बभूव सोऽपि गोलोके पार्षदेषु च पार्षदः । कृष्णस्याऽऽगमनं तत्र सस्मार सततं वशी
तोही गोलोकात सेवकांच्या मध्ये सेवक झाला आणि नेहमी कृष्णाचं तिथे येणं आठवत राहिला, स्वतःवर संयम ठेवणारा होता.
अस्तं गतो दिनकरोऽप्यक्रूरः स्वगृहं ययौ । कृष्णस्यानुमतिं प्राप्य कृष्णोऽपि कस्यचिद्गृहम्
सूर्यास्त झाल्यावर अक्रूर आपल्या घरी गेला; कृष्णाची परवानगी घेऊन कृष्णही कोणाच्या तरी घरी गेला.
वैष्णवस्य कुविन्दस्य तस्मिन्नस्तधनस्य च । सानन्दो नन्दसहितो बलदेवादिभिर्युतः
त्या गरीब वैष्णव कुंभाराच्या घरी, आनंदाने, नंदासोबत आणि बलराम व इतरांसह कृष्ण गेला.
स भक्तः पूजयामास प्रणम्य श्रीनिकेतनम् । तस्मै ददौ स्वदास्यं च वरं ब्रह्मादिदुर्लभम्
त्या भक्ताने, श्रीनिकेतनाला वंदन करून, भक्तिभावाने पूजा केली; त्याला कृष्णाने स्वतःची सेवा दिली, जी ब्रह्मादिकांनाही दुर्मिळ आहे.
पर्यङ्के सुषुपुः सर्वे भुक्त्वा मिष्टान्नसुत्तमम् । निद्रां च लेभे सा कुब्जा निद्रेशोऽपिययौ मुदा
सर्वांनी गोड पदार्थ खाऊन उत्तम गाद्यांवर झोप घेतली; कुब्जेलाही गाढ झोप लागली आणि निद्रादेवालाही आनंद झाला.
गत्वा ददर्श कुब्जां तां रत्नतल्पे च निद्रिताम् । दासीगणैः परिवृतां सुन्दरीं कमलामिव
कृष्ण तिथे गेला आणि त्याने कुब्जेला रत्नांच्या पलंगावर, दासींनी वेढलेली, कमळासारखी सुंदर झोपलेली पाहिली.
बोधयामास तां कृष्णो न दासीस्वपि निद्रिताः । तामुवाच जगन्नाथो जगन्नाथप्रियां सतीम्
कृष्णाने तिला जागं केलं, जरी दासी झोपेतच होत्या; जगन्नाथाने आपल्या प्रिय, सतीला बोलावलं.
श्रीभगवानुवाच त्यज निद्रां महाभागे शृङ्गारं देहि सुन्दरि । पुरा शूर्पणखा त्वं च भगिनीं रावणस्य च
श्रीभगवान म्हणाले, "हे भाग्यवती, झोप सोड आणि सुंदरिणी, प्रेमाचा स्वीकार कर. पूर्वी तू रावणाची बहीण शूर्पणखा होतीस."
रामजन्मनि मद्धेतोस्त्वया कान्ते तपः कृतम् । तपःप्रभावान्मां कान्तं भज श्रीकृष्णजन्मनि
"रामावतारात माझ्यासाठी तू तप केला होतास, मला पती म्हणून मिळवण्यासाठी; त्या तपाच्या प्रभावाने, श्रीकृष्णावतारात मला प्रियकर म्हणून स्वीकार."
अधुना सुखसंयोगं कृत्वा गच्छ ममाऽऽलयम् । सुदुर्लभं च गोलोकं जरासृत्युहरं परम्
"आता सुखाचा संग करून, माझ्या निवासस्थानी जा, त्या गोलोकात, जो अत्यंत दुर्मिळ, श्रेष्ठ आणि जिथे म्हातारपण व मृत्यू नाही."
इत्युकत्वा श्रीनिवासश्च कृत्वातामेव वक्षसि । नग्नां चकार शृङ्गारं चुम्बनं चापि कामुकीम्
असं म्हणून श्रीकृष्णाने तिला आपल्या छातीवर घेतलं, तिला नग्न केलं, प्रेमाचा संग केला आणि तीव्रतेने चुंबन घेतलं.
स सस्मिता च श्रीकृष्णं नवसंगमलज्जिता । चुचुम्ब गण्डे क्रोडे तं चकार कमला यथा
ती हसत कृष्णाच्या गालावर आणि गळ्यावर चुंबन घेऊ लागली, नव्या संगामुळे लाजली, जशी लक्ष्मी असते.
सुरतेर्विरतिर्नास्ति दंपती रतिपण्डितौ । नानाप्रकारसुरतं बभूव तत्र नारद
त्या दोघांना प्रेमाचा थांबा नव्हता, दोघेही प्रेमक्रीडेत पारंगत होते; तिथे नानाविध प्रेमक्रीडा झाली, हे नारद.
स्तनश्रोणियुगं तस्या विक्षतं च चकार ह । भगवान्नखरैस्तीक्ष्णैर्दशनैरधरं वरम्
कृष्णाने तिच्या स्तनांवर आणि कंबरेवर खुणा केल्या; प्रभूने तीक्ष्ण नखांनी आणि दातांनी तिच्या ओठांवर जखमा केल्या.
निशावसानसमये वीर्याधानं चकार सः । सुखसंभोगभोगेन मूर्च्छामाप च सुन्दरी
रात्रीच्या शेवटी, कृष्णाने वीर्यदान केलं; सुखाचा संग झाल्याने ती सुंदर स्त्री बेशुद्ध पडली.
