शठाय संध्याहीनाय वाप्यैकफलदा सुता 4.40.
जो कपटी आहे आणि संध्याकाळची पूजा करत नाही, त्याला मुलगी एकच फळ देते, जरी ती तळ्यातून मिळाली तरी.
अनन्तरत्नाधारं च त्वमेव रक्ष भारते 4.40.
अखंड रत्नांचा आधार, हे भारत, फक्त तूच जप.
विष्णुभक्तिप्रदं चैव पुराणं च श्रुतेः परम् 4.40.
हे विष्णूभक्ती देणारे आहे आणि वेदांपेक्षा श्रेष्ठ पुराण आहे.
अनिच्छया सुतां दत्त्वा सुखं तिष्ठतु भारते 4.40.
मनात नसतानाही मुलगी दिल्यावर, भारत सुखात राहो.
इत्येवं कथितं सर्वं देवा गच्छन्तु मन्दिरम्
असे सर्व काही सांगितले गेले; आता देवांनी मंदिरात जावे.
श्रीकृष्ण उवाच सर्वे निवेदनं चक्रुर्ब्रह्माणं जगतां पतिम्
श्रीकृष्ण म्हणाले: सर्वांनी जगाचा स्वामी ब्रह्मा यांना आपली विनंती केली.
देवा ऊचुः तव सृष्टौ जगत्स्रष्टा रत्नाधारो हिमालयः
देव म्हणाले: तुझ्या सृष्टीत, हे जगाच्या सर्जक, हिमालय हा रत्नांचा आधार आहे.
सुतां शूलभृते दत्त्वा भक्त्या शैलेश्वरः स्वयम्
शैलेश्वराने आपल्या मुलीला भक्तीने शूलधारीला दिले.
त्वं तस्य निन्दनं कृत्वा विमतिं प्रतिपादय
तू त्याची निंदा करून त्याच्या मनात संभ्रम निर्माण कर.
देवानां वचनं श्रुत्वा तानुवाच विधिः स्वयम्
देवतांचे शब्द ऐकून, विधीने स्वतः त्यांना उत्तर दिले.
ब्रह्मोवाच संपद्विनाशरूपां च विपदो बीजरूपिणीम्
ब्रह्मा म्हणाले: संपत्ती नष्ट होणे हीच विपत्तीची बीज आहे.
भूतेशं प्रस्थापयत स्वात्मनिन्दां करोति सः
भूतांच्या स्वामीला पाठवा; तो स्वतःवर दोष ठेवण्याची भावना निर्माण करेल.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा तं प्रणम्य सुराः प्रिये
ब्रह्माचे शब्द ऐकून, प्रिय, देवांनी त्यांना वंदन केले.
सर्वे निवेदनं चक्रुः शंकरं करुणालयम्
सर्वांनी करुणेचे धाम असलेल्या शंकराला आपली विनंती केली.
देवा मुमुदिरे सर्वे शीघ्रं गत्वा स्वमन्दिरम् 4.41.
सर्व देव आनंदित झाले आणि लवकरच आपल्या-आपल्या घरी गेले.
अथ शैलः सभामध्ये समुवास मुदाऽन्वितः
मग पर्वत आनंदाने सभेच्या मध्यभागी बसला.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र विप्ररूपी शिवः स्वयम्
तेवढ्यातच तिथे शिव स्वतः ब्राह्मणाच्या रूपात प्रकट झाला.
दण्डी छत्री दीर्घवासा बिभ्रत्तिलकमुत्तमम्
त्याच्या हातात दंड आणि छत्र होतं, अंगावर लांब वस्त्रं होती आणि कपाळावर सुंदर टिळक होतं.
तं च दृष्ट्वा समुत्तस्थौ सगणश्च हिमालयः
त्याला पाहून हिमालय आपल्या सेवकांसह उठून उभा राहिला.
ननाम पार्वती भक्त्या प्राणेशं विप्ररूपिणम्
पार्वतीने भक्तीभावाने प्राणेश्वराच्या, ब्राह्मणरूपातील, चरणांना वंदन केले.
शैलदत्तासने शीघ्रमुवास ब्राह्मणः स्वयम्
पर्वतराजाने दिलेल्या आसनावर तो ब्राह्मण पटकन बसला.
पप्रच्छ कुशलं शैलो ब्राह्मणं को भवानिति
पर्वतराजाने त्या ब्राह्मणाची कुशल विचारली आणि विचारले, 'आपण कोण आहात?'
घाटिकां वृत्तिमाश्रित्य भ्रमामि धरणीतले
मी भिक्षेवर जगतो आणि पृथ्वीवर सर्वत्र फिरतो.
मया ज्ञातं शंकराय सुतां दातुं त्वमिच्छसि
मला माहीत आहे की, तू आपली कन्या शंकराला द्यायची इच्छा धरली आहेस.
निराश्रयायासङ्गयारूपाय निर्गुणाय च 4.41.
जो कुठेही राहत नाही, ज्याला काहीच आसक्ती नाही, ज्याचं रूप नाही आणि ज्याच्यात गुण नाहीत, त्याला.
दिग्वाससेऽहिगात्राय विभूतिभूषणाय च
जो दिशांना वस्त्र म्हणून वापरतो, ज्याच्या अंगावर सर्प आहेत आणि जो अंगाला भस्म लावतो, त्याला.
अज्ञातमृत्यवेऽज्ञायानाथायाबन्धवे भवे
ज्याचा मृत्यू कोणालाच माहीत नाही, ज्याचा जन्मही अज्ञात आहे, जो कोणाच्याही अधीन नाही आणि ज्याचे या जगात कुणी नातेवाईक नाहीत, त्याला.
अज्ञातवयसेऽतीव वृद्धाय चाविकारिणे
ज्याचं वय कोणालाच ठाऊक नाही, जो फार वृद्ध आहे आणि जो कधीच बदलत नाही, त्याला.
निबोध ज्ञानिनां श्रेष्ठं नारायणं कुलोद्भवम्
हे जाण, की नारायण हा ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ असून तुझ्या कुळाचा मूळ आहे.
महाजनः स्मेरमुखः श्रुतिमात्राद्भविष्यति
फक्त ऐकताच मोठ्या मंडळींच्या चेहऱ्यावर हास्य फुलेल.