सुगन्धिचन्दनं चारु कस्तूरीकुङ्कुमान्वितम्
सुगंधी, सुंदर चंदन, कस्तुरी आणि केशर मिसळून अर्पण केलं.
भक्त्या पूजां चकाराथ पुष्पवृष्टिं च तुष्टये
भक्तीने पूजा केली आणि समाधानासाठी फुलांची वृष्टी केली.
रत्नप्रदीपशतकं समन्ताद्धूपमुत्तमम्
शंभरत्नांनी सजवलेले शंभर दिवे आणि चारही बाजूंनी उत्कृष्ट धूप लावला.
सुगन्धिशीततोयं च पानार्थं पार्वती ददौ
पार्वतीने पिण्यासाठी सुगंधी, थंड पाणी दिले.
दुर्लभां कामधेनुं च स्वर्णशृङ्गसमन्विताम् 4.39.
तिने सोन्याच्या शिंगांनी सजलेली, दुर्मिळ अशी कामधेनूही दिली.
दत्त्वा षोडशोपचारं प्रणनाम पुनः पुनः
सोळा उपचार अर्पण करून, तिने पुन्हा पुन्हा वंदन केले.
शुश्रावाप्सरसां वक्त्राद्देवीमिन्द्रो महेश्वरः
अप्सरांच्या तोंडून देवी, इंद्र आणि महेश्वर यांनी ऐकले.
दूतद्वारा कामदेवमानिनाय त्वरान्वितः
दूतामार्फत त्याने आदराने आणि घाईने कामदेवाला आणले.
तूर्णं प्रस्थापयामास तं च यत्र शिवः शिवा
त्याने लगेचच त्याला जिथे शिव आणि पार्वती होते तिथे पाठवले.
प्रसन्नवदनः श्रीमान्यत्र शक्तियुतः शिवः
तेथे प्रसन्न चेहरा असलेला, तेजस्वी आणि शक्तिमान शिव होते.
शान्तं त्रैलोक्यकान्तं च प्रसन्नवदनेक्षणम्
शांत, त्रैलोक्याला प्रिय, आणि प्रसन्न हास्याने पाहणारे होते.
चिक्षेपास्त्रं दुर्निवार्यममोघं शंकरे मुदा
आनंदाने त्याने शंकरावर थांबवता न येणारे, अचूक अस्त्र सोडले.
आकाश इव निर्लिप्ते निर्लिप्ते परमात्मनि
आकाशासारखा स्पर्शरहित, आणि परमात्म्यासारखा अलिप्त.
चकम्पे पुरतः स्थित्वा दृष्ट्वा मृत्युंजयं विभुम्
समोर उभा राहून, मृत्यूंवर विजय मिळवणाऱ्या प्रभूला पाहून तो थरथरला.
चक्रुः स्तुतिं च स्तोत्रेण शंकरं त्रिदशेश्वरम् ।।4.39.५०. स्तुतिं कुर्वत्सु देवेषु स वह्निः शंभुसंभवः
सर्व देवांनी स्तोत्रांनी शंकराची स्तुती केली. देव स्तुती करत असताना, शंभूपासून उत्पन्न झालेली ती ज्वाळा,
जज्वालोर्ध्वशिखो दीप्तः प्रलयाग्निशिखोपमः भ्रामंभ्रामं च परितः पपात मदनोपरि
ती प्रलयाग्नीच्या ज्वाळेसारखी तेजस्वी होऊन वर उडाली, सर्वत्र फिरली आणि कामदेवावर पडली.
बभूव भस्मसात्कामः क्षणेन हरकोपतः
हराच्या रागामुळे क्षणातच कामदेव राख झाला.
विललाप बहुतरं हरस्य पुरतो रतिः
रतीने हरासमोर फार रडले.
रतिमूचुः सुराः सर्वे रुरुदुश्च मुहुर्मुहुः
सर्व देवांनी रतीचे सांत्वन केले आणि पुन्हा पुन्हा रडले.
वयं तं जीवयिष्यामो लभिष्यसि प्रियं पुनः
आम्ही त्याला पुन्हा जिवंत करू; तुला तुझा प्रिय पुन्हा मिळेल.
दृष्ट्वा रतेर्विलापं च मूर्च्छां संप्राप पार्वती
रतीचं दुःख पाहून पार्वती बेशुद्ध पडली.
रुदन्तीं पार्वतीं त्यक्त्वा स्वस्थानं प्रययौ शिवः
रडणारी पार्वती मागे ठेवून शिव आपल्या स्थानावर गेला.
रूपयौवनयोर्गर्वं तत्याज शैलकन्यका
शैलराजकन्येने आपल्या सौंदर्याचा आणि तारुण्याचा अभिमान सोडला.
सुराश्च रतिमाश्वास्य सर्वे जग्मुः स्वमन्दिरम् 4.39.
देवतांनी रतीला धीर देऊन आपापल्या घरी परत गेले.
स्तुत्वा रुदित्वा शोकेन भयेन कामकामिनी
स्तुती करून, रडून, दुःख आणि भीतीने व्याकुळ झालेली ती कामिनी—
न जगाम पितुर्गेहं पार्वती सा तु लज्जया
पार्वती लाजेने वडिलांच्या घरी गेली नाही.
प्रजग्मुः सहचारिण्यस्तत्पश्चाच्छोकविह्वलाः
तिच्या सख्या दुःखाने व्याकुळ होऊन नंतर निघून गेल्या.
सुचिरं च तपस्तप्त्वा सा संप्राप त्रिलोचनम्
खूप काळ कठोर तप करून तिने त्रिनयनाला प्राप्त केलं.
इत्येवं कथितं सर्वं पार्वतीदर्पमोक्षणम्
अशी ही पार्वतीच्या अभिमानातून मुक्त होण्याची सर्व कथा सांगितली.
श्रीराधिकोवाच सुन्दरं श्रुतिपीयूषं निगूढं ज्ञानकारणम्
श्रीराधिकेने म्हटलं: हे सुंदर, वेदांप्रमाणे मधुर, गूढ आणि ज्ञान देणारं आहे.