गरुडद्वेषिणो नागाः शंकरं शरणं ययुः 4.36.
गरुडाचे शत्रू असलेले नाग, शंकराच्या आश्रयाला गेले.
न संवसामि गोलोके वैकुण्ठे तव वक्षसि 4.36.
मी ना गोलोकात राहतो, ना वैकुंठात, ना तुझ्या छातीवर.
पञ्चवक्त्रेण मन्नाम यो हि गायत्यहर्निशम्
जो कोणी पंचमुखी मंत्राने माझे नाव रात्रंदिवस म्हणतो,
इत्येवं कथितं सर्वे शंकरस्य यशोऽमलम्
अशा प्रकारे शंकराचे निर्मळ यश सर्वांना सांगितले गेले.
श्रीराधिकोवाच न शस्तं कथमुच्छिष्टं ब्रूहि संदेहभञ्जन
श्रीराधिकेने विचारले: उष्टे अन्न कसे योग्य आहे, ते मला सांग. माझा संशय दूर कर.
श्रीकृष्ण उवाच पापेन्धनानां दहने ज्वलदाग्निशिखोपमम्
श्रीकृष्ण म्हणाले: पापी लोकांचे पाप जाळण्यासाठी ते प्रज्वलित अग्नीच्या ज्वाळेसारखे आहे.
सनत्कुमारो वैकुण्ठमेकदा च जगाम ह
एकदा सनत्कुमार वैकुंठात गेला.
तुष्टाव गूढैः स्तोत्रैश्च प्रणम्य भक्तितो मुदा
त्याने गुप्त स्तोत्रांनी, भक्तीपूर्वक आणि आनंदाने नमस्कार करून स्तुती केली.
प्राप्तमात्रेण तत्रैव भुक्तं तेनैव किंचन
तो तिथे पोहोचताच, त्याने तेथे असलेले थोडेसे अन्न खाल्ले.
सिद्धाश्रमे च यद्दत्तं गुरवे शूलपाणिने
सिद्धाश्रमात गुरु शूलपाणी यांना जे दिले गेले होते, तेही त्याने घेतले.
भु्क्त्वा सुदुर्लभं वस्तु ननर्त प्रेमविह्वलः
अत्यंत दुर्मिळ असं काही मिळवल्यावर तो प्रेमाने भारावून नाचू लागला.
गायन्मम गुणान्भक्त्या सुकण्ठः पंचवक्त्रतः
तो भक्तीभावाने माझी गुणगाणी गात होता, त्याचा सुरेल आवाज पाचही तोंडांतून घुमत होता.
पपात डमरुर्हस्ताच्छृङ्गं च व्याघ्रचर्म च
त्याच्या हातातून डमरू, शृंग आणि वाघाचं कातडं खाली पडलं.
अतीव कमनीयं तद्रूपं ध्यात्वैकमानमः 4.37.
ती अत्यंत सुंदर मूर्ती ध्यानात ठेवून, तो एकचित्ताने नमस्कार करू लागला.
एतस्मिन्नन्तरे देवी दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी
तेवढ्यात, दुर्गा देवी — जी कठीण संकटांचा नाश करणारी आहे — प्रकट झाली.
रुदन्तं मूर्च्छितं दृष्ट्वा निपतन्तं च भक्तितः
त्याला भक्तिभावाने रडताना, बेशुद्ध पडताना आणि खाली कोसळताना पाहून,
सर्वं तां कथयामास कुमारः संपुटाञ्जलिः
कुमाराने हात जोडून तिला सगळं सांगितलं.
तां शप्तुमुद्यतां देवीमुत्थाय च त्रिलोचनः
ती देवी शाप द्यायला उठली, तेव्हा त्रिनेत्रधारीही उभा राहिला.
श्रुत्वा मनोहरं स्तोत्रं न शशाप शिवं शिवा
मनोहर स्तोत्र ऐकून, शिवा देवीने शिवाला शाप दिला नाही.
न लोकानां प्रभावश्च तपःसौभाग्यतेजसाम्
संपूर्ण लोकांमध्ये तप, सौभाग्य आणि तेज यांच्या प्रभावापेक्षा मोठं दुसरं काही नाही.
उवाच तं जगन्माता नीतिसारं परं वचः
जगद्जननीने त्याला नीतीचे आणि सत्याचे श्रेष्ठ असे शब्द सांगितले.
अहो तपःप्रभावश्च तेजसश्च न जीविनाम्
खरंच, तपश्चर्येचं आणि तेजाचं सामर्थ्य जिवंत प्राण्यांमध्ये कुणाकडेच नाही.
पार्वत्युवाच वक्ता चतुर्णां वेदानां जनकश्च स्वयं विभुः
पार्वती म्हणाली — तोच चारही वेदांचा वाचक आणि स्वतःच त्यांचा जनक, सर्वत्र व्यापलेला प्रभू आहे.
मुक्तिप्रदाता भक्तानां दाता च सर्वसंपदाम् 4.37.
तो भक्तांना मुक्ती देतो आणि सर्व संपत्तीही प्रदान करतो.
सदा ते परिपाल्याऽहं पोष्या भक्त्या च किंकरी
मी नेहमी तुझ्या संरक्षणाखाली आणि तुझ्या भक्तीने सेवा करत राहीन.
किंचिच्छुद्धं हिरण्येन किंचिद्वस्तु च वायुना
काही वस्तू सोन्याने शुद्ध होतात, तर काही वाऱ्याने शुद्ध होतात.
विष्णोर्निवेदितान्नेन यष्टव्याः सर्वदेवताः
विष्णूला अर्पण केलेल्या अन्नानेच सर्व देवतांची पूजा करावी.
अनिवेद्यमभक्ष्यं च नैवेद्यमुदरे हरेः
जे अर्पण केलेलं नाही किंवा जे खाण्यास अयोग्य आहे, ते हरिच्या पोटात अर्पण करू नये.
अमृतं सर्ववस्तूनामिष्टसारं सुदुर्लभम्
सर्व वस्तूंमध्ये हे अमृतासारखे आहे, सर्वांच्या इच्छेचा गाभा आहे आणि फारच दुर्मिळ आहे.
हन्त्यकालिकमृत्युं तदमृतं मूढरंजनम्
हे अमृत अकाली मृत्यू दूर करते आणि अज्ञ लोकांना आनंद देते.