धाशब्दोच्चारतः पश्चाद्धावत्येव ससंभ्रमः
‘धा’ हा शब्द उच्चारल्यानंतर, तो घाईघाईने आणि उत्साहाने धावतो.
स भवेन्मातृघाती च वेदातिक्रमणे मुने 4.52.
हे ऋषी, जो वेदाचा उल्लंघन करतो, तो आईचा घातक ठरतो.
ततो वृन्दावनं पुण्यं राधापादाब्जरेणुना राधिका चरणाम्भोजपादरेणूपलब्धये
मग, राधेच्या कमलासारख्या पायांच्या धुळीसाठी, पुण्य व्रुंदावन शोधले जाते.
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादे राधामाधवयो रासवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या श्रीकृष्णजन्मखंडातील नारायण-नारद संवादातील ‘राधा-माधवांचा रासवर्णन’ नावाचा बावन्नावा अध्याय येथे संपला.
समतीते पूर्णरासे किं चकार जगत्पतिः
पूर्ण रास झाल्यावर, जगाचा स्वामी काय करतो, असे विचारले?
श्रीनारायण उवाच स्वयं रासेश्वरस्तस्माद्यमुनापुलिनं ययौ
श्रीनारायण म्हणाले: रासाचा स्वामी स्वतःच तिथून यमुनेच्या काठी गेला.
तत्र स्नात्वा जलं पीत्वा निर्मलं निर्मले जले
तेथे त्याने स्नान केले आणि निर्मळ पाण्यातून पाणी प्याले.
ततो जगाम भगवान्भाण्डीरं राधया सह
मग भगवान राधेसह भांडीर वनात गेले.
क्रीडां चकार रहसि भाण्डीरे मालतीवने
तो गुप्तपणे भांडीर वनात, माळतीच्या जंगलात खेळला.
कृत्वा क्रीडां च तत्रैव वासन्तीकाननं ययौ
तेथे खेळून झाल्यावर तो वसंत वनात गेला.
तत्रैव रमणं कृत्वा ययौ चन्दनकाननम्
तेथेच रमण करून तो चंदनाच्या वनात गेला.
रम्ये चन्दनतल्पे च स्निग्धे चन्दनपल्लवे
सुंदर चंदनाच्या पलंगावर, मऊ चंदनाच्या पानांमध्ये,
कृत्वा विहारं तत्रैव ययौ चम्पककाननम्
तेथे आनंद करून तो चंपकाच्या वनात गेला.
रतिं निर्वर्त्य तत्रैव ययौ पद्मवनं प्रभुः 4.53.
तेथे प्रेमाचा अनुभव घेऊन, प्रभू कमळाच्या वनात गेला.
सार्धं तत्र पद्ममुख्या शीतेन पद्मवायुना
तेथे, कमळांमध्ये श्रेष्ठ अशा तिच्यासोबत, थंड कमळाच्या सुवासिक वाऱ्यात,
विहाय निद्रां निद्रेशो ददर्श निद्रितां प्रियाम्
निद्रेला सोडून, निद्रांचा स्वामी आपल्या प्रियेची झोपलेली अवस्था पाहिली.
दृष्ट्वा मुखं च घर्माक्तं शरच्चन्द्रविनिंदितम्
तिचे घामाने ओले झालेले, शरदचंद्रालाही लाजवणारे सुंदर मुख पाहिले.
संलुप्ताधररागं च संलुप्तगण्डपत्रकम्
तिच्या ओठांचा रंग फिका झाला होता, गालावरील रंगही उडून गेला होता.
रत्नकुण्डलयुग्मेनामूल्येन परिशोभितम्
मूल्य नसलेल्या रत्नांच्या कुंडलांनी तिचे सौंदर्य अधिक खुलून आले होते.
प्रेम्णा स्वसूक्ष्मवस्त्रेण वह्निशुद्धेन माधवः
माधवाने प्रेमाने, स्वतःच्या अग्निपरिक्षित सूक्ष्म वस्त्राने तिला झाकले.
रत्नपट्टसूत्रबद्धां वामवक्त्रां मनोहराम्
रत्नांच्या पट्ट्याने तिला बांधले, तिचे सुंदर मुख डावीकडे वळले होते.
ददौ सिन्दूरतिलकमधश्चन्दनमुज्ज्वलम्
त्याने तिच्या कपाळावर कुंकवाचा टिळा आणि खाली उजळ चंदन लावले.
चकार पत्रकं गण्डयुग्मे चित्रविचित्रितम् ।। 4.53.
त्याने तिच्या दोन्ही गालांवर सुंदर रंगीत चित्रे काढली.
चकाराधररागं च राधायाश्चानुरागतः
आपल्या प्रेमापोटी त्याने राधेचे ओठ रंगवले.
अमूल्यरत्नहारं च स्तनभार युगोज्ज्वलम्
मूल्य नसलेल्या रत्नांचा हार, तिच्या उन्नत उरोजांवर झळकत होता.
वह्निशुद्धांशुकं दिव्यममूल्यं विश्वरत्नतः
सर्व जगातील रत्नांनी बनवलेले, अग्निपरिक्षित, दिव्य आणि अनमोल वस्त्र तिला घातले.
प्रददौ पादयुगले रत्नमञ्जीररञ्जितम्
त्याने तिच्या दोन्ही पायांना रत्नांनी सजवलेली पैंजण अर्पण केली.
चकार सेवां सेव्यायाः सेव्यस्त्रिजगतां सताम्
ती सेवा करण्यास योग्य आहे, असे समजून, तीनही लोकांचे व सत्पुरुषांचे सेवक असलेला त्याने तिची सेवा केली.
सर्वभावविदां श्रेष्ठो बोधज्ञः कामशास्त्रवित्
सर्व जीवांची ओळख असणारा, ज्ञानात पारंगत आणि प्रेमशास्त्राचा जाणकार तो श्रेष्ठ होता.
प्रेम्णा च प्रददौ तस्यै सद्रत्नदर्पणं शुभम्
प्रेमाने त्याने तिला सुंदर रत्नजडित आरसा दिला.