वीणां वादितवन्तं च भुक्तवन्तं च पायसम् । दधिक्षीरयुतान्नं च पद्मपत्रस्थमीप्सितम्
त्याने स्वतःला वीणा वाजवताना, दही-दूध घातलेला पायस खाताना आणि कमळाच्या पानावर बसायची इच्छा करताना पाहिलं.
कृमिविट्सहिताङ्गं च रुदन्तं मोहितं तदा । शुक्लधान्यपुष्पकरं क्षणं चन्दनचर्चितम्
त्याने आपल्या अंगावर किडे आणि जंतू आहेत, आपण रडतोय आणि गोंधळलोय, हातात पांढरी धान्ये आणि फुलं आहेत, आणि क्षणभर अंगाला चंदन लावलेलं आहे असं पाहिलं.
प्रासादस्थं समुद्रस्थमात्मानं च सलोहितम् । छिन्नभिन्नं क्षताङ्गं च मेदपूयसमन्वितम्
त्याने स्वतःला कधी राजवाड्यात, कधी समुद्रात, रक्ताने माखलेला, जखमी आणि तुकडे झालेले, मेद आणि पू यांनी भरलेला पाहिलं.
ततो ददर्श रजतं मणिं शुभ्रं च काञ्चनम् । सुक्तामाणिक्यरत्नं च पूर्णकुम्भजलं शुभम्
मग त्याने चांदी, शुभ्र रत्न, सोने, मोती, माणिक, रत्ने आणि पाण्याने भरलेला शुभ कलश पाहिला.
सुरभिं च सवत्सां च वृषभेन्द्रं मयूरकम् । शुकं च सारसं हंसं चिल्लं खञ्जनमेव च
त्याने सुरभी आणि तिचे वासरू, मोठा बैल, मोर, पोपट, बगळा, हंस, चिमणी आणि खंजन पाहिले.
ताम्बूलं पुष्पमाल्यं च ज्वलदग्निं सुरार्चनम् । पार्वतीप्रतिमां कृष्णप्रतिमां शिवलिङ्गकम्
त्याला तांबूल, फुलांच्या माळा, प्रज्वलित अग्नी, देवांची पूजा, पार्वतीची मूर्ती, कृष्णाची मूर्ती आणि शिवलिंग दिसले.
विप्रबालां च बालं च सुपक्वफलितां कृषिम् । देवस्थलीं च राजेन्द्रं सिंहं व्याघ्रं गुरुं सुरम्
त्याने एक ब्राह्मण बालक, एक लहान मुलगा, पिकलेली फळं आणि पिकं, देवस्थान, राजा, सिंह, वाघ, गुरु आणि देव पाहिले.
दृष्ट्वा स्वप्नं समुत्तस्थौ चकाराऽऽह्निकमीप्सितम् । उद्धवं कथयामास सर्वं वृत्तान्तमेव च
हा स्वप्न पाहून तो उठला आणि आपली हवी असलेली रोजची कृत्ये केली; त्याने उद्धवाला सगळा घडलेला प्रकार सांगितला.
उद्धवाज्ञां समादाय कृत्वा गुरुसुरार्चनम् । यात्रां चकार श्रीकृष्णं ध्यात्वा मनसि नारद
उद्धवाची आज्ञा घेऊन, गुरु आणि देवांची पूजा करून, श्रीकृष्णाचे मनात ध्यान करत तो प्रवासाला निघाला, हे नारद.
ददर्श वर्त्मन्येवं च मङ्गलार्हं शुभप्रदम् । वाञ्छाफलप्रदं रम्यं पुरो मङ्गलसूचकम्
रस्त्यात त्याने शुभ आणि मंगलदायक चिन्हे पाहिली, जी इच्छित फळ देणारी, रम्य आणि पुढे शुभ घडणार याचे संकेत देणारी होती.
