यत्र यत्र जनुर्लब्ध्वा लभिष्यामि शिवं परम्
मी जिथे जिथे जन्म घेईन, तिथे तिथे मला परम शिव मिळेल.
सर्वा हि स्वप्रियं लब्धुं लभन्ति जन्म वाञ्छितम्
सर्व स्त्रियांनाही आपला प्रियकर आणि इच्छित जन्म मिळतोच.
प्राक्तनीयो हि यो भर्ता स तासां प्रतिजन्मनि
पूर्वजन्मातील जो पती असतो, तो प्रत्येक जन्मात त्यांचाच असतो.
तद्देहमिह न प्राप्य कृत्वा घोरतरं तपः
तो देह इथे न मिळाल्यामुळे, मी आणखी कठोर तपश्चर्या केली.
इत्युक्त्वा पार्वती तत्र तत्पुरः प्रविवेश ह
असं म्हणून पार्वती तिथे त्याच्या पुढे आत गेली.
वह्निप्रवेशं कुर्वन्त्याः पार्वत्याः परमेश्वरि
पार्वती अग्नीत प्रवेश करत असताना, हे परमेश्वरी,
क्षणं तदन्तरे स्थित्वा चोत्पतन्तीं शिवां शिवः
ती तिथे क्षणभर थांबली आणि मग शिवाने वर चढणाऱ्या देवीला पाहिलं.
श्रीमहादेव उवाच न दग्धो वह्निना देहो न च प्राप्तो मनीषितः
श्रीमहादेव म्हणाले — अग्नीने शरीर जळलं नाही, आणि इच्छित फलही मिळालं नाही.
शिवं कल्याणरूपं च भर्तारं कर्तुमिच्छसि 4.40.
तुला शिव, जो कल्याणमूर्ती आहे, त्याला पती करायची इच्छा आहे.
संहर्तारं च भर्तारं यदीच्छसि शुचिस्मिते
शुद्ध हास्य असलेल्या देवी, जर तुला संहार करणारा पती म्हणून हवा असेल,
मोक्षं वाञ्छसि चेद्देवि कृत्वा कान्तं स्वरूपिणम्
देवी, जर तुला मुक्ती हवी असेल, तर आपल्या स्वरूपाचा प्रियकर करून घे.
शिवश्च मङ्गले मोक्षे संहर्ता न च दृश्यते
शिव कल्याणात किंवा मुक्तीत संहारक म्हणून दिसत नाही.
तं च संहारकर्तारं यदि वाञ्छसि सुन्दरि
सुंदरी, जर तुला त्याला संहारकर्ता म्हणूनच हवं असेल,
न भविष्यति मोक्षस्ते स्वाभीष्टं देवसेवनम्
तर तुला मुक्ती मिळणार नाही, आणि तुझ्या इच्छेप्रमाणे देवांची सेवा होणार नाही.
शीघ्रं पितुर्गृहं गच्छ तत्र द्रक्ष्यसि शंकरम्
लवकर आपल्या वडिलांच्या घरी जा; तिथे तुला शंकर दिसेल.
इत्युक्त्वा पार्वतीं विप्रस्तत्रैवान्तरधीयत
असं म्हणून त्या ऋषीने पार्वतीला सांगितलं आणि तिथेच अदृश्य झाला.
पार्वत्यागमनं श्रुत्वा मेनका च हिमालयः
पार्वती येत आहे हे ऐकून मेनका आणि हिमालय,
संस्थाप्य मंगलघटान्राजवर्त्मनि राधिके
राजमार्गावर मंगलकलश ठेवले, हे राधिके,
पट्टसूत्रसन्निबद्धरसालपल्लवान्वितैः 4.40.
रसायाच्या फांद्या रेशमी दोऱ्यांनी बांधून,
पतिपुत्रवतीयोषित्समूहैर्दीपहस्तकैः
पती आणि मुले असलेल्या स्त्रिया, हातात दिवे घेऊन,
सुपुण्यैर्ब्राह्मणैश्चापि मुनिभिर्ब्रह्मचारिभिः
पुण्यवान ब्राह्मण, तसेच ऋषी आणि ब्रह्मचारी,
पुरोहितैश्च संयुक्तैः कुर्वद्भिर्मङ्गलध्वनिम् ।। सुचारुमालतीमालाहस्तैः शस्तैः प्रशंसितैः
पुरोहित, मंगलध्वनी करणारे, सुंदर मालतीच्या माळा हातात असलेले, उत्तम आणि सर्वांनी प्रशंसित असे.
नानाप्रकारवाद्यैश्च शंखध्वनिसुनादितैः
विविध वाद्यांच्या गजरात आणि शंखांच्या निनादात,
प्रविश्य नगरं दुर्गा ददर्श पितरौ पुरः
दुर्गा नगरात प्रवेशली आणि समोर आईवडिलांना पाहिले.
प्रसन्नवदना देवी चालिभिः प्रणनाम तौ
हसऱ्या चेहऱ्याने देवी आपल्या सखींसह त्यांना वंदन करू लागली.
हे वत्से वत्सेत्युच्चार्य रुदन्तौ प्रेमविह्वलौ
“माझ्या लेकी, माझ्या लेकी!” असे हाक मारत, दोघेही प्रेमाने भारावून रडू लागले.
स्त्रियो निर्मंच्छनं चक्रुर्विप्रा युयुजुराशिषम्
स्त्रियांनी मांगल्याचे विधी केले आणि ब्राह्मणांनी आशीर्वाद दिले.
मङ्गलं कारयामास पाठयामास छान्दसम्
मांगल्याचे कार्यक्रम घडवले गेले आणि वेदांचे मंत्र पठण झाले.
सुखेन वसतौ तौ हि हर्षनिर्भरमानसौ 4.40.
ते दोघेही आनंदाने, मनात अपार हर्ष घेऊन राहू लागले.
मेनकाकन्यया सार्द्धमुवास प्राङ्गणे मुदा
ती मेनकेच्या कन्येसह अंगणात आनंदाने राहू लागली.