तत्र स्नात्वा विप्रदत्तं विष्णुमन्त्रं जजाप सः
तेथे स्नान करून त्याने ब्राह्मणाने दिलेला विष्णूचा मंत्र जपला.
महारण्ये च घोरे च अश्वत्थमूलसन्निधौ
मोठ्या आणि भयानक अशा जंगलात, अश्वत्थाच्या झाडाखाली,
शौनक उवाच दत्तं परं श्रींहरेश्च तद्भवान्वक्तु मर्हति
शौनक म्हणाले: श्रीहरीने दिलेले ते श्रेष्ठ धन, हे महोदय, आपण सांगावे.
सौतिरुवाच द्वाविंशत्यक्षरो मन्त्रो वेदेषु च सुदुर्लभः
सुत म्हणाले: बायावीस अक्षरांचा तो मंत्र, जो वेदांतही फार दुर्मिळ आहे,
तं च ब्रह्मा ददौ भक्त्या कुमाराय च धीमते
तो मंत्र ब्रह्मदेवाने भक्तीने त्या बुद्धिमान कुमाराला दिला.
ॐ श्रीं नमो भगवते रास मण्डलेश्वराय 1.21.
ॐ श्रीं नमो भगवते रासमंडलेश्वराय.
महापुरुषस्तोत्रं च पूर्वोक्तं कवचं च यत्
महापुरुषाचे स्तोत्र आणि पूर्वी सांगितलेले कवच,
तेजोमण्डलरूपे च सूर्य्यकोटिसमप्रभे
प्रकाशमंडलाच्या रूपात, जणू दहा कोटी सूर्यांसारखे तेजस्वी,
ध्यायन्ते वैष्णवा रूपं तदभ्यन्तरसन्निधौ
वैष्णव त्या रूपाचे अंतःकरणात ध्यान करतात.
नवीनजलदश्यामं शरत्पङ्कजलोचनम्
नव्या पावसाच्या मेघासारखा श्यामवर्ण, शरद ऋतूतील कमळासारखी डोळे,
मुक्तापङ्क्तिविनिन्दैकदन्तपंक्तिमनोहरम्
मोत्यांच्या माळेलाही लाजवतील अशी सुंदर दातांची रांग,
कोटिकन्दर्पलावण्यं लीलाधाम मनोहरम्
कोटी कोटी मदनांपेक्षा अधिक सुंदर, लीलांनी भरलेले मनोहर स्वरूप,
त्रिभङ्गसङ्गि वा युक्तं द्विभुजं पीतवाससम्
त्रिभंग मुद्रेत उभा, दोन हात असलेला, पिवळ्या वस्त्रात,
रत्नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजितम्
रत्नांच्या कुंडलांच्या जोडीने गाल उजळलेले,
शोभितं जानुपर्य्यन्तं मालतीवनमालया
गुडघ्यापासून वरच्या भागात मोगऱ्यांच्या फुलांची माळ घातलेली शोभून दिसत होती.
मणिना कौस्तुभेन्द्रेण वक्षस्थलसमुज्ज्वलम् 1.21.
त्याचे छाती कौस्तुभ मणीमुळे उजळून निघाली होती.
स्थिरयौवनयुक्ताभिर्वेष्टिताभिश्च सन्ततम्
सदैव ताज्या आणि तरुण स्त्रियांमध्ये तो वेढलेला होता.
ब्रह्मविष्णुशिवाद्यैश्च पूजितं वन्दितं स्तुतम्
ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतरांनी त्याची पूजा केली, वंदना केली आणि स्तुती केली.
निर्लिप्तं साक्षिरूपं च निर्गुणं प्रकृतेः परम्
तो कुठल्याही गोष्टीला न लागलेला, साक्षीभावाने असलेला, गुणरहित आणि निसर्गापलीकडचा आहे.
इदं ते कथितं ध्यानं स्तोत्रं च कवचं मुने
हे ध्यान, स्तोत्र आणि कवच मी तुला सांगितले आहे, हे मुनी.
साम्प्रतं बालकस्तस्थौ ध्यानस्थस्तत्र शौनक
त्या वेळी तो मुलगा तिथे ध्यानस्थ अवस्थेत बसून राहिला, हे शौनक.
शक्तिमान्परिपुष्टश्च सिद्धमन्त्रप्रभावत
सिद्ध मंत्राच्या प्रभावामुळे तो सामर्थ्यशाली आणि पुष्ट झाला होता.
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम्
रत्नांच्या सिंहासनावर बसलेला आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेला होता.
गोपैर्गोपाङ्गनाभिश्च वेष्टितं पीतवाससम्
गोप आणि गोपींनी वेढलेला, पिवळ्या वस्त्रात होता.
ब्रह्मविष्णुशिवाद्यैश्च स्तूयमानं परात्परम्
ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतरांनी त्याची स्तुती केली; तो सर्वश्रेष्ठ आहे.
विरराम च शोकार्तो यदा तद्द्रष्टुमक्षमः 1.21.
तो दुःखाने व्याकुळ होऊन, ते दृश्य पाहू न शकल्याने थांबला.
बभूवाकाशवाणीति रुदन्तं बालकं प्रति
रडणाऱ्या त्या मुलाकडे आकाशातून आवाज आला.
सकृद्यद्दर्शितं रूपं तदेव नाधुना पुनः
एकदा दाखवलेले ते रूप आता पुन्हा दिसणार नाही.
एतस्मिन्विग्रहेऽतीते संप्राप्ते दिव्यविग्रहे
ते रूप नाहीसे झाल्यावर दिव्य रूप प्रकट झाले.
इति श्रुत्वा बालकश्च विरराम मुदाऽन्वितः
हे ऐकून तो मुलगा आनंदाने शांत झाला.