मन्दाग्निज्वरसंयुक्तः पञ्चाशद्वर्षकं तथा । सुवर्णानां शतपलं दत्तवा शुद्धो भवेद्ध्रुवम्
तो पन्नास वर्षे मंदाग्नी आणि तापाने त्रस्त राहतो; शंभर तोळे सोनं दिल्यावर तो नक्कीच शुद्ध होतो.
चतुर्वर्णो वस्त्रहारी गव्यहारी च मानवः । रौप्यमुक्तापहारी च शूद्रद्रव्यापहारकः
चारही वर्णांपैकी जो मनुष्य वस्त्र, गायी, चांदी, मोती किंवा शूद्राचे धन चोरतो—
वर्षाणां च सहस्रं च बकजातिर्भवेद्ध्रुवम् । मुत्रकुण्डं च वै भुक्त्वा वर्षाणां शतकं तथा
हजार वर्षे बगळ्याच्या जातीमध्ये जन्म घ्यावा लागतो; नंतर मुत आणि विष्ठा खाऊन, शंभर वर्षे तसंच राहावं लागतं.
ततो भवेच्छूद्रजातिर्वर्षाणां शतकं व्रज । कुष्ठव्याधिसमायुक्तो गलितश्चैव पातकी
त्याच्यानंतर शंभर वर्षे शूद्र म्हणून जन्म घ्यावा लागतो, त्याला कुष्ठरोग होतो, शरीर कुजलेलं असतं आणि तो पापी असतो.
ततो भवेद्ब्राह्मणश्च कुष्ठावशेषसंयुतः । स्वर्णषट्पलदानेन व्याधितो मुच्यते शुचिः
नंतर तो ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो, पण अजूनही कुष्ठरोगाचे अवशेष असतात; सहा पळ सोनं दान केल्यावर तो रोगमुक्त होऊन शुद्ध होतो.
शाकापहारकश्चैव फलापहारकस्तथा । यक्षः पृथिव्यां संभूतो लीलाद्रव्यापहारकः
जो भाजी किंवा फळं चोरतो, किंवा दुसऱ्याचं काही खेळताना उचलतो, तो पृथ्वीवर यक्ष म्हणून जन्म घेतो.
वर्षाणां शतकं चैव चाषपक्षी भवेद्ध्रुवम् । ततो भवेत्कृष्णवर्णः शूद्रश्च भारते भुवि
शंभर वर्षे तो कावळा म्हणून जन्म घेतो; त्यानंतर भारतभूमीवर काळ्या वर्णाचा शूद्र होतो.
ततो भवेद्ब्राह्मणश्चाप्यधिकाङ्गोऽपि जन्मनि । पुनर्जन्मद्विजो भूत्वा सुच्यते विप्रभोजनात्
नंतर तो ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो, पण त्याच्या शरीरात काही दोष असतात; पुन्हा द्विज म्हणून जन्म घेऊन, ब्राह्मणांना जेवू घालून तो शुद्ध होतो.
पक्वद्रव्यापहारी च पशुयोनिर्भवेद्रध्रुवम् । यस्याण्डकोशो गन्धाक्तः कस्तूरी यस्य नाम च
जो शिजवलेलं अन्न चोरतो, तो नक्कीच अशा प्राण्याच्या योनीत जन्म घेतो, ज्याच्या अंडकोशाला कस्तुरीचा वास असतो आणि त्याला 'कस्तुरी' म्हणतात.
सप्तजन्ममृगो भूत्वा ततो भवति गन्धकः । जन्मैकं च ततः शूद्रो गलत्कुष्ठी च जन्मनि
सात जन्म तो हरिण होतो, नंतर कस्तुरी प्राणी म्हणून जन्म घेतो; त्यानंतर एक जन्म शूद्र म्हणून घेतो, ज्याला कुजणारा कुष्ठरोग असतो.
