तेजःपत्रापहारी च भवेत्कारण्डवश्चिरम् । सुराणां प्रतिमाचोरोऽप्यन्धश्च सप्तचन्मसु
तेजाचा पत्ता चोरल्यास तो बराच काळ कारण्डव बदक होतो; देवांच्या मूर्ती चोरल्यास किंवा आंधळा असल्यास, सात जन्म तसाच राहतो.
दरिद्रो व्याधियुक्तश्च बधिरश्चापि कुब्जकः । स्त्रीतैलमधुमांसानि रवौ वा पञ्चपर्वसु
तो गरीब, आजारी, बहिरा किंवा कुबडा होतो; जो रविवारी किंवा पंचपर्वाच्या दिवशी स्त्रियांचं तेल, मध किंवा मांस खातो—
सेवते यो महामूढो वज्रदंष्ट्रं व्रजेद्ध्रुवम् । पातकी दुःखितस्तत्र वर्षाणां च सहस्रकम्
तो मोठा मूढ नक्कीच वज्रदंत असलेल्या रानडुकराचा जन्म घेतो; पापी तिथे हजार वर्षं दुःख भोगतो.
ततो भवति म्लेच्छश्च चाण्डालः सप्तजन्मसु । व्यावियुक्तस्ततः शूद्रो ब्राह्मणश्च ततः शुचिः
नंतर तो सात जन्म म्लेच्छ आणि चांडाळ होतो; त्यानंतर वेगळा होऊन शूद्र जन्म घेतो, आणि मग शुद्ध ब्राह्मण होतो.
तस्माद्यत्नान्न भोक्तव्यं भारते धर्मभीरुणा । ब्राह्मणं च सुरं दृष्ट्वा न नमेद्यो नराधमः
म्हणून धर्माला घाबरणाऱ्याने भारतात जेवण करू नये; ब्राह्मण किंवा देव दिसल्यावर नीच माणसाने वाकायचं विसरू नये.
यावज्जीवनपर्यन्तमशुचिर्यवनो भवेत् । अभ्युत्थानं न कुरुते दृष्ट्वा चाऽऽगतब्राह्मणम्
जोपर्यंत तो जगतो, तो अशुद्ध आणि यवन राहतो, जर आलेल्या ब्राह्मणाला पाहून उठत नाही.
स भवेद्ब्रह्मघाती च सप्तजन्मसु निश्चितम् । शिवद्वेषी कुक्कुटश्च देवलः सप्तजन्ममु
तो नक्कीच सात जन्म ब्रह्महत्यारा होतो; शिवाचा द्वेष करणारा कोंबडा होतो, आणि देवल सात जन्म घेतो.
पितृदेवान्चनं हन्ति वेदोक्तं ज्ञानदुर्बलः । स याति नरमं पापी वर्षाणां च सहस्रकम्
जो पितर किंवा देवांना मारतो, किंवा वेदज्ञानात दुर्बल आहे, तो पापी हजार वर्ष नरकात जातो.
ततश्च रौरवं भुक्त्वा तीर्थकाकस्त्रिचन्मसु । त्रिजन्मसु शृगालश्च तीर्थे भुङ्क्ते शवं व्रज
नंतर रौरव नरक भोगून, तो तीन जन्म तीर्थावर कावळा होतो; तीन जन्म तीर्थावर प्रेत खाणारा कोल्हा होतो.
त्रिजन्मसु भवेत्सोऽपि तीर्थेषु शवरक्षकः । शवानां करमादत्ते कर्मणा कृतपातकी
तीन जन्म तो तीर्थस्थळी प्रेतांचा रक्षक होतो; आपल्या कर्मामुळे पापी प्रेतांचा हात धरतो.
नित्यं सुरार्चनं कृत्वा दाम्भिको ज्ञानदुर्बलः । गुरुं च नार्चयेद्भक्त्या तस्मै नान्नं ददाति यः
जो नेहमी देवांची पूजा दांभिकपणे करतो आणि ज्ञानात दुर्बल आहे, गुरुची भक्तीने पूजा करत नाही, आणि त्याला अन्न देत नाही—
स भवेद्देलो दुःखी देवशापेन पातकी । नित्यं सुरार्चनं कृत्वा दाम्भिको ज्ञानदुर्बलः
तो देवल होतो, दुःखी राहतो, देवांच्या शापामुळे पापी बनतो; नेहमी देवांची पूजा दांभिकपणे करतो आणि ज्ञानात दुर्बल असतो.
पूचाफलं न लभते देवद्रोही स दारुपाः । दीपनिर्वाणकर्ता च खद्योल सप्तचन्मसु
देवांचा द्वेष करणारा आणि लाकडाचा बनलेला मनुष्य पूचाफळाचे फळ मिळवत नाही; दिवा विझवणारा सात जन्मांसाठी खड्योल होतो.
अतीव मत्स्यलब्धश्चाप्यनैवेद्यं च खादति । स भवेन्मत्स्यरङ्गश्च मार्जरिः सप्तजन्मसु
खूप मासे पकडणारा आणि देवांना न अर्पण केलेले अन्न खाणारा, तो सात जन्मांसाठी माशासारखा शरीर असलेला आणि मांजर होतो.
गोणीहर्ता कपोतश्च मालाहर्ता विहंगमः । चटको धान्यचोरश्च मांसचोरश्च कुंजरः
गोणी चोरणारा कपोत होतो; माळ चोरणारा पक्षी होतो; धान्य चोरणारा चटक होतो; मांस चोरणारा हत्ती होतो.