वामे शैवं शिवां पूर्णकुम्भं नकुलचाषकम् । पतिपुत्रवतीं साध्वीं दिव्याभरणभूषिताम्
डाव्या बाजूला त्याने शैव स्त्री, पूर्ण कलश, मुंगूस, चिमणी, पती-पुत्र असलेली सती, आणि दिव्य दागिन्यांनी सजलेली स्त्री पाहिली.
शुक्लपुष्पं च माल्यं च धान्यं च खञ्जनं शुभम् । दक्षिणे ज्वलदग्रिं च विप्रं च वृषभं गजम्
त्याला पांढरी फुले, फुलांच्या माळा, धान्य, शुभ खंजन पक्षी, उजव्या बाजूला प्रज्वलित अग्नी, ब्राह्मण, बैल आणि हत्ती दिसले.
वत्सप्रयुक्तां धेरुं च श्वेताश्वं राजहंसकम् । वेश्यां च पुष्पमालां च पताकां दधि पायसम्
त्याने वासरांनी ओढलेली गाडी, पांढरा घोडा, राजहंस, वेश्या, फुलांच्या माळा, झेंडे, दही आणि पायस पाहिले.
मणिं सुवर्ण रचतं मुक्तामाणिक्यमीप्सितम् । मद्यं मांकं चन्दनं च माध्वीकं घृतमुत्तमम्
त्याला रत्न, सोन्याचे दागिने, हवे असलेले मोती आणि माणिक, मद्य, मांस, चंदन, मध आणि उत्तम तूप दिसले.
कृष्णशारं फलं लाजाः सिद्धान्नं दर्पणं तथा । विचित्रितं विमानं च सुदीप्तां प्रतिमां तथा
त्याने कृष्णमृग, फळं, भाजलेली लाह्या, शिजवलेले अन्न, आरसा, सुंदर सजवलेला महाल आणि तेजस्वी मूर्ती पाहिली.
शुक्लोत्पलं पद्मवनं शङ्खचिल्लं च कीरकम् । मार्जारं पर्वतं मेघं मयूरं शुकसारसम्
त्याला पांढरे कमळ, कमळांचे तळे, शंख, खंजन, पोपट, मांजर, डोंगर, मेघ, मोर आणि पोपट-बगळा दिसले.
शङ्खकोकिलवाद्यानां ध्वनिं शुश्राव मङ्गलम् । विचित्रकृष्णसंगीतं हरिशब्दं जयध्वनिम्
त्याने शंख आणि कोकीळ यांच्या वाद्यांचा मंगल ध्वनी, विविध कृष्णगीते, हरिचा आवाज आणि जयजयकार ऐकला.
एवंभूतं शुभं दृष्टवा श्रुत्वा प्रहृष्टमानसः । प्रविवेश हरिं स्मृत्वा पुण्यं वृन्दावनं वनम्
अशा शुभ गोष्टी पाहून आणि ऐकून त्याचे मन आनंदित झाले; त्याने हरिचे स्मरण करत पवित्र वृंदावनात प्रवेश केला.
ददर्श पुरतो रम्यं रासमण्डलमीप्सितम् । चन्दनागुरुकस्तूरीपुष्पचन्दनवायुना
त्याने समोर रम्य रासमंडळ पाहिले, जे चंदन, अगर, कस्तुरी, फुलं आणि चंदनाच्या वाऱ्याने सुगंधित होते.
वासितं मङ्गलघटै रम्भास्तमभैर्विराजितम् । आम्रपल्लवसंघैश्च पट्टसूत्रविचित्रितैः
मंगल कलशांनी सुगंधित, केळीच्या घडांनी आणि आंब्याच्या कोवळ्या पालव्यांनी, रेशमी दोऱ्यांनी सजवलेले ते ठिकाण होते.
