विष्णुमाये महाभागे नारायणि सनातनि । ब्रह्मस्वरूपे परमे नित्यानन्दस्वरूपिणि
हे विष्णुमाये, महाभाग्यवती, नारायणी, सनातनी, ब्रह्मस्वरूप आणि नित्यआनंदमयी!
त्वं च ब्रह्मादिदेवानामम्बिके जगदम्बिके । त्वं संहारे च गुणतो निराकारे च निर्गुणात्
तू ब्रह्मा आणि इतर देवतांची जननी आहेस, जगदंबे! संहाराच्या वेळी गुणांनी युक्त, आणि निराकार अवस्थेत निर्गुण आहेस.
मायया पुरुषस्त्वं च मायया प्रकृतिः स्वयम् । तयोः परं ब्रह्म परं त्वं बिभर्षि सनातनि
मायेने तू पुरुष आहेस, आणि मायेनेच तू स्वतः प्रकृती आहेस; त्या दोघांपेक्षा श्रेष्ठ, सनातनी ब्रह्म तू धारण करतेस.
वेदानां जननी त्वं च सावित्री च परात्परा । वैकुण्ठे च महालक्ष्मीः सर्वमंपत्स्वरूपिणी
तू वेदांची जननी आहेस, सावित्रीसुद्धा, सर्वांत श्रेष्ठ; वैकुंठात तू महालक्ष्मी आहेस, सर्व संपत्तीची मूर्ती.
मर्त्यलक्ष्मीश्च क्षीरोदे कामिनी शेषशायिनः । स्वर्गेषु स्वर्गलक्ष्मीस्त्वं राजलक्ष्मीश्च भूतले
मर्त्यांमध्ये तू लक्ष्मी आहेस, क्षीरसागरात शेषशायीची प्रियतमा आहेस; स्वर्गात तू स्वर्गलक्ष्मी, पृथ्वीवर राजलक्ष्मी आहेस.
नागादिलक्ष्मीः पाताले गृहेषु गृहदेवता । सर्वसस्यस्वरूपा त्वं सर्वैश्वर्यविधायिनी
पाताळात तू नागलक्ष्मी आहेस, घराघरात गृहदेवता आहेस; सर्व पिकांची मूर्ती आणि सर्व ऐश्वर्य देणारी आहेस.
रागाधिष्ठातृदेवी त्वं ब्रह्मणश्च सरस्वती । प्राणानामधिदेपी त्वं कृष्णस्य परमात्मनः
तू रागाची अधिष्ठात्री देवी आहेस, ब्रह्माची सरस्वती आहेस; तू प्राणांची आणि श्रीकृष्ण परमात्म्याची देखील अधिपती आहेस.
गोलोके च स्वयं राधा श्रीकृष्णस्यैव वक्षसि । गोलोकाधिष्ठिता देवी दृन्दा दृन्दावने वने
गोलोकात तूच राधा आहेस, श्रीकृष्णाच्या वक्षस्थळी; गोलोकात अधिष्ठित देवी, वृंदावनात वनात वृंदा आहेस.
श्रीरासमण्डले रम्या वृन्दावनविनोदिनी । शतशृङ्गाधिदेवी त्वं नाम्ना चित्रावलीति च
रासमंडलात रम्य श्री, वृंदावनात आनंद देणारी; शतशृंगाची अधिष्ठात्री देवी, चित्रावली नावानेही ओळखली जातेस.
दक्षकन्या कुत्रकल्पे कुत्रकल्पे च शैलजा । देवमाताऽदितिस्त्वं च सर्वाधारा वसुंधरा
कुठल्या युगात तू दक्षकन्या, तर दुसऱ्या युगात शैलजा आहेस; देवांची माता अदिती आणि सर्वांचा आधार वसुंधरा आहेस.
