वामे शैवं शिवां पूर्णकुम्भं नकुलचाषकम् । पतिपुत्रवतीं साध्वीं दिव्याभरणभूषिताम्
डाव्या बाजूला त्याने शैव स्त्री, पूर्ण कलश, मुंगूस, चिमणी, पती-पुत्र असलेली सती, आणि दिव्य दागिन्यांनी सजलेली स्त्री पाहिली.
शुक्लपुष्पं च माल्यं च धान्यं च खञ्जनं शुभम् । दक्षिणे ज्वलदग्रिं च विप्रं च वृषभं गजम्
त्याला पांढरी फुले, फुलांच्या माळा, धान्य, शुभ खंजन पक्षी, उजव्या बाजूला प्रज्वलित अग्नी, ब्राह्मण, बैल आणि हत्ती दिसले.
वत्सप्रयुक्तां धेरुं च श्वेताश्वं राजहंसकम् । वेश्यां च पुष्पमालां च पताकां दधि पायसम्
त्याने वासरांनी ओढलेली गाडी, पांढरा घोडा, राजहंस, वेश्या, फुलांच्या माळा, झेंडे, दही आणि पायस पाहिले.
मणिं सुवर्ण रचतं मुक्तामाणिक्यमीप्सितम् । मद्यं मांकं चन्दनं च माध्वीकं घृतमुत्तमम्
त्याला रत्न, सोन्याचे दागिने, हवे असलेले मोती आणि माणिक, मद्य, मांस, चंदन, मध आणि उत्तम तूप दिसले.
कृष्णशारं फलं लाजाः सिद्धान्नं दर्पणं तथा । विचित्रितं विमानं च सुदीप्तां प्रतिमां तथा
त्याने कृष्णमृग, फळं, भाजलेली लाह्या, शिजवलेले अन्न, आरसा, सुंदर सजवलेला महाल आणि तेजस्वी मूर्ती पाहिली.
शुक्लोत्पलं पद्मवनं शङ्खचिल्लं च कीरकम् । मार्जारं पर्वतं मेघं मयूरं शुकसारसम्
त्याला पांढरे कमळ, कमळांचे तळे, शंख, खंजन, पोपट, मांजर, डोंगर, मेघ, मोर आणि पोपट-बगळा दिसले.
शङ्खकोकिलवाद्यानां ध्वनिं शुश्राव मङ्गलम् । विचित्रकृष्णसंगीतं हरिशब्दं जयध्वनिम्
त्याने शंख आणि कोकीळ यांच्या वाद्यांचा मंगल ध्वनी, विविध कृष्णगीते, हरिचा आवाज आणि जयजयकार ऐकला.
एवंभूतं शुभं दृष्टवा श्रुत्वा प्रहृष्टमानसः । प्रविवेश हरिं स्मृत्वा पुण्यं वृन्दावनं वनम्
अशा शुभ गोष्टी पाहून आणि ऐकून त्याचे मन आनंदित झाले; त्याने हरिचे स्मरण करत पवित्र वृंदावनात प्रवेश केला.
ददर्श पुरतो रम्यं रासमण्डलमीप्सितम् । चन्दनागुरुकस्तूरीपुष्पचन्दनवायुना
त्याने समोर रम्य रासमंडळ पाहिले, जे चंदन, अगर, कस्तुरी, फुलं आणि चंदनाच्या वाऱ्याने सुगंधित होते.
वासितं मङ्गलघटै रम्भास्तमभैर्विराजितम् । आम्रपल्लवसंघैश्च पट्टसूत्रविचित्रितैः
मंगल कलशांनी सुगंधित, केळीच्या घडांनी आणि आंब्याच्या कोवळ्या पालव्यांनी, रेशमी दोऱ्यांनी सजवलेले ते ठिकाण होते.