ततो रोगावशेषेण संयुतो ब्रह्मणः कृशः । स्वर्णषट्पलदानेन मुच्यते नात्र संशयः
नंतर आजाराचे उरलेले परिणाम घेऊन तो कृश ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो; सहा पळ सोनं दान केल्यावर तो नक्कीच मुक्त होतो.
धान्यापहारी दुःखी च कृपणः सप्तजन्मसु । विष्ठाकुण्डं वर्षशतं संप्राप्य मुच्यते भिया
जो धान्य चोरतो, तो सात जन्म दुःखी आणि दीन होतो; शंभर वर्षे विष्ठेच्या खड्ड्यात राहून मग तो भीतीपासून मुक्त होतो.
स्वर्णापहारी कुष्ठी च मानव पतितो भवेत् । स्वर्णदानप्रतिग्राही विट्कुण्डं च प्रयाति य
जो सोनं चोरतो, तो कुष्ठरोगी होतो आणि माणूस म्हणून आपली स्थिती गमावतो; चोरलेलं सोनं देणारा किंवा घेणारा, तो विष्ठेच्या खड्ड्यात जातो.
ततो वर्षशतं भुक्त्वा पुरीषं च दिवानिशम् । ततो व्याघो भवेच्छूद्रो रक्तदोषेण संयुतः
नंतर शंभर वर्षे रात्रंदिवस विष्ठा खाऊन, तो भारतात रक्तदोष असलेला शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
तज्जन्मपातकं भुक्त्वा ब्राह्मणश्च पुनर्भवेत् । व्याधिरोषावयुक्तश्च मुच्यते स्वर्णदानतः
त्या जन्मातील पाप भोगून, तो पुन्हा ब्राह्मण होतो; आजार आणि राग याने त्रस्त असतो, पण सोनं दान केल्यावर तो मुक्त होतो.
अगम्यानां च गामी च पूर्वोक्तं रौरवं व्रजेत् । कुम्भीपाकं महाघोरं वर्षाणां चाप्यसंख्यकम्
जो निषिद्ध स्त्रियांकडे जातो, तो आधी सांगितलेल्या रौरव नरकात जातो आणि अनंत वर्षे भयंकर कुंभिपाक नरकात राहतो.
ततो भवेत्पुंश्चलीनां योनीनां च कृमिस्तथा । वर्षाणां च सहस्रं च विट्कृमिर्वर्षलक्षकम्
नंतर तो वेश्यांच्या आणि इतर स्त्रियांच्या गर्भात जंतू म्हणून जन्म घेतो; हजार वर्षे, आणि नंतर लाखो वर्षे विष्ठेत जंतू म्हणून राहतो.
पशुयोनिर्भवेत्तस्मात्तस्माच्च क्षुद्रजन्तवः । ततो भवेन्म्लेच्छजातिस्ततः शूद्राधमस्तदा
त्यानंतर तो प्राण्यांच्या योनीत जन्म घेतो, मग लहान कीटक होतो; त्यानंतर म्लेच्छ जातीत जन्म घेतो, आणि मग सगळ्यात नीच शूद्र होतो.
ततो भवति विप्रश्च व्याधियुक्तो नपुंसकः । पुनश्च ब्राह्मणो भूत्वा तीर्थपर्यटनेन च
नंतर तो रोगग्रस्त आणि नपुंसक ब्राह्मण होतो; पुन्हा ब्राह्मण म्हणून जन्म घेऊन, तीर्थयात्रा केल्यावर तो शुद्ध होतो.
क्रमेण शुद्धो भवति वंशहीनश्च पातकात् । भोजयित्वा विप्रलक्षं पुत्रं च लभते शुचिः
हळूहळू तो पापामुळे वंश हरवून शुद्ध होतो; ब्राह्मणांना जेवू घालून, त्याला शुद्ध पुत्र प्राप्त होतो.
मानवः क्रोधयुक्तश्च गर्दभः सप्तजन्मसु । मानवः कलहाविष्टः सप्तजन्मसु वायसः
जो माणूस नेहमी रागावतो, तो सात जन्म गाढव होतो; आणि जो माणूस सतत भांडण करतो, तो सात जन्म कावळा होतो.
