यद्धत्तमपि विप्राय तत्प्राप्तं पूर्णरूपतः । बीजरूपं च तद्दानं क्षेत्ररूपं च ब्रह्मणः ४५ एकेन कर्मणा तात स्वर्गं प्राप्नोति मानवः । कर्मणा न हि मोक्षं च तदेव मम सेवया
ब्राह्मणाला जे काही दिले जाते ते पूर्णपणे परत मिळते; ते दान म्हणजे बीजासारखे असते आणि ब्राह्मण म्हणजे शेतासारखा असतो. एकच पुण्यकर्म केल्याने स्वर्ग मिळतो, पण केवळ कर्माने मुक्ती मिळत नाही — ती फक्त माझी सेवा केल्यानेच मिळते.
स्वर्गं च सुकृतेनैव नरकं दुष्कृतेन च । व्याधिर्जन्म च योनौ च कुत्सिते च ततः शुचिः
सत्कर्माने स्वर्ग मिळतो, दुष्कर्माने नरक मिळतो; आजार, जन्म आणि नीच योनी यातून मग शुद्ध जन्म मिळतो.
गोघ्नो यो ब्राह्मणानां च कामतश्चोपपातकी । दन्दशूकत्वमाप्नोति गोलोमसमवर्षकम्
जो गायीचा किंवा ब्राह्मणाचा वध करतो किंवा इच्छेने मोठे पाप करतो, तो शेणातील किडा आणि केसगळणाऱ्या गायीच्या अवस्थेला पोहोचतो.
सर्पेण भक्षितस्तेन च्वालया गरलस्य च । तृषितो व्यथितश्चैव निराहारः कृशोदरः
तो सापाकडून खाल्ला जातो, कुत्र्याच्या विषाने त्रस्त होतो, तहान आणि वेदनेने पीडित होतो, अन्नाशिवाय राहतो आणि त्याचे पोट सुकते.
ततः कुण्डात्समुत्थाय गौर्भवेल्लोमवर्षकम् । ततः कुष्ठी च चाण्डालो वर्षलक्षंततो नरः
मग त्या खड्ड्यातून बाहेर येऊन तो केसगळणारी गाय होतो; त्यानंतर कुष्ठरोगी आणि लाखो वर्षे चांडाळ बनतो, मग मानवजन्म मिळतो.
तदा भवेद्ब्राह्मणश्च कुष्ठयुक्तो हि कर्मणा । भोजयित्वा विप्रलक्षं निर्व्याधिश्च भवेच्छुचिः
मग तो आपल्या कर्मामुळे कुष्ठरोगी ब्राह्मण होतो; लाख ब्राह्मणांना जेवू घातल्यावर तो रोगमुक्त आणि शुद्ध होतो.
अकामतस्तदर्धं च क्षत्रियस्यापि कामतः । अकामतस्तदर्धं च तदर्धं च विशस्तथा
हे जर इच्छा नसताना केले, तर क्षत्रियाला त्याचा अर्धा भाग मिळतो; इच्छेने केल्यास, वैश्यालाही त्याचा अर्धा भाग मिळतो.
तदर्ध शूद्रगोघ्नश्च भुङ्क्ते पापं न संशयः । प्रायश्चित्तेन शुद्धश्च भुङ्क्ते शेषं च कर्मणः
शूद्र जर गायीचा वध करतो, तर त्याला पापाचा चौथ्या भाग मिळतो, यात शंका नाही; प्रायश्चित्त केल्याने तो शुद्ध होतो आणि उरलेले कर्म भोगतो.
अनुकल्पे चतुर्थं च पापं भुङ्क्ते न संशयः । चतुर्गुणं च गोघ्नानां ब्राह्मणानां च पातकम्
अशाच प्रसंगी त्याला पापाचा चौथ्या भाग मिळतो, यात शंका नाही; गायी आणि ब्राह्मणांच्या वधाचे पाप चारपट होते.