त्वमेव गङ्गा तुलसी त्वं च स्वाहा सती । त्वदंशांशांशकलया सर्वदेवादियोषितः
तूच गंगा, तूच तुळस, तूच स्वाहा आणि सती आहेस; तुझ्या अगदी लहान अंशातून सर्व देवतांच्या स्त्रिया निर्माण झाल्या आहेत.
स्त्रीरूपं चातिपुंरूपं देवि त्वं च नपुंसकम् । वृक्षाणां वृङरूपा त्वं सृष्टा चाङ्कुररूपिणी
देवी, तूच स्त्रीरूप आहेस, श्रेष्ठ पुरुषरूप आहेस आणि नपुंसकही आहेस; झाडांमध्ये तू वडाच्या रूपात आहेस आणि अंकुर म्हणूनही निर्माण झाली आहेस.
वह्नौ च दाहिका शक्तिर्जले शैत्यस्वरूपिणी । सूर्ये तेजः स्वरूपा च प्रभारूपा च संततम्
अग्नीत जाळण्याची शक्ती तूच आहेस; पाण्यात गारवा तूच आहेस; सूर्यामध्ये तेजस्वी रूप आणि नेहमीच प्रकाशरूप तूच आहेस.
गन्धरूपा च भूमौ च आकाशे शब्दरूपिणी । शोभास्वरूपा चन्द्रे च पद्मसंघे च निश्चितम्
पृथ्वीवर सुगंधरूप तूच आहेस; आकाशात ध्वनीरूप तूच आहेस; चंद्रात आणि कमळांच्या समूहात शोभेचे रूप तूच आहेस.
सृष्टौ सृष्टिस्वरूपा च पालने परिपालिका । महामारी च संहारे जले च जलरूपिणी
सृष्टीमध्ये निर्माण करणारी तूच आहेस; पालनात रक्षण करणारी; संहारात महाभयंकर रूप आणि पाण्यात पाण्याचेच रूप तूच आहेस.
क्षुत्तवं दया त्वं निद्रा त्वं तृष्णा त्वं बुद्धिरूपिणी । तुष्टिस्त्वं चापि पुष्टिस्त्वं श्रद्धास्त्वं च क्षमा स्वयम्
तूच भूक आहेस, तूच दया आहेस, तूच झोप आहेस, तूच तहान आहेस आणि तूच बुद्धीचे रूप आहेस; समाधान, पोषण, श्रद्धा आणि क्षमा हे सर्व तूच आहेस.
शान्तिस्त्वं च स्वयं भ्रान्तिः कान्तिस्तवं कीर्तिरेव च । लज्जा त्वं च तथा माया भुक्ति-
तूच शांतता आहेस, तूच भ्रम आहेस, तूच सौंदर्य आहेस, आणि कीर्तीही तूच आहेस; लाज, माया आणि भोगही तूच आहेस.
सर्वशक्तिस्वरूपा त्वं सर्वसंबत्प्रदायिनी । वेदेऽनिर्वचनीया त्वं त्वां न जानाति कश्चन
तू सर्व शक्तींचे मूळ आहेस, सर्व संपत्ती देणारी आहेस; वेदांत तू वर्णन करता येत नाहीस—कोणालाही तुझं खरं स्वरूप माहीत नाही.
सहस्र वक्त्रस्त्वां स्तोतुं न च शक्तः सुरेश्वरि । वेदा न शक्ताः को विद्वान्न च शक्ता सरस्वती
देवतांच्या राणी, हजारो तोंडांनीही तुला कोणी स्तुती करू शकत नाही; वेदही समर्थ नाहीत, कुठलाही विद्वान नाही, अगदी सरस्वतीही नाही.
स्वयं विधाता शक्तो न न च विष्णुः मनातनः । किं स्तौमि पञ्चवक्त्रैस्तु रणत्रस्तो महेश्वरि
स्वतः ब्रह्मा किंवा सनातन विष्णूही समर्थ नाहीत; मग मी, रणात घाबरलेला, माझ्या पाच मुखांनी तुझी स्तुती कशी करू, हे महेश्वरी?