शालग्रामप्रतिग्राही कालसूत्रं व्रजेद्ध्रुवम् । वर्षाणां शतकं चैव शञ्जरीटो भवेत्ततः
जो शाळग्राम दगड भेट म्हणून घेतो, तो नक्की काळसूत्र नरकात जातो; आणि शंभर वर्षांनी तो शंजरिट नावाचा पक्षी होतो.
लोहचोरश्च निर्वंशो मषीचोरश्च कोकिलः । शुकोऽप्यञ्जनचोरश्च मिष्टचोरः कृमिर्भवेत्
लोखंड चोरणारा वंशहीन होतो; शाई चोरणारा कोकिळा होतो; अंजन चोरणारा पोपट होतो; आणि गोडधोड चोरणारा किडा होतो.
विप्रद्वेषी गुरुद्वेषी शिरसां च कृमिर्भवेत् । पुंश्चलीं कामिनीं तात भुक्त्वा च रौरवं व्रजेत् ।। ११९ ततो वृथा कृमिश्चैव वर्षाणां शतकं तथा । ततोऽपि विधवा चैव वन्ध्या च सप्तजन्मसु
जो ब्राह्मण किंवा गुरु यांचा द्वेष करतो, तो डोक्यात किडा होतो; आणि जो वाईट स्त्री किंवा वासनेच्या स्त्रीसोबत राहतो, तो रौरव नरकात जातो. मग शंभर वर्षे व्यर्थ किडा होतो; नंतर सात जन्म विधवा किंवा वंध्या स्त्री म्हणून जन्म घेतो.
अस्पृश्या जातिहीना च च्चिन्ननासा भवेत्क्रमात् । रक्तद्रव्यापहारी च रक्तदोषान्वितो भवेत्
ती अस्पृश्य होते, जातहीन होते आणि हळूहळू तिची नाक तुटते; आणि जो रक्ताशी संबंधित वस्तू चोरतो, तो रक्ताचे विकाराने त्रस्त होतो.
आचारहीनो यवनः खञ्जो भवति हिंसकः । अदीक्षितो वङ्खरश्च दुष्टदर्शो च काणकः
जो आचार नसतो, तो यवन, लंगडा आणि क्रूर होतो; जो दीक्षा घेत नाही, तो वेंखर होतो; आणि वाईट दृष्टी असणारा काणा होतो.
अहंकारी कर्णहीनो बधिरो वेदनिन्दकः । वाक्यहर्ता च मूकश्च हिंसकः केशहीनकः
अहंकारी माणूस कान नसलेला, बहिरा आणि वेदांची निंदा करणारा होतो; आणि शब्द चोरणारा मूक, क्रूर आणि केस नसलेला होतो.
मिथ्यावादी श्मश्रुहीनो दुर्वाक्यो दन्तहीनकः । चिह्वाहीनः सत्यहारी दुष्टोऽप्यङ्गुलिहीनकः
खोटं बोलणारा मिशी नसलेला, वाईट बोलणारा आणि दात नसलेला होतो; आणि सत्य चोरणारा जीभ नसलेला, वाईट आणि बोट नसलेला होतो.
ग्रन्थापहारी मूर्खश्च व्याधियुक्तो भवेद्ध्रुवम् । अश्वग्राही च तच्चौरो लालामूत्रं व्रजेदिति
पुस्तक चोरणारा मूर्ख आणि नक्की आजारी होतो; घोडा चोरणारा चोर होतो आणि थुंकी-मूत्र मिळवतो.
वर्षाणां च शतं स्छित्वा घोटकश्च भवेद्ध्रुवम् । गजचोरो गचग्राही विट्कुण्डे च सहस्रकम्
शंभर वर्षे भोगून तो नक्की घोडा होतो; हत्ती चोरणारा किंवा पकडणारा हजार वर्षे विष्ठेच्या खड्ड्यात राहतो.