ब्रह्माणं दर्शयामास ब्रह्मरूपं चराचरम् । निवहं बारवत्सानां चकार कृत्रिमं मुदा
त्याने ब्रह्माचा, म्हणजेच सर्व चराचरांचा मूळस्वरूप असलेला ब्रह्मा दाखवला आणि आनंदाने बाऱ्हवत वासरांची एक कृत्रिम गर्दी निर्माण केली.
तमेव बलिनं हन्तुं मन्त्रणां कुरु सत्यक । मम शत्रुर्विना तेन नास्तिह धरणीतले
सत्यका, त्या बलाढ्याचा वध करण्याचा काही उपाय शोध; त्याच्याशिवाय या पृथ्वीवर माझा दुसरा शत्रू नाही.
नहि स्वर्गे न पाताले त्रिषु लोकेषु निश्चितम् । सन्ति सन्तश्च राजानः सर्वत्र मम बान्धवाः
खरं सांगतो, स्वर्गात, पाताळात किंवा या तिन्ही लोकांत सर्वत्र चांगले राजे आणि माझे नातेवाईक आहेत.
महातपस्वी ब्रह्मा च तपस्वीं शंकरः स्वयाम् । विष्णुः सर्वत्र सर्वात्मा समदर्शो सनातनः
ब्रह्मा मोठा तपस्वी आहे, शंकरही स्वभावाने तपस्वी आहे; विष्णू सर्वत्र आहे, सर्वांचा आत्मा आहे, सर्वांना सारख्याच नजरेने पाहणारा आणि सनातन आहे.
नन्दपुत्रं निहत्याहं त्रिषु लोकेषु पूजितः । मार्वभौमो भविष्यामि सप्तद्वीपेश्वरो महान्
मी नंदाच्या मुलाचा वध केल्यावर तिन्ही लोकांत माझी पूजा होईल आणि मी पृथ्वीचा आणि सातही बेटांचा मोठा अधिपती बनेन.
स्वर्गे निहत्य शक्रं च दुर्बलं दैत्यनिर्जितम् । भविष्यामि महेन्द्रश्च तत्र निर्जित्य भास्करम्
स्वर्गात इंद्राला, जो दैत्यांनी पराभूत होऊन दुर्बल झाला आहे, त्याचा वध करून मी तिथे महेंद्र बनेन आणि अगदी सूर्यालाही जिंकून दाखवीन.
यक्ष्मग्रस्तं च चन्द्रं च ममैव पूर्वपूरुषम् । वायुं कुबेरं वरुणं यमं जेष्यामि निश्चितम्
क्षयरोगाने ग्रस्त असलेल्या आणि माझ्या पूर्वज असलेल्या चंद्रालाही, तसेच वायू, कुबेर, वरुण आणि यम यांनाही मी नक्कीच जिंकून दाखवीन.
गच्छ नन्दव्रजं शीघ्रं नन्दं च नन्दनन्दनम् । तद्भ्रातरं च बलिनं बलमानय संप्रतम्
तू लगेच नंदाच्या व्रजात जा, नंद, नंदाचा मुलगा, त्याचा बलवान भाऊ आणि त्यांची सारी ताकद इथे घेऊन ये.
कंसस्य वचनं श्रुत्वा तमुवाच स सत्यकः । हितं सत्यं नीतिसारं परं सामयिकं तथा
कंसाची वचने ऐकून सत्यकाने त्याला हितकारक, सत्य, नीतीने युक्त आणि योग्य असे सल्ला दिला.
सत्यक उवाच अक्रूरमुद्धवं वाऽपि वसुदेवमथापि वा । प्रस्थापय महाभाग नन्दव्रजमभीप्सितम्
सत्यक म्हणाला: अक्रूर, उद्धव किंवा अगदी वसुदेव यांना, हे भाग्यवान, नंदाच्या व्रजात पाठवावे.
सत्यकस्य वचः श्रुत्वा वसन्तं तत्र संसदि । स्वर्णसिंहासनस्थं च वसुदेवमुवाच सः
सत्यकाचे शब्द ऐकून, जो तिथे सभेत उपस्थित होता, त्याने सुवर्ण सिंहासनावर बसलेल्या वसुदेवाला संबोधून म्हटले.
कंम उवाच तत्तवज्ञो नीतिशास्त्राणां त्वमुपायविशारदः । व्रज नन्दव्रजं बन्धो वसुदेव मुतालयम्
कंस म्हणाला: तू तत्त्वज्ञ आणि नीतीशास्त्राचा जाणकार, उपायात कुशल आहेस; मित्रा, नंदाच्या व्रजात आणि वसुदेवाच्या घरी जा.
वृषभानं च नन्दं च बलं च नन्दनन्दनम् । शीघ्रमानय यज्ञेऽत्र सर्वं गोकुलवासिनम्
वृषभानू, नंद, बलराम, नंदाचा मुलगा आणि गोकुलातील सर्व लोकांना या यज्ञासाठी लवकर इथे घेऊन ये.
गृहीत्वा पत्रिकां दूता गच्छन्तु च चतुर्दिश्म् । नृपान्मुनिगणान्सर्वान्कर्तुं विज्ञापनं मुदा
पत्र घेऊन दूतांनी चारही दिशांना जावे आणि सर्व राजे व ऋषीगणांना आनंदाने आमंत्रण द्यावे.
