चारुचम्पकवर्णाभं स्तनयुग्मं मनोहरम्
तिच्या उन्नत आणि मोहक स्तनांचा रंग सुंदर चंपक फुलांसारखा तेजस्वी होता.
मध्यं मनोहरं क्षीणं निम्ननाभिस्थलोज्ज्वलम्
तिची कंबर नाजूक, आकर्षक आणि तिच्या नाभीचा गडद खळगा उजळून निघाला होता.
रम्भास्तंभविनिंद्यैकमूरुयुग्मं मनोहरम्
तिच्या सुडौल आणि सुंदर मांड्या केळीच्या देठांपेक्षाही देखण्या वाटत होत्या.
स्थलपद्मप्रभामुष्टपदयुग्मं मनोहरम्
तिचे पाय कमळाच्या फुलासारखे तेजस्वी आणि मनमोहक दिसत होते.
दधतं रत्नमञ्जीरं राजहंसानुकारि च
तिच्या पायात रत्नजडित पैंजण होते आणि तिची चाल राजहंसासारखी मोहक होती.
करं सुकोमलतरं सुन्दरं कनकप्रभम्
तिचा हात अतिशय मऊ, सुंदर आणि सोन्यासारखा चमकत होता.
बिभ्रत्सद्रत्नमुकुरं लीलाकमलमुज्ज्वलम् 4.38.
तिने एका हातात रत्नजडित आरसा आणि दुसऱ्या हातात खेळकरपणे तेजस्वी कमळ धरले होते.
दृष्ट्वा स्वरूपमतुलं दध्यौ शङ्करमीश्वरम्
तिचे अनुपम रूप पाहून त्याने शंकर या परमेश्वराचा स्मरण केला.
पितरं मातरं बन्धुं साध्वीवर्गं सहोदरम्
त्याने वडील, आई, आप्तेष्ट, सती स्त्रियांचा समूह आणि भाऊ यांचा विचार केला.
अथ शैलेश्वरस्तत्र ददर्श चन्द्रशेखरम्
मग त्या पर्वतराजाने तिथे चंद्रशेखराला पाहिले.
दधतं संस्कृतां मालां जपन्तं मम नामकम्
त्याने त्याला सुंदर माळ घातलेला आणि माझे नाव जप करताना पाहिले.
वृषभस्थं शूलपाणिं सर्वभूषणराजितम्
त्याने त्याला वृषभावर बसलेला, त्रिशूल हातात घेतलेला आणि सर्व अलंकारांनी सजलेला पाहिले.
शुद्धस्फटिकसंकाशं व्याघ्रचर्मधरं परम्
त्याने त्याला शुद्ध स्फटिकासारखा तेजस्वी, वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेला आणि श्रेष्ठ असा पाहिले.
पञ्चवक्त्रं त्रिनयनं सूर्यकोटिसमप्रभम्
त्याने त्याला पाच तोंडांचा, तीन डोळ्यांचा आणि कोटी सूर्यांसारखा तेजस्वी पाहिले.
शिववामे महाकालं दक्षिणे नन्दिकेश्वरम्
शिवाच्या डाव्या बाजूला महाकाळ आणि उजव्या बाजूला नंदिकेश्वर होते.
वेतालान्क्षेत्रपालांश्च भैरवान्भीमविक्रमान्
त्याने वेताळ, क्षेत्रपाल आणि भीषण सामर्थ्य असलेले भैरव पाहिले.
जैगीषव्यं देवलं च काणादं गौतमं तथा 4.38.
त्याने जैगीषव्य, देवल, काणाद आणि गौतम यांनाही पाहिले.
जाजलिं करखं कर्णं लोमशं सूर्यवर्चसम्
त्याने जाजलि, करख, कर्ण, लोमश आणि सूर्यवर्चस यांनाही पाहिले.
शातातपं पारिभद्रमष्टावक्रं मरुद्भवम्
शातातप, पारिभद्र, अष्टावक्र आणि मरुद्भव —
मूर्ध्ना निपत्य भूमौ स दण्डवत्संपुटाञ्जलिः ननाम चाश्रुनेत्रः स पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने आपले डोके जमिनीवर ठेवून, दोन्ही हात जोडून दंडवत घातला; त्याच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले, अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो नम्रपणे वाकला.
धर्मदत्तेन स्तोत्रेण तुष्टाव परमेश्वरम्
धर्मदत्ताने रचलेल्या स्तोत्राने त्याने परमेश्वराची स्तुती केली.
हिमालय उवाच
हिमालय म्हणाला:
त्वं शिवः शिवदोऽनन्तः सर्वसंहारकारकः
तूच शिव आहेस, मंगल देणारा आहेस, अनंत आहेस आणि सर्वांचा संहार करणारा आहेस.
प्रकृतः प्रकृतीशश्च प्राकृतः प्रकृतेः परः येषु रूपेषु यत्प्रीतिस्तत्तद्रूपं बिभर्षि च
तूच स्वाभाविक, निसर्गाचा स्वामी, आद्य आणि निसर्गापलीकडचा आहेस; ज्या रूपात आनंद आहे, तेच रूप तू धारण करतोस.
सूर्यस्त्वं सृष्टिजनक आधारः सर्वतेजसाम्
तूच सूर्य आहेस, सृष्टीचा जनक आहेस आणि सर्व तेजाचा आधार आहेस.
वायुस्त्वं वरुणस्त्वं च त्वमग्निः सर्वदाहकः
तूच वायू आहेस, तूच वरुण आहेस, तूच अग्नी आहेस, सर्वांना जाळणारा आहेस.
मृत्युञ्जयो मृत्युमृत्युः कालकालो यमान्तकः ।। 4.38.
तू मृत्यूंवर विजय मिळवणारा आहेस, मृत्यूचा मृत्यू आहेस, काळाचा काळ आहेस आणि यमाचा अंत करणारा आहेस.
वेदस्त्वं वेदकर्ता च वेदवेदाङ्गपारगः
तूच वेद आहेस, वेदाचा कर्ता आहेस आणि वेद व त्याचे अंग जाणणारा आहेस.
मन्त्रस्त्वं हि जपस्त्वं हि तपस्त्वं तत्फलप्रदः
तूच मंत्र आहेस, जप आहेस, तप आहेस आणि त्या तपाचे फळ देणारा आहेस.
अहो सरस्वतीबीजं कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वरः
अहो, तू सरस्वतीचे बीज आहेस; इथे तुला कोण स्तुती करू शकेल, हे ईश्वर?