वसुदेववचः श्रुत्वा रक्तपङ्कचलोचनः । खड्गं गृहीत्वा तं हन्तुं प्रययौ नृपतीश्वरः
वसुदेवाचं बोलणं ऐकून, राजाच्या डोळ्यांत रागानं रक्त उतरलं; त्याने तलवार उचलली आणि त्याला मारायला निघाला.
हाहेति कृत्वा पुत्रं च वारयामास तत्क्षणम् । उग्रसेनो महाराजमतीव बलवान्मुने
हाय! असं म्हणत त्याने लगेच आपल्या मुलाला थांबवलं; बलवान उग्रसेन महाराजाने त्याला रोखलं, हे मुनी.
स्वपीठाद्वसुदेवश्च कोपाविष्टो गृहं ययौ । अक्रूरं प्रेरयामास गन्तुं नन्दव्रजं नृपः
वसुदेव रागाने आपल्या आसनावरून उठून घरी गेला; राजाने अक्रूराला नंदाच्या वाडीत जायला पाठवलं.
दूतान्प्रस्थापयामास शीघ्रं प्रतिदिशं तथा । आययुर्मुनयः सर्वे नृपश्च सपरिच्छदा
त्याने दूतांना सर्व दिशांना लवकर पाठवलं; सर्व मुनी आले आणि राजा आपल्या सेवकांसह आला.
दिक्पालाश्च सुराः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपस्विनः । सनकश्च सनन्दश्च वोढुः पञ्चशिखस्तथा
सर्व दिशांचे रक्षक, देव, ब्राह्मण आणि तपस्वी आले; सनक, सनंद, व्होडू आणि पंचशिख हेसुद्धा आले.
सनत्कुमारो भगवान्प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा । कपिलश्चासुरिः पैलः सुमन्तुश्च सनातनः
तेजस्वी सनत्कुमार, ब्रह्मतेजाने उजळलेले, कपिल, आसुरी, पैल, सुमंतु आणि सनातन हेही आले.
पुलहश्च पुलस्त्यश्च भृसुश्च क्रतुरङ्गिराः । मरीचिः कश्यपश्चैव दक्षोऽत्रिश्च्यवनस्तथा
पुलह, पुलस्त्य, भृगु, क्रतु, अंगिरस, मरीचि, कश्यप, दक्ष, अत्रि आणि च्यवन हेही आले.
भरद्वाजश्च व्यासश्च गौतमश्च पराशरः । प्रचेताश्च वसिष्ठश्च संवर्तश्च बृहस्पतिः
भरद्वाज, व्यास, गौतम, पराशर, प्रचेतस, वसिष्ठ, संवर्त आणि बृहस्पती हेही आले.
कात्यायनो याज्ञवल्क्योऽप्युत्तङ्कः सौभरिस्तथा । पर्वतो देवलश्चैव जैगीषव्यश्च जैमिनिः
कात्यायन, याज्ञवल्क्य, उत्तंक, सौभरी, पर्वत, देवल, जैगीषव्य आणि जैमिनी हेही आले.
विश्वामित्रश्च सुतपाः पिप्पलः शाकटायनः । जाबालिर्जाङ्गलिश्चैव पिशलिश्च शिलालिकः
विश्वामित्र, सुतपा, पिप्पल, शाकटायन, जाबालि, जांगली, पिशल आणि शिलालिक हेही आले.
आस्तौकश्च जगत्कारुस्तथा कल्याणमित्रकः । दुर्वासा वामदेवश्च ऋष्यश्रृङ्गो विभाण्डकः
आस्तौक, जगाचा कर्ता, कल्याणमित्रक, दुर्वासा, वामदेव, ऋष्यशृंग आणि विभांडक हेही आले.
पथिः कविः कणादश्च गौशिकः पाणिनिस्तथा । कौत्सोऽद्यमर्षणश्चैव वाल्मीकिर्लोमहर्षणः
पथि, कवि, कणाद, गौशिक, पाणिनि, कौत्स, आद्यमर्षण, वाल्मीकि आणि लोमहर्षण हेही आले.
मार्कणडेयो मृकण्डुश्च पर्शुरामश्च सांकृतिः । अगस्त्यश्च तथा वान्तस्तथाऽन्ये मुनयो मुने
मार्कंडेय, मृकंडु, परशुराम, सांकृति, अगस्त्य, वंत आणि इतरही मुनी, हे मुने, आले.
सशिष्याश्च सपुत्राश्च ब्राह्मणाश्च तपस्विनः । जरासंधो दन्तवक्रो दाम्भिको द्रविडाधिपः
आपल्या शिष्यांसह आणि मुलांसह ब्राह्मण व तपस्वी आले; जरासंध, दंतवक्र, दांभिक आणि द्रविडांचा राजा हेही आले.
शिशुपालो भीष्मकश्च भगदत्तश्च मुद्गलः । धार्तराष्ट्रो धूमकेशो धूम्रकेतुश्च शम्बरः
शिशुपाल, भीष्मक, भगदत्त, मुद्गल, धृतराष्ट्र, धूमकेश, धूम्रकेतू आणि शंबर हेही आले.
शल्यः सत्राजितः शङ्कुर्नृपाश्चान्ये महाबलाः । भीष्मो द्रोणः कृपाचार्यो ह्यश्वत्थामा महाबलाः
शल्य, सत्राजित, शंकुर आणि इतर बलाढ्य राजे; भीष्म, द्रोण, कृपाचार्य आणि अश्वत्थामा हे महान वीरही आले.