भुङ्क्ते पापं च ब्रह्मन्नो ब्राह्मणाश्चेतरोऽपि वा । क्रमेणानेन बोध्यं च कामतोऽकामतोऽपि वा
जो ब्राह्मणाचा वध करतो, त्याला — तो ब्राह्मण असो वा दुसरा — पाप भोगावे लागते; हे सर्व क्रमाने समजावे, इच्छा असो वा नसो.
प्रायश्चित्तं जन्म कर्म व्याधिरेव प संशयः । गोघ्नो भवति गौश्चापि यावद्वर्ष च निश्चितम्
प्रायश्चित्त, जन्म, कर्म आणि आजार हे निश्चितच येतात; जो गायीचा वध करतो, तो ठराविक वर्षे गाय होतो.
चतुर्गुणं च तेषां च ब्रह्मघ्नो विट्कृमिर्भवेत् । ततो भवति म्लेच्छश्च तावद्वर्षचतुर्गुणम्
ब्राह्मणवधाचे पाप त्याला चारपट मिळते; तो विष्ठेतला किडा होतो, मग चारपट वर्षे म्लेच्छ बनतो.
ततश्चान्धो भवेद्विप्रः पूर्वेषां च चतुर्गुणम् । ब्रह्मणानां चतुर्लक्षं भोजयित्वा शुचिर्भवेत्
मग तो ब्राह्मण चारपट वर्षे आंधळा राहतो; चार लाख ब्राह्मणांना जेवू घातल्यावर तो शुद्ध होतो.
चक्षुष्मांश्च यशस्वी च भवेत्सोऽप्यतिपातकात् । स्त्रीघ्नचतुर्णां वर्णानां वेदे सोऽप्यतिपातकी
तो पुन्हा दृष्टीमान आणि कीर्तीवान होतो, जरी त्याने मोठे पाप केले असले तरी; चारही वर्णांमध्ये, स्त्रीहत्यारा देखील वेदांनुसार मोठा पापी मानला जातो.
कालसूत्रं च प्राप्नोति स्त्रीलोमसमवर्षकम् । भक्षितः कृमिणा तत्र निराहारो व्यथायुतः
तो काळसूत्रात जातो आणि केसगळणाऱ्या स्त्रीच्या अवस्थेला पोहोचतो; तिथे किड्यांनी खाल्ला जातो, अन्नाशिवाय राहतो आणि वेदनेने भरलेला असतो.
ततो भवति लोके च तावद्वर्ष च पातकी । ततः पापी भवेत्सोऽपि यक्ष्मग्रस्तश्च कर्मणा
मग तो जगात तितकीच वर्षे पापी राहतो; त्यानंतर तो अधिक पापी होतो आणि आपल्या कर्मामुळे क्षयरोगाने पीडित होतो.
वर्षाणां शतकं चैव विप्रलक्षं च भोजयेत् । ततः शुद्धो ब्राह्मणश्च विद्वांस्तपसि संयतः
शंभर वर्षे आणि विप्रलक्ष यांना जेवू घातल्यावर, तो ब्राह्मण शुद्ध, विद्वान आणि तपात संयमित होतो.
किंचिद्भुङक्ते पापशेषं स्वर्णदानाच्छुचिर्भवेत् । गर्भघ्नश्च महापापी संप्राप्नोति शुनीमुखम्
जर तो थोडं खाल्लं, तर पापाचा उरलेला भाग राहतो; सोनं दान केल्याने तो शुद्ध होतो. गर्भहत्यारा मोठा पापी असून, शेवटी कुत्र्याच्या मुखात जातो.
वर्षाणां सतकं चैव घोटकश्च भवेद्ध्रुवम् । वर्षाणां शतकं चैव सूक्ष्मशस्त्रेण पीडीतः
शंभर वर्षे तो नक्कीच घोडा होतो; आणि शंभर वर्षे सूक्ष्म शस्त्राने त्याला यातना होतात.
ततः पापी भवेद्वैश्यो द्रव्ययुक्तो हि कमंणा । पञ्चाशद्वर्षपर्यन्तं स्वर्णदानाद्भवेच्छुचिः
मग पापी होऊन, तो वैश्य बनतो आणि इच्छेनुसार धन मिळवतो; पण पन्नास वर्षे सोनं दान केल्याने तो शुद्ध होतो.
