यस्माद्भाद्रचतुर्थ्यां तु गुरुपत्नीक्षतिः कृता । तस्मात्तस्मिन्दिने वत्स पापदृश्यो युगे युगे
कारण शुभ चतुर्थीला गुरुपत्नीला इजा झाली, म्हणून त्या दिवशी, मुला, प्रत्येक युगात पाप दिसेल.
नाभुक्तं क्षीयते कर्म कल्पकोटिशतैरपि । अवश्यमेव भोक्तव्यं कृतं कर्म शुभाशुभम्
अनुभवलेले कर्म कितीही कल्पकोटी गेल्या तरी नष्ट होत नाही; जे काही कर्म केले, ते शुभ असो किंवा अशुभ, ते नक्कीच भोगावे लागते.
देहत्यागेन हे वत्स कर्मभोगो न नश्यति । प्रायश्चित्तान्न संदेहो ङ्यस्तमेव भविष्यति
अगो, मुला, शरीर सोडल्यावर कर्माचा भोग संपत नाही; पण प्रायश्चित्त केल्यावर तो नक्कीच कमी होतो, यात शंका नाही.
ताराबहरणावत्स कलङ्कश्चन्द्रमण्डले । मृगाकृतिर्विलग्नश्च भविष्यति युगे युगे
मुला, तारेला घेऊन गेल्यामुळे चंद्राच्या गोलावर डाग राहील; तिथे हरयाच्या आकाराचा डाग प्रत्येक युगात दिसेल.
शृणु वाक्यमिहाऽऽगच्छ तारके च पतिव्रते । सत्यं ब्रूहि कस्य गर्भंत्यक्त्वा शुद्धाभव प्रिये
माझं बोलणं ऐक आणि इथे ये, पतिव्रता तारे; खरं सांग, कुणाचं पोटातलं मूल सोडल्यावर तू शुद्ध झालीस, प्रिय.
अकामतो बलात्साध्वी न स्त्री जारेण दुष्यति । कामतो नरकं याति यावच्चन्द्रदिवाकरौ
सती स्त्री जर तिच्या इच्छेविरुद्ध आणि जबरदस्तीने दुसऱ्या पुरुषाशी संबंध आला, तर ती दूषित होत नाही; पण जर स्वतःच्या इच्छेने असं केलं, तर ती चंद्रसूर्य असेपर्यंत नरकात जाते.
उवाच तारा ब्रह्माणं गर्भं चन्द्रस्य सस्मितम् । जहसुर्देवताः सर्वाः शंभुश्च मुनिसंघकाः
ताराने हसत हसत ब्रह्माला सांगितलं, 'हे मूल चंद्राचं आहे.' हे ऐकून सर्व देव, शंकर आणि ऋषी हसले.
ददौ तारां च गुरवे लज्जिताय व्रजेश्वर । बृहस्पतिर्ययौ गेहं गृहीत्वा च पतिव्रताम्
लाजलेल्या गुरूला म्हणजे बृहस्पतीला तारा परत दिली गेली; बृहस्पतीने आपली पतिव्रता पत्नी घेतली आणि घरी गेला.
तया प्रसूतं पुत्रं च सुन्दरं कनकप्रभम् । गृहीत्वाप्रययौ चन्दौनमस्कृत्य विधिं शिवाम्
तिच्या पोटी जन्मलेलं सुंदर, सोन्यासारखं तेजस्वी मूल घेऊन तो चंद्राकडे गेला, विधी आणि शंकराला वंदन करून.
ययुर्देवाश्च मुनयः शंभुश्च कमलोद्भवः । प्रययौ स्वगृहं शुक्रौ दैत्ययुक्तौ मुदाऽन्वितः
सर्व देव, ऋषी, शंकर आणि कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा निघून गेले; शुक्राचार्य दैत्यांसह आनंदाने आपल्या घरी परतला.
एतत्ते कथितं नन्द ह्याख्यानं पुण्यदं शुभम् । एतच्छ्रु त्वा तु निष्पापो निष्कलङ्की नरो भवेत्
नंदा, तुला ही पुण्यदायी आणि शुभ गोष्ट सांगितली; हे ऐकल्यावर माणूस पापमुक्त आणि कलंकरहित होतो.
धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वसंपत्करं परम् । शोकापनोदनं हर्षकरं मर्वत्र मङ्गलम्
ही कथा ऐकणाऱ्याला भाग्य, कीर्ती, दीर्घायुष्य आणि सर्व प्रकारचं उत्तम सुख मिळतं; दुःख दूर होतं, आनंद मिळतो आणि सर्वत्र मंगल घडतं.
त्यज शोकं सदा नन्द गृहं व्रज व्रजेश्वर । ब्रूहि सर्वं यशोदां च मत्प्रसूं गोपिकागणम्
नंदा, नेहमी दुःख सोड आणि घरी जा, व्रजाधिपती; हे सर्व यशोदा माझ्या आईला आणि गवळणींना सांग.
बोधयिष्यसि सर्वां तां स्त्रीजातिं शोकसंयुताम् । सदीयज्ञानदत्तेन हर्षयुक्तः सदा भव
तू त्या सगळ्या दुःखी स्त्रियांना समजावशील; मी दिलेल्या ज्ञानामुळे नेहमी आनंदी राहा.
इति श्रीब्रह्मo महाo श्रीकृष्णजन्मखo उत्तo नारदनाo ताराहरणं नामैकाशीतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त पुराणातील श्रीकृष्ण जन्मखंडातील नारदांनी सांगितलेल्या ताराहरण नावाच्या एक्याऐंशीव्या अध्यायाचा समारोप झाला.
