कोटिजन्मार्जितं पुण्यं मम स्वयमुपस्थितम् । बभूव मे समुत्पन्नं यद्यत्कर्म शुभाशुभम्
कोट्यवधी जन्मांत मिळवलेले पुण्य आज फळाला आले; मी जे जे शुभ किंवा अशुभ कर्म केले, त्याचे फळ मला मिळाले.
चिच्छेद बन्धनिगडं मम बद्धस्य कर्मणा । कारागाराश्च संसारान्मुक्तो यामि हरेःपदम्
माझ्या कर्माने बांधलेली बंधनांची साखळी तुटली आहे; संसाररूपी कारागृहातून मुक्त होऊन मी हरिच्या चरणी जात आहे.
सुहृदर्थो कृतोऽहं च कंसेन विदुषा रुषा । वरेण तुल्यो देवस्य क्रोधो मम बभूव ह
कंसाने, आपल्या रागातून, मला आपल्या हेतूसाठी साधन बनवले; देवाचा कोपही माझ्यासाठी वरासारखा झाला आहे.
व्रजराज समाहर्तुं व्रजं यास्यामि सांप्रतम् । द्रक्ष्यामि परमं पूज्यं भुक्तिमुक्तिप्रदायिनम्
आता मी व्रजराजाला घेण्यासाठी व्रजात जाणार आहे; ते परम पूज्य, भोग आणि मुक्ती देणारे श्रीकृष्ण मला पाहायला मिळणार.
नवीनजलदश्यामं नीलेन्दीवरनोचनम् । पीतवस्त्रसमायुक्तकटिदेशविराजितम्
तो नव्या पावसाच्या ढगासारखा श्यामवर्णाचा, निळ्या कमळासारख्या डोळ्यांचा, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला आणि कटीभाग शोभिवंत असलेला मला दिसेल.
धूलिधूसरिताङ्गं च किंवा चन्दनचर्चितम् । अथाव नवनीताक्तमङ्गं द्रक्ष्यामि सस्मितम्
कदाचित त्याचे अंग मातीने माखलेले असेल, किंवा चंदन लावलेले असेल; नाहीतर नवनीत लावलेले, हसतमुख श्रीकृष्ण मला दिसतील.
किंवा विनोदमुरलीं वादयन्तं मनोहरम् । किंवा गवां समूहं च चारजन्तमितस्ततः
किंवा तो मोहक मुरली वाजवत असेल, किंवा गायींच्या कळपाला इकडेतिकडे फिरवत असेल.
किंवा वसन्तं गच्छन्तं शयानं वा सुनिश्चितम् । निद्रेशं कीदृशं चाद्य सुदृष्ट्वा च शुभे क्षणो
किंवा तो चालत असेल, किंवा विश्रांती घेत झोपलेला असेल; आजच्या या शुभ क्षणी त्याची झोप कशी आहे, हे मी पाहीन.
यत्पादपद्मं ध्यायन्ते ब्रह्मविष्णुशिवादयः । न हि जानाति यस्यान्तमनन्तोऽनन्तविग्रहः
ज्याच्या चरणकमळांचे ध्यान ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर देव करतात — ज्याचा अंत अगणितही जाणू शकत नाहीत, ज्याचे रूप अनंत आहे.
यत्प्रभावं न जानन्ति देवाः सन्तश्च संततम् । स्य स्तोत्रे जडीभूता भीता देवी सरस्वती
ज्याची महिमा देवतांनाही आणि सत्पुरुषांनाही कळत नाही; ज्याचे स्तवन करताना देवी सरस्वतीही गप्प आणि घाबरलेली होते.
दासीनियुक्ता यद्दास्यो महालक्षमीश्च लक्षीता । गङ्मा यस्य पदाम्भोजान्निःसृता सत्तव रूमिणी
ज्याच्या दासांना दासी सेवा करतात, आणि महालक्ष्मीही त्याचीच आहे; ज्याच्या चरणकमळांतून गंगा प्रकटली, आणि जो सर्व सृष्टीचा आधार आहे.
जन्ममृत्युजराव्याधिहरा त्रिभुवनात्परा । दर्शनस्पर्शनाभ्यां च नृणां पातकनाशिनी
जी जन्म, मृत्यू, वार्धक्य आणि आजार दूर करते, आणि तीनही लोकांपेक्षा श्रेष्ठ आहे; जिच्या दर्शनाने आणि स्पर्शाने माणसांची पापे नष्ट होतात.
ध्यायते यत्पदाम्भोजं दुर्गा दुर्गविनाशिनी । त्रेलोक्यजननी देवी मुलप्रकृतिरीश्वरी
ज्याच्या चरणकमळांचे ध्यान दुर्गा — संकटे दूर करणारी — करते; ती देवी, तीनही लोकांची जननी, आदिशक्ती आणि सर्वांची स्वामिनी आहे.
लोम्नां कूपेषु विश्वानि महाविष्णोश्च यस्य च । असंख्यानि विचित्राणि स्थूलात्स्थूलतरस्य च
ज्याच्या त्वचेच्या रोमकूपांत महाविष्णूंची असंख्य, विविध जगते आहेत — स्थूल आणि सूक्ष्म अशा सर्व सृष्टी त्यात सामावल्या आहेत.
स च यत्षोडशांशश्च यस्य सर्वेश्वरस्य च । तं द्रष्टुं यामि हे बन्धो मायामानुषरूपिणम्
जो सर्वांचा स्वामी आहे, ज्याचा सोळा भाग आहे, तो मायेमुळे मानवाच्या रूपात दिसतो, हे मित्रा, मी त्याला पाहायला चाललो आहे.
