सुपुण्यैर्ब्राह्मणैश्चापि मुनिभिर्ब्रह्मचारिभिः
पुण्यवान ब्राह्मण, तसेच ऋषी आणि ब्रह्मचारी,
पुरोहितैश्च संयुक्तैः कुर्वद्भिर्मङ्गलध्वनिम् ।। सुचारुमालतीमालाहस्तैः शस्तैः प्रशंसितैः
पुरोहित, मंगलध्वनी करणारे, सुंदर मालतीच्या माळा हातात असलेले, उत्तम आणि सर्वांनी प्रशंसित असे.
नानाप्रकारवाद्यैश्च शंखध्वनिसुनादितैः
विविध वाद्यांच्या गजरात आणि शंखांच्या निनादात,
प्रविश्य नगरं दुर्गा ददर्श पितरौ पुरः
दुर्गा नगरात प्रवेशली आणि समोर आईवडिलांना पाहिले.
प्रसन्नवदना देवी चालिभिः प्रणनाम तौ
हसऱ्या चेहऱ्याने देवी आपल्या सखींसह त्यांना वंदन करू लागली.
हे वत्से वत्सेत्युच्चार्य रुदन्तौ प्रेमविह्वलौ
“माझ्या लेकी, माझ्या लेकी!” असे हाक मारत, दोघेही प्रेमाने भारावून रडू लागले.
स्त्रियो निर्मंच्छनं चक्रुर्विप्रा युयुजुराशिषम्
स्त्रियांनी मांगल्याचे विधी केले आणि ब्राह्मणांनी आशीर्वाद दिले.
मङ्गलं कारयामास पाठयामास छान्दसम्
मांगल्याचे कार्यक्रम घडवले गेले आणि वेदांचे मंत्र पठण झाले.
सुखेन वसतौ तौ हि हर्षनिर्भरमानसौ 4.40.
ते दोघेही आनंदाने, मनात अपार हर्ष घेऊन राहू लागले.
मेनकाकन्यया सार्द्धमुवास प्राङ्गणे मुदा
ती मेनकेच्या कन्येसह अंगणात आनंदाने राहू लागली.
सहसैक आजगाम मेनकासन्निधिं मुदा
अचानक एक जण आनंदाने मेनकेच्या समोर आला.
कृत्वा विभूतिगात्रोऽतिवृद्धोऽतीव जरातुरः
त्याने अंगावर विभूती लावली होती, फार वृद्ध आणि वार्धक्याने थकलेला होता.
जगौ मम गुणाख्यानं कृत्वा नृत्यं मनोहरम्
त्याने माझ्या गुणांचे गायन केले आणि मोहक नृत्य सादर केले.
आजग्मुर्नागरा बाला बालिका हर्षविह्वलाः
नगरातील बालिका, आनंदाने भरून, तेथे आल्या.
श्रुत्वा तु सुन्दरं गीतं सुतानस्वरसंयुतम्
सुंदर आणि मधुर स्वरांनी सजलेले गाणे ऐकून,
मूर्छां संप्राप सा दुर्गा ददर्श हृदि शङ्करम्
दुर्गेला चक्कर आली आणि तिने आपल्या अंतःकरणात शंकराचे दर्शन घेतले.
विभूतिभूषणं रम्यमस्थिमालां सुनिर्मलाम्
विभूतीने सुशोभित, सुंदर आणि निर्मळ अस्थिमाळ घातलेला,
मालाहस्तं पंचवक्त्रं नागयज्ञोपवीतकम्
हातात माळ, पाच तोंडे, आणि नागाचे यज्ञोपवीत घातलेला,
हृदयस्थं हरं दृष्ट्वा मनसा तं ननाम सा 4.40.
हृदयात विराजमान असलेला हर पाहून, तिने मनोभावे त्याला वंदन केले.
एवं दत्त्वा शिवस्तस्य चान्तर्धानं चकार सः
अशा प्रकारे वर देऊन, शंकर तेथून अदृश्य झाले.
ददर्श चक्षुरुन्मील्य भिक्षुकं गायकं पुरः
डोळे उघडून त्याने आपल्या समोर एक भिक्षेकरी गायक उभा आहे हे पाहिलं.
दातुं ययौ सा रत्नानि स्वर्णपात्रस्थितानि च
ती त्याला द्यायला दागिने आणि सोन्याच्या ताटलीत ठेवलेली रत्ने घेऊन गेली.
पुनश्च नर्तनं कर्तुमुद्यतः कौतुकेन च
तो पुन्हा एकदा कुतूहलाने नाचायला सज्ज झाला.
भिक्षुकं भर्त्सयामास बहिः कर्तुमुवाच तम्
त्याने भिक्षेकऱ्याला झिडकारले आणि त्याला बाहेर जाऊन टाकायला सांगितले.
याञ्चामिमां प्रकुर्वन्तं दूरं कुरु सुभाषिणम्
हा गोड बोलणारा मागणी करणारा दूर नेऊन टाका.
ददर्श पुरतो भिक्षुं प्राङ्गणस्थं मनोहरम्
त्याने आपल्या समोर अंगणात उभा असलेला मोहक भिक्षेकरी पाहिला.
तन्मूर्तिध्यानविश्लेषशोकादुद्विग्नमानसः
त्या मूर्तीच्या ध्यानापासून दूर राहण्याच्या दुःखाने त्याचे मन अस्वस्थ झाले.
आज्ञां चकार स्वचरं बहिः कर्तुं च भिक्षुकम्
त्याने आपल्या सेवकाला भिक्षेकऱ्याला बाहेर घेऊन जाण्याची आज्ञा दिली.
न शशाक बहिः कर्तुं समीपं गन्तुमक्षमः 4.40.
तो त्याला बाहेर पाठवू शकला नाही, आणि जवळही जाऊ शकला नाही.
किरीटिनं कुण्डलिनं पीताम्बरधरं परम्
त्याने मुकुट, कुंडले घातलेला, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, श्रेष्ठ असा एक पाहिला.