शोभितैः परितः शश्वत्पद्मरागविनिर्मितम् । शोभितं शोभनार्हं च त्रिकोटिरत्नमन्दिरैः
सर्वत्र सुंदर सजावट, पद्मराग रत्नांनी बनवलेले, शोभेच्या योग्य अशा आणि तीन शिखर असलेल्या रत्नमंदिरांनी ते शोभले होते.
रम्यैः कुञ्जकुटीरैश्च राजितं शतकोटिभिः । रासं वृन्दावनं दृष्ट्वा कियद्दूरं ययौ च सः
रम्य कुंज आणि झोपड्यांनी सजलेले, कोट्यवधींनी उजळलेले, वृंदावनातील रास पाहून तो थोडे पुढे गेला.
ददर्श पुरतो रम्यं नन्दव्रजमनुत्तमम् । परं वेकुण्ठसंकाशं वैकुण्ठ निलयं शुभम्
त्याच्या पुढे नंदाचं व्रज सुंदर आणि अद्वितीय असं दिसलं, जणू काही तेच सर्वोच्च वैकुंठ आहे, तेजाने झळाळणारं आणि अत्यंत पवित्र असं ते निवासस्थान होतं.
रत्नसोपानसंयुक्तं रत्नस्तम्भैर्विराजितम् । नानाचित्रविचित्राढ्यं सद्रत्नवलयान्वितम्
त्या ठिकाणी रत्नांनी सजवलेली जिनी होती, रत्नांच्या खांबांनी ते शोभून गेलं होतं, विविध रंगीबेरंगी सजावट आणि रत्नांनी मढवलेली भिंती त्याला वेगळाच देखावा देत होत्या.
खचितं मणिसारेण रचितं विश्वकर्मणा । द्वारि दृष्टेन मार्गेण राजद्वारं विवेश सः
मूल्यवान मण्यांच्या माळांनी सजवलेलं, विश्वकर्म्याने बांधलेलं ते ठिकाण होतं. प्रवेशद्वाराजवळून दिसणाऱ्या वाटेने तो राजद्वारात शिरला.
पताकारत्नजालाढ्यं सुक्तामाणिक्यभूषितम् । रत्नदर्पणशोभाढ्यं रत्नचित्रविचित्रितम्
पताका आणि रत्नांच्या जाळ्यांनी भरलेलं, मोती आणि माणिक्यांनी सजलेलं, रत्नांच्या आरश्यांनी उजळलेलं आणि रत्नांच्या नक्षीने सुशोभित असं ते स्थान होतं.
रत्नविथीविरचितं मङ्गलं मङ्गरैर्घटैः । अक्रूरागमनं श्रुत्वा साङ्लादो नन्द एव च
रत्नांनी मांडलेल्या शुभ मार्गांवर मंगल कलशांची रांग होती; अक्रूराच्या आगमनाची बातमी ऐकून नंद आणि गावकरी आनंदित झाले.
सहितो रामकृष्णाभ्यां जगामानुव्रजाय वै । वृषभान्वादिभिर्युक्तः कृत्वा वेश्यां पुरःसरम्
राम आणि कृष्णासोबत, वृषभानू व इतरांसह तो त्याच्या स्वागतासाठी निघाला, आणि वेश्या पुढे चालत होत्या.
पूर्णकुम्भं गजेन्द्रं च कृत्वाऽग्रे शुक्लधान्यकम् । कृष्णां गां मधुपर्कं च पाद्यं रत्नासनादिकम्
पुढे पूर्ण पाण्याचा कलश, मोठा हत्ती, पांढरी धान्यं, काळी गाय, मधुपर्क, पाय धुण्यासाठी पाणी आणि रत्नांनी सजवलेली आसने ठेवली होती.
गृहीत्वा सादरः शान्तः सस्मितो विनतस्था । आनन्दयुक्तो नन्दश्च सगणः सहबालकः
आदराने, शांतपणे आणि हसतमुखाने, नंदाने आपल्या परिवारासह आणि मुलांसह त्याचे स्वागत आनंदाने केले.
