आसनं लभते स्वर्गे वस्तुमात्रानुरूपतः । उत्तमे लक्षवर्षे च तदर्ध चेतरे व्रजेत्
स्वर्गात त्याला दानाच्या किमतीनुसार आसन मिळते; उत्तम वस्तू दिल्यास लक्ष वर्षे, आणि त्याच्या अर्ध्या किमतीनुसार तितका काळ मिळतो.
ताम्पूलेन लभेद्भोगं स्वर्गे वर्षशतं व्रजेत् । माल्यदाने प्रियं स्वर्ग वस्तुमात्रानुरूपतः
तांबूल दिल्यास, स्वर्गात शंभर वर्षे भोग मिळतो; माळा दिल्यास, दानाच्या किमतीनुसार प्रिय स्वर्ग मिळतो.
फलदानफलं स्वर्ग लभते नात्र संशयः । सामान्यशय्यादानेन स्वर्ग वर्षशतं व्रजेत्
फळ दान केल्याने स्वर्गाचे फळ मिळते—यात शंका नाही; साधी शय्या दान केल्याने, शंभर वर्षे स्वर्गात आनंद मिळतो.
चतुर्गुणं प्रकृष्टायां गुणलक्षं दिलक्षणे । अनाथाय सुविप्राय यदि गेहं प्रदीयते
उत्तम शय्येच्या दानाने चारपट फळ मिळते; मध्यम दर्जाच्या शय्येने लक्षपटीने फळ मिळते; अनाथाला किंवा सुयोग्य ब्राह्मणाला घर दिल्यास—
अत्रैव मानवर्ष च शक्रलोके महीयते । दृष्ट्वा बुभुक्षितं विप्रमन्नं तस्मै प्रदीयते
इथेच, शरीरावर जितके केस तितक्या वर्षे, इंद्रलोकात मान मिळतो; उपाशी ब्राह्मण पाहून त्याला अन्न दिल्यास—
अयलां श्रियमाप्नोति पुत्रपौत्रविवर्धिनीम् । व्रजनाथ व्रजं गत्वा व्रजभूमौ व्रजाधुना
अक्षय संपत्ती मिळते, जी पुत्र-पौत्रांची वाढ करणारी असते; हे व्रजनाथा, व्रजभूमीत आल्यावर, व्रजभूमीतच हे फळ मिळते.
व्रज भोजय विपांश्च व्रज सर्व व्रजे व्रजे । गोकुले गोकुले वत्स वत्स वत्स निराकुले
व्रजामध्ये जा, ब्राह्मणांना जेवू घाल, सगळे व्रजामध्येच राहा. गोकुळात, गोकुळात, वत्सा, वत्सा, वत्सा, या सगळ्या ठिकाणी कुठलाही त्रास नाही.
व्याकुलानां गोकुलानां संकुले च व्रजे व्रजे । एतत्ते कथितं नन्द सानन्दं पुण्यवर्धनम्
गोकुळातील दुःखी आणि गर्दीच्या व्रजांमध्ये, हे सर्व तुला सांगितले, नंदा. हे आनंददायक आहे आणि पुण्य वाढवणारे आहे.
काश्यपं दुर्भगं नीचं शत्रुमज्ञानिनं स्त्रेयम् । त्यक्त्वा रात्रिं च दिवसे वक्ति विप्रं मुपण्डितम्
दुर्दैवी, नीच, शत्रू, अज्ञानी आणि स्त्री अशा कश्यपाला सोडून, रात्रंदिवस पंडित ब्राह्मणाशीच बोल.
देवालये च देवं वाऽप्यश्वत्थतुलशीवटम् । उक्त्वा तद्द्विगुणं पुण्यमप्रकाश्य चतुर्गुणम्
देवळात, देवापाशी किंवा अश्वत्थ किंवा तुळशीच्या झाडाजवळ सांगितले तर त्याचे पुण्य दुप्पट होते; आणि जर ते गुप्त ठेवले तर चौपट पुण्य मिळते.
