतम्
रानवृक्षांनी वेढलेलं, मधासाठी हवं असलेलं, रानफुलांच्या सुवासिक वाऱ्याने दरवळलेलं ते ठिकाण खूपच मोहक होतं.
तद्दृष्ट्वा राजमार्गेण यशोदोक्तेन सांप्रतम् । ययौ शीघ्रं निरुद्विग्निं रहस्यं बदरीवनम्
ते पाहून, यशोदेने सांगितलेल्या राजमार्गाने तो घाईने आणि शांतपणे, गुप्त बोरांच्या बागेत गेला.
श्रीफलानां च निम्बार्नां नारिङ्गाणां वनं तथा । पद्मानां करवीराणां तुलसीनां च काननम्
त्याने श्रीफळ, निम्ब, नारिंगा, कमळ, करवीर आणि तुळशी यांच्या बागा पाहिल्या.
दृष्टवा रक्तिमवर्णं च सुपक्वफलमीप्सितम् । तदेव वामतः कृत्वा विवेश कदलीवनम्
त्याने लालसर, पूर्णपणे पिकलेली हवीहवीशी फळं पाहिली आणि ती डावीकडे ठेवून केळीच्या बागेत शिरला.
अतीव निर्जने रम्ये ददर्श राधिकाश्रमम् । मणीन्द्राणां च प्राकारं परिखादुर्गवेष्टितम्
एक अत्यंत सुंदर आणि एकांत जागी त्याने राधिकेचं आश्रम पाहिलं, जो मौल्यवान रत्नांच्या भिंतींनी आणि खंदकाने वेढलेला होता.
अत्यगम्यं रिपूणां च मित्राणां सुगमं सुखम् । गोप्यं संकेतमार्गं च रक्षकैः परिरक्षितम्
ते शत्रूंना अगम्य, पण मित्रांना सहज आणि सुखद होतं; गुप्त भेटीचा मार्ग रक्षकांनी राखला होता.
नानाचित्रविचित्राढ्यं निर्मितं विश्वकर्मणा । मणीन्द्रमुक्तामाणिक्यहीरहारोज्ज्वलं परम्
त्यात अनेक सुंदर आणि रंगीबेरंगी सजावट होती, विश्वकर्म्याने बांधलेलं होतं, आणि ते रत्न, मोती, माणिक, सोन्याच्या हारांनी झगमगत होतं.
रत्नेन्द्रसाररचितं रत्नस्तम्भैः सुशोभितम् । रत्नसोपानसंसक्तमन्दिरेण मनोहरम्
ते उत्तम रत्नांनी बनवलेलं, रत्नांच्या खांबांनी सजलेलं, आणि रत्नांच्या पायऱ्यांनी जोडलेल्या सुंदर महालाने मन मोहून टाकत होतं.
अमूल्यरत्नखचितं कलशैः परिशोभितम् । वाह्निशुद्धांशुकाभिश्च पताकाभिः परिष्कृतम्
मूल्यवान रत्नांनी मढवलेलं, शुभ कलशांनी सजलेलं, आणि अग्निपरिक्षित शुद्ध रेशमी पताकांनी सुशोभित असं ते होतं.
सद्रत्नदर्पणोत्कृष्टं चर्चितं श्वेतचामरैः । ददर्श सिंहद्वारं च युक्तं रत्नकपाटकैः
उत्तम रत्नांच्या आरशांनी शोभलेलं, पांढऱ्या चामरांनी पुुसलेलं, आणि रत्नजड दरवाज्यांसह सिंहद्वार त्याने पाहिलं.
द्वारोपरि विचित्रं च रम्यं वृन्दावनं वनम् । कदम्बकाननं रम्यं तद्वास्त्रहरणादिकम्
द्वाराच्या वरती सुंदर आणि अद्भुत असं वृंदावन होतं, तिथे रम्य कदंबाचं जंगल होतं, जिथे वस्त्रहरण आणि इतर लीला घडल्या.
विश्वकर्मविरचितं सुरम्यं रासमण्डलम् । नानारत्नकुटीरं च गोपगोपीसमन्वितम्
विश्वकर्म्याने घडवलेले, सुंदर असे रासमंडळ, विविध रत्नांनी सजवलेली मंडपे, आणि गवळ्यांसह गोपींनी भरलेले होते.
रक्षितं गोपिकालक्षैर्वेत्रहस्तैर्मनोहरैः । स्वच्छन्दाचरणैः शश्वदमितैर्बलिभिर्मुदा
असंख्य गोपींनी, हातात सुंदर काठी घेऊन, आनंदाने आणि मुक्तपणे वावरणाऱ्या, नेहमीच भक्तीने तल्लीन असलेल्या, त्या जागेचे रक्षण केले होते.
तद्द्वारं पुरतो दृष्ट्वा विलङ्क्य च जगाम् सः । द्वितीयं द्वारमुल्लङ्घ्य तस्मादुत्तममीप्सितम्
त्याने समोरचे द्वार पाहिले आणि ते ओलांडून पुढे गेला; दुसरे द्वार पार करून, त्यापुढे असलेले उत्तम द्वार शोधू लागला.
द्वारं चतुर्थं संप्राप्य सर्वस्माच्च विलक्षणम् । तत्पश्चात्पञ्चमं द्वारं ददर्श चित्रमुत्तमम्
चौथे द्वार गाठले, जे इतर सर्वांपेक्षा वेगळे होते; त्यानंतर त्याने पाचवे, अद्भुत आणि सुंदर द्वार पाहिले.