ततः स्वकुलजातोऽपि निर्व्याधिर्ब्राह्मणःशुचिः । ब्राह्मणः क्षत्रियघ्नश्च क्षत्रियो वा विना रणात्
मग स्वतःच्या कुळात जन्मला तरी, तो ब्राह्मण आजारमुक्त आणि शुद्ध होतो; ब्राह्मण जर क्षत्रियहत्यारा असेल, किंवा क्षत्रिय युद्धाशिवाय मेला असेल,
तप्तशूलं च प्राप्नोति वर्षाणां च सहस्रकम् । क्वथितं तप्तलोहेन चाऽऽर्तनादं करोति च
तो तापलेल्या शुलावर जातो आणि हजार वर्षे तिथे राहतो; तांब्याच्या तापलेल्या लोखंडात उकळल्यावर तो वेदनेने ओरडतो.
ततो भवेन्मत्तगजो वर्षाणां शतकं तथा । ततो रक्तविकारी च शूद्रो वर्षशतं तथा
नंतर तो शंभर वर्षे वेड्या हत्तीच्या रूपात जन्म घेतो; मग रक्तविकाराने त्रस्त होऊन, शंभर वर्षे शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
गजदानेन मुक्तश्च व्याधितश्च ततो द्विजः । वैश्यघ्नश्चापि वैश्यश्च शूद्रघ्नो वैश्य एव च
हत्ती दान केल्याने तो मुक्त होतो, पण नंतर आजारी ब्राह्मण होतो; वैश्यहत्यारा वैश्य होतो, आणि शूद्रहत्यारा देखील वैश्यच होतो.
वैश्यघ्नश्चापि शूद्रश्च समं पापं लभेद्ध्रुवम् । कृमिकुण्डं च प्राप्नोति वर्षाणां शतकं तथा
शूद्र असलेला वैश्यहत्यारा नक्कीच तितकंच पाप मिळवतो; तो शंभर वर्षे किड्यांच्या खड्ड्यात पडतो.
कृमिभिर्भक्षितो दुःशी किरातश्च भवेत्ततः । वर्षाणां शतकं चैव कृमिव्याधिसमन्वितः
किड्यांनी खाल्ल्यावर तो दु:खी होतो आणि मग किरात म्हणून जन्म घेतो; शंभर वर्षे किड्यांच्या आजारांनी त्रस्त राहतो.
ततो मन्दाग्नियुक्तश्च ब्राह्मणो दैन्यवान्व्रज । पञ्चाशद्वर्षपर्यन्तं दुर्बलश्च कृशोदरः
नंतर मंदाग्नी असलेला ब्राह्मण दैन्याने जगतो; पन्नास वर्षे तो दुर्बल आणि सुकलेल्या पोटाचा राहतो.
मुक्तिर्भवति युक्तेन तीर्थेचाश्वप्रदानतः । शूद्रघ्नो ब्रह्मणश्चैव कामतोऽकामतोऽपि वा
योग्य प्रकारे तीर्थावर घोडा दान केल्याने मुक्ती मिळते; शूद्र किंवा ब्राह्मणहत्यारा, तो इच्छेने किंवा अनिच्छेने असो,
सावित्री लक्षयाप्येन तदर्धेन शुचिर्भवेत् । चतुर्वर्णः कुक्कुरघ्नो ह्यभिशप्तश्च शंभुना
सावित्रीचे एक लक्ष जप केल्याने, किंवा त्याच्या अर्ध्या प्रमाणात, तो शुद्ध होतो; चारही वर्णांपैकी जो कुत्र्याचा हत्यारा आहे, आणि शंभूनं शाप दिलेला,
वर्षाणां शतकं चैव प्राप्नोति रौरवं नरः । ततो भवेत्कुक्कुलश्च वर्षाणामपि षोडश
तो मनुष्य शंभर वर्षे रौरव नरकात जातो; नंतर सोळा वर्षे कुत्रा होतो.