नृपस्य वचनं श्रुत्वा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः । उवाच वचनं ब्रह्मन् हृदयेन विदूषता
राजाचे वचन ऐकून, कोरडा घसा, ओठ आणि तालू असलेला तो, हे ब्राह्मण, मनात दु:ख घेऊन बोलला.
वसुदेव उवाच नियुक्तमत्र राजेन्द्र गमनं मम सांप्रतम् । विज्ञापितुं नन्दव्रजं नन्दं वा नन्दनन्दनम्
वसुदेव म्हणाला: राजेंद्र, मला आता इथे जाण्याची आज्ञा मिळाली आहे, नंदाच्या व्रजाला, नंदाला किंवा नंदाच्या मुलाला कळवण्यासाठी.
यद्यायातो नन्दपुत्रो यागो ते च महोत्सवे । अवश्यं तद्विरोधश्च भविष्यति त्वया सह
जर नंदाचा मुलगा तुझ्या या मोठ्या उत्सवाला आला, तर नक्कीच तुझ्यात आणि त्याच्यात विरोध होईल.
तमहं च समानीय कारयिष्यामि संयुतम् । इति मे न हि भद्रं च विध्नस्तस्य तवापि च
मी त्याला इथे आणल्यास संघर्ष होईल; त्यामुळे ना मला काही चांगले घडेल, ना त्याला, ना तुला काही अडथळा येईल.
पित्राऽऽनोतो मृतः कृष्ण इति सर्वो वदिष्यति । वसुदेवः सुतद्वारा जघान नृपमेव च
सर्वजण म्हणतील, 'कृष्ण वडिलांनी मारला, तो मरण पावला.' वसुदेवाने आपल्या मुलाच्या हातून त्या राजाला ठार केले.
द्वयोरेकतरस्यापि सद्यो मृत्युर्भविष्यति । पतिष्यन्ति च शूराश्च नास्ति युद्धं निरामिषम्
त्यांपैकी एकजण ताबडतोब मरेल; आणि शूरवीर पडतील, कारण रक्तपाताशिवाय युद्ध होत नाही.
वसुदेववचः श्रुत्वा रक्तपङ्कचलोचनः । खड्गं गृहीत्वा तं हन्तुं प्रययौ नृपतीश्वरः
वसुदेवाचं बोलणं ऐकून, राजाच्या डोळ्यांत रागानं रक्त उतरलं; त्याने तलवार उचलली आणि त्याला मारायला निघाला.
हाहेति कृत्वा पुत्रं च वारयामास तत्क्षणम् । उग्रसेनो महाराजमतीव बलवान्मुने
हाय! असं म्हणत त्याने लगेच आपल्या मुलाला थांबवलं; बलवान उग्रसेन महाराजाने त्याला रोखलं, हे मुनी.
स्वपीठाद्वसुदेवश्च कोपाविष्टो गृहं ययौ । अक्रूरं प्रेरयामास गन्तुं नन्दव्रजं नृपः
वसुदेव रागाने आपल्या आसनावरून उठून घरी गेला; राजाने अक्रूराला नंदाच्या वाडीत जायला पाठवलं.
दूतान्प्रस्थापयामास शीघ्रं प्रतिदिशं तथा । आययुर्मुनयः सर्वे नृपश्च सपरिच्छदा
त्याने दूतांना सर्व दिशांना लवकर पाठवलं; सर्व मुनी आले आणि राजा आपल्या सेवकांसह आला.
दिक्पालाश्च सुराः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपस्विनः । सनकश्च सनन्दश्च वोढुः पञ्चशिखस्तथा
सर्व दिशांचे रक्षक, देव, ब्राह्मण आणि तपस्वी आले; सनक, सनंद, व्होडू आणि पंचशिख हेसुद्धा आले.
सनत्कुमारो भगवान्प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा । कपिलश्चासुरिः पैलः सुमन्तुश्च सनातनः
तेजस्वी सनत्कुमार, ब्रह्मतेजाने उजळलेले, कपिल, आसुरी, पैल, सुमंतु आणि सनातन हेही आले.
पुलहश्च पुलस्त्यश्च भृसुश्च क्रतुरङ्गिराः । मरीचिः कश्यपश्चैव दक्षोऽत्रिश्च्यवनस्तथा
पुलह, पुलस्त्य, भृगु, क्रतु, अंगिरस, मरीचि, कश्यप, दक्ष, अत्रि आणि च्यवन हेही आले.
भरद्वाजश्च व्यासश्च गौतमश्च पराशरः । प्रचेताश्च वसिष्ठश्च संवर्तश्च बृहस्पतिः
भरद्वाज, व्यास, गौतम, पराशर, प्रचेतस, वसिष्ठ, संवर्त आणि बृहस्पती हेही आले.
कात्यायनो याज्ञवल्क्योऽप्युत्तङ्कः सौभरिस्तथा । पर्वतो देवलश्चैव जैगीषव्यश्च जैमिनिः
कात्यायन, याज्ञवल्क्य, उत्तंक, सौभरी, पर्वत, देवल, जैगीषव्य आणि जैमिनी हेही आले.
विश्वामित्रश्च सुतपाः पिप्पलः शाकटायनः । जाबालिर्जाङ्गलिश्चैव पिशलिश्च शिलालिकः
विश्वामित्र, सुतपा, पिप्पल, शाकटायन, जाबालि, जांगली, पिशल आणि शिलालिक हेही आले.