कविः प्रहर्ता विदुषां माण्ड्रकः सप्तजन्मसु । असत्कविर्ग्रामविप्रो नकुलः सप्तजन्मसु
विद्वानांवर हात उचलणारा कवी सात जन्मांसाठी मांद्रक होतो; खोटा कवी आणि गावातील ब्राह्मण सात जन्मांसाठी मुंगूस होतात.
कुष्ठी भवेच्च जन्मैकं कृकलासस्त्रिजन्मसु । जन्मैकं वरलश्चैव ततो वृक्षपिपीलिका
एक जन्म कुष्ठरोगी, तीन जन्म गिधाड, एक जन्म वरळ, त्यानंतर झाडावर राहणारी मुंगी होतो.
ततः शूद्रश्च वैश्यश्च क्षत्रियो ब्राह्मणस्तथा । कन्याविक्रयकारी च चतुर्वर्णो हि मानवः
नंतर शूद्र, वैश्य, क्षत्रिय आणि ब्राह्मण असे चारही वर्ण मिळतात; कन्या विकणारा मनुष्य चारही वर्णात जन्म घेतो.
सद्यः प्रयाति तामिस्रं यावच्चन्द्रदिवाकरौ । ततौ भवति व्याधश्च मांसविक्रयकारकः
तो लगेचच तामिस्र नरकात जातो, जोपर्यंत चंद्र आणि सूर्य आहेत; नंतर तो शिकारी आणि मांस विकणारा होतो.
ततो व्याधि(धो)र्भवेत्पश्चाद्यो यथा पूर्वचन्मनि । मन्नामविक्रयी विप्रोन हि मुक्तो
यानंतर तो मागील जन्मांप्रमाणे आजारी होतो; पण माझे नाव न विकणारा ब्राह्मण खरोखर मुक्त होतो.
मृत्युलोके च मन्नामस्मृतिमात्रं न विद्यतेः । पश्चाद्भवेत्स गोयोनौ जन्मैकं ज्ञानदुर्बलः
मृत्युलोकात माझे नाव आठवले जात नाही; नंतर तो एक जन्म गाईंच्या जातीत, ज्ञानाने दुर्बल होऊन जन्म घेतो.
ततश्चागस्ततो मेषो महिषः स्प्तचन्मसु । महाचक्री च कुटिलो धर्महीनस्तु मानवः
नंतर शेळी, मग सात जन्मांसाठी म्हैस, मोठा चक्रवर्ती, वाकडा आणि धर्महीन मनुष्य होतो.
जन्मैकं तैलकारश्च कुम्भकालस्तथैव च । मिथ्याकलङ्कवक्ता च देवब्राह्मण निन्दकः
एक जन्म तेल करणारा आणि कुंभार, खोटी बदनामी करणारा आणि देव- ब्राह्मणांची निंदा करणारा होतो.
स भवेत्स्वर्णकारश्च रजकः सप्तजन्मसु । ब्राह्मणक्षत्रविट्शूद्राः कुत्सिताः शौचवर्जिताः
तो सोनार आणि सात जन्मांसाठी धोबी होतो; ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र हे तुच्छ आणि शुद्धतेपासून दूर राहतात.
जन्म तेषां मलेच्छयोनौ वर्षाणामयुतं तथा । अतीव कामिनीलुब्धः कामुकः स्त्रीरतः सदा
त्यांचा जन्म दहा हजार वर्षे म्लेच्छांच्या जातीत होतो; जो फारच कामुक, लोभी आणि नेहमी स्त्रियांमध्ये रमणारा असतो.
यक्ष्मग्रस्तो भवेत्सद्यः परत्रापि नपुंसकः । कामतो योषितां श्रोणीस्तनास्ये यश्च पश्यति
तो लगेचच क्षयरोगाने ग्रस्त होतो, पुढच्या जन्मात नपुंसक होतो; जो वासनेने स्त्रियांच्या कंबरे, स्तन आणि तोंडाकडे पाहतो.
स भवेद्दृष्टिहीनश्च परत्रापि नपुंसकः । विप्रोऽभिचारकर्ता च हिंसको ज्ञानदुर्बलः
तो आंधळा होतो आणि पुढच्या जन्मातही नपुंसक राहतो; जादूटोणा करणारा, हिंसक आणि ज्ञानाने दुर्बल ब्राह्मण होतो.
यात्येवमन्धतामिस्रं वर्षाणामयुतं तथा । तदा भवति दैवज्ञोऽप्यग्रदानी च दुर्मतिः
तो दहा हजार वर्षे अंधतामिस्र नरकात जातो; नंतर तो ज्योतिषी, काहीही प्रथम न देणारा आणि वाईट मनाचा होतो.
ततः शूद्रो भवेद्विप्रो भोगेन कर्मणस्तथा । शास्त्रज्ञाता च दैवज्ञो मिथ्या वदति लोभतः
नंतर शूद्र भोग आणि कर्माने ब्राह्मण होतो; शास्त्र जाणणारा आणि ज्योतिषी लोभाने खोटे बोलतो.
स भवेच्च ध्रुवं ज्येष्ठी वानरः सप्तजन्मसु । अनेकजन्मतपसा भारते ब्राह्मणो भवेत्
तो नक्कीच सात जन्मांसाठी माकड होतो; अनेक जन्मांच्या तपश्चर्येनंतर भारतात ब्राह्मण होतो.