चकार मालामस्थ्नां च भस्मना तनुलेपनम्
तिने हाडांची माळ घातली आणि अंगाला भस्म लावले.
सुषाव मेना तां देवीमतीव सुमनोहराम्
मेनांनी अत्यंत सुंदर आणि मोहक अशा देवीला जन्म दिला.
गुणप्रसूर्गुणान्सर्वान्सर्वरूपान्बिभर्त्ति सा
ती सर्व गुणांची जननी असून, सर्व गुण आणि सर्व रूपे तिच्यात आहेत.
बभूव वर्द्धमाना सा शुक्ले चन्द्रकला यथा
ती वाढू लागली, जशी शुद्ध चंद्राची कला वाढत जाते.
बभूवाकाशवाणी च तां संबोध्य जगत्प्रसूम्
आकाशातून एक वाणी आली आणि तिला, जगजननीला, संबोधले.
विनेश्वरं न तपसा प्राप्ता हि गर्भसम्भवम्
ईश्वराशिवाय, तिला तपाने मिळवता आले नाही, ती गर्भातूनच प्राप्त झाली.
मम जन्मान्तरीयं च भस्मास्थि च बिभर्ति यः
जो माझ्या मागील जन्मातील भस्म आणि हाडे वाहतो—
यो विदग्धश्च ब्रह्माण्डं बभ्राम मम शोकतः 4.38.
जो माझ्या दुःखाने व्याकुळ होऊन संपूर्ण ब्रह्मांडात भटकत राहिला—
दक्षयज्ञं यो बभञ्ज मम हेतोः कृपानिधिः
जो माझ्यासाठी करुणावश होऊन दक्षयज्ञाचा विध्वंस केला—
या यस्य पत्नी यो यस्या भर्ता प्राक्तनतः पुरा
पूर्वी कोण कुणाची पत्नी होती, आणि कोण कुणाचा पती होता—
सर्वरूपगुणाधारं मत्वा स्वमतिमानतः
सर्व रूपे आणि गुणांचा आधार म्हणून, प्रत्येकाने आपल्या समजुतीनुसार त्याला मानले—
सुन्दरीषु च सर्वासु मत्तो नास्त्येव सुन्दरी
सर्व सुंदर स्त्रियांमध्ये, माझ्यापेक्षा सुंदर दुसरी कोणीच नाही.
रूपयौवनवेषाणां पुमान्ग्राही स्वयोषिताम्
पुरुष आपल्या पत्नीच्या सौंदर्याला, तारुण्याला आणि रूपाला भुलतो.
हृदीति मत्वा गिरिजा तस्थौ हिमगिरेर्गृहे
'तो माझ्या हृदयात आहे' असे समजून गिरिजा हिमालयाच्या घरीच राहिली.
एतस्मिन्नन्तरे तूर्णं दूतः शैलेन्द्रसंसदि
इतक्यात, राजाच्या सभेत एक दूत झपाट्याने आला.
दूत उवाच आजगाम महादेवः सगणो वृषवाहनः
दूत म्हणाला, 'महादेव आपल्या गणांसह, वृषावर बसून आले आहेत.'
सिद्धिस्वरूपं सिद्धेशं योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुम् 4.38.
तो सिद्धीचे मूर्तिमंत रूप आहे, सिद्धांचा स्वामी, आणि योग्यांचा गुरुंचा गुरु आहे.
परमात्मस्वरूपं च सगुणं निर्गुणं विभुम्
तोच परब्रह्माचा स्वरूप, गुणांसह आणि गुणांशिवाय, सर्वत्र व्यापलेला आहे.
शैलो दूतवचः श्रुत्वा समुत्तस्थौ मुदाऽन्वितः
दूताचे बोल ऐकून पर्वतराज आनंदाने उठले.
देवी दूतवचः श्रुत्वा प्रसन्नवदनेक्षणा
देवीने दूताचे बोल ऐकून प्रसन्न आणि तेजस्वी चेहऱ्याने,
चकार वेषमतुलं दधार वस्त्रमुत्तमम्
तिने अनुपम वेष केला आणि उत्तम वस्त्र परिधान केले.
पारिजातप्रसूनानां मालां चन्दनसंयुताम्
तिने पारिजात फुलांची आणि चंदनाने सुगंधित केलेली माळ घातली.
रत्नसिंहासनस्था सा ददर्श दर्पणे मुखम्
रत्नांच्या सिंहासनावर बसून तिने आरशात आपले मुख पाहिले.
आरक्त नेत्रयुगलं निर्मलाञ्जनसंयुतम्
तिची डोळ्यांची जोडी किंचित लालसर आणि स्वच्छ काजळ लावलेली होती.
सुकोमलौष्ठयुगुलं ताम्बूलरागसंयुतम्
तिचे ओठ मऊ आणि सुंदर, तांबूलाच्या रंगाने रंगलेले होते.
रत्नकुंडलदीप्त्या च गंडस्थलविराजितम्
रत्नांच्या कुंडलांच्या तेजाने तिचे गाल उजळून निघाले होते.
अत्यनिर्वचनीयं च दन्तपंक्तिमनोहरम् 4.38.
तिच्या दातांची रांग वर्णन करता येणार नाही अशी मनोहारी होती.
गजमुक्तासमायुक्तं सुचारुनासिकोत्तमम्
तिच्या सुंदर नाकावर गजमुक्तेची नथ शोभत होती.
मालतीमाल्यसंयुक्तकबरीभारसंयुतम्
मोगऱ्याच्या माळांनी सजवलेल्या केसांचा गुच्छ तिच्या डोक्यावर शोभत होता.
तप्तकाञ्चन वर्णाभं चारुवक्षःस्थलोज्ज्वलम्
तिचे वक्षस्थळ ताज्या सोन्यासारख्या कांतीने उजळून निघाले होते.