सुस्वप्नदर्शने प्राज्ञो गंगास्नानफलं लभेत् । अर्थं वित्तं च भार्या च भूमिं पुत्रं लभेत्प्रजाम्
जो ज्ञानी चांगला स्वप्न पाहतो, त्याला गंगास्नानाचे फळ मिळते; त्याला धन, संपत्ती, पत्नी, जमीन, पुत्र आणि संतती मिळतात.
मोक्षं च परमैश्वर्यं लभते सर्ववाञ्छितम् । इत्येवं कथितं तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
त्याला मोक्ष, उत्तम ऐश्वर्य आणि सर्व इच्छित गोष्टी मिळतात. हे सर्व सांगितले, प्रिय, अजून काय ऐकायचे आहे?
अथ सप्तस्पततितमोऽध्यायः नन्द उवाच केन स्पप्नेन किं पुण्यं केन मोक्षो भवेत्सुखम् । कोऽपि कोऽपि च सुस्वप्नस्तत्सर्वं कथय प्रभो
नंतर सप्त्याहत्तरावा अध्याय. नंद म्हणाला: कोणत्या स्वप्नामुळे पुण्य मिळते, कोणत्या स्वप्नामुळे मोक्ष आणि सुख मिळते? कोणते चांगले स्वप्न आहे? हे सर्व मला सांगा, प्रभो.
श्रीभगवानुवाच वेदेषु सामवेदश्च प्रशस्तः सर्वकर्मसु । तथैव कण्वशाखायां पुण्यकाण्डे मनोहरे
श्रीभगवान म्हणाले: वेदांमध्ये सामवेद सर्व कर्मांसाठी श्रेष्ठ मानला जातो; तसेच कण्व शाखेतील पुण्यकांडही मनाला आनंद देणारे आहे.
स व्यवतो यश्च दुःस्वप्नः शश्वतपुण्यफलप्रदः । तत्सर्व निखिलं तात कथयामि निशामय
जे शुभ आणि जे अशुभ स्वप्न आहे, ते दोन्हीही कायमचे पुण्य फळ देतात; हे सर्व, प्रिय, मी तुला सांगतो, नीट ऐक.
स्वप्नाध्यायं प्रवक्ष्यामि बहुपुण्यफलप्रदम् । स्वप्नाध्यायं नरः श्रुत्वा गङ्गास्नानफलं लभेत्
मी स्वप्नाध्याय सांगतो, जो अनेक पुण्य फळ देणारा आहे; जो मनुष्य स्वप्नाध्याय ऐकतो, त्याला गंगास्नानाचे फळ मिळते.
स्वप्नक्तु प्रथमे यामे संवत्सरफलप्रदः । द्वितीये चाष्टभिर्मासैस्त्रिभिर्मासैस्तृतीयरे
रात्रीच्या पहिल्या प्रहरात पाहिलेले स्वप्न एक वर्षाचे फळ देते; दुसऱ्या प्रहरात आठ महिन्यांनी, तिसऱ्या प्रहरात तीन महिन्यांनी फळ मिळते.
चतुर्थे चार्धमासेन स्वप्नः स्वात्मफलप्रदः । दशाहे फलदः स्वप्नोऽप्यरुणोदयदर्णने
चौथ्या प्रहरात पाहिलेले स्वप्न अर्ध्या महिन्यात फळ देते; आणि अरुणोदयाच्या वेळी पाहिलेले स्वप्न दहा दिवसांत फळ देते.
प्रातःस्वप्नश्च फलदस्तत्क्षणं यदि बोधितः । दिने मनसि यद्दृष्टं तत्सर्व च लभेद्ध्रुवम्
सकाळी पाहिलेले स्वप्न त्या क्षणी जागे झाल्यास लगेच फळ देते; दिवसा मनात जे काही दिसते, ते सर्व नक्की मिळते.