शोभितैः परितः शश्वत्पद्मरागविनिर्मितम् । शोभितं शोभनार्हं च त्रिकोटिरत्नमन्दिरैः
सर्वत्र सुंदर सजावट, पद्मराग रत्नांनी बनवलेले, शोभेच्या योग्य अशा आणि तीन शिखर असलेल्या रत्नमंदिरांनी ते शोभले होते.
रम्यैः कुञ्जकुटीरैश्च राजितं शतकोटिभिः । रासं वृन्दावनं दृष्ट्वा कियद्दूरं ययौ च सः
रम्य कुंज आणि झोपड्यांनी सजलेले, कोट्यवधींनी उजळलेले, वृंदावनातील रास पाहून तो थोडे पुढे गेला.
ददर्श पुरतो रम्यं नन्दव्रजमनुत्तमम् । परं वेकुण्ठसंकाशं वैकुण्ठ निलयं शुभम्
त्याच्या पुढे नंदाचं व्रज सुंदर आणि अद्वितीय असं दिसलं, जणू काही तेच सर्वोच्च वैकुंठ आहे, तेजाने झळाळणारं आणि अत्यंत पवित्र असं ते निवासस्थान होतं.
रत्नसोपानसंयुक्तं रत्नस्तम्भैर्विराजितम् । नानाचित्रविचित्राढ्यं सद्रत्नवलयान्वितम्
त्या ठिकाणी रत्नांनी सजवलेली जिनी होती, रत्नांच्या खांबांनी ते शोभून गेलं होतं, विविध रंगीबेरंगी सजावट आणि रत्नांनी मढवलेली भिंती त्याला वेगळाच देखावा देत होत्या.
खचितं मणिसारेण रचितं विश्वकर्मणा । द्वारि दृष्टेन मार्गेण राजद्वारं विवेश सः
मूल्यवान मण्यांच्या माळांनी सजवलेलं, विश्वकर्म्याने बांधलेलं ते ठिकाण होतं. प्रवेशद्वाराजवळून दिसणाऱ्या वाटेने तो राजद्वारात शिरला.
पताकारत्नजालाढ्यं सुक्तामाणिक्यभूषितम् । रत्नदर्पणशोभाढ्यं रत्नचित्रविचित्रितम्
पताका आणि रत्नांच्या जाळ्यांनी भरलेलं, मोती आणि माणिक्यांनी सजलेलं, रत्नांच्या आरश्यांनी उजळलेलं आणि रत्नांच्या नक्षीने सुशोभित असं ते स्थान होतं.
रत्नविथीविरचितं मङ्गलं मङ्गरैर्घटैः । अक्रूरागमनं श्रुत्वा साङ्लादो नन्द एव च
रत्नांनी मांडलेल्या शुभ मार्गांवर मंगल कलशांची रांग होती; अक्रूराच्या आगमनाची बातमी ऐकून नंद आणि गावकरी आनंदित झाले.
सहितो रामकृष्णाभ्यां जगामानुव्रजाय वै । वृषभान्वादिभिर्युक्तः कृत्वा वेश्यां पुरःसरम्
राम आणि कृष्णासोबत, वृषभानू व इतरांसह तो त्याच्या स्वागतासाठी निघाला, आणि वेश्या पुढे चालत होत्या.
पूर्णकुम्भं गजेन्द्रं च कृत्वाऽग्रे शुक्लधान्यकम् । कृष्णां गां मधुपर्कं च पाद्यं रत्नासनादिकम्
पुढे पूर्ण पाण्याचा कलश, मोठा हत्ती, पांढरी धान्यं, काळी गाय, मधुपर्क, पाय धुण्यासाठी पाणी आणि रत्नांनी सजवलेली आसने ठेवली होती.
गृहीत्वा सादरः शान्तः सस्मितो विनतस्था । आनन्दयुक्तो नन्दश्च सगणः सहबालकः
आदराने, शांतपणे आणि हसतमुखाने, नंदाने आपल्या परिवारासह आणि मुलांसह त्याचे स्वागत आनंदाने केले.