ततो रोगावशेषेण संयुतो ब्रह्मणः कृशः । स्वर्णषट्पलदानेन मुच्यते नात्र संशयः
नंतर आजाराचे उरलेले परिणाम घेऊन तो कृश ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो; सहा पळ सोनं दान केल्यावर तो नक्कीच मुक्त होतो.
धान्यापहारी दुःखी च कृपणः सप्तजन्मसु । विष्ठाकुण्डं वर्षशतं संप्राप्य मुच्यते भिया
जो धान्य चोरतो, तो सात जन्म दुःखी आणि दीन होतो; शंभर वर्षे विष्ठेच्या खड्ड्यात राहून मग तो भीतीपासून मुक्त होतो.
स्वर्णापहारी कुष्ठी च मानव पतितो भवेत् । स्वर्णदानप्रतिग्राही विट्कुण्डं च प्रयाति य
जो सोनं चोरतो, तो कुष्ठरोगी होतो आणि माणूस म्हणून आपली स्थिती गमावतो; चोरलेलं सोनं देणारा किंवा घेणारा, तो विष्ठेच्या खड्ड्यात जातो.
ततो वर्षशतं भुक्त्वा पुरीषं च दिवानिशम् । ततो व्याघो भवेच्छूद्रो रक्तदोषेण संयुतः
नंतर शंभर वर्षे रात्रंदिवस विष्ठा खाऊन, तो भारतात रक्तदोष असलेला शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
तज्जन्मपातकं भुक्त्वा ब्राह्मणश्च पुनर्भवेत् । व्याधिरोषावयुक्तश्च मुच्यते स्वर्णदानतः
त्या जन्मातील पाप भोगून, तो पुन्हा ब्राह्मण होतो; आजार आणि राग याने त्रस्त असतो, पण सोनं दान केल्यावर तो मुक्त होतो.
अगम्यानां च गामी च पूर्वोक्तं रौरवं व्रजेत् । कुम्भीपाकं महाघोरं वर्षाणां चाप्यसंख्यकम्
जो निषिद्ध स्त्रियांकडे जातो, तो आधी सांगितलेल्या रौरव नरकात जातो आणि अनंत वर्षे भयंकर कुंभिपाक नरकात राहतो.
ततो भवेत्पुंश्चलीनां योनीनां च कृमिस्तथा । वर्षाणां च सहस्रं च विट्कृमिर्वर्षलक्षकम्
नंतर तो वेश्यांच्या आणि इतर स्त्रियांच्या गर्भात जंतू म्हणून जन्म घेतो; हजार वर्षे, आणि नंतर लाखो वर्षे विष्ठेत जंतू म्हणून राहतो.
पशुयोनिर्भवेत्तस्मात्तस्माच्च क्षुद्रजन्तवः । ततो भवेन्म्लेच्छजातिस्ततः शूद्राधमस्तदा
त्यानंतर तो प्राण्यांच्या योनीत जन्म घेतो, मग लहान कीटक होतो; त्यानंतर म्लेच्छ जातीत जन्म घेतो, आणि मग सगळ्यात नीच शूद्र होतो.
ततो भवति विप्रश्च व्याधियुक्तो नपुंसकः । पुनश्च ब्राह्मणो भूत्वा तीर्थपर्यटनेन च
नंतर तो रोगग्रस्त आणि नपुंसक ब्राह्मण होतो; पुन्हा ब्राह्मण म्हणून जन्म घेऊन, तीर्थयात्रा केल्यावर तो शुद्ध होतो.
क्रमेण शुद्धो भवति वंशहीनश्च पातकात् । भोजयित्वा विप्रलक्षं पुत्रं च लभते शुचिः
हळूहळू तो पापामुळे वंश हरवून शुद्ध होतो; ब्राह्मणांना जेवू घालून, त्याला शुद्ध पुत्र प्राप्त होतो.
