स्वयं राधां करे धृत्वा पूर्वोक्तं रतिमन्दिरम्
श्रीकृष्णांनी स्वतः राधेचा हात धरून, आधी सांगितलेल्या आनंदमंदिरात प्रवेश केला.
नानाप्रकारशृङ्गारं कामशास्त्रविशारदः 4.52.
प्रेमकलेत पारंगत असलेल्या कृष्णांनी विविध प्रकारच्या शृंगार आणि प्रेमाच्या लीलांमध्ये रममाण झाले.
बभूव सुरतिस्तत्र सुचिरं च तयोर्मुने
तेथे, त्या दोघांचा संग दीर्घकाळ टिकला, हे ऋषी.
एवं तौ तस्थतुस्तत्र राधाकृष्णौ रसोत्सुकौ
अशा प्रकारे, राधा आणि कृष्ण तिथेच राहिले, आनंदाच्या ओढीने.
नारद उवाच निमित्तमस्य मां भक्तं वद भक्तजनप्रिय
नारद म्हणाले: भक्तजनांचे प्रिय, मी तुझा भक्त आहे, या घडलेल्या गोष्टीचे कारण मला सांग.
श्रीनारायण उवाच जगन्माता च प्रकृतिः पुरुषश्च जगत्पिता
श्रीनारायण म्हणाले: जगाची माता म्हणजे प्रकृती आणि जगाचा पिता म्हणजे पुरुष.
गरीयसी त्रिजगतां माता शतगुणैः पितुः
तीनही जगांची माता, पित्यापेक्षा शंभरपट श्रेष्ठ आहे.
कृष्णराधेशगौरीति लोके न च कदा श्रुतः
‘कृष्ण-राधा-ईश-गौरी’ हे नाव जगात कधीच ऐकले गेले नाही.
गृहाणार्घ्यं मया दत्तं संज्ञया सह भास्कर
हे भास्कर, मी दिलेले अर्घ्य आणि योग्य संज्ञा स्वीकार.
इति दृष्टं सामवेदे कौथुमे मुनिसत्तम
हे श्रेष्ठ ऋषी, सामवेदाच्या कौथुम शाखेत असेच वर्णन पाहायला मिळते.
धाशब्दोच्चारतः पश्चाद्धावत्येव ससंभ्रमः
‘धा’ हा शब्द उच्चारल्यानंतर, तो घाईघाईने आणि उत्साहाने धावतो.
स भवेन्मातृघाती च वेदातिक्रमणे मुने 4.52.
हे ऋषी, जो वेदाचा उल्लंघन करतो, तो आईचा घातक ठरतो.
ततो वृन्दावनं पुण्यं राधापादाब्जरेणुना राधिका चरणाम्भोजपादरेणूपलब्धये
मग, राधेच्या कमलासारख्या पायांच्या धुळीसाठी, पुण्य व्रुंदावन शोधले जाते.
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादे राधामाधवयो रासवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या श्रीकृष्णजन्मखंडातील नारायण-नारद संवादातील ‘राधा-माधवांचा रासवर्णन’ नावाचा बावन्नावा अध्याय येथे संपला.
समतीते पूर्णरासे किं चकार जगत्पतिः
पूर्ण रास झाल्यावर, जगाचा स्वामी काय करतो, असे विचारले?
श्रीनारायण उवाच स्वयं रासेश्वरस्तस्माद्यमुनापुलिनं ययौ
श्रीनारायण म्हणाले: रासाचा स्वामी स्वतःच तिथून यमुनेच्या काठी गेला.
तत्र स्नात्वा जलं पीत्वा निर्मलं निर्मले जले
तेथे त्याने स्नान केले आणि निर्मळ पाण्यातून पाणी प्याले.
ततो जगाम भगवान्भाण्डीरं राधया सह
मग भगवान राधेसह भांडीर वनात गेले.
क्रीडां चकार रहसि भाण्डीरे मालतीवने
तो गुप्तपणे भांडीर वनात, माळतीच्या जंगलात खेळला.
कृत्वा क्रीडां च तत्रैव वासन्तीकाननं ययौ
तेथे खेळून झाल्यावर तो वसंत वनात गेला.
तत्रैव रमणं कृत्वा ययौ चन्दनकाननम्
तेथेच रमण करून तो चंदनाच्या वनात गेला.
रम्ये चन्दनतल्पे च स्निग्धे चन्दनपल्लवे
सुंदर चंदनाच्या पलंगावर, मऊ चंदनाच्या पानांमध्ये,
कृत्वा विहारं तत्रैव ययौ चम्पककाननम्
तेथे आनंद करून तो चंपकाच्या वनात गेला.
रतिं निर्वर्त्य तत्रैव ययौ पद्मवनं प्रभुः 4.53.
तेथे प्रेमाचा अनुभव घेऊन, प्रभू कमळाच्या वनात गेला.
सार्धं तत्र पद्ममुख्या शीतेन पद्मवायुना
तेथे, कमळांमध्ये श्रेष्ठ अशा तिच्यासोबत, थंड कमळाच्या सुवासिक वाऱ्यात,
विहाय निद्रां निद्रेशो ददर्श निद्रितां प्रियाम्
निद्रेला सोडून, निद्रांचा स्वामी आपल्या प्रियेची झोपलेली अवस्था पाहिली.
दृष्ट्वा मुखं च घर्माक्तं शरच्चन्द्रविनिंदितम्
तिचे घामाने ओले झालेले, शरदचंद्रालाही लाजवणारे सुंदर मुख पाहिले.
संलुप्ताधररागं च संलुप्तगण्डपत्रकम्
तिच्या ओठांचा रंग फिका झाला होता, गालावरील रंगही उडून गेला होता.
रत्नकुण्डलयुग्मेनामूल्येन परिशोभितम्
मूल्य नसलेल्या रत्नांच्या कुंडलांनी तिचे सौंदर्य अधिक खुलून आले होते.
प्रेम्णा स्वसूक्ष्मवस्त्रेण वह्निशुद्धेन माधवः
माधवाने प्रेमाने, स्वतःच्या अग्निपरिक्षित सूक्ष्म वस्त्राने तिला झाकले.