चकार वेषमतुलं दधार वस्त्रमुत्तमम्
तिने अनुपम वेष केला आणि उत्तम वस्त्र परिधान केले.
पारिजातप्रसूनानां मालां चन्दनसंयुताम्
तिने पारिजात फुलांची आणि चंदनाने सुगंधित केलेली माळ घातली.
रत्नसिंहासनस्था सा ददर्श दर्पणे मुखम्
रत्नांच्या सिंहासनावर बसून तिने आरशात आपले मुख पाहिले.
आरक्त नेत्रयुगलं निर्मलाञ्जनसंयुतम्
तिची डोळ्यांची जोडी किंचित लालसर आणि स्वच्छ काजळ लावलेली होती.
सुकोमलौष्ठयुगुलं ताम्बूलरागसंयुतम्
तिचे ओठ मऊ आणि सुंदर, तांबूलाच्या रंगाने रंगलेले होते.
रत्नकुंडलदीप्त्या च गंडस्थलविराजितम्
रत्नांच्या कुंडलांच्या तेजाने तिचे गाल उजळून निघाले होते.
अत्यनिर्वचनीयं च दन्तपंक्तिमनोहरम् 4.38.
तिच्या दातांची रांग वर्णन करता येणार नाही अशी मनोहारी होती.
गजमुक्तासमायुक्तं सुचारुनासिकोत्तमम्
तिच्या सुंदर नाकावर गजमुक्तेची नथ शोभत होती.
मालतीमाल्यसंयुक्तकबरीभारसंयुतम्
मोगऱ्याच्या माळांनी सजवलेल्या केसांचा गुच्छ तिच्या डोक्यावर शोभत होता.
तप्तकाञ्चन वर्णाभं चारुवक्षःस्थलोज्ज्वलम्
तिचे वक्षस्थळ ताज्या सोन्यासारख्या कांतीने उजळून निघाले होते.
चारुचम्पकवर्णाभं स्तनयुग्मं मनोहरम्
तिच्या उन्नत आणि मोहक स्तनांचा रंग सुंदर चंपक फुलांसारखा तेजस्वी होता.
मध्यं मनोहरं क्षीणं निम्ननाभिस्थलोज्ज्वलम्
तिची कंबर नाजूक, आकर्षक आणि तिच्या नाभीचा गडद खळगा उजळून निघाला होता.
रम्भास्तंभविनिंद्यैकमूरुयुग्मं मनोहरम्
तिच्या सुडौल आणि सुंदर मांड्या केळीच्या देठांपेक्षाही देखण्या वाटत होत्या.
स्थलपद्मप्रभामुष्टपदयुग्मं मनोहरम्
तिचे पाय कमळाच्या फुलासारखे तेजस्वी आणि मनमोहक दिसत होते.
दधतं रत्नमञ्जीरं राजहंसानुकारि च
तिच्या पायात रत्नजडित पैंजण होते आणि तिची चाल राजहंसासारखी मोहक होती.
करं सुकोमलतरं सुन्दरं कनकप्रभम्
तिचा हात अतिशय मऊ, सुंदर आणि सोन्यासारखा चमकत होता.
बिभ्रत्सद्रत्नमुकुरं लीलाकमलमुज्ज्वलम् 4.38.
तिने एका हातात रत्नजडित आरसा आणि दुसऱ्या हातात खेळकरपणे तेजस्वी कमळ धरले होते.
दृष्ट्वा स्वरूपमतुलं दध्यौ शङ्करमीश्वरम्
तिचे अनुपम रूप पाहून त्याने शंकर या परमेश्वराचा स्मरण केला.
पितरं मातरं बन्धुं साध्वीवर्गं सहोदरम्
त्याने वडील, आई, आप्तेष्ट, सती स्त्रियांचा समूह आणि भाऊ यांचा विचार केला.
अथ शैलेश्वरस्तत्र ददर्श चन्द्रशेखरम्
मग त्या पर्वतराजाने तिथे चंद्रशेखराला पाहिले.
दधतं संस्कृतां मालां जपन्तं मम नामकम्
त्याने त्याला सुंदर माळ घातलेला आणि माझे नाव जप करताना पाहिले.
वृषभस्थं शूलपाणिं सर्वभूषणराजितम्
त्याने त्याला वृषभावर बसलेला, त्रिशूल हातात घेतलेला आणि सर्व अलंकारांनी सजलेला पाहिले.
शुद्धस्फटिकसंकाशं व्याघ्रचर्मधरं परम्
त्याने त्याला शुद्ध स्फटिकासारखा तेजस्वी, वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेला आणि श्रेष्ठ असा पाहिले.
पञ्चवक्त्रं त्रिनयनं सूर्यकोटिसमप्रभम्
त्याने त्याला पाच तोंडांचा, तीन डोळ्यांचा आणि कोटी सूर्यांसारखा तेजस्वी पाहिले.
शिववामे महाकालं दक्षिणे नन्दिकेश्वरम्
शिवाच्या डाव्या बाजूला महाकाळ आणि उजव्या बाजूला नंदिकेश्वर होते.
वेतालान्क्षेत्रपालांश्च भैरवान्भीमविक्रमान्
त्याने वेताळ, क्षेत्रपाल आणि भीषण सामर्थ्य असलेले भैरव पाहिले.
जैगीषव्यं देवलं च काणादं गौतमं तथा 4.38.
त्याने जैगीषव्य, देवल, काणाद आणि गौतम यांनाही पाहिले.
जाजलिं करखं कर्णं लोमशं सूर्यवर्चसम्
त्याने जाजलि, करख, कर्ण, लोमश आणि सूर्यवर्चस यांनाही पाहिले.
शातातपं पारिभद्रमष्टावक्रं मरुद्भवम्
शातातप, पारिभद्र, अष्टावक्र आणि मरुद्भव —
मूर्ध्ना निपत्य भूमौ स दण्डवत्संपुटाञ्जलिः ननाम चाश्रुनेत्रः स पुलकाञ्चितविग्रहः
त्याने आपले डोके जमिनीवर ठेवून, दोन्ही हात जोडून दंडवत घातला; त्याच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले, अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो नम्रपणे वाकला.