उवाच ब्रह्मा मधुरं हितं धन्वतरिं मुदा
ब्रह्मा आनंदाने धन्वंतरिला गोड आणि हितकारक शब्द बोलले.
ब्रह्मोवाच रणं ते मनसा सार्द्धं न हि साम्यं च मे मतम्
ब्रह्मा म्हणाले – तुम्ही मनाने एकत्र युद्ध करावं असं मला योग्य वाटत नाही.
शिवदत्तेन शूलेन दुर्निवार्येण सर्वतः 4.51.
शंकरांनी दिलेलं, सर्व बाजूंनी रोखता न येणारं त्रिशूल घेऊन.
ध्याने कौथुमशाखोक्तं कृत्वा भक्त्या समाहितः
कौथुम शाखेत सांगितल्याप्रमाणे, भक्तीने आणि एकाग्रतेने ध्यान कर.
आस्तिकोक्तेन स्तोत्रेण स्तवनं कर्तुमर्हसि
आस्तिकाने सांगितलेल्या स्तोत्राने तू स्तुती करावी.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा चकारानुमतिं शिवः
ब्रह्म्याचं बोलणं ऐकून शंकरांनी संमती दिली.
एषां च वचनं श्रुत्वा स्नात्वा शुचिरलंकृतः
त्यांच्या शब्दांनी ऐकून, स्नान करून, तो शुद्धतेने सजला.
धन्वन्तरिरुवाच पूज्या त्वं त्रिषु लोकेषु पुरा कश्यपकन्यके
धन्वंतरी म्हणाले – कश्यपकन्ये, तू तीनही लोकांत पूर्वीपासून पूज्य आहेस.
त्वया जितं जगत्सर्वं देवि विष्णुस्वरूपया
देवी, विष्णुरूपाने तू सर्व जग जिंकलं आहेस.
इत्युक्त्या संयतो भूत्वा भक्तिनम्रात्मकंधरः
असं म्हणून, मन शांत करून, भक्तीने नम्र होऊन तो वाकला.
चारुचम्पकवर्णाभां सर्वाङ्गसुमनोहराम्
तीचं रूप सुंदर चंपक फुलांसारखं तेजस्वी, सर्व अंग मोहून टाकणारं होतं.
सुचारुकबरीशोभां रत्नाभरणभूषिताम्
तिचे सुंदर केस शोभत होते, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले.
सर्वविद्याप्रदां शान्तां सर्वविद्याविशारदाम् 4.51.
ती सर्व विद्यांचा दान करणारी, शांत आणि सर्व विद्यांमध्ये पारंगत होती.
ध्यात्वैवं कुसुमं दत्त्वा नानाद्रव्यसमन्वितम्
असं ध्यान करत, त्याने विविध द्रव्यांसह एक फूल अर्पण केलं.
स्तोत्रं चकार यत्नाच्च पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने अत्यंत प्रयत्नपूर्वक आणि आनंदाने अंगावर रोमांच येत, एक स्तोत्र तयार केले.
धन्वतरिरुवाच नमः कश्यपकन्यायै वरदायै नमो नमः
धन्वंतरी म्हणाले — कश्यपकन्येला, वर देणाऱ्या तुला, मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
नमः शंकरकन्यायै शंकरायै नमो नमः
शंकराची कन्या आणि शंकरिणी तुला, मी वारंवार नमस्कार करतो.
नम आस्तीकजननि जनन्यै जगतां मम
आस्तिकाची आई, जगाची आणि माझीही जननी, तुला नमस्कार.
नमो नागभगिन्यै च योगिन्यै च नमो नमः
नागांची भगिनी आणि योगिनी तुला, मी वारंवार नमस्कार करतो.
नमस्तपस्यारूपायै फलदायै नमो नमः
तपस्विनी आणि फळ देणारी तुला, मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
इत्येवमुक्त्वा भक्त्या च प्रणनाम प्रयत्नतः
असे भक्तीने म्हणून, त्याने मनापासून नमस्कार केला.
जग्मुर्नागाः प्रहृष्टाश्च फणाराजिविराजिताः 4.51.
नाग आनंदित होऊन, सुंदर फणांनी शोभून, तेथून निघून गेले.
विधिना मातरं भक्तिमास्तीकश्च चकार ह
आस्तिकाने विधिपूर्वक आणि भक्तीभावाने आपल्या आईची पूजा केली.
इदं स्तोत्रं महापुण्यं भक्तियुक्तश्च यः पठेत्
जो कोणी हा अत्यंत पुण्यदायक स्तोत्र भक्तीने म्हणतो—
सर्वेषां दर्पभङ्गश्च कथितश्च श्रुतस्त्वया
सर्वांचा गर्व मोडला गेला हे सांगितले गेले आणि तू ते ऐकलेस.
अधुना च समुत्तिष्ठ गच्छ वृन्दावनं वनम्
आता उठ आणि वृंदावनाच्या वनात जा.
श्रीनारायण उवाच उवाच कृष्णं नय मां न शक्ता गंतुमीश्वर
श्रीनारायण म्हणाले — तिने कृष्णाला सांगितले, 'मला घेऊन चल, प्रभो, मी एकटी जाऊ शकत नाही.'
राधिका वचनं श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः
राधिकेचे बोल ऐकून मधुसूदन हसला.
सा मनोयायिनी राधा कृत्वा च रोदनं क्षणम्
ती मनाने चालणारी राधा, क्षणभर रडली.
विवेश चन्दनवनं रुदन्ती शोककातरा
रडत आणि शोकाने व्याकुळ होऊन, ती चंदनाच्या वनात गेली.