यदृच्छया तं नैवेद्यं यो भुङ्क्ते साधुसंगतः
जो कोणी योगायोगाने ते नैवेद्य साधूंच्या संगतीत खातो—
यो निवेद्य हरिं भुङ्क्ते भक्त्या भक्तश्च नित्यशः
जो कोणी ते हरिला अर्पण करून भक्तीने खातो आणि नेहमी भक्त असतो—
श्रुतं पुरा त्वन्मुखतः पुष्करे मुनिसंसदि
पूर्वी पुष्कर येथे ऋषींच्या सभेत तुझ्या मुखातून मी हे ऐकले होते.
सुचिरं च तपस्तप्त्वा मया लब्धस्त्वमीश्वरः 4.37.
मी खूप काळ तपस्या करून शेवटी तुला, हे प्रभो, प्राप्त केले.
यतो न दत्तं नैवद्यं विष्णोर्मह्यं त्वयाऽधुना
कारण तू आता हे नैवेद्य विष्णूला किंवा मला अर्पण केले नाहीस—
अद्यप्रभृति ये लोका नैवेद्यं भुञ्जते तव
आजपासून जे लोक तुझे नैवेद्य खातील—
इत्युक्त्वा पार्वती माता रुरोद पुरतो विभोः
असे म्हणून पार्वती माता प्रभूंच्या समोर रडू लागली.
तदा शिवः शिवां भक्त्या कृत्वा वक्षसि सादरम्
तेव्हा शिवाने भक्तीभावाने आणि आदराने शिवेला आपल्या छातीवर घेतले.
करेण चक्षुषोर्नीरं संमृज्य च पुनःपुनः
त्यांनी हाताने तिच्या डोळ्यातील अश्रू पुन्हा पुन्हा अलगद पुसले.
परितुष्टा च सा देवी भर्तारं समुवाच ह
ती देवी संतुष्ट होऊन आपल्या पतीशी बोलली.
बिभर्ति देहं सततं तव सौभाग्यवर्द्धनम्
ती नेहमी तुझ्या सौभाग्याची वाढ करणारे शरीर धारण करते.
अपूर्वं तव नैवेद्यं जन्ममृत्युजराहरम्
तुझे नैवेद्य अद्वितीय आहे, ते जन्म, मृत्यू आणि वार्धक्य दूर करते.
लिङ्गोपरि च यद्दत्तं तदेवाग्राह्यमीश्वर
लिंगावर जे काही अर्पण केले जाते, हे प्रभो, तेच स्वीकारावे.
इत्येवमुक्त्वा सा देवी देहं त्यक्तुं समुद्यता 4.37.
असे म्हणून ती देवी आपले शरीर सोडण्यास तयार झाली.
शंकर उवाच ममापराधमखिलं क्षन्तुमर्हसि सुन्दरि
शंकर म्हणाले: सुंदरि, माझे सर्व अपराध तू मला माफ कर.
मां भृत्यं तपसा क्रीतं कृपां कुरु ममोपरि
तपस्येने तुला प्राप्त झालेल्या या तुझ्या सेवकावर कृपा कर.
अहो गोलोकनाथस्थ गुणातीतस्य निर्गुणे
अहो, गोळोकातील नाथ सर्व गुणांपासून पार गेलेले आहेत, त्यांना कुठलाही गुण लागू पडत नाही.
साकारे च निराकारे नित्ये स्वेच्छामये प्रिये
प्रियेला, तो साकारही आहे आणि निराकारही, तो नेहमीच आहे आणि आपल्या इच्छेनुसार सर्व काही करतो.
सर्वबीजस्वरूपे च महामाये मनोहरे ४५ इच्छैव श्रीहरेः साक्षान्नाहं दातुमपि क्षमः
सर्व सृष्टीचे मूळ असलेल्या, मन मोहून टाकणाऱ्या महा मायेला, मी सुद्धा श्रीहरिची खरी इच्छा पूर्ण करू शकत नाही.
इत्येवमुक्त्वा पुरतस्तस्थौ च चन्द्रशेखरः
असं म्हणून चंद्रशेखर तिच्यासमोर उभा राहिला.
इत्येवं पार्वतीस्तोत्रं शङ्करेण कृतं पुरा
पूर्वी शंकराने पार्वतीचे हे स्तोत्र रचले होते.
मित्रभेदो भवेद् दूरं तत्संम्प्रीतिर्भवेत्पुरा
मित्रांमध्ये दुरावा दूर होतो आणि त्यांची पूर्वीची आपुलकी पुन्हा निर्माण होते.
श्रुत्वा प्रतिज्ञां नाथस्य परितुष्टा बभूव सा 4.37.
नाथाची प्रतिज्ञा ऐकून ती पूर्णपणे संतुष्ट झाली.
स्नात्वा संपूज्य भक्त्या च सुरमिष्टं च निर्गुणम्
स्नान करून, भक्तीभावाने पूजा करून, तिने इच्छित असलेल्या निर्गुण देवतेचे पूजन केले.
शिवः स्नात्वा च संपूज्य ब्रह्मज्योतिः सनातनम्
शिवाने स्नान करून, पूजा करून, सनातन ब्रह्मतेजाचे पूजन केले.
गत्वा सर्वमहं भुक्त्वा तस्मै दत्त्वाऽभिवाञ्छितम्
सर्व महाप्रसाद घेऊन, तिने जे हवे होते ते तिला दिले.
भुक्त्वाऽवशेषं सा देवी सह भर्त्रा मुदाऽन्विता
शिल्लक असलेला प्रसाद घेऊन, ती देवी आनंदाने आपल्या पतीसोबत होती.
इत्येवं कथितं सर्वं त्वया पृष्टं सुरेश्वरि
हे सुरेश्वरी, तू विचारलेले सर्व काही मी सांगितले आहे.
श्रीकृष्ण उवाच अधुना श्रूयतां मत्तो दुर्गादर्पविमोचनम्
श्रीकृष्ण म्हणाले — आता माझ्याकडून दुर्गेचा गर्व कसा दूर झाला ते ऐक.
तेजसा सर्वदेवानामाविर्भूय जगत्प्रसूः
सर्व देवतांच्या तेजातून जगाची जननी प्रकट झाली.