चकार भस्मसात्तां च हुंकारेणैव लीलया
तिने सहजपणे 'हुं' असे म्हणून तिला राख केली.
ददर्श च्छिन्नभग्नां च शत्रुणा वचनाद्गुरोः
त्याने तिला, गुरुच्या शब्दाप्रमाणे, शत्रूने मोडून टाकलेली पाहिली.
प्रणम्य च गुरुं भक्त्या स्वकांतं प्रणनाम सा ऋषयो मुनयश्चैव हर्षगद्गदमानसाः
तिने भक्तीने आपल्या गुरुला वंदन केले आणि आपल्या प्रियाला देखील वाकून नमस्कार केला; ऋषी आणि मुनी आनंदाने गहिवरले.
योजयामास सत्कारं निर्मातुममरावतीम् 4.47.
त्याने सन्मानाने अमरावतीचे बांधकाम सुरू करण्याची तयारी केली.
नानारत्नविचित्राढ्यां मणिरत्नेंद्रनिर्मिताम्
ती नगरी विविध मौल्यवान रत्नांनी सजलेली आणि रत्नांचा अधिपती ज्याने ती घडवली होती अशी होती.
विश्वकर्मा गृहं गंतुं न शशाक विनाऽऽज्ञया
विश्वकर्म्याला आज्ञा मिळाल्याशिवाय त्या घरात जाता आले नाही.
विज्ञाय तदभिप्रायं तमुवाच विधिः स्वयम्
त्याचा हेतू ओळखून, विधीने स्वतः त्याच्याशी संवाद साधला.
श्रुत्वा तद्वचनं कारुः शीघ्रं प्रापामरावतीम्
ती वाणी ऐकताच कारागीर पटकन अमरावतीत पोहोचला.
हरिर्ब्रह्माणमाश्वास्य प्रस्थाप्य स्वगृहं च तम्
हरीने ब्रह्माला धीर देऊन त्याला त्याच्या घरी पाठवले.
दण्डी छत्त्री शुक्लवासा बिभ्रत्तिलकमुज्ज्वलम्
हातात दंड आणि छत्री, पांढऱ्या वस्त्रात, कपाळावर उजळ तिलक घेऊन तो चालला होता.
वयसाऽतिशिशुर्बुद्ध्या ज्ञानवृद्ध्या विचक्षणः
वयाने तो अजून लहानच होता, पण त्याच्या ज्ञानामुळे आणि समजुतीमुळे तो फारच शहाणा वाटत होता.
इंद्रद्वारे समुत्तिष्ठन्द्वारपालमुवाच ह
इंद्राच्या दरवाजाजवळ जाऊन, तो उभा राहिला आणि दरवाजावर असलेल्या रक्षकाला बोलला.
इत्येवं वचनं श्रुत्वा द्वारि ज्ञानं चकार तम्
ही वाक्यं ऐकून, दरवाजावरच्या रक्षकाने त्याला ओळखलं.
बालकानां बालिकानां समूहैः परिवेष्टितम् 4.47.
त्याच्या आजूबाजूला मुलं आणि मुलींचे समूह जमले होते.
प्रणनाम हरिर्भक्त्या तं हरिं शिशुरूपिणम्
हरिने भक्तीभावाने त्या बालरूपातील हरिला वंदन केले.
मधुपर्कादिकं दत्त्वा शक्रः पूजां चकार तम्
मधुपर्क वगैरे अर्पण करून, इंद्राने त्याची पूजा केली.
इंद्रस्य वचनं श्रुत्वा तमुवाच द्विजार्भकः
इंद्राची वचने ऐकून, त्या ब्राह्मण मुलाने त्याला उत्तर दिलं.
कतिवर्षं च निर्माणे भवान्संकल्पितो यथा
या सृष्टीत तुम्ही किती वर्षे आणि कशा प्रकारे निर्माण झालात?
एवंभूतं च निर्माणं न केनैंद्रेण निर्मितम्
अशा प्रकारचं निर्माण कोणत्याही इंद्राने केलं नाही.
बालकस्य वचः श्रुत्वा जहास स सुरेश्वरः
त्या मुलाची वचने ऐकून, देवांचा राजा हसला.
कतींद्राणां समूहश्च त्वया दृष्टः श्रुतोऽथवा
तुम्ही किती इंद्रांचे समूह पाहिले किंवा ऐकले आहेत?
शक्रस्य वचनं श्रुत्वा प्रहस्य विप्रबालकः
शक्राची वचने ऐकून, ब्राह्मण मुलगा हसला.
जानामि कश्यपं तात तव तातं प्रजापतिम् 4.47.
माझ्या प्रिय, मला तुझे वडील कश्यप आणि प्रजापती माहीत आहेत.
पिपीलिकासमूहं च व्यायतं धनुषां शतम् 4.47.
मुंग्यांच्या फौजेइतकी लांब, शंभर कमाने ताणलेल्या होत्या.
ब्राह्मण उवाच 4.47.
ब्राह्मण बोलला.
कर्मणा स्वाङ्गहीनश्च स्वाङ्गवृद्धश्च कर्मणा
कर्मामुळे माणूस स्वतःच्या अंगाचा तोटा होऊ शकतो, आणि कर्मामुळेच त्याचं अंग वाढू शकतं.
सुखदं पुण्यदं सारं नरकार्णवतारकम् 4.47.
हे सुख देणारं, पुण्य देणारं, सार्थक आणि नरकाच्या समुद्रातून तारून नेणारं आहे.
कटं कथं मस्तके ते लोमचक्रं च वक्षसि ।। 4.47.
तुझ्या डोक्यावर ती जखम कशी आली आणि छातीवर केसांचा गोल का आहे?
दुर्लभं श्रीहरेर्दास्यं भक्तिर्मुक्तिर्गरीयसी 4.47.
श्रीहरिची सेवा फार दुर्मिळ आहे; भक्ती मुक्तीपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
विश्वकर्माणमानीय प्रियमुक्त्वा शतक्रतुः
विश्वकर्म्याला बोलावून, शतक्रतु त्याच्याशी प्रेमाने बोलला.