ततः स्वकुलजातोऽपि निर्व्याधिर्ब्राह्मणःशुचिः । ब्राह्मणः क्षत्रियघ्नश्च क्षत्रियो वा विना रणात्
मग स्वतःच्या कुळात जन्मला तरी, तो ब्राह्मण आजारमुक्त आणि शुद्ध होतो; ब्राह्मण जर क्षत्रियहत्यारा असेल, किंवा क्षत्रिय युद्धाशिवाय मेला असेल,
तप्तशूलं च प्राप्नोति वर्षाणां च सहस्रकम् । क्वथितं तप्तलोहेन चाऽऽर्तनादं करोति च
तो तापलेल्या शुलावर जातो आणि हजार वर्षे तिथे राहतो; तांब्याच्या तापलेल्या लोखंडात उकळल्यावर तो वेदनेने ओरडतो.
ततो भवेन्मत्तगजो वर्षाणां शतकं तथा । ततो रक्तविकारी च शूद्रो वर्षशतं तथा
नंतर तो शंभर वर्षे वेड्या हत्तीच्या रूपात जन्म घेतो; मग रक्तविकाराने त्रस्त होऊन, शंभर वर्षे शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
गजदानेन मुक्तश्च व्याधितश्च ततो द्विजः । वैश्यघ्नश्चापि वैश्यश्च शूद्रघ्नो वैश्य एव च
हत्ती दान केल्याने तो मुक्त होतो, पण नंतर आजारी ब्राह्मण होतो; वैश्यहत्यारा वैश्य होतो, आणि शूद्रहत्यारा देखील वैश्यच होतो.
वैश्यघ्नश्चापि शूद्रश्च समं पापं लभेद्ध्रुवम् । कृमिकुण्डं च प्राप्नोति वर्षाणां शतकं तथा
शूद्र असलेला वैश्यहत्यारा नक्कीच तितकंच पाप मिळवतो; तो शंभर वर्षे किड्यांच्या खड्ड्यात पडतो.
कृमिभिर्भक्षितो दुःशी किरातश्च भवेत्ततः । वर्षाणां शतकं चैव कृमिव्याधिसमन्वितः
किड्यांनी खाल्ल्यावर तो दु:खी होतो आणि मग किरात म्हणून जन्म घेतो; शंभर वर्षे किड्यांच्या आजारांनी त्रस्त राहतो.
ततो मन्दाग्नियुक्तश्च ब्राह्मणो दैन्यवान्व्रज । पञ्चाशद्वर्षपर्यन्तं दुर्बलश्च कृशोदरः
नंतर मंदाग्नी असलेला ब्राह्मण दैन्याने जगतो; पन्नास वर्षे तो दुर्बल आणि सुकलेल्या पोटाचा राहतो.
मुक्तिर्भवति युक्तेन तीर्थेचाश्वप्रदानतः । शूद्रघ्नो ब्रह्मणश्चैव कामतोऽकामतोऽपि वा
योग्य प्रकारे तीर्थावर घोडा दान केल्याने मुक्ती मिळते; शूद्र किंवा ब्राह्मणहत्यारा, तो इच्छेने किंवा अनिच्छेने असो,
सावित्री लक्षयाप्येन तदर्धेन शुचिर्भवेत् । चतुर्वर्णः कुक्कुरघ्नो ह्यभिशप्तश्च शंभुना
सावित्रीचे एक लक्ष जप केल्याने, किंवा त्याच्या अर्ध्या प्रमाणात, तो शुद्ध होतो; चारही वर्णांपैकी जो कुत्र्याचा हत्यारा आहे, आणि शंभूनं शाप दिलेला,
वर्षाणां शतकं चैव प्राप्नोति रौरवं नरः । ततो भवेत्कुक्कुलश्च वर्षाणामपि षोडश
तो मनुष्य शंभर वर्षे रौरव नरकात जातो; नंतर सोळा वर्षे कुत्रा होतो.
ततः शुद्धो भवेद्विप्रो भक्षितः कुक्कुरेणै च । गङ्गास्नानेन दानेन स्वर्णस्यापि भवेच्छुचिः
नंतर तो ब्राह्मण शुद्ध होतो, जरी कुत्र्याने खाल्ला असला तरी; गंगेत स्नान आणि सोनं दान केल्याने तो शुद्ध होतो.
मार्जारघ्नश्चतुर्वर्णो गङ्गास्नानाद्भवेच्छुचिः । विप्राय लवणं दत्त्वा षट्पलं च प्रमुच्यते
चारही वर्णांपैकी मांजरहत्यारा गंगेत स्नान केल्याने शुद्ध होतो; ब्राह्मणाला सहा पळा मीठ दिल्यावर तो मुक्त होतो.
हत्वा सर्पांश्चतुर्वर्णो मम पादेन चिह्नितान् । ब्रह्महत्याचतुर्थं च पातकं च लभेद्ध्रुवम्
चारही वर्णांपैकी, माझ्या पावलांनी चिन्हित साप मारल्यास, त्याला नक्कीच ब्रह्महत्येच्या पापाचा चौथा भाग आणि मोठं पातक मिळतं.
असिपत्रं च नरकं वर्षांणां शतकं तथा । प्राप्नोति यातनायुक्तो विच्छिन्नस्तीक्ष्णधारया
तो शंभर वर्षे असिपत्र नरकात जातो; यातना भोगतो आणि तीक्ष्ण धारदार पात्यांनी कापला जातो.
ततो भवति सर्पश्च डुण्डुभो वर्षपञ्चकम् । नरेण ताडितो दुःखी मृत्योर्भवति पीडितः
त्यामुळे तो पाच वर्षे सर्प किंवा ढोल होतो; मनुष्याने मारल्यावर तो दुःखी होतो आणि मृत्यूच्या यातनेने त्रस्त राहतो.
