नागलक्षसमायुक्तं सिद्धमन्त्रेण मन्त्रितम्
नागलक्षासाठी सिद्ध मंत्राने ते मंत्रित केले होते.
धन्वतरिर्नागपाशं दृष्ट्वा च सस्मितो मुदा
धन्वंतरीने नागपाश पाहून आनंदाने हसला.
सर्पास्त्रमागतं दृष्ट्वा गरुडो हरिवाहनः 4.51.
सर्पास्त्र येताना पाहून, हरिवाहन गरुड
नागास्त्रं निष्फलं दृष्ट्वा कोपरक्तेक्षणा भृशम्
नागास्त्र निष्फळ झालं असं पाहून, रागाने लाल डोळ्यांनी ती अत्यंत संतापली.
भस्ममुष्टिं मन्त्रपूतां दृष्ट्वा च प्रेरितां यथा
मंत्रशुद्ध केलेली राखेची मूठ पुन्हा तशीच सोडलेली पाहिली,
निरस्तां भस्ममुष्टिं च दृष्ट्वा देवी चुकोप ह
ती राखेची मूठ परतवली गेली असं पाहून देवी संतापली.
शिवदत्तं च शूलं च शतसूर्यसमप्रभम्
शंकरांनी दिलेलं त्रिशूल, जे शंभर सूर्यांसारखं तेजस्वी होतं.
अथ ब्रह्मा तथा शंभुराजगाम रणाजिरम्
मग ब्रह्मा आणि शंभू दोघंही रणभूमीत आले.
दृष्ट्वा शंभुं जगद्गौरी विधिं च जगतां पतिम्
शंभू, जगद्गौरी आणि विधी या जगाच्या अधिपतींना पाहून,
धन्वन्तरिश्च गरुडः प्रणनाम सुरेश्वरौ
धन्वंतरी आणि गरुड यांनी देवांच्या अधिपतींना वंदन केलं.
उवाच ब्रह्मा मधुरं हितं धन्वतरिं मुदा
ब्रह्मा आनंदाने धन्वंतरिला गोड आणि हितकारक शब्द बोलले.
ब्रह्मोवाच रणं ते मनसा सार्द्धं न हि साम्यं च मे मतम्
ब्रह्मा म्हणाले – तुम्ही मनाने एकत्र युद्ध करावं असं मला योग्य वाटत नाही.
शिवदत्तेन शूलेन दुर्निवार्येण सर्वतः 4.51.
शंकरांनी दिलेलं, सर्व बाजूंनी रोखता न येणारं त्रिशूल घेऊन.
ध्याने कौथुमशाखोक्तं कृत्वा भक्त्या समाहितः
कौथुम शाखेत सांगितल्याप्रमाणे, भक्तीने आणि एकाग्रतेने ध्यान कर.
आस्तिकोक्तेन स्तोत्रेण स्तवनं कर्तुमर्हसि
आस्तिकाने सांगितलेल्या स्तोत्राने तू स्तुती करावी.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा चकारानुमतिं शिवः
ब्रह्म्याचं बोलणं ऐकून शंकरांनी संमती दिली.
एषां च वचनं श्रुत्वा स्नात्वा शुचिरलंकृतः
त्यांच्या शब्दांनी ऐकून, स्नान करून, तो शुद्धतेने सजला.
धन्वन्तरिरुवाच पूज्या त्वं त्रिषु लोकेषु पुरा कश्यपकन्यके
धन्वंतरी म्हणाले – कश्यपकन्ये, तू तीनही लोकांत पूर्वीपासून पूज्य आहेस.
त्वया जितं जगत्सर्वं देवि विष्णुस्वरूपया
देवी, विष्णुरूपाने तू सर्व जग जिंकलं आहेस.
इत्युक्त्या संयतो भूत्वा भक्तिनम्रात्मकंधरः
असं म्हणून, मन शांत करून, भक्तीने नम्र होऊन तो वाकला.
चारुचम्पकवर्णाभां सर्वाङ्गसुमनोहराम्
तीचं रूप सुंदर चंपक फुलांसारखं तेजस्वी, सर्व अंग मोहून टाकणारं होतं.
सुचारुकबरीशोभां रत्नाभरणभूषिताम्
तिचे सुंदर केस शोभत होते, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले.
सर्वविद्याप्रदां शान्तां सर्वविद्याविशारदाम् 4.51.
ती सर्व विद्यांचा दान करणारी, शांत आणि सर्व विद्यांमध्ये पारंगत होती.
ध्यात्वैवं कुसुमं दत्त्वा नानाद्रव्यसमन्वितम्
असं ध्यान करत, त्याने विविध द्रव्यांसह एक फूल अर्पण केलं.
स्तोत्रं चकार यत्नाच्च पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने अत्यंत प्रयत्नपूर्वक आणि आनंदाने अंगावर रोमांच येत, एक स्तोत्र तयार केले.
धन्वतरिरुवाच नमः कश्यपकन्यायै वरदायै नमो नमः
धन्वंतरी म्हणाले — कश्यपकन्येला, वर देणाऱ्या तुला, मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
नमः शंकरकन्यायै शंकरायै नमो नमः
शंकराची कन्या आणि शंकरिणी तुला, मी वारंवार नमस्कार करतो.
नम आस्तीकजननि जनन्यै जगतां मम
आस्तिकाची आई, जगाची आणि माझीही जननी, तुला नमस्कार.
नमो नागभगिन्यै च योगिन्यै च नमो नमः
नागांची भगिनी आणि योगिनी तुला, मी वारंवार नमस्कार करतो.
नमस्तपस्यारूपायै फलदायै नमो नमः
तपस्विनी आणि फळ देणारी तुला, मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.