यात्रां कुर्वति देवेशे पार्वत्या सह शंकरे
देवतांचा स्वामी शंकर पार्वतीसह प्रवासाला निघाला.
मेनोवाच सहस्रदोषान्भगवानाशुतोषः क्षमिष्यसि
मेनाने म्हटले, "भगवंत, तुम्ही लवकर प्रसन्न होता आणि हजारो चुका माफ करता."
त्वत्पदांबुजभक्तैषा मद्वत्सा जन्म जन्मनि
तुमच्या चरणांवर भक्ती असलेली ही माझी मुलगी जन्मोन्मुखी माझ्यासारखीच राहील.
त्वद्भक्तिश्रुतिमात्रेण हर्षाश्रुपुलकान्विता
तुमच्यावरील भक्तीची गोष्ट ऐकली की तिला आनंदाने डोळ्यांतून अश्रू येतात आणि अंगावर रोमांच उभे राहतात.
इत्युक्ता मेनका शीघ्रं तत्रागत्य हिमालयः 4.45.
मेनाने असे सांगितल्यावर ती पटकन तिथे गेली आणि हिमालयही तेथे पोहोचला.
क्व यासि वत्सेत्युच्चार्य शून्यं कृत्वा हिमालयम्
तो म्हणाला, "कुठे चाललीस ग बाळा?" असे हाक मारून हिमालय रिकामा ठेवला.
इत्येवमुक्त्वा शैलेन्द्रः समर्प्य च शिवां शिवे
शैलेश्वराने असे बोलून शिवाला शिवा सुपूर्द केली.
नारायणश्च भगवानध्यात्मविद्यया स्वयम्
नारायण भगवंत स्वतः आत्मविद्येच्या ज्ञानाने तेथे होते.
ननाम पार्वती भक्त्या मातरं पितरं गुरुम्
पार्वतीने भक्तीभावाने आई, वडील आणि गुरु यांना वंदन केले.
पार्वतीरोदनेनैव रुरुदुः सर्वयोषितः
पार्वती रडली म्हणून सर्व स्त्रियाही रडू लागल्या.
शीघ्रं ययुस्ते कैलासं देवा मानसशायिनः
मनात वास करणारे देव पटकन कैलासाकडे गेले.
दृष्ट्वा गतं देवपत्न्यो मुनिपत्न्यश्च सत्वरम् ६७ वायुपत्नी कुबेरस्य कामिनी शुक्रकामिनी
ती गेली हे पाहून देवांच्या आणि ऋषींच्या पत्नी तिथे धावून आल्या—
अत्रिभार्यानुसूया च चंद्रपत्न्यस्तथैव च
अत्रीची पत्नी अनुसूया आणि चंद्राच्या पत्नीही तशाच आल्या.
असंख्यकामिनीसंघः संख्यां कर्तुं च कः क्षमः 4.45.
असंख्य प्रेमळ स्त्रियांचा मोठा समूह होता—त्यांची संख्या कोण मोजू शकेल?
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामासुरीश्वरीम्
त्यांनी देवीला सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर बसवले.
सति स्मरस्यतो गेहाद्यद्गता तातमंदिरम्
सतीला वडिलांचे घर आठवले आणि ती आपल्या घरातून तिथे गेली.
जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद
जिच्या जन्माची आठवण आहे, तिला मी नेहमी आठवण करून देतो—तुला आठवत असेल तर सांग.
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनीभूतो भवेति तम्
प्राणनाथा, मला सर्व काही आठवते; भवा, तू आता शांत हो.
भोजयामास देवांश्च नारायणपुरोगमान्
त्याने नारायण आणि इतर सर्व देवतांना प्रेमाने भोजन दिले.
सस्त्रीका सगणाः सर्वे प्रणम्य चन्द्रशेखरम्
सर्वजण आपल्या पत्नी आणि सेवकांसह चंद्रशेखराला वंदन करून झुकले.
तौ च तं च समाश्लिष्याशिषं कृत्वा प्रजग्मतुः
त्यांनी त्याला मिठी मारली, शुभाशीर्वाद दिले आणि निघून गेले.
शीघ्रमानय भद्रं ते पार्वतीं शंकरं सुत
मुला, लवकर पार्वती आणि शंकराला घेऊन ये. तुला शुभेच्छा असो.
आजगाम समानीय पार्वतीपरमेश्वरौ
त्याने जाऊन पार्वती आणि परमेश्वराला घेऊन आला.
वृद्धा युवत्यो या याश्च शैलाश्च दुद्रुवुर्मुदा 4.45.
वृद्ध महिला, तरुणी आणि पर्वताच्या कन्या आनंदाने धावत गेल्या.
हिमालयश्च मुदितो दुद्रावानुव्रजन्सुताम्
हिमालय सुद्धा आनंदाने आपल्या मुलीच्या मागे धावत गेला.
प्रणनाम प्रमुदिता निमग्नाऽऽनन्दसागरे
सर्वजण आनंदाने, सुखाच्या सागरात बुडून, वाकले.
हिमालयश्च मुदितो गताः प्राणा इवागताः
हिमालयाला इतका आनंद झाला की जणू त्याचे प्राण पुन्हा परतले.
शूलभृते गणेभ्यश्च मधुपर्कादिकं मुदा
त्याने त्रिशूळधारी आणि त्यांच्या गणांना आनंदाने मधुपर्क व इतर वस्तू अर्पण केल्या.
नित्यं षोडशोपचारैः पूजितः सह भार्यया शोकजं हर्षजनकं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
तो आणि त्याची पत्नी नेहमी सोळा उपचारांनी पूजले जात होते; दुःख घालवणारे आणि आनंद देणारे अजून काय ऐकायचे आहेस?
राधिकोवाच रतिः पुनः प्रियं प्राप्य किं चकार मुदाऽन्विता
राधिकेने विचारले: रतीला पुन्हा प्रिय पती मिळाल्यावर तिने आनंदाने काय केले?