ततो भवेन्नरः पापी ज्वरयुक्तो हि दुर्बलः । वर्षाणां पञ्चकेनैव मृतो भवति कर्मणा
नंतर तो पापी मनुष्य होतो, तापाने ग्रस्त आणि अशक्त राहतो; आपल्या कर्मामुळे पाच वर्षांत त्याचा मृत्यू होतो.
अश्वघ्नश्च गजघ्नश्च चतुर्वर्णश्च पातकी । वर्षाणां पञ्चकेनैव मृतो भवति कर्मणा
जो घोडा, हत्ती किंवा चार वर्णांपैकी कोणत्याही माणसाचा वध करतो, तो पापी होतो आणि आपल्या कर्मामुळे पाच वर्षांत मरतो.
ततो भवति हस्ती च घोटको वा व्रजेश्वर । यावद्विंशतिवर्षाणि ततः शूद्रो भवेद्ध्रुवम्
नंतर, व्रजेश्वरा, तो वीस वर्षे हत्ती किंवा घोडा होतो; त्यानंतर तो नक्कीच शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
अहंकृती व्याधियुक्तो रौप्यदानेन मुच्यते । ब्राह्मणानां च शतकं भोजयित्वा शुचिर्भवेत्
अहंकारी आणि आजारी असलेला मनुष्य चांदी दान केल्याने मुक्त होतो; शंभर ब्राह्मणांना जेवू घातल्यावर तो पवित्र होतो.
क्षुद्रजन्तुवधेनैव क्षुद्रजन्तुर्भवेन्नरः । वर्षाणां शतकं चैव क्षुद्रव्याधिं तरेत्ततः
लहान प्राण्यांचा वध केल्याने मनुष्य लहान प्राणी होतो; शंभर वर्षे तो किरकोळ आजार सहन करतो आणि नंतर त्यातून मुक्त होतो.
कृपा कार्या सता शश्वतहिंस्रेषु च जन्तुषु । हिंसायां न हि दोषश्च हिंस्राणां च व्रजेश्वर
सज्जनांनी नेहमी अहिंसक प्राण्यांवर दया करावी; व्रजेश्वरा, हिंसक प्राण्यांना मारण्यात दोष नाही.
अश्वत्थघ्नश्चतुवंर्णो ब्रह्महत्याचतुर्थकम् । पापं च लभते तात चासिपत्रं व्रजेद्ध्रुवम्
जो अश्वत्थ वृक्ष तोडतो, तो चार वर्णांपैकी असला तरी ब्रह्महत्या या पापाच्या चौथ्या भागाएवढे पाप मिळवतो आणि नक्कीच असिपत्र नरकात जातो.
स तीक्ष्णेनापि शस्त्रेण विच्छिन्नश्च दिवानिशम् । वर्षाणां शतकं चैव भुङ्क्ते परमयातनाम्
तेथे तो दिवस-रात्र तीक्ष्ण शस्त्रांनी छाटला जातो आणि शंभर वर्षे अत्यंत यातना भोगतो.
ततो भवति वृक्षश्च शालमलिरह्वर्षलक्षकम् । ततो भवति शूद्रश्च च्छिन्नाङ्गो व्याधिसंयुतः
नंतर तो शाल, मलय किंवा अर्जुन या झाडांपैकी कुठलेही एक झाड शंभर वर्षे होतो; त्यानंतर तो रोगग्रस्त आणि अपंग शूद्र होतो.
यावज्जीवनपर्यन्तं ततो विप्रो भवेद्ध्रुवम् । व्रणव्याधिसमायुक्तो मुच्यते स्वर्णदानतः
तो आयुष्यभर असेच राहतो; त्यानंतर तो नक्कीच ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो, पण व्रण आणि आजारांनी ग्रस्त असतो, आणि सोन्याचे दान केल्यावर मुक्त होतो.
मिथ्यासाक्ष्यप्रदाता च कृतघ्नोऽतिकृतघ्नकः । विश्वासघाती मित्रघ्नो विप्राणां धनहारकः
जो खोटी साक्ष देतो, उपकार करणाऱ्याचा वध करतो, फारच कृतघ्न असतो, विश्वासघात करतो, मित्राचा वध करतो किंवा ब्राह्मणांचे धन चोरतो—
शूद्रश्राद्धान्नभोजी च शूद्राणां शवदाहकः । शूद्राणां सूपकारश्च वृषवाहकपातकी
जो शूद्रांच्या श्राद्धातील अन्न खातो, शूद्रांचे मृतदेह जाळतो, शूद्रांसाठी स्वयंपाक करतो किंवा वृषवाहनाचे पाप करतो—
धावको देवलश्चापि चैतेऽतिपापिनस्तथा । कुम्भीपाकं प्रयान्तयेव वर्षाणां च सहस्रकम्
जो पळून जातो किंवा बहिष्कृत असतो—हे सर्व अतिपापी आहेत आणि नक्कीच हजार वर्षे कुंभिपाक नरकात जातात.
तत्रैव तप्ततैलेन संतप्तश्च दिवानिशम् । णक्षितो व्यथितश्चैव सर्वाकारेण जन्तुना
तेथे तो दिवस-रात्र उकळत्या तेलात भाजला जातो, टोचला जातो आणि सर्व प्रकारे यातना भोगतो.
गृध्रः कोटिसमस्राणि शतजन्मानि शूकरः । श्वापदः शतजन्मानि शूद्रो रोगी भवेत्ततः
तो कोटी जन्म गिधाड, शंभर जन्म डुक्कर, शंभर जन्म रानप्राणी होतो आणि नंतर रोगी शूद्र म्हणून जन्म घेतो.