अथ द्व्यशीतितमोऽध्यायः नन्द उवाच श्रुतं सर्वं महाभाग दुःस्वप्नं कथय प्रभो । उवाच तं वै भगवाञ्छ्रूयतामिति तद्वचः
द्व्याऐंशीवा अध्याय सुरू होतो. नंद म्हणाला, 'हे भाग्यवान, सर्व काही ऐकलं, आता वाईट स्वप्नाबद्दल सांग, प्रभो.' भगवंत म्हणाले, 'हे ऐक.'
श्रीभगवानुवाच स्वप्ने हसति यो हर्षाद्विवाहं यदि पश्यति । नर्तनं गीतमिष्टं च विपत्तिस्तस्य निश्चितम्
भगवंत म्हणाले: जो स्वप्नात आनंदाने हसतो, लग्न पाहतो, किंवा नाच-गाणं, आवडती गोष्ट पाहतो, त्याला नक्कीच संकट येतं.
दन्ता यस्य विबीड्यन्ते विचरन्तं च पश्यति । धनहानिर्भवेत्तस्य पीडा चापि शरीरजा
ज्याच्या स्वप्नात दात तुटतात किंवा तो स्वतःला भटकताना पाहतो, त्याला धनाचा तोटा आणि शरीराबद्दल त्रास होतो.
अम्यङ्गितस्तु तैलेन यो गच्छेद्दक्षिणां दिशम् । खरोष्ट्रमहिषारूढो मृत्युस्तस्य न संशयः
जो तेल लावून दक्षिण दिशेला जातो किंवा गाढव, उंट, म्हैस यावर बसतो, त्याला मृत्यू येतो, यात शंका नाही.
स्वपने कर्णे जपापुष्पमशोकं करवीरकम् । विपत्तिस्तस्य तैलं च लवणं यदि पश्यति
स्वप्नात जर कुणाच्या कानात जास्वंद, अशोक किंवा करवीराचं फूल दिसलं, किंवा तेल किंवा मीठ दिसलं, तर त्याला संकट येतं.
नग्नां कृष्णां छिन्ननासां शूद्रस्य विधवां तथा । कपर्दकं तालफलं दृष्ट्वा शोकमवाप्नुयात्
कोणी नग्न स्त्री, काळी स्त्री, नाक कापलेली स्त्री, शूद्राची विधवा, कवडी किंवा ताडफळ पाहिल्यास त्याला दुःख होते.
स्वप्ने रुष्टं ब्राह्मणं च ब्राह्मणीं कोपसंयुताम् । विपत्तिश्च भवेत्तस्य लक्ष्मीर्याति गृहाद्ध्रुवम्
स्वप्नात कोणी ब्राह्मण रागावलेला किंवा ब्राह्मण स्त्री संतापलेली दिसली, तर त्याच्या घरी नक्कीच विपत्ती येते आणि लक्ष्मी निघून जाते.
वनपुष्पं रक्तपुष्पं पलाशं च सुपुष्पितम् । कार्पासं शुक्लवस्त्रं च दृष्ट्वा दुःखमवाप्नुयात्
वनातील फुले, लाल फुले, फुललेला पळस, कापूस किंवा पांढरे वस्त्र पाहिल्यास दुःख मिळते.
गायन्तीं च हसन्तीं च कृष्णाम्बरधरां स्त्रियम् । दृष्ट्वा कृष्णां च विधवां नरो मृत्युमवाप्नुयात्
गाणारी किंवा हसणारी, काळ्या कपड्यांत स्त्री किंवा काळी विधवा पुरुषाला दिसली, तर त्याला मृत्यू येतो.
देवता यत्र नृत्यन्ति गायन्ति च हसन्ति च । आस्फोटयन्ति धावन्ति तस्य देहो मरिष्यति
जिथे देवता नाचताना, गाताना, हसताना, टाळ्या वाजवत किंवा धावताना दिसतात, तिथे त्या व्यक्तीचे शरीर नष्ट होते.
वान्तं मूत्रं पुरीषं च वैद्यं रौप्यं सुवर्णकम् । प्रत्यक्षमथवा स्वप्ने जीवितं दशमावधि
कोणी उलटी, मूत्र, विष्ठा, वैद्य, चांदी किंवा सोने प्रत्यक्ष किंवा स्वप्नात पाहिल्यास त्याचे आयुष्य दहा दिवसांत संपते.
कृष्णाम्बरधरां नारीं कृष्णमाल्यानुलेपनाम् । उपगूहति यः स्वप्ने तस्य मृत्युर्भविष्यति
स्वप्नात काळे वस्त्र, काळी माळ किंवा काळे उटणे लावलेली स्त्री कोणी मिठीत घेतली, तर त्याला मृत्यू येतो.
मृतवत्सं च मुण्डं च मृगस्य च नरस्य च । यः प्राप्तोत्यस्थिमालां च विपत्तिस्तस्य निश्चितम्
मृत वासरू, मुंडण केलेला, प्राण्याची किंवा माणसाची हाडे, किंवा हाडांची माळ ज्याला मिळते, त्याला नक्कीच विपत्ती येते.
रथं खरोष्ट्रसंयुक्तमेकाकी योऽधिरोहयेत् । तत्रस्थोऽपि च जागर्ति मृत्युरेव न संशयः
जो एकटा गाढव किंवा उंट जोडलेल्या रथावर बसतो, तो जागा असला तरी त्याला मृत्यू निश्चित आहे.
अम्यङ्गिस्तु हविषा क्षीरेण मधुनाऽपि च । तक्रेणापि गुडेनैव पीडा तस्य विनिश्चितम्
कोणावर हवनाचा पदार्थ, दूध, मध, ताक किंवा गूळ लावले गेले, तर त्याला नक्कीच त्रास होतो.