शीघ्रं ययुस्ते कैलासं देवा मानसशायिनः
मनात वास करणारे देव पटकन कैलासाकडे गेले.
दृष्ट्वा गतं देवपत्न्यो मुनिपत्न्यश्च सत्वरम् ६७ वायुपत्नी कुबेरस्य कामिनी शुक्रकामिनी
ती गेली हे पाहून देवांच्या आणि ऋषींच्या पत्नी तिथे धावून आल्या—
अत्रिभार्यानुसूया च चंद्रपत्न्यस्तथैव च
अत्रीची पत्नी अनुसूया आणि चंद्राच्या पत्नीही तशाच आल्या.
असंख्यकामिनीसंघः संख्यां कर्तुं च कः क्षमः 4.45.
असंख्य प्रेमळ स्त्रियांचा मोठा समूह होता—त्यांची संख्या कोण मोजू शकेल?
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामासुरीश्वरीम्
त्यांनी देवीला सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर बसवले.
सति स्मरस्यतो गेहाद्यद्गता तातमंदिरम्
सतीला वडिलांचे घर आठवले आणि ती आपल्या घरातून तिथे गेली.
जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद
जिच्या जन्माची आठवण आहे, तिला मी नेहमी आठवण करून देतो—तुला आठवत असेल तर सांग.
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनीभूतो भवेति तम्
प्राणनाथा, मला सर्व काही आठवते; भवा, तू आता शांत हो.
भोजयामास देवांश्च नारायणपुरोगमान्
त्याने नारायण आणि इतर सर्व देवतांना प्रेमाने भोजन दिले.
सस्त्रीका सगणाः सर्वे प्रणम्य चन्द्रशेखरम्
सर्वजण आपल्या पत्नी आणि सेवकांसह चंद्रशेखराला वंदन करून झुकले.
तौ च तं च समाश्लिष्याशिषं कृत्वा प्रजग्मतुः
त्यांनी त्याला मिठी मारली, शुभाशीर्वाद दिले आणि निघून गेले.
शीघ्रमानय भद्रं ते पार्वतीं शंकरं सुत
मुला, लवकर पार्वती आणि शंकराला घेऊन ये. तुला शुभेच्छा असो.
आजगाम समानीय पार्वतीपरमेश्वरौ
त्याने जाऊन पार्वती आणि परमेश्वराला घेऊन आला.
वृद्धा युवत्यो या याश्च शैलाश्च दुद्रुवुर्मुदा 4.45.
वृद्ध महिला, तरुणी आणि पर्वताच्या कन्या आनंदाने धावत गेल्या.
हिमालयश्च मुदितो दुद्रावानुव्रजन्सुताम्
हिमालय सुद्धा आनंदाने आपल्या मुलीच्या मागे धावत गेला.
प्रणनाम प्रमुदिता निमग्नाऽऽनन्दसागरे
सर्वजण आनंदाने, सुखाच्या सागरात बुडून, वाकले.
हिमालयश्च मुदितो गताः प्राणा इवागताः
हिमालयाला इतका आनंद झाला की जणू त्याचे प्राण पुन्हा परतले.
शूलभृते गणेभ्यश्च मधुपर्कादिकं मुदा
त्याने त्रिशूळधारी आणि त्यांच्या गणांना आनंदाने मधुपर्क व इतर वस्तू अर्पण केल्या.
नित्यं षोडशोपचारैः पूजितः सह भार्यया शोकजं हर्षजनकं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
तो आणि त्याची पत्नी नेहमी सोळा उपचारांनी पूजले जात होते; दुःख घालवणारे आणि आनंद देणारे अजून काय ऐकायचे आहेस?
राधिकोवाच रतिः पुनः प्रियं प्राप्य किं चकार मुदाऽन्विता
राधिकेने विचारले: रतीला पुन्हा प्रिय पती मिळाल्यावर तिने आनंदाने काय केले?
स्त्रीणां स्वस्वामिविच्छेदो मरणादतिदुष्करः
स्त्रियांना आपल्या पतीपासून वेगळे होणे, मृत्यूपेक्षाही कठीण असते.
शिवः सतीं तां संप्राप्य सङ्गे मङ्गलकर्मणि
शिवाने पुन्हा सतीला मिळवून दोघांच्या एकत्र येण्याच्या शुभ विधी केले.
कलत्रविरहः पुंसां सर्वशोकात्सुदुष्करः
पुरुषांनाही पत्नीपासून वेगळे होणे सर्व दुःखांपेक्षा कठीण असते.
रतिः पुंसो विरहिणी शिवः स्त्रीविरही चिरम्
रती बराच काळ पतीपासून दूर होती; शिवही बराच काळ पत्नीपासून वेगळा होता.
तदेवं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं मम
म्हणून मला हे ऐकायची फारच उत्सुकता आहे.
मेलनं शक्तिशिवयो रतिमन्मथयोस्ततः
शक्ती-शिव आणि रती-मन्मथ यांचा मिलन मग घडले.
नारायण उवाच कृष्णस्तद्वचनं श्रुत्वा सस्मितस्तामुवाच ह
नारायण म्हणाले: तिचे शब्द ऐकून, कृष्ण हसत तिच्याशी बोलला.
कृष्ण उवाच स्वालयं तं समानीय हरोद्वाहगृहादहो
कृष्ण म्हणाला: त्याला हराच्या विवाहमंडपातून त्याच्या घरी घेऊन जा.
भर्तुः सुवेषं विविधं स्वात्मनः स्वालिभिर्मुदा 4.46.
तिच्या मैत्रिणींनी आनंदाने तिच्या पतीला आणि तिला विविध सुंदर वस्त्रांनी सजवलं.
ज्ञात्वा कामस्तु तद्भावं कामशास्त्रविधायकः
तिची मनस्थिती ओळखून, प्रेमाचा अधिपती कामदेव तशीच कृती करू लागला.