कृपां कुरु महामाये मम शत्रुक्षयं कुरु । इत्युक्त्वा च सकरुणं रथस्थे पतिते रणे
हे महामाये, माझ्यावर कृपा कर आणि माझ्या शत्रूंचा नाश कर; असे करुणेने म्हणताच, रणभूमीत रथावर तो पडला.
आविर्बभूव सा दुर्गा सूर्यकोटिसमप्रभा । नारायणेन कृपया प्रेरिता परमात्मना
तेव्हा दुर्गा प्रकट झाली, कोटी सूर्यांसारखी तेजस्वी, परमात्मा नारायणाच्या कृपेने प्रेरित होऊन.
शिवस्य पुरतः शीघ्रं शिवाय च जयाय च । इत्युवाच महादेवी मायाशक्त्याऽसुरं जहि
शिवासमोर आणि त्याच्या विजयासाठी, महादेवीने जलदपणे सांगितले: 'मायेच्या शक्तीने असुराचा वध कर.'
दुर्गोवाच वरं वृणीष्व भद्रं ते यत्ते मनसि वाञ्छितम् । भवान्वरः सुराणां च जयं तुभ्यं ददाम्यहम्
दुर्गा म्हणाली: 'मंगलमय, तुझ्या मनात जे काही हवे आहे ते वर माग; तू देवतांमध्ये श्रेष्ठ आहेस, मी तुला विजय देते.'
महादेव उवाच क्षयो भवतु दैत्यस्य इति मे वरमीश्वरी । देहीति वाञ्छितं दुर्गे परमाद्ये मलातनि
महादेव म्हणाले: 'असुराचा नाश होवो—हेच मला हवे आहे, देवी; हे दुर्गे, हे आद्ये, हे निर्मळ देही, हेच दे.'
भगवत्युवाच हरिं स्मर महाभागा जय दैत्यं जगद्गुरुः । स्वयं विधाता भगवांस्त्वमेव ज्योतिरीश्वरः
भगवती म्हणाली: 'हे भाग्यवान, हरिचा स्मरण कर; जगाचा गुरु प्रभू स्वतः असुराचा पराभव करील. ब्रह्मा स्वतः प्रभू आहे आणि तूच प्रकाशाचा स्वामी आहेस.'
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुर्वृषरूपो बभूव ह । दधार कलया मूर्ध्ना शूलपाणे रथं विभुः
इतक्यात, विष्णू वृषाचा रूप घेऊन प्रकट झाला आणि आपल्या अंशाने त्रिशूलधारींचा रथ डोक्यावर उचलला.
ऊर्ध्वचक्रमथोग्रं च प्रकृतिं च चकार सः । शस्त्रं ददौ मन्त्रपूतमुद्दधार ततो रथम्
त्याने प्रचंड वरच्या दिशेने फिरणारे चक्र आणि आदिशक्ती निर्माण केली; मंत्रशुद्ध शस्त्र दिले आणि मग रथ उचलला.
शिवः शस्त्रं गृहीत्वा च ध्यात्वा विष्णुं महेश्वरीम् । जघान त्रिपुरं शीघ्रं स पपात महीतले
शिवाने आपले शस्त्र हातात घेऊन, विष्णू आणि महेश्वरी यांचा ध्यान करत, झपाट्याने त्रिपुराचा नाश केला आणि तो पृथ्वीवर कोसळला.
तुष्टुवुः शंकरं देवाश्चकुश्च पुष्पवर्षणम् । दुर्गा तस्मै ददौ शूरं पिनाकं विष्णुरेव च
सर्व देवांनी शंकराची स्तुती केली आणि फुलांची वृष्टी केली; दुर्गेने त्याला शूर पिनाक धनुष्य दिले, आणि विष्णूनेही तसेच केले.