अवरुह्य रथात्तूर्ण तस्थौ तत्प्राङ्गणे मुदा । यशोदा रोहिणी शीघ्रं पप्रच्छ कुशलं परम्
रथातून पटकन उतरून ती आनंदाने त्या अंगणात उभी राहिली. यशोदा लगेच रोहिणीला प्रेमाने विचारू लागली, 'तुमचं सगळं ठीक आहे ना?'
आसनं च जलं गां च मधुपर्कं ददौ मुदा । क्व नन्दः क्व बलः कृष्णः सत्यं तत्कथयोद्धव
तिने हसत-हसत आसन, पाणी, गाय आणि पारंपरिक स्वागतासाठी मधुपर्क दिला. मग विचारलं, 'नंदा कुठे आहे? बलराम आणि कृष्ण कुठे आहेत? खरेखुरे सांग, उद्धवा.'
उद्धवः कथयामास सर्व भद्रं क्रमेण च । सार्धं च बलकृष्णाभ्यां नन्दः सानन्दपूर्वकम्
उद्धवाने सगळं नीट-नीट सांगितलं, आणि त्यांना सर्वजण सुखरूप आहेत असं आश्वासन दिलं. नंदा, बलराम आणि कृष्ण सगळे आनंदात आहेत, असंही सांगितलं.
आयास्यति विलम्बेन कृष्णोपनयनावधि । युष्माकं कुशलं तत्वं विज्ञाय विधिपूर्वकम्
तो थोड्या वेळाने, कृष्णाच्या उपनयनाच्या वेळी येईल. तुमचं कुशल आणि परिस्थिती समजून, तो योग्य वेळी येईल.
अहं यास्यामि मथुरां यशोदे शृणु सांप्रतम् । श्रृत्वा मङ्गलवार्ता च यशोदा रोहिणी मुदा
आता मला मथुरेला जावं लागेल, यशोदे, ऐक. ही शुभ बातमी ऐकून यशोदा आणि रोहिणी दोघीही आनंदित झाल्या.
ब्राह्मणाय ददौ रत्नं सुवर्णं वस्त्रमीप्सितम् । उद्धवं भोजयामास मिष्टान्नं च सुधोपमम्
तिने ब्राह्मणाला मौल्यवान रत्न, सोनं आणि हवे तसे वस्त्र दिलं. उद्धवाला अत्यंत स्वादिष्ट, अमृताहून गोड जेवण वाढलं.
मणिश्रेष्ठं च रत्नं च ददौ तस्मै च हीरकम् । वाद्यं च वादयामास भद्रं नानाविधं तथा
तिने त्याला उत्तम रत्ने, मौल्यवान हिरे आणि एक हिरा दिला. वेगवेगळ्या प्रकारचं वाद्य वाजवलं गेलं, आणि सर्वत्र आनंद पसरला.
ब्रह्मणान्भोजयामास कारयामास मङ्गलम् । वेदाश्च पाठयामास परमानन्दपूर्वकम्
तिने ब्राह्मणांना जेवायला घातलं आणि मंगलकार्य केलं. वेदांचे पठण मोठ्या आनंदाने करण्यात आलं.
शंकरं पूजयामास विप्रद्वारा परं विभूम् । नानोपहारैर्नैवेद्यैः पुष्पधूपप्रदीपकैः
तिने ब्राह्मणांच्या हस्ते शंकराची पूजा केली, विविध उपहार, नैवेद्य, फुलं, धूप आणि दिव्यांनी पूजा केली.
चन्दनैर्वस्त्रताम्बूलैर्मधुगव्यघृतादिभिः । भवानीं पूजयामास श्रीवृन्दारण्यदेवताम्
चंदन, वस्त्र, तांबूल, मध, दूध, तूप आणि इतर वस्तूंनी तिने भवानीची, म्हणजेच पवित्र वृंदावनातील देवीची पूजा केली.
षोडशोपचारैर्द्रव्यैर्बलिभिर्विविधैर्मुने । महिषाणां शते शुद्धं छागालानां सहस्रकम्
सोळा प्रकारच्या उपचारांनी आणि विविध भेटवस्तूंनी, हे मुनी, तिने शंभर शुद्ध म्हशी आणि हजार बकऱ्या दिल्या.
मेषाणामयुतं शुद्धं युक्तमादाय पञ्चकम् । ब्राह्मणेभ्यः स्वर्णशतं धेनुनां च शतं तथा
तिने दहा हजार शुद्ध मेंढ्या, पाच-पाचच्या जोड्या, शंभर सोन्याच्या वस्तू आणि शंभर गायी ब्राह्मणांना दिल्या.
प्रददौ दक्षिणां तूर्ण कृष्णकल्याणहेतवे । उद्धवं पूजयामास सादरं च पुनः पुनः
कृष्णाच्या कल्याणासाठी तिने पटकन या सर्व वस्तू दक्षिणा म्हणून दिल्या. उद्धवाचे वारंवार आदराने स्वागत केले.
समाश्वास्य यशोदां च रोहिणीं गोपबालकान् । वृद्धान्गोपालिकाः सर्वाः प्रययू रासमण्डलम्
यशोदा, रोहिणी, गोपाळ मुले आणि सर्व वयोवृद्ध गोपिकांना धीर दिला. मग त्या सगळ्या रासमंडळाकडे गेल्या.