चिन्ताव्याधिसमायुक्तो नरः स्वप्नं च पश्यति । तत्सर्व निष्फलं तात प्रयात्येव न संशयः
जो माणूस चिंता किंवा आजाराने ग्रस्त असतो, तो जे स्वप्न पाहतो, ते सर्व व्यर्थ जाते, प्रिय, त्याचे काहीच फळ मिळत नाही.
जचडो मूत्रपुरीषेण पीडितश्च भयाकुलः । दिगम्बरो मुक्तकेशो न लभेत्स्वप्नजं फलम्
जो जड, लघवी किंवा मलाने त्रस्त, भीतीने घाबरलेला, नग्न किंवा विस्कटलेले केस असलेला असतो, त्याला स्वप्नाचे फळ मिळत नाही.
दृष्ट्वा स्वप्नं च निद्रालुर्यदि निद्रां प्रयति च । विमूढो वक्ति चेद्रात्रौ न लभेत्स्वप्नजं फलम्
स्वप्न पाहूनही जर झोपाळू असताना पुन्हा झोपला, किंवा रात्री गोंधळून काही बोलला, तर त्याला स्वप्नाचे फळ मिळत नाही.
उक्तवा काश्यपगोत्रे च विपर्त्ति लभते ध्रुवम् । दुर्गते दुर्गतिं याति नीचे व्याधिंप्रयाति च
कश्यप गोत्रातील कुणाला सांगितले तर नक्कीच विपरीत घडते; दुर्दैवीला सांगितल्यास दुर्दशा येते, नीचाला सांगितल्यास आजार येतो.
शत्रौ भयं च लभते मूर्खे च कलहं लभेत् । कामिन्यां धनहानिः स्याद्रात्रौ जोरभयं भवेत्
शत्रूला सांगितल्यास भीती मिळते; मूर्खाला सांगितल्यास भांडण होते; स्त्रीला सांगितल्यास धनाचा तोटा होतो; रात्री सांगितल्यास ताप आणि भीती येते.
निद्रायां लभते शोकं पण़्डिते वाञ्छितं फलम् । न प्रकाश्यश्च सुस्वप्नः पण्डितैः काश्यपे व्रज
झोपेत दुःख मिळतं, आणि विद्वानाला हवी ती फळं मिळतात; पण चांगला स्वप्न विद्वानांनी कधीच उघड करू नये, हे कश्यप, व्रजमध्ये.
गवां च कुञ्जराणां च हयानां च व्रजेश्वर । प्रासादानां च शैलानां वृक्षाणां च तथैव च
गायी, हत्ती, घोडे, व्रजाचे स्वामी, तसेच राजवाडे, डोंगर आणि झाडे—
आरोहणं च धनदं भोजनं रोदनं तथा । प्रतिगृह्यतथा वीणां सस्याढ्यां भूमिमालभेत्
त्यावर चढल्याने धन मिळतं; जेवण, रडणं, वीणा मिळणं किंवा पिकांनी समृद्ध जमीन मिळणं, हे सुद्धा शुभ आहे.
शस्त्रास्त्रेण यदा विद्धो व्रणेन कृमिणा तथा । विष्ठया रुधिरेणैव संयुक्तोऽप्यर्थवान्भवेत्
शस्त्राने किंवा अस्त्राने मार लागला, जखम किंवा कीटकांनी इजा झाली, किंवा विष्ठा किंवा रक्त लागलं—even तरीही त्याचा अर्थ असतो.
स्वप्नेऽप्यगम्यागमतो भार्यालाभं करोति यः । मूत्रसिक्तः पिबेच्छुकं नरकं च विशत्यपि
जो माणूस स्वप्नातही वर्ज्य स्त्रीकडे जातो, बायको गमावतो, मुत खतो किंवा उंदीर खातो, तो नरकात जातो.
नगरं प्रविशेद्रक्तं समुद्रं वा सुधां पिबेत् । शुभवार्तामवाप्नोति विपुलं चार्थमालभेत्
रक्ताने माखलेलं शहरात प्रवेश करणं किंवा समुद्रातून अमृत पिणं—यामुळे चांगली बातमी मिळते आणि भरपूर धन मिळतं.