भावानुरक्ता हर्षेण जगाम शिवसंनिधिम्
मनापासून प्रेमाने आणि आनंदात ती शिवाच्या सान्निध्यात गेली.
सप्तप्रदक्षिणं कृत्वा सस्मिता प्रणनाम सा
सात प्रदक्षिणा घालून, ती हसत नमस्कार करू लागली.
सुंदरं लभ भर्तारं सुन्दरीत्याशिषं ददौ
'सुंदर बायो, तुला सुंदर पती लाभो,' असा आशीर्वाद तिने दिला.
पुत्रस्ते भविता साध्वि नारायणसमो गुणैः
साध्वी, तुझा मुलगा गुणांनी नारायणासारखा होईल.
ब्रह्माण्डेषु च सर्वेषु सर्वेषां च परा भव 4.39.
सर्व ब्रह्मांडांत आणि सर्वांमध्ये तू श्रेष्ठ हो.
सप्तजन्मनि तुष्टोऽहं तत्फलं लभ सुन्दरि
सात जन्मांकरिता मी तुष्ट आहे; हे फळ तू घे, सुंदर बाई.
आस्था च यादृशी यासां सिद्धिस्तासां च तादृशी
जशी श्रद्धा, तशी त्यांना सिद्धी मिळते.
दध्यौ योगासनं कृत्वा योगीशो व्याघ्रचर्मणि
योगीश्वराने व्याघ्रचर्मावर बसून ध्यान धारण केले.
चकार मार्जनं भक्त्या वह्निशौचेन वाससा
त्याने भक्तीने शुद्धी केली, अग्निपरिशुद्ध वस्त्रांनी स्वच्छता केली.
अपूर्वं कांस्यपात्रस्थं नैवेद्यं प्रददौ किल
त्याने कांस्याच्या पातेल्यात ठेवलेलं अद्भुत नैवेद्य अर्पण केलं.
सुगन्धिचन्दनं चारु कस्तूरीकुङ्कुमान्वितम्
सुगंधी, सुंदर चंदन, कस्तुरी आणि केशर मिसळून अर्पण केलं.
भक्त्या पूजां चकाराथ पुष्पवृष्टिं च तुष्टये
भक्तीने पूजा केली आणि समाधानासाठी फुलांची वृष्टी केली.
रत्नप्रदीपशतकं समन्ताद्धूपमुत्तमम्
शंभरत्नांनी सजवलेले शंभर दिवे आणि चारही बाजूंनी उत्कृष्ट धूप लावला.
सुगन्धिशीततोयं च पानार्थं पार्वती ददौ
पार्वतीने पिण्यासाठी सुगंधी, थंड पाणी दिले.
दुर्लभां कामधेनुं च स्वर्णशृङ्गसमन्विताम् 4.39.
तिने सोन्याच्या शिंगांनी सजलेली, दुर्मिळ अशी कामधेनूही दिली.
दत्त्वा षोडशोपचारं प्रणनाम पुनः पुनः
सोळा उपचार अर्पण करून, तिने पुन्हा पुन्हा वंदन केले.
शुश्रावाप्सरसां वक्त्राद्देवीमिन्द्रो महेश्वरः
अप्सरांच्या तोंडून देवी, इंद्र आणि महेश्वर यांनी ऐकले.
दूतद्वारा कामदेवमानिनाय त्वरान्वितः
दूतामार्फत त्याने आदराने आणि घाईने कामदेवाला आणले.
तूर्णं प्रस्थापयामास तं च यत्र शिवः शिवा
त्याने लगेचच त्याला जिथे शिव आणि पार्वती होते तिथे पाठवले.
प्रसन्नवदनः श्रीमान्यत्र शक्तियुतः शिवः
तेथे प्रसन्न चेहरा असलेला, तेजस्वी आणि शक्तिमान शिव होते.
शान्तं त्रैलोक्यकान्तं च प्रसन्नवदनेक्षणम्
शांत, त्रैलोक्याला प्रिय, आणि प्रसन्न हास्याने पाहणारे होते.
चिक्षेपास्त्रं दुर्निवार्यममोघं शंकरे मुदा
आनंदाने त्याने शंकरावर थांबवता न येणारे, अचूक अस्त्र सोडले.
आकाश इव निर्लिप्ते निर्लिप्ते परमात्मनि
आकाशासारखा स्पर्शरहित, आणि परमात्म्यासारखा अलिप्त.
चकम्पे पुरतः स्थित्वा दृष्ट्वा मृत्युंजयं विभुम्
समोर उभा राहून, मृत्यूंवर विजय मिळवणाऱ्या प्रभूला पाहून तो थरथरला.
चक्रुः स्तुतिं च स्तोत्रेण शंकरं त्रिदशेश्वरम् ।।4.39.५०. स्तुतिं कुर्वत्सु देवेषु स वह्निः शंभुसंभवः
सर्व देवांनी स्तोत्रांनी शंकराची स्तुती केली. देव स्तुती करत असताना, शंभूपासून उत्पन्न झालेली ती ज्वाळा,
जज्वालोर्ध्वशिखो दीप्तः प्रलयाग्निशिखोपमः भ्रामंभ्रामं च परितः पपात मदनोपरि
ती प्रलयाग्नीच्या ज्वाळेसारखी तेजस्वी होऊन वर उडाली, सर्वत्र फिरली आणि कामदेवावर पडली.
बभूव भस्मसात्कामः क्षणेन हरकोपतः
हराच्या रागामुळे क्षणातच कामदेव राख झाला.
विललाप बहुतरं हरस्य पुरतो रतिः
रतीने हरासमोर फार रडले.
रतिमूचुः सुराः सर्वे रुरुदुश्च मुहुर्मुहुः
सर्व देवांनी रतीचे सांत्वन केले आणि पुन्हा पुन्हा रडले.
वयं तं जीवयिष्यामो लभिष्यसि प्रियं पुनः
आम्ही त्याला पुन्हा जिवंत करू; तुला तुझा प्रिय पुन्हा मिळेल.