सर्व सर्वान्तरात्मानं सर्वज्ञं प्रकृतेः परम् । ब्रह्मज्योतिःस्वरूपं च भक्तानुग्रहविग्रहम्
तो सर्वांचा अंतरात्मा आहे, सर्वज्ञ आहे, प्रकृतीच्या पलीकडचा आहे, ब्रह्मतेजाचा मूळ आहे आणि भक्तांवर कृपा करणारा आहे.
निर्गुणं च निरीहं च निरानन्दं निराश्रयम् । परमं परमानन्दं सानन्दं नन्दनन्दनम्
तो निर्गुण आहे, इच्छाशून्य आहे, आनंदरहित आहे, कोणत्याच आधारावर नाही; पण तोच सर्वोच्च, परमानंदस्वरूप, आनंदाने भरलेला आणि नंदाचा आनंद आहे.
स्वेच्छामयं सर्वपरं सर्वबीजं सनातनम् । वदन्ति योगिनः शश्वद्ध्यायन्तेऽहर्निशं शिशुम्
तो आपल्या इच्छेने निर्माण झालेला, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, सर्वांचा सनातन बीज आहे; योगी त्याची नेहमी स्तुती करतात आणि रात्रंदिवस त्या बालकाचे ध्यान करतात.
मन्वन्तरसहस्रं च निराहारः कृशोदरः । पद्मे पाद्मस्तपस्तेपे पुरा पाद्मं तु यत्कृते
मन्वंतरांच्या सहस्त्र काळभर उपवास करत, कृश पोटाने, पद्माने कमळात बसून पद्मासाठी तपस्या केली.
पुनः कुरु तपस्यां च तदा द्रक्ष्यसि मामिति । सकृच्छब्दं च शुश्राव न ददर्श तथाऽपि तम्
पुन्हा तप कर, मग मला पाहशील—असे त्याने एकदा ऐकले, पण तरीही त्याला तो दिसला नाही.
तावत्कालं पुनस्तप्त्वा वरं प्राप ददर्श तम् । ईदृशं परमेशं च द्रक्ष्याम्यद्य तमुद्धव
अशा काळभर तप करून, त्याने वर मिळवला आणि त्याला पाहिले; आज मी तो परमेश्वर पाहणार आहे, हे उद्धवा.
पुरा शंभुस्तपस्तेपे यावद्वै ब्रह्मणो वयः । ज्योतिर्मण्डलमध्ये च गोलोके तं ददर्श सः
पूर्वी शंभूनं ब्रह्माच्या आयुष्याएवढा काळ तप केला; तेजाच्या मंडलात, गोलोकात त्याने त्याला पाहिले.
सर्वतत्तवं सर्वसिद्धं ममतत्वं परं वरम् । संप्राप तत्पदाम्भोजे भक्तिं च निर्मलां पराम्
त्याने सर्व तत्त्वे, सर्व सिद्धी, माझे सर्वोच्च तत्त्व मिळवले; त्या पादपद्मांवर त्याला निर्मळ आणि श्रेष्ठ भक्ती मिळाली.
चकाराऽत्मसमं तं च यो भक्तो(क्तं)भक्तवत्सलः । ईदृशं परमेशं च द्रक्ष्याम्यद्य तमुद्धव
तो भक्तवत्सल परमेश्वर त्याला स्वतःसारखा केला; आज मी तो परमेश्वर पाहणार आहे, हे उद्धवा.
सहस्रशक्रपातान्तं निराहारः कृशोदरः । यस्यानन्तस्तपस्तेपे भक्त्या च परमात्मनः
सहस्त्र इंद्रांच्या काळभर उपवास करत, कृश पोटाने, अनंताने परात्म्याच्या भक्तीने तप केला.
तदा चाऽऽत्मसमं ज्ञानंददौ तस्मै य ईश्वाः । ईदृशं परमेशं च द्रक्ष्याo
मग त्या ईश्वराने त्याला स्वतःसारखे ज्ञान दिले; आज मी तो परमेश्वर पाहणार आहे.
सहस्रशक्रपातान्तं धर्मस्तेपे च यत्तपः । तदा बभूव साक्षी स धर्मिणां सर्वकर्मिणाम्
सहस्त्र इंद्रांच्या काळभर धर्माने तप केले; मग तो सर्व धर्मी आणि कर्त्यांचा साक्षी झाला.
शास्ता च फलदाता च यत्प्रसादान्नृणामिह । सर्वेशमीदृशमहो द्रक्ष्याo
तोच शिक्षक आणि फळ देणारा आहे, ज्याच्या कृपेने लोकांना येथे सर्व काही मिळते; अहो, मी तो सर्वांचा स्वामी पाहणार आहे.
अष्टाविंशतिरिन्द्राणां पतने यद्दिवानिशम् । एवं क्रमेण मासाब्दैः शताब्दं ब्रह्मणो वयः
अठ्ठावीस इंद्रांच्या पतनाच्या काळात, रात्रंदिवस, अशा प्रकारे मास, वर्षे आणि शंभर वर्षे म्हणजे ब्रह्माचे आयुष्य.
अहो यस्य निमेषेण ब्रह्मणः पतनं भवेत् । ईदृशं परमात्मानं द्रक्ष्याo
ज्याच्या एका डोळ्याच्या पापण्याने ब्रह्माचा पतन होते, अशा त्या परमात्म्याला मी पाहणार आहे.