मानवः क्रोधयुक्तश्च गर्दभः सप्तजन्मसु । मानवः कलहाविष्टः सप्तजन्मसु वायसः
जो माणूस नेहमी रागावतो, तो सात जन्म गाढव होतो; आणि जो माणूस सतत भांडण करतो, तो सात जन्म कावळा होतो.
शालग्रामप्रतिग्राही कालसूत्रं व्रजेद्ध्रुवम् । वर्षाणां शतकं चैव शञ्जरीटो भवेत्ततः
जो शाळग्राम दगड भेट म्हणून घेतो, तो नक्की काळसूत्र नरकात जातो; आणि शंभर वर्षांनी तो शंजरिट नावाचा पक्षी होतो.
लोहचोरश्च निर्वंशो मषीचोरश्च कोकिलः । शुकोऽप्यञ्जनचोरश्च मिष्टचोरः कृमिर्भवेत्
लोखंड चोरणारा वंशहीन होतो; शाई चोरणारा कोकिळा होतो; अंजन चोरणारा पोपट होतो; आणि गोडधोड चोरणारा किडा होतो.
विप्रद्वेषी गुरुद्वेषी शिरसां च कृमिर्भवेत् । पुंश्चलीं कामिनीं तात भुक्त्वा च रौरवं व्रजेत् ।। ११९ ततो वृथा कृमिश्चैव वर्षाणां शतकं तथा । ततोऽपि विधवा चैव वन्ध्या च सप्तजन्मसु
जो ब्राह्मण किंवा गुरु यांचा द्वेष करतो, तो डोक्यात किडा होतो; आणि जो वाईट स्त्री किंवा वासनेच्या स्त्रीसोबत राहतो, तो रौरव नरकात जातो. मग शंभर वर्षे व्यर्थ किडा होतो; नंतर सात जन्म विधवा किंवा वंध्या स्त्री म्हणून जन्म घेतो.
अस्पृश्या जातिहीना च च्चिन्ननासा भवेत्क्रमात् । रक्तद्रव्यापहारी च रक्तदोषान्वितो भवेत्
ती अस्पृश्य होते, जातहीन होते आणि हळूहळू तिची नाक तुटते; आणि जो रक्ताशी संबंधित वस्तू चोरतो, तो रक्ताचे विकाराने त्रस्त होतो.
आचारहीनो यवनः खञ्जो भवति हिंसकः । अदीक्षितो वङ्खरश्च दुष्टदर्शो च काणकः
जो आचार नसतो, तो यवन, लंगडा आणि क्रूर होतो; जो दीक्षा घेत नाही, तो वेंखर होतो; आणि वाईट दृष्टी असणारा काणा होतो.
अहंकारी कर्णहीनो बधिरो वेदनिन्दकः । वाक्यहर्ता च मूकश्च हिंसकः केशहीनकः
अहंकारी माणूस कान नसलेला, बहिरा आणि वेदांची निंदा करणारा होतो; आणि शब्द चोरणारा मूक, क्रूर आणि केस नसलेला होतो.
मिथ्यावादी श्मश्रुहीनो दुर्वाक्यो दन्तहीनकः । चिह्वाहीनः सत्यहारी दुष्टोऽप्यङ्गुलिहीनकः
खोटं बोलणारा मिशी नसलेला, वाईट बोलणारा आणि दात नसलेला होतो; आणि सत्य चोरणारा जीभ नसलेला, वाईट आणि बोट नसलेला होतो.
ग्रन्थापहारी मूर्खश्च व्याधियुक्तो भवेद्ध्रुवम् । अश्वग्राही च तच्चौरो लालामूत्रं व्रजेदिति
पुस्तक चोरणारा मूर्ख आणि नक्की आजारी होतो; घोडा चोरणारा चोर होतो आणि थुंकी-मूत्र मिळवतो.
वर्षाणां च शतं स्छित्वा घोटकश्च भवेद्ध्रुवम् । गजचोरो गचग्राही विट्कुण्डे च सहस्रकम्
शंभर वर्षे भोगून तो नक्की घोडा होतो; हत्ती चोरणारा किंवा पकडणारा हजार वर्षे विष्ठेच्या खड्ड्यात राहतो.