तत्राऽऽजगामतां तन्द्रा कृष्णवक्षःस्थलस्थिताम् । बुबुधे न दिवारात्रं स्वर्ग मर्त्य जलं स्थलम्
तिथे, कृष्णाच्या छातीवर विसावलेली असताना तिला झोप लागली; तिला दिवस-रात्र, स्वर्ग, पृथ्वी, पाणी किंवा जमीन काहीच भान राहिलं नाही.
सुप्रभाता च रजनी बभूव रजनीपतिः । पत्युर्व्यतिक्रमेणैव लज्जयेव मलीमसः
रात्र सुंदर आणि तेजस्वी झाली; चंद्र, जणू आपल्या पतीच्या अपराधामुळे लाजला असावा, त्याची मलिनता नाहीशी झाली.
अथाजगाम गोलोकाद्रथो रत्नविनिर्मितः । जगाम तेन तं लोकं धृत्वा दिव्यकलेवरम्
मग गोळोकातून रत्नांनी बनवलेली एक रथ आली; त्या रथावर बसून, दिव्य देह घेऊन ती त्या लोकात गेली.
वह्निशुद्धां शुकाधानं रत्नभूषणभूषितम् । प्रतप्तकाञ्चनाभासं नित्यं जन्मादिवर्जितम्
तिचे रूप अग्नीने शुद्ध झालेले, रत्नांनी सजलेले, शुद्ध सोन्यासारखे चमकत होते, आणि जन्ममरणाच्या बंधनांपासून कायमची मुक्त होती.
सा बभूव च तत्रैव गोपी चन्द्रमुखी मुने । गोप्यः कतिविधास्तस्या बभूवुः परिचारिकाः
तेथे, हे मुनी, ती चंद्रासारख्या मुखाची गोपी झाली; तिच्या सेवेसाठी अनेक गोपिका होत्या.
भगवानपि तत्रैव क्षणं स्थित्वा स्वमन्दिरम् । जगाम यत्र नन्दश्च सानन्दो नन्दनन्दनः
भगवान तिथे थोडा वेळ थांबून, आपल्या निवासस्थानी गेला, जिथे नंद आणि आनंदी नंदनंदन होते.
अथ कंसो निशायां च निद्रायां भयविह्वलः । ददर्श दुःखदुःस्वप्नमात्मनो मृत्युसूचकम्
त्या वेळी, कंस भयाने ग्रासलेला आणि झोपेत असताना, त्याला आपल्या मृत्यूचे सूचक, दुःखद स्वप्न पडले.
ददर्श सूर्यं भूमिस्थं चतुःखण्डं नभश्च्युतम् । दशखण्डे चन्द्रबिम्बं भूमिस्थं खाच्च्युतं मुने
त्याने पाहिले की सूर्य पृथ्वीवर पडला आहे, चार भागांत विभागला आहे, आणि चंद्राचा गोळा दहा तुकड्यांत विभागून पृथ्वीवर पडला आहे, हे मुनी.
पुरुषान्विकृताकारान्रज्जुहस्तान्दिगम्बरान् । विधवां शूद्रपत्नीं च नग्नां च च्छिन्ननासिकाम्
त्याने विचित्र आकाराचे, दोर धरलेले, नग्न पुरुष पाहिले आणि एक विधवा, शूद्राची बायको, नग्न व छिन्न नाकाची पाहिली.
हसन्तीं चूर्णतिलकां श्वेतकृष्णोच्चमूर्धजाम् । खड्गखर्परहस्तां च लोलजिह्वां च बिभ्रतीम्
त्याने हसणारी, कपाळावर चूर्ण लावलेली, पांढरी-काळी केस असलेली, हातात तलवार व कवटी असलेली, आणि हलती जीभ दाखवणारी स्त्री पाहिली.
रुण्डमालासमायुक्तां गर्दभं महिषं वृषम् । भल्लूकं सूकरं काकं गृध्रं कह्कं च वानरम्
त्याने छिन्न मुण्डांची माळ घातलेली, गाढव, म्हैस, बैल, अस्वल, डुक्कर, कावळा, गिधाड, घुबड आणि माकड यांच्यासह एक व्यक्ती पाहिली.
विरजं कुक्कुरं नक्रं शृगालं भस्मपुञ्जकम् । अस्थिराशिं तालफलं केशं कार्पासमुल्बणम्
त्याने कुत्रा, मगर, कोल्हा, राखेचा ढीग, हाडांचा ढीग, ताडफळ, केस आणि खरड कापूस पाहिला.
निर्वाणाङ्गारमिल्कां च शवं सर्त्यं चिताश्रितम् । कुलालतैलकाराणां चक्रं वक्रं कपर्दकम्
त्याने विझलेले कोळसे, दूध, चितेवर ठेवलेले प्रेत, आणि कुंभार व तेलविक्रेत्यांचे वाकडे चाक व शंख पाहिले.
श्मशानं दग्धकाष्ठं च शुष्ककाष्ठं कुणं तृणाम् । गच्छन्तं च कबन्धं च नदन्तं मृतमस्तकम्
त्याने स्मशान, जळलेले लाकूड, वाळलेले लाकूड, गवताचा ढीग, चालणारे कबंध आणि ओरडणारे मृत डोके पाहिले.
दग्धस्थानं भस्मयुतं तडागं जलवर्जितम् । दग्धमत्स्यं च लोहं च निर्वाणदग्धकाननम्
त्याने राखेने भरलेले जळलेले ठिकाण, पाण्याविना तलाव, जळलेली मासळी, लोखंड आणि जळून निर्जीव झालेले जंगल पाहिले.