इत्युक्त्वा वेगतः पीठाज्जगाम तारकान्तिकम्
असं म्हणून तो झटकन उठून ताऱकाजवळ गेला.
सर्वं निवेदनं कृत्वा रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः
सर्व सांगून तो मोठ्याने पुन्हा पुन्हा रडू लागला.
वत्स गच्छ गृहं नैव गुरुं द्रक्ष्यसि साम्प्रतम्
मुला, घरी जा; या वेळी तुला गुरु दिसणार नाही.
अधुना कर्मणां भोगं भुङ्क्ष्व मूढ दुराशय
आता, मूर्खा, व्यर्थ आशा धरू नकोस, आपल्या कर्माचे फळ भोग.
सुदिनं दुर्दिनं शक्र कारणं सुखदुःखयोः
शक्रा, चांगले दिवस आणि वाईट दिवस यामुळेच सुख-दुःख येते.
जगाम शक्रः स्नानार्थं स्वर्णदीं सुमनोहराम्
शक्र सुंदर सोन्याच्या नदीवर स्नानासाठी गेला.
सस्मितां सकटाक्षां तामहल्यां गौतमप्रियाम् 4.47.
तेथे त्याने हसणारी, कटाक्ष टाकणारी, गौतमाची प्रिय अहल्या पाहिली.
स तस्याः शक्रः संपश्यन्मुमोह काममोहितः
शक्र तिला पाहून काममोहित होऊन भान हरपला.
मूर्तिं विधाय तद्भर्तुस्तत्समीपं जगाम ह
तिच्या नवऱ्याचा रूप घेऊन तो तिच्या जवळ गेला.
चकार विविधं तत्र शृंगारं सुमनोहरम्
तेथे त्याने अनेक सुंदर प्रेमाचे प्रकार केले.
निश्चेष्टा सुखसंभोगान्निश्चेष्टस्त्रिदशाधिपः
देवतांचा स्वामी सुखात गुंग होऊन हालचाल न करता राहिला.
ददर्श गेहे मिथुनं मैथुने च रतिप्रिये
त्याने घरात एक युगुल प्रेमात मग्न पाहिले.
विज्ञानेनातिरोषेण बभञ्ज सुरतिक्षणम्
ज्ञान आणि प्रचंड रागाने त्याने त्या सुखाचा क्षण मोडून टाकला.
कालस्वरूपं त्रासेन दधार चरणाम्बुजम् उवाच नीतिवचनं गौतमः शरणागतम्
भीतीने त्याने काळाचं रूप घेतलं आणि चरणांवर मस्तक ठेवले; गौतमाने शरण आलेल्याला नीतीचे शब्द सांगितले.
प्रपौत्र जगतां स्रष्टुर्बुद्धिस्ते कथमीदृशी
जगाचा सृष्टीकर्ता ब्रह्माचा पणतू, तुझ्या मनाला असं कसं सुचलं?
कर्मसाध्यः स्वभावश्च कुलधर्मं प्रबाधते 4.47.
कर्माने घडणारा स्वभाव घराण्याच्या धर्मालाही मागे टाकतो.
योनीनां च सहस्रं च तव गात्रे भवत्विह
तुझ्या अंगावर इथे हजार योनी दिसतील.
ततः सूर्यं समाराध्य योनिश्चक्षुर्भविष्यति
मग सूर्याची भक्ती केल्यावर तुझी योनी डोळा बनेल.
मच्छापेन गुरोः कोपाद्भ्रष्टश्रीर्भव साम्प्रतम्
माझ्या आदेशाने आणि गुरूच्या रागामुळे आता तू लक्ष्मीपासून वंचित झाली आहेस.
तेजस्विनोऽतिबन्धोर्मे बंधुभेदभिया सुर
देवा, माझ्या प्रखर तेजामुळे आणि नात्यात फूट पडेल या भीतीने—
शुभाशुभं च यत्किंचित्सर्वं कर्मोद्भवं भवेत्
चांगले किंवा वाईट, जे काही आहे ते सगळे कर्मामुळेच होते.
चकाराराधनं भक्त्या नैष्कृत्यं च चकार ह
त्याने भक्तीने पूजा केली आणि प्रायश्चित्तही केले.
वनं गत्वा चिरं तिष्ठ विधाय मूर्तिमश्मनः अकामां चकमे शक्रः सर्वं जानाम्यहं प्रिये
वनात जाऊन, दगडाची मूर्ती घडवून, तिथे बराच काळ राहा; इंद्राने तिला इच्छा नसतानाही इच्छिले—प्रिय, मला सगळे माहीत आहे.
तथा च परभोग्या मे न भोग्या व्रजाधमे
म्हणून तू माझ्यासाठी नाहीस, दुसऱ्यांसाठी आहेस; जा, व्रजातील नीच व्यक्ती.
अहल्ये याति दैवेन तदुपायं निशामय
अहिल्या दैवाने निघून जाते; तो उपाय पाहा.
कामभोगेन त्याज्या सा कर्मभोगेन शुद्ध्यति 4.47.
कामभोगाने तिला सोडावे लागते; कर्मभोगाने ती शुद्ध होते.
षष्टिवर्षसहस्राणि कालसूत्रं प्रयाति सा
साठ हजार वर्षे ती काळाच्या प्रवाहात राहते.
स्वामिनो वचनात्सा तु प्रणम्य स्वामिनं भिया
स्वामीच्या आज्ञेने, भीतीने तिने स्वामीला वंदन केले.
षष्टिवर्षसहस्राणि भुक्त्वा भोगं मुनिप्रिया
साठ हजार वर्षे भोग उपभोगून, ऋषीची प्रियतमा—
त्रैलोक्यमोहनं रूपं विधाय मुनिकामिनी
तीने तीनही लोकांना मोहून टाकणारे रूप धारण केले, ऋषीची कामिनी—