बिभर्ति देहं सततं तव सौभाग्यवर्द्धनम्
ती नेहमी तुझ्या सौभाग्याची वाढ करणारे शरीर धारण करते.
अपूर्वं तव नैवेद्यं जन्ममृत्युजराहरम्
तुझे नैवेद्य अद्वितीय आहे, ते जन्म, मृत्यू आणि वार्धक्य दूर करते.
लिङ्गोपरि च यद्दत्तं तदेवाग्राह्यमीश्वर
लिंगावर जे काही अर्पण केले जाते, हे प्रभो, तेच स्वीकारावे.
इत्येवमुक्त्वा सा देवी देहं त्यक्तुं समुद्यता 4.37.
असे म्हणून ती देवी आपले शरीर सोडण्यास तयार झाली.
शंकर उवाच ममापराधमखिलं क्षन्तुमर्हसि सुन्दरि
शंकर म्हणाले: सुंदरि, माझे सर्व अपराध तू मला माफ कर.
मां भृत्यं तपसा क्रीतं कृपां कुरु ममोपरि
तपस्येने तुला प्राप्त झालेल्या या तुझ्या सेवकावर कृपा कर.
अहो गोलोकनाथस्थ गुणातीतस्य निर्गुणे
अहो, गोळोकातील नाथ सर्व गुणांपासून पार गेलेले आहेत, त्यांना कुठलाही गुण लागू पडत नाही.
साकारे च निराकारे नित्ये स्वेच्छामये प्रिये
प्रियेला, तो साकारही आहे आणि निराकारही, तो नेहमीच आहे आणि आपल्या इच्छेनुसार सर्व काही करतो.
सर्वबीजस्वरूपे च महामाये मनोहरे ४५ इच्छैव श्रीहरेः साक्षान्नाहं दातुमपि क्षमः
सर्व सृष्टीचे मूळ असलेल्या, मन मोहून टाकणाऱ्या महा मायेला, मी सुद्धा श्रीहरिची खरी इच्छा पूर्ण करू शकत नाही.
इत्येवमुक्त्वा पुरतस्तस्थौ च चन्द्रशेखरः
असं म्हणून चंद्रशेखर तिच्यासमोर उभा राहिला.
इत्येवं पार्वतीस्तोत्रं शङ्करेण कृतं पुरा
पूर्वी शंकराने पार्वतीचे हे स्तोत्र रचले होते.
मित्रभेदो भवेद् दूरं तत्संम्प्रीतिर्भवेत्पुरा
मित्रांमध्ये दुरावा दूर होतो आणि त्यांची पूर्वीची आपुलकी पुन्हा निर्माण होते.
श्रुत्वा प्रतिज्ञां नाथस्य परितुष्टा बभूव सा 4.37.
नाथाची प्रतिज्ञा ऐकून ती पूर्णपणे संतुष्ट झाली.
स्नात्वा संपूज्य भक्त्या च सुरमिष्टं च निर्गुणम्
स्नान करून, भक्तीभावाने पूजा करून, तिने इच्छित असलेल्या निर्गुण देवतेचे पूजन केले.
शिवः स्नात्वा च संपूज्य ब्रह्मज्योतिः सनातनम्
शिवाने स्नान करून, पूजा करून, सनातन ब्रह्मतेजाचे पूजन केले.
गत्वा सर्वमहं भुक्त्वा तस्मै दत्त्वाऽभिवाञ्छितम्
सर्व महाप्रसाद घेऊन, तिने जे हवे होते ते तिला दिले.
भुक्त्वाऽवशेषं सा देवी सह भर्त्रा मुदाऽन्विता
शिल्लक असलेला प्रसाद घेऊन, ती देवी आनंदाने आपल्या पतीसोबत होती.
इत्येवं कथितं सर्वं त्वया पृष्टं सुरेश्वरि
हे सुरेश्वरी, तू विचारलेले सर्व काही मी सांगितले आहे.
श्रीकृष्ण उवाच अधुना श्रूयतां मत्तो दुर्गादर्पविमोचनम्
श्रीकृष्ण म्हणाले — आता माझ्याकडून दुर्गेचा गर्व कसा दूर झाला ते ऐक.
तेजसा सर्वदेवानामाविर्भूय जगत्प्रसूः
सर्व देवतांच्या तेजातून जगाची जननी प्रकट झाली.
निहत्य दानवेन्द्रांश्च ररक्ष देवताकुलम्
दानवांच्या प्रमुखांचा वध करून, तिने देवतांचा समूह वाचवला.
पिनाकपाणिं जग्राह सा देवी सुरसाधनम्
त्या देवीने पिनाक नावाचे दैवी धनुष्य घेतले.
दक्षेण सार्द्धं देवेन बभूव शिवशत्रुता
दक्षासोबत, शंकराशी वैर निर्माण झाले.
दक्षश्चकार यज्ञं च तत आगत्य कोपतः
दक्षाने यज्ञ केला आणि मग रागाने तिथे आला...
सस्त्रीका देवताः सर्वा आजग्मुर्दक्षमन्दिरम्
सर्व देवता आणि त्यांच्या पत्नींसह दक्षाच्या घरी आले.
सती पतिं च मोहेन बोधयामास यत्नतः
सती मोहाने भरून, आपल्या पतीला मनापासून समजावू लागली.
आजगाम पितुर्गेहं दर्पात्तस्य विनाऽऽज्ञया
अहंकारामुळे, तिने पतीची परवानगी न घेता वडिलांच्या घरी गेली.
न हि संभाषणं चक्रे वाङ्मात्रेण पिता च ताम् 4.38.
तिच्या वडिलांनी तिच्याशी एकही शब्द बोलला नाही.
एवं प्रिये निगदितं सतीदर्पविमोचनम्
प्रिये, अशा रीतीने सतीच्या अहंकाराचा अंत कसा झाला ते सांगितले.
लेभे जन्म सती शीघ्रं जठरे शैलयोषितः
सतीने लवकरच पर्वतराजाच्या कन्येच्या पोटी जन्म घेतला.