चराचरांश्च विश्वेषु देवान्ब्रह्मपुरोगमान्
संपूर्ण विश्वातील जड आणि जंगम प्राणी, तसेच ब्रह्मादिक देवता—
परिपूर्णतमं स्वीड्यं वन्दे चानन्दपूर्वकम् वन्दे चानन्दपूर्वं तं परमात्मानमीश्वरम्
जो पूर्ण, सर्वश्रेष्ठ आणि नेहमी आनंदमय आहे, त्या परमात्म्याला मी नमस्कार करतो.
यं च स्तोतुमशक्ताश्च ब्रह्मविष्णुशिवादयः
ज्याची स्तुती ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर देवतांनाही करता येत नाही,
वेदाश्च विदुषां श्रेष्ठाः स्तोतुं शक्ताश्च न क्षमाः
तसेच श्रेष्ठ वेद आणि विद्वानांनाही त्याची स्तुती करता येत नाही.
इत्येवमुक्त्वा सा दुर्गा रत्नसिंहासने वरे
असे म्हणून, दुर्गा रत्नांनी सजवलेल्या सिंहासनावर बसली.
इति दुर्गाकृतं स्तोत्रं कृष्णस्य परमात्मनः
ही दुर्गादेवीने कृष्ण परमात्म्याची केलेली स्तुती संपली.
दुर्गा तस्य गृहं त्यक्त्वा नैव याति कदाचन
दुर्गा त्याच्या घरातून गेल्यावरही, ती कधीच ते घर सोडत नाही.
सौतिरुवाच शुद्धस्फटिकसंकाशा देवी चैका मनोहरा
सौति म्हणाले: शुद्ध स्फटिकासारखी तेजस्वी आणि एकमेव मनोहारी देवी होती.
शुक्लवस्त्रपरीधाना सर्वालङ्कारभूषिता
ती शुभ्र वस्त्र परिधान करून, सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेली होती.
सा तुष्टाव पुरः स्थित्वा परं ब्रह्म सनातनम्
ती त्या सनातन, परब्रह्मासमोर उभी राहून स्तुती करू लागली.
सावित्र्युवाच परात्परतरं श्यामं निर्विकारं निरञ्जनम्
सावित्री म्हणाली: जो सर्वात श्रेष्ठांपेक्षाही श्रेष्ठ आहे, काळ्या वर्णाचा, बदल न होणारा आणि निष्कलंक आहे.
इत्युक्त्वा सस्मिता देवी रत्नसिंहासने वरे
असं म्हणून, हसतमुख देवी तेजस्वी रत्नांच्या सिंहासनावर बसली.
आविर्बभूव तत्पश्चात्कृष्णस्य परमात्मनः
त्याच्यानंतर ती कृष्ण, परमात्मा यांच्या समोर प्रकट झाली.
मनो मथ्नाति सर्वेषां पञ्चबाणेन कामिनाम्
तो सर्व कामी लोकांच्या मनाला आपल्या पाच बाणांनी अस्वस्थ करतो.
तस्य पुंसो वामपार्श्वात्कामस्य कामिनी वरा
त्या पुरुषाच्या डाव्या बाजूने, कामदेवाची प्रिय आणि सर्वांत सुंदर स्त्री प्रकट झाली.
रतिर्बभूव सर्वेषां तां दृष्ट्वा सस्मितां सतीम्
सर्वांची प्रिय रती, हसतमुख आणि सती, तिला पाहून प्रकट झाली.
हरिं स्तुत्वा तया सार्द्धं स उवास हरेः पुरः 1.4.
हरिचे स्तवन करून, तो तिच्यासह हरिच्या समोर राहिला.
मारणं स्तम्भनं चैव जृम्भणं शोषणं तथा
मारण, स्तंभन, जंभन आणि शोषण असे सर्व बाण कामदेवाने सोडले.
बाणांश्चिक्षेप सर्वांश्च कामो बाणपरीक्षया
कामदेवाने आपल्या बाणांची ताकद पाहण्यासाठी सर्व बाण सोडले.
रतिं दृष्ट्वा ब्रह्मणश्च रेतः पातो वभूव ह
रतीला पाहून ब्रह्मदेवाचे वीर्य खाली पडले.
वस्त्रं दग्ध्वा समुत्तस्थौ ज्वलदग्निः सुरेश्वरः
कपडे जळून गेल्यावर, प्रज्वलित अग्नी वर उभा राहिला, हे देवाधिदेव.
कृष्णस्तद्वर्द्धनं दृष्ट्वा ससर्जापः स्वलीलया
ती वाढ पाहून, कृष्णाने आपल्या लीलाखेळीतून पाणी निर्माण केले.
विश्वौघं प्लावयामास मुखबिंदुजलं द्विज
त्याच्या तोंडातून पडलेल्या पाण्याच्या थेंबाने त्याने साऱ्या विश्वाला पाण्याने भरून टाकले, हे द्विज.
ततःप्रभृति तेनाग्निस्तोयान्निर्वाणतां व्रजेत्
त्या वेळेपासून अग्नी पाण्याने विझतो.
उत्तस्थौ तज्जलादेकः पुमान्स वरुणः स्मृतः
त्या पाण्यातून एक पुरुष प्रकट झाला, ज्याला वरुण म्हणतात.
आविर्बभूव कन्यैका तद्वह्नेर्वामपार्श्वतः
त्या अग्नीच्या डाव्या बाजूने एक कन्या प्रकट झाली.
जलेशस्य वामपार्श्वात्कन्या चैका बभूव सा 1.4.
जलाधिपतीच्या डाव्या बाजूने एक कन्या उत्पन्न झाली.
बभूव पवनः श्रीमान्विभोर्निश्वासवायुतः
परमेश्वराच्या श्वासातून तेजस्वी वायुदेव प्रकट झाला.
तस्य वायोर्वामपार्श्वात्कन्या चैका बभूव ह
त्या वाऱ्याच्या डाव्या बाजूने एक कन्या उत्पन्न झाली.
कृष्णस्य कामबाणेन रेतःपातो बभूव ह
कृष्णाच्या कामबाणामुळे वीर्यस्राव झाला.