ददर्श रासं रुचिरं चन्द्रमण्डलवर्तुलम् । श्रीरामकदलीस्तम्भशतकैरुपशोभितम्
तिने सुंदर, चंद्राच्या गोलासारखा रास पाहिला, जो श्रीराम आणि केळीच्या शेकडो खांबांनी सजवलेला होता.
युक्तैश्च स्निग्धवसनैश्चन्दनानां च पल्लवैः । पट्टसूत्रनिबद्धैश्च श्रीयुक्तमाल्यजालकैः
मऊ वस्त्रांनी, ताज्या चंदनाच्या पानांनी, रेशमी दोऱ्यांनी बांधलेल्या फुलांच्या माळांनी आणि संपत्तीने तो रास सजवलेला होता.
दधिलाजफलैः पट्टैः पुष्पैर्दूर्वाङ्कुरैरपि । चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैः परिसंस्कृतम्
दही, लाह्या, फळं, रेशमी वस्त्रं, फुलं, दुर्वा आणि चंदन, अगर, कस्तुरी, केशर यांच्या सुगंधाने तो रास सजवला होता.
वेष्टितं सक्षितं यत्नाद्गोपिकानां त्रिकोटिभिः । त्रिलक्षैः सुन्दरै रम्यैः संसक्तं रतिमन्दिरैः
तीन कोटी गोपिकांनी, तीन लक्ष सुंदर रमणीय गोपिकांनी आणि प्रेममंदिरांनी तो रास जपला व सजवला होता.
लक्षगोपैः परिवृतं कृष्णागमनशङ्कितैः । यमुनां दक्षिणां कृत्वा प्रययौ मालतीवनम्
शंभर हजार गवळ्यांनी वेढलेला, श्रीकृष्ण येईल की नाही या काळजीत असलेला तो, यमुनेच्या दक्षिण काठावरून जाऊन माळतीच्या बागेत पोहोचला.
चन्दनानां चम्पकानां यूथिकानां तथैव च । केतकीमाधवीनां च वनं कृत्वा प्रदक्षिणम्
चंदन, चंपा, जुई, केतकी आणि माधवी यांच्या फुलांच्या बागेभोवती त्याने प्रदक्षिणा घातली.
बकुलानां वञ्जुलानामशोकानां च काननम् । मल्लिकानां पलाशानां शिरीषाणां तथैव च
बकुळ, वंजुळ, अशोक, मल्लिका, पळस आणि शिरीष यांच्या जंगलाभोवतीही त्याने फेरी मारली.
धात्रीणां काञ्चनानां च कर्णिकानां वनं तथा । नागेश्वराणां विपिनं लवङ्गानां तथैव च
आवळा, कांचन, कर्णिका, नागेश्वर आणि लवंग यांच्या बागांतूनही तो गेला.
वनं च शालतालानां हिन्तालानां वनं तथा । पनसानां रसालानां लाङ्गलीनां मनोहरम्
शाल, ताड, हिंगण, फणस, आंबा आणि लांगळी यांच्या सुंदर जंगलात तो शिरला.
मन्दारकाननं रम्यं वामं कृत्वा च सत्वरम् । दृष्ट्वा कुन्दवनं रम्यं संप्राप्य मधुकाननम्
मंदाराचं रम्य जंगल डाव्या बाजूला ठेवून, सुंदर कुंदाचं वन पाहत, तो लवकरच मधूकाच्या सुंदर जंगलात पोहोचला.
पुंस्कोकिलानां शब्देन मधुरेण समन्वितम् । मधुव्रतसमूहानां मधुरध्वनिबूरितम्
त्या ठिकाणी नर कोकिळांचा गोड आवाज आणि मधमाशांच्या गूंजांनी सगळं वातावरण भरून गेलं होतं.
वन्यवृक्षैः परिवृतं माध्वीकाधारमीप्सितम् । वातेन वन्यबुष्पाणां वरितः सुरभीकृतम्
रानवृक्षांनी वेढलेलं, मधासाठी हवं असलेलं, रानफुलांच्या सुवासिक वाऱ्याने दरवळलेलं ते ठिकाण खूपच मोहक होतं.
तद्दृष्ट्वा राजमार्गेण यशोदोक्तेन सांप्रतम् । ययौ शीघ्रं निरुद्विग्निं रहस्यं बदरीवनम्
ते पाहून, यशोदेने सांगितलेल्या राजमार्गाने तो घाईने आणि शांतपणे, गुप्त बोरांच्या बागेत गेला.
श्रीफलानां च निम्बार्नां नारिङ्गाणां वनं तथा । पद्मानां करवीराणां तुलसीनां च काननम्
त्याने श्रीफळ, निम्ब, नारिंगा, कमळ, करवीर आणि तुळशी यांच्या बागा पाहिल्या.
दृष्टवा रक्तिमवर्णं च सुपक्वफलमीप्सितम् । तदेव वामतः कृत्वा विवेश कदलीवनम्
त्याने लालसर, पूर्णपणे पिकलेली हवीहवीशी फळं पाहिली आणि ती डावीकडे ठेवून केळीच्या बागेत शिरला.
अतीव निर्जने रम्ये ददर्श राधिकाश्रमम् । मणीन्द्राणां च प्राकारं परिखादुर्गवेष्टितम्
एक अत्यंत सुंदर आणि एकांत जागी त्याने राधिकेचं आश्रम पाहिलं, जो मौल्यवान रत्नांच्या भिंतींनी आणि खंदकाने वेढलेला होता.