दृष्ट्वाऽक्रूरं महाभागं तूर्णमालिङ्गनं ददौ । प्रणेमुः शिरमा सर्वै गोपा जगृहुराशिषम्
महाभाग अक्रूराला पाहताच त्याने पटकन मिठी मारली; सर्व गोपांनी डोकी झुकवून त्याला आशीर्वाद दिला.
परस्परं च संयोगो बभूव गुणत्रान्मुने । क्रोडे चकाराक्रूरश्च कृष्णं रामं क्रमेण च
त्यांच्यात गुणांची भेट झाली, हे मुनी; अक्रूराने प्रथम कृष्णाला आणि मग रामाला आपल्या मांडीवर घेतलं.
चुचुम्ब गण्डयुगुले पुलकाञ्यितविग्रहः । साश्रुनेत्रोऽतिसाह्लादः कृतार्थः सिद्धवाञ्छितः
आनंदाने अंगावर रोमांच उभे राहिले, त्याने त्यांच्या गालांवर प्रेमाने चुंबन घेतलं, डोळ्यात आनंदाश्रू आले, आणि त्याला पूर्ण समाधान व इच्छित फलप्राप्ती झाली.
ददर्श कृष्णं द्विभुजं क्षणं श्यामलसुन्दरम् । पीतवस्त्रपरीधानं मालतीमाल्यभूषितम्
त्याने कृष्णाला दोन हातांनी, काळ्या आणि सुंदर रूपात, पिवळ्या वस्त्रात आणि मोगऱ्यांच्या हाराने सजवलेलं पाहिलं.
चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं परं वंशीधरं वरम् । स्तुतं ब्रह्मेशशेषाद्यैर्मुनीन्द्रैः सनकादिभिः
संपूर्ण अंग चंदनाने लिंपलेलं, श्रेष्ठ वंशीधर, ब्रह्मा, शंकर, शेष आणि सनकादी मुनींनी ज्याचं स्तवन केलं आहे, असा तो होता.
वीक्षितं गोपकन्याभिः परिबूर्णतमं विभुम् । क्षणं ददर्श क्रोडस्थं सस्मितं च चतुर्भुजम्
गोपिकांनी पाहिलेला, सर्व गुणांनी परिपूर्ण असा तो प्रभू; क्षणभर त्याने आपल्या मांडीवर बसलेला, हसणारा आणि चार हातांचा तो देखील पाहिला.
लक्ष्मींसरस्वतीयुक्तं वनमालाविभूषितम् । सुनन्दनन्दकुमुदैः पार्षदैः परिसेवितम्
लक्ष्मी आणि सरस्वती यांच्यासह, वनफुलांच्या हाराने सजलेला, सुनंद, नंद, कुमुद आणि इतर सख्यांनी वेढलेला तो होता.
सेवितं सिद्धसंघैश्च भक्तिनम्रैः परात्परम् । क्षणं ददर्श देवं तं पञ्चवक्त्रं त्रिलोचनम्
सिद्धांच्या समूहांनी, भक्तिभावाने नतमस्तक होऊन सेवा केलेला, तो परात्पर देव; क्षणभर त्याने त्या देवाला पाच तोंडांचा आणि तीन डोळ्यांचा पाहिलं.
शुद्धस्फटिकसंकाशं नागराजैर्विराजितम् । दिगम्बरं परं ब्रह्म भस्माङ्गं च जटायुतम्
शुद्ध स्फटिकासारखा, नागराजांनी शोभलेला, दिगंबर, सर्वोच्च ब्रह्म, अंगावर भस्म लावलेला आणि जटांनी सजलेला तो होता.
जपमालाकरं ध्याननिष्ठं श्रेष्ठं च योगिनम् । क्षणं चतुर्मुखं ध्याननिष्ठं श्रेष्ठं मनीषिणाम्
हातात जपमाळ, ध्यानात मग्न, सर्वश्रेष्ठ योगी; क्षणभर त्याने चार मुखांचा, ध्यानात तल्लीन आणि श्रेष्ठ विचारवंत असा तो पाहिला.