मोक्षं वाञ्छसि चेद्देवि कृत्वा कान्तं स्वरूपिणम्
देवी, जर तुला मुक्ती हवी असेल, तर आपल्या स्वरूपाचा प्रियकर करून घे.
शिवश्च मङ्गले मोक्षे संहर्ता न च दृश्यते
शिव कल्याणात किंवा मुक्तीत संहारक म्हणून दिसत नाही.
तं च संहारकर्तारं यदि वाञ्छसि सुन्दरि
सुंदरी, जर तुला त्याला संहारकर्ता म्हणूनच हवं असेल,
न भविष्यति मोक्षस्ते स्वाभीष्टं देवसेवनम्
तर तुला मुक्ती मिळणार नाही, आणि तुझ्या इच्छेप्रमाणे देवांची सेवा होणार नाही.
शीघ्रं पितुर्गृहं गच्छ तत्र द्रक्ष्यसि शंकरम्
लवकर आपल्या वडिलांच्या घरी जा; तिथे तुला शंकर दिसेल.
इत्युक्त्वा पार्वतीं विप्रस्तत्रैवान्तरधीयत
असं म्हणून त्या ऋषीने पार्वतीला सांगितलं आणि तिथेच अदृश्य झाला.
पार्वत्यागमनं श्रुत्वा मेनका च हिमालयः
पार्वती येत आहे हे ऐकून मेनका आणि हिमालय,
संस्थाप्य मंगलघटान्राजवर्त्मनि राधिके
राजमार्गावर मंगलकलश ठेवले, हे राधिके,
पट्टसूत्रसन्निबद्धरसालपल्लवान्वितैः 4.40.
रसायाच्या फांद्या रेशमी दोऱ्यांनी बांधून,
पतिपुत्रवतीयोषित्समूहैर्दीपहस्तकैः
पती आणि मुले असलेल्या स्त्रिया, हातात दिवे घेऊन,
सुपुण्यैर्ब्राह्मणैश्चापि मुनिभिर्ब्रह्मचारिभिः
पुण्यवान ब्राह्मण, तसेच ऋषी आणि ब्रह्मचारी,
पुरोहितैश्च संयुक्तैः कुर्वद्भिर्मङ्गलध्वनिम् ।। सुचारुमालतीमालाहस्तैः शस्तैः प्रशंसितैः
पुरोहित, मंगलध्वनी करणारे, सुंदर मालतीच्या माळा हातात असलेले, उत्तम आणि सर्वांनी प्रशंसित असे.
नानाप्रकारवाद्यैश्च शंखध्वनिसुनादितैः
विविध वाद्यांच्या गजरात आणि शंखांच्या निनादात,
प्रविश्य नगरं दुर्गा ददर्श पितरौ पुरः
दुर्गा नगरात प्रवेशली आणि समोर आईवडिलांना पाहिले.
प्रसन्नवदना देवी चालिभिः प्रणनाम तौ
हसऱ्या चेहऱ्याने देवी आपल्या सखींसह त्यांना वंदन करू लागली.
हे वत्से वत्सेत्युच्चार्य रुदन्तौ प्रेमविह्वलौ
“माझ्या लेकी, माझ्या लेकी!” असे हाक मारत, दोघेही प्रेमाने भारावून रडू लागले.
स्त्रियो निर्मंच्छनं चक्रुर्विप्रा युयुजुराशिषम्
स्त्रियांनी मांगल्याचे विधी केले आणि ब्राह्मणांनी आशीर्वाद दिले.
मङ्गलं कारयामास पाठयामास छान्दसम्
मांगल्याचे कार्यक्रम घडवले गेले आणि वेदांचे मंत्र पठण झाले.
सुखेन वसतौ तौ हि हर्षनिर्भरमानसौ 4.40.
ते दोघेही आनंदाने, मनात अपार हर्ष घेऊन राहू लागले.
मेनकाकन्यया सार्द्धमुवास प्राङ्गणे मुदा
ती मेनकेच्या कन्येसह अंगणात आनंदाने राहू लागली.
सहसैक आजगाम मेनकासन्निधिं मुदा
अचानक एक जण आनंदाने मेनकेच्या समोर आला.
कृत्वा विभूतिगात्रोऽतिवृद्धोऽतीव जरातुरः
त्याने अंगावर विभूती लावली होती, फार वृद्ध आणि वार्धक्याने थकलेला होता.
जगौ मम गुणाख्यानं कृत्वा नृत्यं मनोहरम्
त्याने माझ्या गुणांचे गायन केले आणि मोहक नृत्य सादर केले.
आजग्मुर्नागरा बाला बालिका हर्षविह्वलाः
नगरातील बालिका, आनंदाने भरून, तेथे आल्या.
श्रुत्वा तु सुन्दरं गीतं सुतानस्वरसंयुतम्
सुंदर आणि मधुर स्वरांनी सजलेले गाणे ऐकून,
मूर्छां संप्राप सा दुर्गा ददर्श हृदि शङ्करम्
दुर्गेला चक्कर आली आणि तिने आपल्या अंतःकरणात शंकराचे दर्शन घेतले.
विभूतिभूषणं रम्यमस्थिमालां सुनिर्मलाम्
विभूतीने सुशोभित, सुंदर आणि निर्मळ अस्थिमाळ घातलेला,
मालाहस्तं पंचवक्त्रं नागयज्ञोपवीतकम्
हातात माळ, पाच तोंडे, आणि नागाचे यज्ञोपवीत घातलेला,
हृदयस्थं हरं दृष्ट्वा मनसा तं ननाम सा 4.40.
हृदयात विराजमान असलेला हर पाहून, तिने मनोभावे त्याला वंदन केले.
एवं दत्त्वा शिवस्तस्य चान्तर्धानं चकार सः
अशा प्रकारे वर देऊन, शंकर तेथून अदृश्य झाले.