स्थित्वा वर्ष भवेद्धस्ती तत्पश्चाद्वृषलो भवेत् । अयज्ञे छागहन्ता च च्छागचोरप्रतिग्रही
एक वर्ष भोगून तो हत्ती होतो; त्यानंतर तो नीच जातीत जन्म घेतो. यज्ञात शेळी मारणारा किंवा चोरलेली शेळी भेट म्हणून घेणारा—
पूयकुण्डे वर्षशतं स्थितवा चाण्डालतां व्रजेत् । छागश्च वर्षपर्यन्तं तदा भवति मानवः
शंभर वर्षे पूयाच्या खड्ड्यात राहून तो चांडाळ होतो; एक वर्ष शेळी होतो, मग माणूस होतो.
शत्रुशस्त्रेणा च्छिन्नश्च तदा मुक्तो भवेद्द्विजः । दत्तापहारी वाग्दानं कृत्वाऽपहरते पुनः
शत्रूच्या शस्त्राने मारला गेला की, तो द्विज मुक्त होतो; आणि जो दिलेली वस्तू पुन्हा चोरतो, तो वचन देऊनही पुन्हा चोरतो.
स भवेन्मलेच्छयोनौ च भुक्त्वा च नरकं व्रजेत् । एकाकी मिष्टमश्नाति कालमूत्रं व्रजेद्ध्रुवम्
तो म्लेच्छ गर्भात जन्म घेतो आणि नरक भोगून नक्की काळसूत्र नरकात जातो; आणि जो गोडधोड एकटा खातो, तो मूत्र नरकात जातो.
तत्र वर्षशतं स्थित्वा प्रेदो वर्षसहस्रकम् । तदा भवति जन्मैकं मक्षिका च पिपीलिका
तिथे शंभर वर्षे राहून, तो हजार वर्षे भूत होतो; मग एक जन्म माशी किंवा मुंगी होतो.
जन्मैकं भ्रमरश्चैव जन्मैकं मधुमक्षिका । जन्मैकं वरलश्चैव जन्मैकं दंश एव च
एक जन्म भुंगा, एक जन्म मधमाशी, एक जन्म किडा, आणि एक जन्म डास होतो.
जन्मैकं मशकश्चैव जन्मैकं पूतिकं स्मृतम् । जन्मैकं तल्पकीटश्च तदा शूद्रो भवेद्ध्रुवम्
एक जन्म माशी, एक जन्म दुर्गंधी किडा, एक जन्म गादीतील किडा होतो; मग तो नक्की शूद्र होतो.
असद्बुद्धिर्व्याधियुक्तस्तदा मुक्तो भवेद्द्विजः । तैलचोरस्तैलकारो मूर्धिन कीटस्त्रिजन्मकम्
वाईट बुद्धी आणि आजाराने त्रस्त असताना, द्विज मुक्त होतो; तेल चोरणारा तेलवाला होतो आणि तीन जन्म डोक्यात किडा होतो.
तदा भवेत्स्वर्णकारो जन्मैकं दुष्टमानसः । विश्वैकनिपिकर्ता च भक्ष्मदादुर्धनं हरेत्
त्या वेळी, वाईट मनाचा मनुष्य एक जन्म सोनार म्हणून जन्म घेतो; तो जगातील दागिने बनवणारा असतो आणि दुसऱ्यांचे धन खाऊन घेतो.
तमःकुण्डे वर्षशतं स्थित्वा स्वर्णवणिग्भवेत् । जन्मैकं च दराचारो जन्मैकं करणो भवेत्
तो अंधाराच्या खड्ड्यात शंभर वर्षे राहून नंतर सोन्याचा व्यापारी होतो; एक जन्म वाईट वागणारा असतो आणि एक जन्म बनवणारा असतो.