भूरिश्रवाश्च शाल्वश्च कैकेयः कौशलस्तथा । सर्वान्संभाषयामास महाराजो यथोचितम् सत्यको यज्ञदिवसे चकार च शुभक्षणम्
भूरिश्रवा, शाल्व, कैकेय आणि कौशल्य — या सर्वांना त्या थोर राजाने योग्य रीतीने बोलावले. यज्ञाच्या दिवशी सत्यकाने शुभ विधी केला.
इति श्रीब्रह्मo महाo श्रीकृष्णजन्मखo उत्तo नारदनाo कंसयज्ञ- कथानं नाम चतुःषष्टितमोध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त पुराणातील श्रीकृष्ण जन्मखंडात, नारदांनी सांगितलेल्या कंसयज्ञकथेचा चौंसष्टावा अध्याय इथे संपला.
अथ पञ्चषष्टितमोऽध्यायः नारायम उवाच कंसस्य वचनं श्रुत्वा सोऽक्रूरो धर्मिणां वरः । उवाच चौद्धवं शान्तं शान्तः प्रहृष्टमानसः
आता पैंसष्टावा अध्याय सुरू होतो. नारायण म्हणाले: कंसाची वचने ऐकून, धर्मी लोकांमध्ये श्रेष्ठ असलेला अक्रूर, शांत आणि आनंदी मनाने, शांत उद्धवाशी बोलू लागला.
अक्रूर उवाच सुप्रभाताऽद्य रजनी बभूव मे शुभं दिनम् । तुष्टाश्च गुरवो विब्रा देवा मामिति निश्चितम्
अक्रूर म्हणाला: आजची रात्र माझ्यासाठी अतिशय शुभ गेली; आजचा दिवसही मंगल आहे. माझे गुरुजन समाधानी आहेत, देवताही माझ्यावर प्रसन्न आहेत — हे निश्चित आहे.
कोटिजन्मार्जितं पुण्यं मम स्वयमुपस्थितम् । बभूव मे समुत्पन्नं यद्यत्कर्म शुभाशुभम्
कोट्यवधी जन्मांत मिळवलेले पुण्य आज फळाला आले; मी जे जे शुभ किंवा अशुभ कर्म केले, त्याचे फळ मला मिळाले.
चिच्छेद बन्धनिगडं मम बद्धस्य कर्मणा । कारागाराश्च संसारान्मुक्तो यामि हरेःपदम्
माझ्या कर्माने बांधलेली बंधनांची साखळी तुटली आहे; संसाररूपी कारागृहातून मुक्त होऊन मी हरिच्या चरणी जात आहे.
सुहृदर्थो कृतोऽहं च कंसेन विदुषा रुषा । वरेण तुल्यो देवस्य क्रोधो मम बभूव ह
कंसाने, आपल्या रागातून, मला आपल्या हेतूसाठी साधन बनवले; देवाचा कोपही माझ्यासाठी वरासारखा झाला आहे.
व्रजराज समाहर्तुं व्रजं यास्यामि सांप्रतम् । द्रक्ष्यामि परमं पूज्यं भुक्तिमुक्तिप्रदायिनम्
आता मी व्रजराजाला घेण्यासाठी व्रजात जाणार आहे; ते परम पूज्य, भोग आणि मुक्ती देणारे श्रीकृष्ण मला पाहायला मिळणार.
नवीनजलदश्यामं नीलेन्दीवरनोचनम् । पीतवस्त्रसमायुक्तकटिदेशविराजितम्
तो नव्या पावसाच्या ढगासारखा श्यामवर्णाचा, निळ्या कमळासारख्या डोळ्यांचा, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला आणि कटीभाग शोभिवंत असलेला मला दिसेल.
धूलिधूसरिताङ्गं च किंवा चन्दनचर्चितम् । अथाव नवनीताक्तमङ्गं द्रक्ष्यामि सस्मितम्
कदाचित त्याचे अंग मातीने माखलेले असेल, किंवा चंदन लावलेले असेल; नाहीतर नवनीत लावलेले, हसतमुख श्रीकृष्ण मला दिसतील.
किंवा विनोदमुरलीं वादयन्तं मनोहरम् । किंवा गवां समूहं च चारजन्तमितस्ततः
किंवा तो मोहक मुरली वाजवत असेल, किंवा गायींच्या कळपाला इकडेतिकडे फिरवत असेल.
किंवा वसन्तं गच्छन्तं शयानं वा सुनिश्चितम् । निद्रेशं कीदृशं चाद्य सुदृष्ट्वा च शुभे क्षणो
किंवा तो चालत असेल, किंवा विश्रांती घेत झोपलेला असेल; आजच्या या शुभ क्षणी त्याची झोप कशी आहे, हे मी पाहीन.
यत्पादपद्मं ध्यायन्ते ब्रह्मविष्णुशिवादयः । न हि जानाति यस्यान्तमनन्तोऽनन्तविग्रहः
ज्याच्या चरणकमळांचे ध्यान ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर देव करतात — ज्याचा अंत अगणितही जाणू शकत नाहीत, ज्याचे रूप अनंत आहे.
यत्प्रभावं न जानन्ति देवाः सन्तश्च संततम् । स्य स्तोत्रे जडीभूता भीता देवी सरस्वती
ज्याची महिमा देवतांनाही आणि सत्पुरुषांनाही कळत नाही; ज्याचे स्तवन करताना देवी सरस्वतीही गप्प आणि घाबरलेली होते.