कैलासं सप्तवर्गं च ब्रह्मलोकमनामयम्
त्याने कैलास, सात लोक आणि निर्मळ ब्रह्मलोक पाहिला.
पादपद्मे पतन्तं च ददर्श विप्रपुङ्गवम्
त्याने त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला प्रभूच्या पायांवर पडताना पाहिलं.
नारायणवरेणैव बभूव विज्वरो द्विजः
नारायणाच्या कृपेनेच त्या ब्राह्मणाचा ताप पूर्णपणे गेला.
राजा मुनीन्द्रं संप्राप्य भोजयामास पायसम्
राजाने त्या श्रेष्ठ ऋषीला भेटून त्याला पायसाचा नैवेद्य दिला.
राजानमाशिषं कृत्वा भुक्त्वा विप्रो गृहं ययौ
राजाला आशीर्वाद देऊन आणि भोजन करून ब्राह्मण घरी गेला.
नश्यन्ति सर्वे प्रलये न मे भक्तः प्रणश्यति
सर्व काही प्रलयात नष्ट होते, पण माझा भक्त कधीच नष्ट होत नाही.
त्वं च लक्ष्मीर्महामाया सावित्री वा सरस्वती
तू लक्ष्मी आहेस, तूच महाशक्ती आहेस, सावत्री किंवा सरस्वतीसुद्धा आहेस.
गोपाङ्गनाश्च गोपाश्च सर्वे प्रियतमा मम 4.50.
सर्व गोपांगना आणि गोप हे माझ्या अत्यंत आवडत्या आहेत.
दत्त्वा सुदर्शनं चक्रं भक्तानां रक्षणाय च
मी सुदर्शन चक्र देऊन माझ्या भक्तांचे रक्षण करतो.
दुर्वाससो दर्पभङ्गः श्रुतो मत्तः सुरेश्वरि
दुर्वासांचा गर्व मी मोडला, हे तुला माहीत आहे, हे देवताधिपते.
श्रीराधिकोवाच पुराणे गोपनीयं च श्रोतुं कौतूहलं मम
श्रीराधिकेने विचारले: पुराणात हे गुप्त ठेवले आहे; मला ते ऐकायची फार उत्सुकता आहे.
श्रीनारायण उवाच कथां कथितुमारेभे श्रुतिरम्यां पुरातनीम्
श्रीनारायण म्हणाले: मी ती प्राचीन आणि रम्य कथा सांगायला सुरुवात केली.
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादे दुर्वाससो दर्पभङ्गो नाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणातील श्रीकृष्णजन्मखंडात नारायण आणि नारद यांच्या संवादात 'दुर्वासांचा गर्वभंग' नावाचा पन्नासावा अध्याय संपला.
श्रीकृष्ण उवाच पुरा समुद्रमथने समुत्तस्थौ महोदधेः
श्रीकृष्ण म्हणाले: पूर्वी समुद्रमंथनाच्या वेळी मोठ्या समुद्रातून काहीतरी प्रकट झाले.
सर्ववेदेषु निष्णातो मंत्रतन्त्रविशारदः
तो सर्व वेदांमध्ये पारंगत आणि मंत्रतंत्राचा जाणकार होता.
शिष्याणां च सहस्रेण गतः कैलासमीश्वरि
तो हजारो शिष्यांसह कैलासावर गेला, हे देवी.
लक्षनागैः परिवृतं शूलतुल्यं विषोल्बणम्
शंभर हजार सर्पांनी वेढलेला, भाल्यासारखा तीक्ष्ण आणि विषारी होता.
दम्भी धन्वन्तरेः शिष्यो धृत्वा तक्षकमुल्बणम्
डंभी हा धन्वंतरीचा शिष्य, त्याने उग्र तक्षकाला पकडले.
अमूल्यं मणिरत्नं च जहार मस्तके स्थितम्
त्याने तक्षकाच्या डोक्यावर असलेला अनमोल मणी काढून घेतला.
निश्चेष्टस्तक्षकस्तस्थौ तत्र मार्गे यथा मृतः
तक्षक त्या वाटेवर जणू मृतासारखा निश्चेष्ट उभा राहिला.
वासुकिस्तत्समाकर्ण्य प्रज्वलन्नतिकोपतः
वासुकीने हे ऐकून फार रागाने जळू लागला.
सर्पसेनाग्रणीनां च मुख्यान्पञ्च विशारदान्
त्याने सर्पसेनेतील पाच प्रमुख, कुशल सेनापतींना बोलावले.
सर्वे नागाः समाजग्मुर्यत्र धन्वन्तरिः स्वयम् 4.51.
सर्व नाग तिथे जमले जिथे धन्वंतरी स्वतः उपस्थित होता.
नागनिश्वासवातेन सर्वे शिष्या मृता इव
नागांच्या श्वासाच्या वाऱ्याने सर्व शिष्य जणू काही मेलेच होते.
धन्वन्तरिश्च भगवान्पीयूषवर्षणेन च
आणि भगवंत धन्वंतरीने अमृताचा वर्षाव करून,
चेतनां कारयित्वा च शिष्याणां च जगद्गुरुः
जगाचा गुरु असलेल्या त्याने शिष्यांना पुन्हा शुद्धीवर आणले.
सर्वे बभूवुर्निश्चेष्टा जृंभितास्ते मृता इव
तरीही सर्वजण एकदम स्तब्ध झाले, जणू काही मृतच होते.
वासुकिर्बुबुधे सर्वं सर्वज्ञः सर्वसंकटम्
सर्वज्ञ वासुकीने ही सगळी आपत्ती ओळखली.
वासुकिरुवाच जगत्त्रये महाभागे पूजा तव भविष्यति
वासुकी म्हणाला, "तीनही लोकांत, हे भाग्यवान, तुझी पूजा होईल."
वासुकेर्वचनं श्रुत्वा प्रहस्योवाच कन्यका
वासुकीचे बोल ऐकून ती कन्या हसली आणि बोलू लागली.